Αορατότητες

Η Καθημερινή της περασμένης Κυριακής ήταν κυριολεκτικά ένας μπαχτσές. Ήθελα να σχολιάσω «πακέτο» διάφορα δημοσιεύματα της εφημερίδας, πλην όμως άλλες οι βουλές της εργασίας με το κομμάτι…

Ψάχνοντας όμως διάφορα για το προηγούμενο ποστάκι, έπεσα πάνω στην παρακάτω φωτογραφία από τις διαδηλώσεις των φοιτητών την περασμένη εβδομάδα στο Λονδίνο, που διαμαρτύρονταν για τις αυξήσεις των διδάκτρων στα πανεπιστήμια [πηγή φωτογραφίας]:

Ενδιαφέρον το «παιχνίδι» με τους τίτλους των βιβλίων και τα ονόματα των συγγραφέων. Δε νομίζετε;

Προσέξτε τώρα στο αριστερό μέρος της φωτογραφίας τον τίτλο «The Coming Insurrection» (wikipedia) γραμμένο από μια κάποια «The Invisible Committee».

Χα!

Θα με ρωτήσετε: «και τι σχέση έχει η Αόρατη Επιτροπή και η Επερχόμενη Εξέγερση με την Καθημερινή;»

Μα, το παρακάτω κειμενάκι:

Από την επανάσταση στην εξέγερση (revisited)

Του Κωστα Θ. Καλφοπουλου

Τη δεκαετία του ’70 δύο έργα είχαν σημαδέψει την «εποχή των ανακατατάξεων»: η ταινία του Κώστα Γαβρά («Κατάσταση πολιορκίας», 1972), με φόντο την Ουρουγουάη των Τουπαμάρος και των «αναπτυξιακών συμβούλων», και τα «Κείμενα της RAF», στην περίφημη Tegel Edition, που γράφτηκαν στις ομώνυμες φυλακές του Δυτικού Βερολίνου, από τους «φυλακισμένους συντρόφους της ένοπλης εξέγερσης».

Περίπου σαράντα χρόνια μετά, το ανατρεπτικό μανιφέστο «Η εξέγερση που έρχεται» («L’ insurrection qui vient») εκκινεί από ένα κοινόβιο στο Ταρνάκ της κεντρικής Γαλλίας. Γράφτηκε το 2005, με αφορμή τις συγκρούσεις στα γαλλικά προάστια, εκδόθηκε μετά δύο χρόνια από την «Αόρατη Επιτροπή» και ήδη κυκλοφορεί σε αρκετές μεταφράσεις (προφανώς, σύντομα θα ακολουθήσει και στα ελληνικά, αν δεν έχει γίνει ήδη «οδηγός ναυτιλλομένων» στον κυβερνοχώρο και στην ελληνική «αυτονομία»). Μέχρι και ο Spiegel (47/22.11.2010) αναδημοσίευσε ένα εκτενές απόσπασμα από τη γερμανική μετάφραση, στην παράδοση του ’70, με κείμενα και συνεντεύξεις από ιδρυτικά μέλη της RAF στο έντυπο του Αουγκσταϊν. Στο Διαδίκτυο διατίθεται σε δωρεάν ανάγνωση και εκτύπωση, ενώ αριστερά βιβλιοπωλεία στη Γερμανία δέχτηκαν επισκέψεις από «βιβλιόφιλους» αστυνομικούς.

Το ανατρεπτικό μανιφέστο διακρίνεται εξ αρχής από μία «υπόγεια αρετή»: είναι το αποτέλεσμα μιας υπονομευτικής «πολιτικής ποιητικής», η οποία συγκεράζει το πρόταγμα της σύγκρουσης με μία γραφή, που ξέρει να συναρπάζει τους νεότερους, την ίδια ώρα που οι παλαιότεροι αναπολώντας βαρύθυμα «ανασυσκευάζουν τη βιβλιοθήκη τους». Η γλωσσο-ιδεολογική Melange επαναφέρει τους «σύγχρονους κλασικούς της εξέγερσης» στο context των σλαμ-μεγαπόλεων και του «αστυνομικού κράτους» με καθαρά σμιτιανές προκείμενες («Η «κομμούνα είναι η στοιχειώδης μονάδα της πραγματικότητας του αντάρτη», είναι μία χαρακτηριστική πρόταση που θα ζήλευαν όλοι οι επίγονοί του), επιδιώκοντας «τη μεγαλύτερη διάρρηξη του μετώπου ανάμεσα στην πολιτική και το πολιτικό, όπως προκύπτει από τις ανώνυμες επιθέσεις και τις σιωπηλές καταστροφές». Πολιτικοποιεί ριζοσπαστικά – καταστασιακά την παθολογία της καθημερινότητας, που αναδύεται ανάμεσα στο Lidl και τις νέες μονάδες καταστολής και αρθρώνεται ως «ιδιωτικοποίηση των συνθηκών», όπου το «εγώ» απωθεί το «εμείς». Η ανάγνωση περνάει σε κύκλους – κεφάλαια, για να καταλήξει στα τρία βασικά στάδια, που προϋποθέτουν τη «νέα εξέγερση»: το έναυσμα, τη συνάντηση, την (αυτο) οργάνωση, με ενδιάμεσους σταθμούς τον δρόμο, την αυτοάμυνα, τις ταξιδιωτικές και επικοινωνιακές εμπειρίες, τα αυτοδιαχειριζόμενα σπίτια («κοινόβια»). Από την Κομμούνα των Παρισίων στις Κομμούνες της γερμανικής εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, και από τα «σαμποτάζ» των Revolution�re Zellen στο γερμανικό ηλεκτρικό δίκτυο στα σαμποτάζ στους γαλλικούς σιδηροδρόμους, η κλεψύδρα της Ιστορίας αναποδογυρίζεται διαρκώς σε μία αιώνια επιστροφή της «προπαγάνδας της πράξης».

