Αρχική > Στα χρόνια του ΔΝΤ > Andre Gorz – Η κοινωνική ιδεολογία του αυτοκινήτου

Andre Gorz – Η κοινωνική ιδεολογία του αυτοκινήτου

Μικρή συνεισφορά στον ηρωικό αγώνα των συντρόφων του «Δεν Πληρώνω! Δεν Πληρώνω!».

Δυστυχώς, σε αντίθεση με τους ίδιους, που είναι ό,τι πιο μοντέρνο έχει να επιδείξει το ηρωικό αντιστασιακό πνεύμα των Ελλήνων -αυτό, ντε!, που διαμόρφωσε και την νεοελληνική εθνική ταυτότητα- το κείμενο του André Gorz είναι αρχαίο: του 1973.

Τότε που οι Έλληνες αγωνίζονταν ενάντια στη δικτατορία των εμπορευμάτων κάποιοι θολοκουλτουριάρηδες εξ εσπερίας βυσοδομούσαν κατά των ιερών συμβόλων του ελληνορθόδοξου ανθρωπολογικού τύπου.

Ουστ ρε!

Κατεβάστε το κείμενο [σε pfd] κάνοντας κλικ στην παρακάτω εικόνα:

Ή πατήστε εδώ: André Gorz – Η κοινωνική ιδεολογία του αυτοκινήτου

* * * * *

Στο διαδίκτυο κυκλοφορεί επίσης το ενδιαφέρον βιβλίο του Αγουστίν Γκαρθία Κάλβο, Εναντίον του Αυτοκινήτου [εκδ. Νησίδες]. Ψάξτε το, αν ενδιαφέρεσετε.

Ένα εικονίδιο με κείμενο από το οπισθόφυλλο αυτού του βιβλίου:

Advertisements
Κατηγορίες:Στα χρόνια του ΔΝΤ Ετικέτες:
  1. Αλιευς
    6 Φεβρουαρίου 2011 στο 11:46 μμ

    […]

    Πολυ καλο το κειμενο και ευστοχως κατευθυνετε την προσοχη στη ματαιοτητα του ενδοξου αγωνος των διοδιων. Θα προσεθετα ομως οτι προκειται για εκφραση γνησιου αγανακτησης και με πολυ δικαια αιτηματα εναντιον της πολιτικοεργολαβικης μαφιας. αλλα εχει σαφως το μειονεκτημα της χωρις κοστος και εκτος στοχου επαναστασης…

  2. 7 Φεβρουαρίου 2011 στο 9:41 πμ

    @ Αλιευς

    Η πρώτη παράγραφος του σχολίου σας κατέληξε στα… αζήτητα. Η ανωνυμία δεν είναι καλή μόνο για μας. Τέλος [και χωρίς παρεξήγηση.]

    Όσο για το «κίνημα των διοδίων» πολύ μακριά το πήγατε. Δεν θεωρώ μάταιο κανέναν αγώνα, ακόμα και τέτοιου είδους. Απλά δεν θεωρώ και τόσο «γνήσια» την αγανάκτηση, και τα «δίκαια αιτήματα» που θα έπρεπε να αφορούσαν τα δισεκατομμύρια που «έφαγε» [βρώσεως σημαντικό ρήμα] η πολιτικοεργολαβική μαφία, κι όχι τα «ψίχουλα» που διεκδικούμε εμείς, όπου «μας παίρνει».

    Και το θεωρώ πολύ αναξιοπρεπές, πολύ καρμίρικο, οι άλλοι να τρώνε δισ. κι εμείς 2-3 ευρώ… Αναξιοπρεπές, όπως εγώ αντιλαμβάνομαι την ύπαρξή μου ως κοινωνικό [what’s that?] ον.

    Κι ούτε αποτελεί μειονέκτημα του «κινήματος» η «χωρίς κόστος και εκτός στόχου επανάσταση». Αλλά όχι να τα βαφτίζουμε όλα «πολιτική ανυπακοή».

