Αρχική > Στα χρόνια του ΔΝΤ > Νεοφιλελευθερισμός και υπερσυσσώρευση κεφαλαίων [Ι]

Νεοφιλελευθερισμός και υπερσυσσώρευση κεφαλαίων [Ι]

Σε ένα υπόμνημα [σε pdf] του EuroMemo Group [πρόκειται για την ομάδα «Ευρωπαίων Οικονομολόγων για μια Εναλλακτική Οικονομική Πολιτική στην Ευρώπη»] το οποίο υπογράφει ο Yannis Tolios, διαβάζουμε τις εξής πληροφορίες:

  • Το 2009 το παγκόσμιο ΑΕΠ [δηλαδή το άθροισμα του ΑΕΠ όλων των χωρών του πλανήτη] ήταν περίπου 55 τρισεκατομμύρια δολάρια.
  • Την ίδια χρονιά τα χρηματοπιστωτικά παράγωγα [«ασφάλειες», ομόλογα, Credit Default Swap (CDS), hedge funds κ.λ.π.] ανέρχονταν στο ιλλιγιώδες ποσό των 900 τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Τι είναι όλο αυτό το «fictitious capital» [«πλασματικό κεφάλαιο» – ο όρος είναι του Μαρξ] των 900 τρισεκατομμυρίων δολαρίων που κυκλοφορεί «αδέσποτο» στον πλανήτη;

Ο όρος «πλασματικό» δεν σημαίνει ότι είναι ένα «εικονικό» κεφάλαιο [κάποιοι αδαείς μεταφράζουν έτσι το fictitious]. Πρόκειται για πραγματικό κεφάλαιο, μόνον που αυτό το κεφάλαιο μη βρίσκοντας επενδυτικές ευκαιρίες στην «πραγματική» οικονομία βρίσκει επενδυτική διέξοδο στις χρηματοπιστωτικές αγορές [μετοχές, π.χ.] ή στα δάνεια [κρατικά ομόλογα, για παράδειγμα].

* * * * *

Ολίγες στοιχειώδεις οικονομολογικές επισημάνσεις.

Ως γνωστόν, το Κεφάλαιο είναι -εκτός όλων των άλλων- και η εξής -δυναμική- διαδικασία:

Χ – Ε – Χ – Ε – Χ – Ε – … – Χ – Ε – …

Όπου Χ είναι το Χρήμα και Ε το εμπόρευμα [όποιο εμπόρευμα]. «Δυναμική» διαδικασία, διότι το Κεφάλαιο είναι αυτή η συνεχής και διαρκής διαδικασία, όπου το χρήμα μετατρέπεται σε εμπόρευμα, το εμπόρευμα μετατρέπεται σε περισσότερο χρήμα [προστίθενται και τα κέρδη] κ.ο.κ. [Γι’ αυτό εξάλλου είναι και λάθος να ταυτίζουμε το κεφάλαιο μόνον με το χρήμα ή μόνον με το εμπόρευμα.]

Κάποτε, όμως, έρχεται η καταραμένη στιγμή κατά την οποία κάποιος διαθέτει χρήμα πλην όμως δεν έχει σε τι να επενδύσει, διότι η παραγωγή εμπορευμάτων είναι ασύμφορη, δηλαδή δεν αποδίδει τα επιθυμητά κέρδη.

Σημερινό παραδειγματάκι: στην παραγωγή ποιων εμπορευμάτων να επενδύσει σήμερα κάποιος στη Δύση όταν στην Κίνα παράγονται όλα πολύ πιο φθηνά [λόγω μικρών μεροκάματων, λόγω ανύπαρκτου κοινωνικού κράτους, λόγω έλλειψης περιβαλλοντικών κανόνων, κ.ο.κ.];

Κι έτσι, τεράστιες ποσότητες χρήματος μένουν «αδέσποτες» και μετατρέπονται σε πλασματικό κεφάλαιο. Δηλαδή δεν επενδύονται στην παραγωγή απτών εμπορευμάτων/υπηρεσιών, αλλά στρέφονται αλλού για να επιτύχουν τα προσδοκώμενα κέρδη. Το πού το έχουμε ήδη αναφέρει.