Η «Εξέγερση που έρχεται» είναι ένα ανάγνωσμα επίκαιρο και ταυτόχρονα «παλιομοδίτικο», με έντονα γαλλικά χαρακτηριστικά. Παραδόξως, υμνήθηκε από τον mainstream γερμανικό Τύπο, αλλά κατηγορήθηκε από τον «εναλλακτικό» ως «νέα πολιτική θεολογία» (Tageszeitung). Σαν μια επιτομή της «Διαλεκτικής του Διαφωτισμού», αλλά στον αντίποδα της «Υπονομευτικής θεωρίας» (1999) του Γιοχάνες Ανιόλι, προαναγγέλλει έναν παλαιό – νέο κοινωνικό πόλεμο: απρόβλεπτο, διαβρωτικό, ασύμμετρο.

Ομως, όποιος γλιστρήσει στην εξεγερτική επιφάνειά του θα παγιδευτεί αναπόδραστα στον «κόκκινο κύκλο». Αν δεν μετατραπεί σε «καρικατούρα μηδενιστή».

Τι ήθελε να πει ο «καλλιτέχνης». Άγνωστον… Χάθηκε κάπου ανάμεσα στην αγγλική μετάφραση του γαλλικού πρωτότυπου και στα γερμανικά δημοσιεύματα… Τις καλύτερες, πάντως, στιγμές του δημοσιεύματος φρόντισα και τις υπογράμισσα.

Εξ όσων γνωρίζω «Η Επικείμενη Εξέγερση» δεν έχει μεταφραστεί ακόμα στα ελληνικά. Ωστόσο, εδώ θα βρείτε λινκς τόσο για ένα κείμενο της «Επιτροπής» μεταφρασμένο στα ελληνικά, όσο και για την «Εξέγερση» σε άλλες γλώσσες.
Και εδώ την εισαγωγή στην αγγλική μετάφραση της Εξέγερσης, με κάποιες αναφορές στον ελληνικό Δεκέμβρη του 2008.

Advertisements
  1. 16 Δεκεμβρίου 2010 στο 1:21 μμ

    Η φωτογραφία είναι από εδώ:
    Slogans from London Tuition Hike Demonstrations

    Ενδιαφέρον το μπλογκ που τη φιλοξενεί…

    Κοιτάξτε για παράδειγμα τι γράφουν οι… αθεόφοβοι στις «τέσσερις θέσεις για το αόρατο πανεπιστήμιο»:

    A radical critique of the university and student activism from the Regents of the Invisible University. Dedicated to our comrades at the University of California.

    Thesis 0.1: The University is a Machine in the Network of Capitalism & Empire.

    Does anyone still pretend that earning a degree is anything other than job training? Can professors still hide that their knowledge is commodified? Is it not clear that the university is the lap-dog of the state?

    Thesis 0.2: There is No Crisis. It is all Business as Usual.

    We cry for the loss of a dream that never was. The university was never ours. After shaking off the unessential it will rise from the grave merely mutated and continue to serve its master.

    Thesis 0.3: The University Cannot be Saved.

    Stop occupying dead space. Our demands merely echo through the empty corridors. There is nothing here for us to take-back or transform, except their administration of an infertile garden.

    Thesis 0.4: Defect to the Invisible University!

    Abandon the university! Join the university! We are building a new community in the shell of the old: an universitas magistrorum et scholarium, a community of teachers and scholars.

  2. 16 Δεκεμβρίου 2010 στο 2:03 μμ

    Οπως και στις αγορες,οτιδηποτε προαναγγελεται τιμολογειται με το ρισκο και ετσι εξουδετερωνεται.Η καλυτερη επανασταση θα ειναι αυτη που θα ξεκινησει ξαφνικα και για αλλους λογους.Αν γινει ποτε,και αν δεν εγινε ηδη (εντος).

  3. 16 Δεκεμβρίου 2010 στο 10:09 μμ

    Νομίζω ότι έχει παρέλθει η εποχή των επαναστάσεων. Τουλάχιστον μέχρι να βρεθούν μερικές καλές «κεντρικές ιδέες» που θα τις «καθοδηγήσουν». Τώρα, αν κάποιοι νομίζουν ότι οι επαναστάσεις του μέλλοντος θα γίνουν με συνθήματα του 19ου ή του 20ου αιώνα, τι να είπω; Ας περιμένουν να δικαιωθούν…

  4. 16 Δεκεμβρίου 2010 στο 11:13 μμ

    νομίζω σχετικό με το θέμα είναι το βιβλίο του Κορνήλιου Καστοριάδη «Η Άνοδος της Αορατότητας» 😀

    Πιο σοβαρό σχόλιο εχω κάνει εδω http://arnetiko.blogspot.com/2010/12/blog-post_16.html

  5. 17 Δεκεμβρίου 2010 στο 9:47 μμ

    Σχετικό επίσης και το πόνημα: «Η Κοινωνία της Παρειδωλίας».

    Παρειδωλία

  6. 17 Δεκεμβρίου 2010 στο 10:54 μμ

    να ιδέες για τα book blocks!

  7. 18 Δεκεμβρίου 2010 στο 12:52 μμ

    Ως ιδέες είναι εξαιρετικές. Μόνον που θα τρελαθούν οι βιβλιοπώλες με τα ανύπαρκτα βιβλία που θα τους ζητάνε.

  1. 10 Ιανουαρίου 2011 στο 10:14 πμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s