    Διότι, όταν ο άλλος «με τον παρά του και με την κυρά του» αγοράζει «καθαρό αέρα» στον Διόνυσο, δεν μπορεί μετά να διαμαρτύρεται επειδή τα τέσσερα μέλη της οικογένειάς του, διαθέτουν τέσσερα ΙΧ, ανεβοκατεβαίνουν ο καθένας τους χωριστά και χώρια καθημερινά στην Αθήνα, και από πάνω να διαμαρτύρονται για το κόστος των διοδίων – επειδή δεν το είχαν προβλέψει στον αρχικό προϋπολογισμό του «καθαρού αέρα». Εγώ πώς να διαμαρτυρηθώ για τους ρύπους των τεσσάρων αυτοκινήτων;

    Να πάω να τα κάψω; Πολιτική [ή, μάλλον, οικολογική] ανυπακοή δεν θα ήταν κι αυτή;

    Ή μήπως θα με κατηγορούσαν για καταστροφή ατομικής ιδιοκτησίας;

    Και η καταστροφή των μηχανημάτων ακύρωσης στα ΜΜΜ τι είναι; Κρατική ιδιοκτησία, θα πει κάποιος. Σωστό κι αυτό.

    Και πώς έγιναν «ελκυστικοί» οι εμπρησμοί των δασών πέριξ της Αθήνας;

    Και πώς έγιναν «απαραίτητοι» οι αυτοκινητόδρομοι, δια τους διαθέτοντας το χρήμα να αγοράσουν «καθαρό αέρα» στα πέριξ;

    Και πάει λέγοντας…

    Διότι δεν μπορεί κάποιος να καταπίνει αμάσητες όλες τις… καπιταλιστιές [αμερικανιές] -αυτοκίνητο, αυτοκινητόδρομος, προάστιο, «καθαρός αέρας», μακριά απ’ τα γκέτο των λαθρομεταναστών στο κέντρο της πόλης- [«φευγάτος», δηλαδή από την Πόλη] και μετά να το «παίζει» και «πολιτικά ανυπάκουος».

    Κοινωνικά παρών, θα έπρεπει να το παίξει, αλλά τέτοιο πράμα [κοινωνία, δηλαδή] ντεν υπάρχει, αγαπητέ, σε τούτο τον τόπο. Οπότε, τζάμπα τα πίξελ, τζάμπα τα διόδια, τζάμπα τα ΜΜΜ, τζάμπα όλα.

    Σε λίγο θα περάσουμε στην -τζάμπα- κοινοκτημοσύνη [αυτό που λεν και κομμουνισμό]. Το πόσο θα μας στοιχίσει δεν ξέρω…

  3. Γιάννης Ν
    6 Μαΐου 2011 στο 4:07 μμ

    Ράκο, συνεχίζω εδώ την κουβέντα περί συμπτώσεων και ξεσκονίσματος, για να σου ανταποδώσω τις ευχαριστίες και να μιλήσω για το δικό μου «ξεσκόνισμα», που ξεκίνησε από αυτήν εδώ την ανάρτηση.

    Κάποια στιγμή λοιπόν, διαβάζοντάς σε, έπεσα πάνω στην ανάρτηση αυτή και διαπίστωσα ότι στην φωτογραφία του βιβλίου, (δεν ήξερα μέχρι τότε ούτε τον συγγραφέα ούτε και το βιβλίο, ούτε είχα δει πριν την φωτογραφία), είμαι κι εγώ με ένα φίλο μου !!! Δεν διακρίνομαι καλά, δεν είμαστε πρώτη μούρη, είμαστε στους θεατές, αλλά είμαι σίγουρος ότι εγώ είμαι. Συμπίπτει απόλυτα και το έτος που τραβήχτηκε η φωτογραφία (αναφέρεται μέσα στο βιβλίο), που είναι το ίδιο έτος που σουλάτσαρα αργόσχολα στο Κάμπτεν Τάουν με το φιλαράκι μου. Δεν συμμετείχαμε βέβαια στο δρώμενο (μην φανεί ότι πουλάω επαναστατικότητα), αλλά το παρακολουθήσαμε με ενδιαφέρον, θυμάμαι πολύ καλά τα παιδάκια που σπάγανε το αυτοκίνητο.