* * * * *

Ποιο είναι το ποσοστό προσδοκώμενων και/ή πραγματικών κερδών με τα οποία το κεφάλαιο θα ήταν ευχαριστημένο;

Λέγεται πως το ελάχιστο ποσοστό κέρδους με το οποίο το κεφάλαιο είναι ευχαριστημένο είναι της τάξης του 3%. Το ελάχιστο, ε; [Γιατί 3% και όχι 13 ή 23%; Διότι, καταπώς λένε, το παγκόσμιο ΑΕΠ αυξάνεται κατά μέσο όρο 3% τους τελευταίους δύο αιώνες. Άρα και το ίδιο -ελάχιστο- ποσοστό κέρδους είναι ανεκτό. Αν το ποσοστό κέρδους πέσει κάτω από το 3%, «έχουμε κρίση». Με ένα ετήσιο ποσοστό κέρδους της τάξης του 6% το κεφάλαιο είναι super-ευχαριστημένο. Τα προς τα πάνω όρια είναι φυσικά απεριόριστα – όταν και αν το κεφάλαιο μπορεί να τα φτάσει.]

* * * * *

Επιστρέφουμε στους αριθμούς που παρατέθηκαν στην αρχή.

Πλασματικά κεφάλαια ύψους 900 τρισεκατομμυρίων δολαρίων τριγυρίζουν στον πλανήτη ψάχνοντας επενδυτική διέξοδο, δηλαδή κέρδη.

Αν πάρουμε ως δεδομένο ένα ποσοστό κέρδους της τάξης του 3%, τότε τα ετήσια κέρδη με τα οποία θα ήταν σχετικά ικανοποιημένοι οι κεφαλαιούχοι θα ανέρχονταν στο ιλιγγιώδες ποσό των 27 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Δηλαδή, το μισό ετήσιο παγκόσμιο ΑΕΠ!

Αν, από την άλλη, πάρουμε ως δεδομένο ένα ποσοστό κέρδους της τάξης του 6%, τότε τα ετήσια κέρδη με τα οποία θα ήταν super-ευχαριστημένοι οι κεφαλαιούχοι θα ανέρχονταν στο ιλιγγιώδες ποσό των 54 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Δηλαδή, ένα ποσό ίσο με το ετήσιο παγκόσμιο ΑΕΠ!

* * * * *

Το πιάσατε το υπονοούμενο;

Όλα -μα όλα!- τα προϊόντα και όλες -μα όλες!- οι υπηρεσίες που παράγονται κάθε χρόνο σε ολόκληρο τον πλανήτη θα πρέπει, σύμφωνα με τη λογική του κεφαλαίου, να καταλήγουν [μετά τη αγοραία μετατροπή τους σε χρήμα] στις τσέπες των κεφαλαιούχων!

Και, τότε, τι περισσεύει για όλους τους υπόλοιπους κατοίκους του πλανήτη;

Πολύ καλό ερώτημα και σας ευχαριστώ που μου το θέσατε.

Τίποτα! Nada! Niente! Nothing!

* * * * *

Ας μην τα πούμε όλα σήμερα…

Έχουμε, όμως, αφήσει μερικά ανοιχτά… ζητηματάκια, με τα οποία θα ασχοληθούμε προσεχώς.

Μεταξύ αυτών:

Πότε ακριβώς εμφανίστηκε στον πλανήτη αυτή η υπερσυσσώρευση κεφαλαίων;

Ο νεοφιλελευθερισμός ήταν αυτός που «απελευθέρωσε» τις χρηματοπιστωτικές αγορές, ή η επιθετικότητα του πλασματικού κεφαλαίου ήταν εκείνη που επέβαλε τον νεοφιλελευθερισμό;

Εν ολίγοις, ο νεοφιλευθερισμός είναι η αρρώστια ή υπήρξε το -με ημερομηνία λήξης- φάρμακο κάποιας άλλης αρρώστιας;

Και μερικά ερωτήματα… εσωτερικής κατανάλωσης: Φταίει ο Αντρέ για τον υπερδανεισμό της Ελλάδας από τις αρχές της δεκαετίας του 1980; Μπορεί άραγε να επαναληφθεί το φαινόμενο Αντρέ [όσον αφορά το κοινωνικό κράτος στην Ελλάδα]; Πόσο βάσιμες είναι όλες αυτές οι ελπίδες των Ανεξάρτητων Πολιτών για την ανεύρεση ενός Ηγέτη που θα μας οδηγήσει στη Γη της Επαγγελίας και στην έξοδο από την κρίση αβρόχοις ποσί;

* * * * *

Ας κλείσουμε με ένα ανέκδοτο, ήγουν πραγματικό περιστατικό.

