Αρχική > Πρόσωπα > Jacques le Glou – In Memoriam

Jacques le Glou – In Memoriam

Το ‘χουν οι μέρες φαίνεται… Και όχι, η σημερινή νεκρολογία δεν αφορά ούτε την Ζακλίν ντε Ρομιγί, ούτε την Τασσώ Καββαδία, ούτε τον σύμβουλο του ΓΑΜΑΠ Τομάζο Σκιόπα.

Αφορά τον άγνωστο μέχρι χτες σ’ εμένα Jacques le Glou. Και να είχα συναντήσει κάπου το όνομά του, δεν το θυμάμαι.

Σ’ ένα ποστ του Principia Dialectica διαβάζουμε αποσπάσματα (μεταφρασμένα στα αγγλικά από τα γαλλικά) της νεκρολογίας που δημοσιεύτηκε στον Le Monde στις 17 Δεκεμβρίου:

Jacques le Glou

Jacques le Glou has died aged 70. He was an exporter of films.

In the sixties he had been a member of the Anarchist International , the Louise-Michel Groupe in Paris. He got into trouble with Le Monde Libertaire when he wrote: «The great disaster for French thought is that Andre Breton is dead, Louis Aragon is still alive«. [Δείτε / See το σχόλιο /comment # 7 by Alex]

Ηe was a fourieriste, situationist, a drifting companion of Raoul Vaneigem. With some Enraged at the Sorbonne he puts a statue of Charles Fourier on site where a statue of Charles Fourier had been, but the nazis had taken the original one down, the new one did not stay long either, to the eternal shame of those in power.

With Guy Debord he sponsored a LP called Pour en finir avec le travail. Chansons du proletariat revolutionnaire. A selection of songs were penned by Vaneigem, Etienne Roda-Gil. In fact they diverted many well-known songs like Yves Montand’s La Bicyclette.

Much later Le Glou will help the reedition of Debord’s films..And he continued distributing films to the end. (…) one of his last projects was with the editor Jean-Paul Rocher, they had planned to a Festival of cinema and gastronomy in Dijon, in Burgundy, with the help of great chefs and wine -growers….

Le Monde !8 December 2010.

(Σ.Σ. Η νεκρολογία δημοσιεύτηκε στις 17-12)

Ούτε και γνώριζα αυτό το LP για το «τέλος της εργασίας». Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1974, και επανακυκλοφόρησε ως CD το 1998. Η μουσική των περισσότερων τραγουδιών ανήκει σε «παραδοσιακά» επαναστατικά τραγούδια, ενώ τους στίχους των τραγουδιών στα γαλλικά συνέγραψαν οι Γκυ Ντεμπόρ, Ζακ λε Γκλου, Ραούλ Βανεγκέμ, Αλίς Μπέκερ-Χο (η σύντροφος του Ντεμπόρ), Ετιέν Ρόντα-Χιλ. (Πληροφορίες σχετικά με τον δίσκο και τα τραγούδια: Pour en finir avec le travail. Οι στίχοι των περισσότερων τραγουδιών και μουσικά αποσπάσματά τους υπάρχουν εδώ).

Πηγή φωτογραφίας

Τα τραγούδια γράφτηκαν την περίοδο λίγο πριν το Μάη του ’68 μέχρι και το 1973. Στη φωτογραφία (που μάλλον τραβήχτηκε πριν από τον Μάη του ’68, αφού στη συνέχεια οι σχέσεις Ντεμπόρ-Βανεγκέμ κλονίστηκαν) βλέπουμε -αν δεν κάνω λάθος-  κάτω δεξιά (με το τσιγάρο) τον Γκυ Ντεμπόρ, δίπλα του (ξυρισμένο) τον Ραούλ Βανεγκέμ, και δεύτερη από αριστερά την Αλίς Μπέκερ-Χο. Ο γενειοφόρος στο κέντρο της φωτογραφίας είναι πιθανότατα ο Ζακ λε Γκλου. [Για τις διαγραφές δείτε το διορθωτικό σχόλιο #1 του φίλου Αρνητικού, τον οποίο και ευχαριστούμε.]

Το τραγούδι που ακούγεται στην αρχή του ποστ είναι το «Μέρες του Μάη (Άι Καρμέλα)», και βασίζεται στη μουσική ενός παραδοσιακού επαναστατικού τραγουδιού της Ισπανίας του El paso del Ebro, που πρωτοτραγουδήθηκε το μακρυνό 1808, στον απελευθερωτικό πόλεμο των Ισπανών κατά των Γάλλων κατακτητών. Το τραγούδι τραγουδιόταν από τους Δημοκρατικούς κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στην Ισπανία. Τους στίχους στα γαλλικά (αφιερωμένους σε έναν άγνωστο «Φίλο του Ντουρρούτι») τους έγραψε ο Γκυ Ντεμπόρ.

Ας είναι ελαφρύ…

Jacques le Glou

Advertisements
  1. 19 Δεκεμβρίου 2010 στο 3:52 μμ

    Χλωμό στη δευτερη φωτό από το τέλος, η δεύτερη από αριστερα να είναι η Alice Becker-Ho, συγγραφέας του «Les Princes du Jargon»(«Οι Πρίγκηπες της Αργκό)☣ Ο γενειοφόρος στο κέντρο είναι ο καταστασιακός Jeppesen Victor Martin.

    πηγή: http://www.e-flux.com/journal/view/62

  2. 19 Δεκεμβρίου 2010 στο 7:25 μμ

    μάλλον μπέρδευαν οι καταστασιακοί τις γυναίκες γι΄αυτό δεν είναι σίγουρο ποια είναι η γυναίκα στη φωτογραφία.

  3. 19 Δεκεμβρίου 2010 στο 7:29 μμ

    Ευχαριστούμε θερμά για τις διορθώσεις. Δεν έψαξα καθόλου τα της φωτογραφίας και θεωρώντας δεδομένο ότι ήταν από την «τραγουδιάρα» περίοδο της Διεθνούς έκανα ένα σωρό λάθη. Ο Δανός Μάρτιν πάντως ήταν ένας από τους τρεις (οι άλλοι δύο: Ντεμπόρ και Σανγκουινέττι) που δεν αποχώρησαν ή δεν διαγράφτηκαν ποτέ από την Κ.Δ. Ζωγράφος, πέθανε το 1993.

  4. 19 Δεκεμβρίου 2010 στο 9:34 μμ

    Κακίες…

  5. 19 Δεκεμβρίου 2010 στο 9:58 μμ

    Έχει ενα point ο… Πίπης: από τα πολλά cuba (no es) libre… 😀

  6. 22 Δεκεμβρίου 2010 στο 12:08 πμ

    Ο pipis μπορεί να έχει ένα σωρό points… Μόνον που τα συγκεκριμένα μού είναι παγερά αδιάφορα.

  7. 11 Ιανουαρίου 2011 στο 9:42 μμ

    In fact, the real text of the leaflet written by Jacques Le Glou (and others) in tribute to Andre Breton and reproduced in 1966 on the front page of Le Monde libertaire is:
    “André Breton est mort, Aragon est vivant, c’est un double malheur pour la pensée honnête.”
    “Andre Breton is dead, Aragon is still alive, a double misfortune for the honest thought” (the honest thought, but not at all the French thought!)

  8. 13 Ιανουαρίου 2011 στο 8:50 πμ

    Thank you Alex for sharing this information with us!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s