    Βλέποντας λοιπόν την φωτογραφία, θυμήθηκα γιατί βρισκόμουν εκεί, τι έκανα εκεί, τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου την περίοδο αυτή, και άρχισα να συγκρίνω με αυτά που κάνω και ζω τώρα κλπ. κλπ. Από αυτό το «ξεσκόνισμα» προέκυψαν και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να προκύπτουν ενδιαφέροντα πράγματα. Έστω και καθυστερημένα λοιπόν ήρθε η ώρα να σου πω ευχαριστώ.

    Να σου πω και κάτι τελευταίο περί τύχης, συμπτώσεων κλπ, ένα ρητό του ίδιου ως άνω φίλου και συνταξιδιώτη μου που περνιέται για μέγιστος ταβλαδόρος.

    Ο καλός παίχτης έχει καλό ζάρι, αλλά άμα έχεις καλό ζάρι, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είσαι και καλός παίχτης.

    Τα μελέ …

  4. 7 Μαΐου 2011 στο 1:15 μμ

    @ Γιάννης Ν

    🙂

    Σ’ ευχαριστώ [σ’ ευχαριστούμε!].

    _ _ _ _ _ _ _ _ _
    Βέβαια, κανένας μας εδώ μέσα δεν σε πιστεύει [εγώ γιατί «ξέρω», όλοι οι υπόλοιποι γιατί είναι ο εαυτός τους] [και σκασίλα σου, δηλαδή ;-)]. Άσε που η φωτό είναι και τόσο «φλου»… Φυσικά, οι πιο «δαιμόνιοι» από τους «θεατές» της «παράστασης» θα πουν, ότι όλα αυτά τα έχω «στήσει» εγώ, και πως εσύ δεν αποτελείς παρά μία ακόμα περσόνα μου. Κι όχι μόνον «θα πουν», το έχουν ήδη πει εδώ μέσα (εμμέσως πλην σαφώς. Και προφανώς κάποιος που το «παίζει χαζός», δεν είναι 😉 ). Ή κάποιοι θα πουν ότι το «στήσαμε» μαζί. Χα! Γι’ αυτό σου λέω. Το μονοπατάκι σου, κι άσε εμάς να λέμε…

    _ _ _ _ _ _ _ _ _
    Προσωπική υπενθύμιση: να «θυμηθώ» κάποια στιγμή να γράψω για τη «συνωμοσιολογία των αντι-συνωμοσιολογούντων» και την «αντισυνωμοσιολογία των… ποιανών;» Τα αδιέξοδα Μπλαιζ Πασκάλ επί τω έργω… [αδιέξοδο Πασκάλ: νεοορισμός, απολύτως αυθαίρετος, ως συνήθως. Είπαμε: εγώ περιγράφω, εγώ ορίζω και τους όρους. Εσείς όταν περιγράφετε τον εαυτό σας και τη σχέση σας με τον «κόσμο» τι κάνετε; Τέλος].

    _ _ _ _ _ _ _ _ _
    Ο φίλος σου είχε έχει απόλυτο δίκιο. Τώρα το ξέρω. Έκανα κάμποσα χρονάκια στο… Γεντηκουλέ, μέχρι να το καταλάβω…

    Ας τον τιμήσουμε με ένα blocquote [πώς το λένε αυτό το πράμα στα ελληνικά;]:

    Ο καλός παίχτης έχει καλό ζάρι, αλλά άμα έχεις καλό ζάρι, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είσαι και καλός παίχτης.

    _ _ _ _ _ _ _ _ _
    Τα μελέ…

  5. 7 Μαΐου 2011 στο 1:29 μμ

    Και, φυσικά, το «ξεσκόνισμα» του blogging, είναι αυτό που κάνουμε τις τελευταίες ημέρες σε ένα άλλο «ανήλιαγο υπόγειο». Εγώ το «συνειδητοποίησα» χτες, κι εσύ το συνέχισες εδώ.