Τόπος: Αθήνα. Χρόνος: την περασμένη εβδομάδα. Εκδήλωση: για -τι άλλο;- την κρίση.

Παρακολουθώ την εκδήλωση με αμείωτο ενδιαφέρον, για έναν και μοναδικό λόγο [ειδάλλως θα είχα κοιμηθεί]: πόσες φορές θα αναφέρουν οι ομιλητές τη λέξη «καπιταλισμός».

Στο βήμα βρίσκεται αριστερός οικονομολόγος-γραφιάς, από τους πιο προβεβλημένους εσχάτως, που κάποια στιγμή λέει:

«Ζητώ συγνώμην που θα χρησιμοποιήσω έναν όρο που χρησιμοποιούμε στην Αριστερά […] διεθνιστική [μπλα, μπλα, μπλα]…»

Ναι, ζήτησε συγνώμην που χρησιμοποίησε τον όρο «διεθνιστική».

Και όχι, δεν χρησιμοποίησε ούτε μία φορά τον όρο «καπιταλισμός» ή «κεφάλαιο» ή παράγωγά τους…

Advertisements
Κατηγορίες:Στα χρόνια του ΔΝΤ
  1. 26 Ιανουαρίου 2011 στο 4:53 μμ

    Νεοφιλελευθερισμος ειναι μια λεξη,καλα-καλα δεν μπορουν την ορισουν ακομα.Φταιει η επιθετικοτητα του πλασματικου κεφαλαιου που εχει την δυνατοτητα να παει και παραπερα:’If it’s in your hands, then it’s not in their mouths».

    Αρωγος τα fiat νομισματα.Εφτασε το βαμβακι να ειναι ακριβο γιατι με αυτο…τυπωνουν νομισμα 🙂

  2. 27 Ιανουαρίου 2011 στο 9:55 πμ

    ’If it’s in your hands, then it’s not in their mouths”. Έτσι.

    Μόνο το βαμβάκι;

    Ιδού και μια… νέα [σούπερ νέα!] θεωρία:

    […]But a new theory is emerging among traders and economists. The same banks, hedge funds and financiers whose speculation on the global money markets caused the sub-prime mortgage crisis are thought to be causing food prices to yo-yo and inflate. The charge against them is that by taking advantage of the deregulation of global commodity markets they are making billions from speculating on food and causing misery around the world. […]

    Το απόσπασμα από το άρθρο του John Vidad Food Speculation: ‘People Die From Hunger While Banks Make a Killing on Food’ στο globalresearch, το οποίο υπάρχει και μεταφρασμένο στο antinews: Οι κερδοσκόποι των αγορών προκαλούν παγκόσμια πείνα.

    «Φυσικά» δεν πρόκειται για τους «κερδοσκόπους» των αγορών. Για τους διαχειριστές του πλασματικού κεφαλαίου πρόκειται…

    Δεν περισσεύουν…

  3. S G
    31 Ιανουαρίου 2011 στο 5:42 μμ

    δεν μπορω να πω οτι καταλαβαινω την λογικη του αρθρου. Η συγκριση ξερω γω του ΑΕΠ (παραγομενης προστιθεμενης αξιας δηλαδη) με την αξια των παραγώγων στο χρηματιστηριο δεν βγαζει ιδιαιτερο νοημα. Τα παραγωγα συνηθως εχουν εναν αγοραστη και εναν πωλητη, η συνολικη καθαρη αξια τους λοιπον ειναι μηδεν! Μια απλη συναλλαγη ειναι και το να την συγκρινουμε με το ΑΕΠ ειναι εξισου αυθαιρετο με το να συγκρινουμε την συνολικη αξια των προφυλακτικων ή των φιστικιων που αγοραπωληθηκαν. Να θυμισω, αν μια μπανανα πουληθει απο χερι σε χερι 100 φορες για 10 ευρω, στο ΑΕΠ δεν θα καταγραφει αξια 1000 ευρω αλλα απλα η διαφορα απο την πηγη στον τελικο αγοραστη (=η προστιθεμενη αξια), δηλαδη το πολυ 10.

    Αλλα και ο ολος υπολογισμος δεν ξερω τι σκοπο εχει: ξερουμε τι ποσοστο του ΑΕΠ παει ξερω γω σε μισθους κτλ Γιατι δεν κοιταμε απλα αυτο αντι να συγκρινουμε αχλαδια με μπανανες?