    Πρώτο βήμα για το «ξεσκόνισμα» του blogging: δημοσίευση καινούργιων σχολίων, σε παλιά ποστ 😉

    Δεύτερο βήμα;

  6. 7 Μαΐου 2011 στο 1:31 μμ

    Τα μελέ…

    – – – – – – –

    Εξαιρετικό παράδειγμα του «ιού του Χέγκελ» επί τω έργω…

  7. Γιάννης Ν
    7 Μαΐου 2011 στο 2:34 μμ

    Το αν φαίνονται πραγματικά οι φάτσες μας στην φωτό είναι ασήμαντο. Εμένα μ΄ αρέσει να πιστεύω ότι μας διακρίνω. Το σημαντικό είναι ότι ήμασταν εκεί, το 1995, και το θυμόμαστε. Στα τέτοια μου που δεν με πιστεύεις Ράκο εσύ και όποιος άλλος. Δύο άνθρωποι ξέρουμε, χωρίς εισαγωγικά, εκεί ήμασταν και το ζήσαμε και είδαμε τη φωτογραφία στο μπλογκ σου 16 χρόνια μετά, τότε δεν είχαμε μυαλό να τραβάμε τις δικές μας φωτογραφίες. Και το ευχαριστώ δεν το παίρνω πίσω, γιατί πραγματικά μου θύμησες, μέσω της φωτογραφίας, ότι τότε επειδή ακριβώς έψαχνα ενδιαφέροντα πράγματα, η τύχη με βοηθούσε και έπεφτα πανω σε αυτά … Τα υπόλοιπα δεν τα πιάνω, δεν καταλαβαίνω τα πολλά εισαγωγικά, τα υπονοούμενα και τις φατσούλες, (είμαι και λίγο μπούας), και όπως πολύ σωστά είπες, σκασίλα μου … Επειδή ακριβώς ακούγεται κουφό, κρατήθηκα και δεν σχολίασα όταν ανέβασες την συγκεκριμένη ανάρτηση, όταν όμως μίλησες για συμπτώσεις στο άλλο ποστ, είπα να έρθω εδώ να σ΄ ευχαριστήσω. Τόσο απλά. Δεν χρειάζονται τώρα περισσότερα λόγια, όχι από μένα τουλάχιστον.

  8. 7 Μαΐου 2011 στο 2:59 μμ

    Μισό λεπτάκι!

    Όλα αυτά από πού τα κατάλαβες;

    Γράφεις:

    Στα τέτοια μου που δεν με πιστεύεις Ράκο εσύ και όποιος άλλος.

    Τι έχω γράψει τουλάχιστον μισή ντουζίνα φορές εδώ μέσα τις τελευταίες ημέρες; Δεν έχω γράψει, απευθυνόμενος σε όλους όσους διαβάζουν αυτά που γράφω, «δεν με πιστεύετε; Στα παλαιότερα των υποδημάτων μου. Δεν σας ζητάω να με πιστέψετε. Πιστέψτε ό,τι θέλετε. Εσείς ξέρετε τον εαυτό σας καλύτερα απ’ τον καθένα». Δεν το έχω γράψει ακριβώς έτσι, αλλά αυτό είναι το νόημα, και το επαναλαμβάνω συνεχώς.

    Κι όταν σου λέω ότι «εγώ δεν σε πιστεύω γιατί ξέρω», εσύ γιατί παρεξηγιέσαι;

    Ποιος ξεκίνησε εδώ μέσα τη συζήτηση περί «συμπτώσεων»; Εγώ δεν την ξεκίνησα; Και την συνεχίζω απτόητος παρότι δεν με πιστεύει κανένας, και ήδη μερικοί [όχι εσύ, πάντως] έχουν αφήσει υπονοούμενα ότι έχω στήσει ολόκληρες ιστορίες. Λες και δεν έχω άλλη δουλειά, ή σάμπως και έχω να κερδίσω τίποτα «πουλώντας τρέλα». Εγώ χτες δεν σου έγραψα για «συμπτώσεις»; Ή μήπως όχι;

    Δεν σου ζητάω καν να ξαναδιαβάσεις προσεκτικά αυτά που έχω γράψει [αυτό δα έλειπε].

    Δεν σου ζητάω καν να μην με παρεξηγήσεις [αυτό δα έλειπε].

    Εσύ ξέρεις καλύτερα. Ό,τι θέλεις κάνεις.

    Εγώ, πάντως, σ’ ευχαριστώ και γι’ αυτό το σχόλιο.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s