  4. 31 Ιανουαρίου 2011 στο 11:04 μμ

    Σε ποιο ακριβώς σημείο συγκρίνω αχλάδια με μπανάνες; Ποσά συγκρίνω σε τρισ. δολάρια. Για να μπορέσουμε να συλλάβουμε το μέγεθος του πλασματικού κεφαλαίου σε σχέση με το παγκόσμιο ΑΕΠ.

    «Τα παραγωγα συνηθως εχουν εναν αγοραστη και εναν πωλητη, η συνολικη καθαρη αξια τους λοιπον ειναι μηδεν!»

    Αυτή τι είδους λογική είναι; Και όλα τα προϊόντα και οι υπηρεσίες που προσμετρώνται στο ΑΕΠ έχουν έναν αγοραστή και έναν πωλητή, άρα η συνολική καθαρή αξία τους είναι και πάλι μηδέν. Προφανώς κάτι μου διαφεύγει από το σχόλιό σας.

    Τα παράγωγα ή οι μετοχές έχουν και κάποια κέρδη [ή κάποια bonus] εκ των οποίων κάποια καταλήγουν στην κατανάλωση και άρα στην αύξηση του ΑΕΠ. Για να μην μιλήσουμε για τα δάνεια – εκείνα τουλάχιστον που δεν χρησιμοποιούνται για την αναχρηματοδότηση παλιών.

    Αλλά και πάλι δεν καταλαβαίνω τη λογική του σχολίου σας. Ποσά συνέκρινα ο δύστυχος 😦

  5. S G
    1 Φεβρουαρίου 2011 στο 12:06 πμ

    Μπορει να συγκρινει κανεις τα εσοδα μιας επιχειρησης με το ΑΕΠ (κατι που γινεται συχνα για καποιον λογο). Ποσά και τα δυο, αστοχη εντελως συγκριση μια και το ΑΕΠ δεν μετραει το συνολο των συναλλαγων αλλα την προστιθεμενη αξια, αρα κατι πιο κοντα στα *κερδη* μιας επιχειρησης. Δεν φτανει να συγκρινει κανεις δολλαρια με δολλαρια για να εχει νοημα η συγκριση, προφανες αυτο.

    Για τα παραγωγα, ισως θα επρεπε ναχω προσθεσει κατι που νομιζα ειναι γνωστο: ειναι στοιχηματα. Η καθαρη αξια των στοιχηματων ειναι μηδεν, ο ενας πονταρει στην μια πλευρα, ο άλλος στην αλλη, για καθε κερδισμενο υπαρχει ενας χαμενος. Δεν συγκρινεται λοιπον καθολου με το ΑΕΠ που ειναι πιο κοντα (πολυ χονδρικα παντα) στο συνολο των εισοδηματων σε μια χωρα.

    «καταλήγουν στην κατανάλωση και άρα στην αύξηση του ΑΕΠ»

    δεν παει ετσι ακριβως, οπως ειπα το ΑΕΠ μετραει την προστιθεμενη αξια πιο πολυ παρα το συνολο των αγοραπωλησιων, αλλα τελοσπαντων.
    Τα χρηματιστηριακα κερδη απο μονα τους δεν προκαλουν αυξηση ΑΕΠ. Να στο πω αλλιως, αν ο γενικος δεικτης τιμων ανεβαινε κατα 250 φορες, τι λες οτι θα συνεβαινε? Θα μπορουσε καθε μετοχος να αγορασει 250 φορες περισσοτερες τηλεορασεις, σπιτια και αυτοκινητα? Ή μηπως απλα θα ανεβαιναν οι τιμες των τηλεορασεων (σπιτων, αυτοκινητων)?

  6. 1 Φεβρουαρίου 2011 στο 12:18 πμ

    «Δεν φτανει να συγκρινει κανεις δολλαρια με δολλαρια για να εχει νοημα η συγκριση, προφανες αυτο.»

    Συνέκρινα απλώς ένα ποσό με ένα άλλο – για να δείξω πόσο μεγαλύτερο είναι το ένα από το άλλο. Προφανώς. Τόσο δύσκολο είναι.

    Το ΑΕΠ σύμφωνα με όλους τους ορισμούς που ξέρω μετράει την τελική τιμή πώλησης όλων των προϊόντων/υπηρεσιών, ούτε προστιθέμενες αξίες ούτε τίποτα.

    Τα χρηματιστηριακά κέρδη προφανώς και δεν προκαλούν αύξηση του ΑΕΠ από μόνα τους. Εταιρείες όμως αντλούν κεφάλαια από κει και τα επενδύουν [αύξηση του ΑΕΠ] και τα κέρδη, στο βαθμό που δεν επανεπενδύονται, κάπου επίσης πάνε [άρα και πάλι αύξηση του ΑΕΠ].

    Κι όταν ανεβαίνουν οι τιμές των προϊόντων πάλι αύξηση του ΑΕΠ έχουμε.

  7. S G
    1 Φεβρουαρίου 2011 στο 1:56 πμ

    «Το ΑΕΠ σύμφωνα με όλους τους ορισμούς που ξέρω μετράει την τελική τιμή πώλησης όλων των προϊόντων/υπηρεσιών, ούτε προστιθέμενες αξίες ούτε τίποτα.»

    εμ οχι ακριβως

    ΑΕΠ=c+i+g
    οπου c η συνολικη καταναλωση προϊοντων. Αλλα μιλαμε για τελικη καταναλωση. Αν η εταιρεια Χ αγορασει μια μπανανα απο την Υ για 8 ευρω και την μεταπωλησει σε εναν για 10 ευρω που τελικα την τρωει, δεν μετραει στο ΑΕΠ το συνολο των τιμων αλλα η διαφορα τους, δηλαδη η προστιθεμενη αξια.

    «Εταιρείες όμως αντλούν κεφάλαια από κει και τα επενδύουν [αύξηση του ΑΕΠ] και τα κέρδη, στο βαθμό που δεν επανεπενδύονται, κάπου επίσης πάνε [άρα και πάλι αύξηση του ΑΕΠ].»

    τωρα μπλεκεις ασχετα πραγματα. Η αντληση κεφαλαιων απο το χρηματιστηριο ισοδυναμει με δανεισμο των εταιρειων απο πολλους επενδυτες. Απο την μερια των επενδυτων δηλαδη μιλαμε για αποταμιευση. Η συνολικη αντληση κεφαλαιων απο τα χρηματιστηρια φυσικα δεν ειναι της ταξης των 900 τρις που αναφερεις εδω αλλα ενα πολυ μα πολυ μικροτερο νουμερο.

    «Κι όταν ανεβαίνουν οι τιμές των προϊόντων πάλι αύξηση του ΑΕΠ έχουμε.»

    οχι του πραγματικου και υποθετω για αυτο μιλαμε.

  8. 1 Φεβρουαρίου 2011 στο 1:49 μμ

    S_G σε γενικές γραμμές ό,τι γράφεις δεν ευσταθεί επιστημονικά. Όλα αυτά τα ακραία και νεοσυντηρητικά που λες έχουν γίνει αντικείμενο συζήτησης και έχω αφιερώσει όλο μου το blog για να τα αναλύω ξανά και ξανά. Συνεπώς δεν χρειάζεται αναλυτικά να ξαναπώ τα ίδια.

    Θα σημειώσω μόνο ότι μόλις τον Απρίλιο έλεγες για ανάπτυξη κοντά στο 0% ενώ εγώ σου έλεγα -4% τουλάχιστον και με ειρωνευόσουν. Αν δεν μπορείς να δεις τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση στην Ελλάδα λίγους μήνες πριν τότε είσαι παντελώς άσχετος.

    Επίσης, το φθινόπωρο του 2008 την ώρα που εγώ έλεγα για την κατάρρευση των οικονομικών προσδοκιών εσύ έλεγες ότι η Ελλάδα ΔΕΝ κινδυνεύει καθόλου από την διεθνή οικονομική κρίση. Και αυτό για να το πει κάποιος πρέπει να είναι ιδιαίτερα άσχετος με πλήρη οικονομική άγνοια αλλιώς θα είχε βάλει ένα φρένο ασχετοσύνης στον εαυτό του.

    Όσο λοιπόν και αν προσπαθείς να το «παίξεις» λογικός και «γνώστης» σε πληροφορώ ότι θα πρέπει να κλείσεις το στόμα σου και να αρχίσεις να σκέφτεσαι περισσότερο από όσο μιλάς. Γιατί λες πράγματα που δεν τα λένε ούτε πρωτοετείς φοιτητές των οικονομικών (συμπεριλαμβανομένου και πολλών λαθών που έχεις αναφέρει παραπάνω σε αυτήν εδώ τη συζήτηση).

    Εσύ S_G πολλά πράγματα κάνεις ότι δεν τα καταλαβαίνεις διότι έχεις καθαρά 100% πολιτική υπερσυντηρητική ατζέντα. Συνήθως οι άνθρωποι δεν θέλουν να καταλάβουν γεγονότα που έρχονται σε αντίθεση με την μισθοδοσία τους.

    Είναι προφανές ότι είσαι ένας άσχετος και ημιμαθής οικονομολόγος που όσοι σε γνωρίζουν ξέρουν ότι ανήκεις ιδεολογικά σε υπερσυντηρητικά λόμπι του νότου των ΗΠΑ.

    Επίσης ενημερώνω όσους αφελής και ανυποψίαστους πιάνουν κουβέντα μαζί σου ότι δεν έχεις καμία διάθεση πραγματικού διαλόγου αλλά χρησιμοποιείς τον διάλογο προσχηματικά για να παραθέσεις τη νεοσυντηρητική ατζέντα κάποιων λόμπι που έχεις πάρει άμεσα ή έμμεσα ως αντιπροσώπευση στην Ελλάδα.

    Όταν λοιπόν επιμένεις στην προσωπική ιστοσελίδα κάποιου να επιδιώκεις τον (προσχηματικό) διάλογο ακόμη και όταν σου λέει ότι δεν επιθυμεί την συνομιλία μαζί σου (για τους λόγους που ανέφερα παραπάνω), και εσύ συνεχίζεις και σχολιάζεις με εμμονή (όπως π.χ. έκανες στον techie chan αλλά και άλλους), τότε φέρνεις τον άλλο σε δύσκολη θέση. Όχι λόγω επιχειρημάτων αλλά λόγω αγένειας.

    Γι’ αυτό πολλοί σε θεωρούν πλέον 100% τρολ το οποίο βάζει στο στόχαστρο συνήθως μικρά μπλόγκ.

    Αν έχεις δήθεν διαφωνίες για όσα γράφει ο «Ράκος Κουρελάριος» τότε σημαίνει ότι αυτός κινείται προς την σωστή κατεύθυνση.

  9. S G
    1 Φεβρουαρίου 2011 στο 5:46 μμ

    γριδερ
    ακραια και νεοσυντηρητικο ειναι να μιλαω για τον σωστο ορισμο του ΑΕΠ?

    κατα τα αλλα δεν ξερω τι μυγα σε τσιμπησε αλλα δεν εχω ορεξη εδω περα να ανακινησω ασχετες (και οχι ιδιαιτερα ευχαριστες) συζητησεις. Και δεν νομιζω οτι θα αποκτησω τετοια ορεξη, ακομα και αν πεταξεις καμποσες ανακριβεις παραθεσεις δικων μου επιχειρηματων εντελως εκτος συμφραζομενων.

  10. 1 Φεβρουαρίου 2011 στο 7:26 μμ

    Ορισμοί των όρων gdp στο Διαδίκτυο σε Αγγλικά:

    * gross domestic product: the measure of an economy adopted by the United States in 1991; the total market values of goods and services produced by workers and capital within a nation’s borders during a given period (usually 1 year)
    wordnetweb.princeton.edu/perl/webwn

    * The total monetary value of all goods and services produced domestically by a country. It includes income earned domestically by foreigners, but does not include income earned by domestic residents on foreign ground.
    ucatlas.ucsc.edu/glossary.html

    * The total value of goods and service produced within a territory within a given amount of time, usually annually unless otherwise specified. GDP differs from Gross National Product (GNP) in that the latter includes international income transfers. …
    http://www.afsc.org/TradeMatters/ht/d/sp/i/13425/pid/13425

    * GDP is the value of total production of goods and services in a country over a specified period, typically a year. How much GDP grows from one period to the next is an indication of a country’s economic health.
    http://www.tdwaterhouse.ca/pcs/pic/glossary.jsp

    * A measure of the income generated in a country. It corresponds to the sum of gross value added by all resident producers in the economy plus any product taxes and minus any subsidies not included in the value of the products. …
    http://www.transmonee.org/downloads/EN/Glossary_TM_2009-final.doc

    * A measure of the market value of goods and services produced by a nation. Unlike Gross National Product, GDP excludes profits made by domestic firms overseas, as well as the share of reinvested earning in domestic firms’ foreign-based operations.
    globaledge.msu.edu/resourcedesk/glossary.asp

    * gross national product excluding payments on foreign investments
    en.wikibooks.org/wiki/Macroeconomics/Glossary

    * Value added (gross, ie before deducting depreciation) of the national economy during a given period. Changes over time are due to changes in the quantities produced (change in real GDP or GDP at constant prices) and price movements.
    http://www.nbbmuseum.be/en/glossary

    * This stands for ‘Gross Domestic Product’, which means the amount of money that a country makes in a year. It is usually divided between the number of people in the country to make an average wealth per person.
    http://www.globaleye.org.uk/primary_autumn04/glossary/index2.html

    * One our leading economic indicators in the United States, GDP measures the total output of all products and services produced by the US economy, for a defined period of time.
    scottstringfellow.com/ss/glossary.asp

    Τρολάκο παίξε παραπέρα… με τους εναλλακτικούς ορισμούς σου. Και δεν πειράζει, κρίση είναι θα [σας] περάσει…

    @ Greek Rider

    Ευχαριστώ!

  11. S G
    1 Φεβρουαρίου 2011 στο 8:36 μμ

    σιγουρα φταιω που κανω τον κοπο και απανταω, αλλα που ειδες το εναλλακτικο? Καθε ορισμος βλεπω να συμφωνει (και πως αλλιως θα γινοταν, οταν μιλαμε για εντελως βασικα πραγματα).

    Το συνολο των αγαθων/υπηρεσιων που *παραγονται* (οχι πωλουνται) [A measure of the market value of goods and services produced by a nation], το συνολο αγαθων/υπηρεσιων που καταναλωνονται, το συνολο της *προστιθεμενης αξιας* (Value added (gross, ie before deducting depreciation) of the national economy during a given period ή αλλου the sum of gross value added).

    Βλεπεις κανενας ορισμος να διαφωνει με αυτα που ειπα? ή μηπως να συμφωνει με αυτον εδω?

    «Το ΑΕΠ σύμφωνα με όλους τους ορισμούς που ξέρω μετράει την τελική τιμή πώλησης όλων των προϊόντων/υπηρεσιών, *ούτε προστιθέμενες αξίες* ούτε τίποτα.»

  12. 2 Φεβρουαρίου 2011 στο 4:24 μμ

    S_G εγώ ξέρω πολύ καλά τι λέω και απορώ πώς υπάρχουν ακόμη άτομα που σου μιλάνε σοβαρά.

    Για το ποιος είναι ο ορισμός του ΑΕΠ έχουν γραφτεί πολλά άρθρα τα τελευταία χρόνια ακόμη και στο economist καθώς και σε άλλα συντηρητικά έντυπα τα οποία αμφισβητούν τους κλασικούς ορισμούς, πολλές φορές έχω κάνει αυτή την κουβέντα στη σελίδα μου και έχω δώσει άπειρες φορές αναδημοσιεύσεις σχετικών κειμένων.

    Εσύ όμως S_G δεν βλέπω να ξεκολλάς από την Α’ δημοτικού των οικονομικών επιστημών.

    Και αυτά που λέω είναι πολύ σχετικά!

    Όταν ένα άτομο (εσύ δηλαδή) λίγο μετά την χρεοκοπία της Λίμαν υποστηρίζεις ότι η Ελλάδα δεν θα έχει κανένα πρόβλημα είναι για ρεκόρ γκίνες. Ίσως ήσουν ο μόνος που πίστευες κάτι τέτοιο, οι σπουδές σου και οι κόποι σου έπιασαν τόπο!

    Και μετά 1,5 έτος ενώ η Ελλάδα τον προηγούμενο Μάιο είχε να πληρώσει 8 δις ευρώ ομόλογα συν του Απριλίου με ειρωνευόσουν που μιλούσα για τουλάχιστον -4% του ΑΕΠ στην καλύτερη περίπτωση ενώ εσύ έλεγες -0,1%….

    Αυτά είναι χοντρά πράγματα, δεν είναι κάποιοι απλά λάθος υπολογισμοί. Δείχνουν πηγαία άγνοια της οικονομίας.

    Γι’ αυτό πήγαινε να διαβάσεις τα μαθήματά σου από την αρχή και μέχρι να ξεχαστείς μην λες πολλά γιατί τα περισσότερα είναι χοντρές κοτσάνες οι οποίες σε εκθέτουν. Και αν θες τη γνώμη μου τα οικονομικά για να τα μάθεις δεν φτάνουν μόνο οι σπουδές, πρέπει να υπάρχουν και αυτές αλλά μετά χρειάζεσαι προϋπηρεσία κοντά στην αγορά αν θέλεις να κάνεις προβλέψεις και να καταλαβαίνεις τι γίνεται γύρω σου.

    Και αν δεν έκανες τον εξυπνάκια σε κάθε μπλογκ δεν είμαι τόσο κακός να σου έμπαινα έτσι, αλλά εσύ πας γυρεύοντας και εκθέτεις και τους ανθρώπους οι οποίοι στηρίζονται σε σένα και στην προπαγάνδα σου για να προωθήσουν την ατζέντα τους.

  13. S G
    4 Φεβρουαρίου 2011 στο 2:41 πμ

    γριδερ
    ταχεις μπλεξει. Το ΑΕΠ εχει σαφεστατο ορισμο, το ερωτημα για καποιους ειναι αν ειναι ενα μετρο που θα επρεπε να μας ενδιαφερει ιδιαιτερα. Μια και το κειμενο εδω χρησιμοποιει την λεξη ΑΕΠ, δεν μπορει παρα να αναφερεται στον τυπικο ορισμο (που παρεθεσε και ο συγγραφεας απο 5-6 πηγες δηλαδη).

    Κατα τα αλλα χαλαρωσε λιγο. Οπως ειπα, οσο και να φωναζεις δεν εχω σκοπο να κανω εδω μεταφορα παλιων συζητησεων, ειδικα οταν ενω σου εχω απαντησει, λες καθε φορα τα δικα σου.

  14. 9 Φεβρουαρίου 2011 στο 8:38 μμ

    Συγνώμη για την καθυστερημένη ειδοποίηση, αλλά έχω αναδημοσιεύσει τμήμα του παρόντος στο radical desire, και θα ήθελα να προσκαλέσω τον συγγραφέα στην εκεί συζήτηση.

    Θερμά συγχαρητήρια για το μπλογκ, το ανακάλυψα πρόσφατα και το βρήκα πάρα πολύ ενδιαφέρον.

  15. 10 Φεβρουαρίου 2011 στο 11:50 πμ

    @ Αντώνης

    Ευχαριστώ και για τα καλά σου λόγια και για την ανάρτηση της ανάρτησης. Δυστυχώς λόγω… εργασιακής γυμναστικής δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να συμμετάσχω στη συζήτηση, που από ό,τι βλέπω και μακρά και ενδιαφέρουσα είναι. Θα το κάνω σύντομα.

  16. kafe tourk
    14 Φεβρουαρίου 2011 στο 1:39 μμ

    Ο όρος “πλασματικό” δεν σημαίνει ότι είναι ένα “εικονικό” κεφάλαιο [κάποιοι αδαείς μεταφράζουν έτσι το fictitious]. Πρόκειται για πραγματικό κεφάλαιο, μόνον που αυτό το κεφάλαιο μη βρίσκοντας επενδυτικές ευκαιρίες στην “πραγματική” οικονομία βρίσκει επενδυτική διέξοδο στις χρηματοπιστωτικές αγορές [μετοχές, π.χ.] ή στα δάνεια [κρατικά ομόλογα, για παράδειγμα].

    To original είναι fiktives Kapital και είναι φανταστικό και ανύπαρκτο:

    Aber in allen diesen Fällen bleibt das Kapital, als dessen Abkömmling (Zins) die Staatszahlung betrachtet wird, illusorisch, fiktives Kapital.

    Nicht nur, dass die Summe, die dem Staat geliehen wurde, überhaupt nicht mehr existiert. Sie war überhaupt nie bestimmt, als Kapital verausgabt, angelegt zu werden, und nur durch ihre Anlage als Kapital hätte sie in einen sich erhaltenden Wert verwandelt werden können. …

    … das Kapital der Staatsschuld bleibt ein rein fiktives, und von dem Moment an, wo die Schuldscheine unverkaufbar würden, fiele der Schein dieses Kapitals weg.“ K. Marx, Kapital III, MEW 25, 482f.

    με δυο λογια είναι ενα κεφάλαιο ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ.

  17. 18 Φεβρουαρίου 2011 στο 3:37 μμ

    Μα αυτό είναι θαυμάσιο, υπέροχο, μοναδικό!

    Αν το πλασματικό κεφάλαιο είναι ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ τότε ανύπαρκτα είναι και τα δάνεια όλων στον πλανήτη, ανύπαρκτα τα χρέη των χωρών, ανύπαρκτοι οι τόκοι που έχουν ήδη πληρωθεί, και το πιο ευχάριστο είναι ότι ανύπαρκτη είναι και η κρίση του καπιταλισμού.

    Πού ήσουνα τόσον καιρό άνθρωπέ μου, και μας άφηνες να βασανιζόμαστε;;;

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s