Αρχική > Εξεγέρσεις στη Σαχαρασία > Το «τεστ παρθενίας» στην Αίγυπτο και άλλα τινά

Το «τεστ παρθενίας» στην Αίγυπτο και άλλα τινά

Η είδηση: σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία διαδηλώτριες στην Αίγυπτο συνελήφθησαν στις αρχές Μαρτίου από τον στρατό, βασανίστηκαν και υπεβλήθησαν σε «τεστ παρθενίας». Άνευ -λοιπών- σχολίων. [Και η είδηση (αγγλιστί) στον ιστότοπο της Διεθνούς Αμνηστίας.]

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Πληθυσμός της Αιγύπτου [πηγή]:

1960: 27.84 εκ.

1970: 35,28 εκ.

1980: 43.86 εκ.

1990: 55,67 εκ.

2000: 67.29 εκ.

2010: 89.10 εκ. [εκτ. πηγή]

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Προφανώς οι Αιγύπτιες απολαμβάνουν τη μητρότητα [3,4 παιδιά κατά μέσο όρο ανά γυναίκα]. Δικαίωμά τους. Άλλωστε για τις γυναίκες η αυτοδιάθεσή του σώματός τους αποτελεί οικουμενική αξία [κι όχι μόνον μια αξία της καπιταλιστικής Δύσης].

Απλά αναρωτιέμαι: αν οι Αιγύπτιες ήταν κατά τι λιγότερο ευτυχισμένες, και γεννούσαν ας πούμε δύο παιδιά η καθεμία [με τα εμβόλια και τα αντιβιοτικά κι όλα τα γιατροσόφια, η παιδική θνησιμότητα έχει μειωθεί παντού], και ο πληθυσμός της χώρας ήταν, ας πούμε, 60 εκατομμύρια, θα υπήρχαν άραγε όλα αυτά τα οξυμένα κοινωνικά προβλήματα;

Αλλά πάλι, ποιος είμαι εγώ που θα βάλει «ευτυχόμετρο» ή «δικαιωμάμετρο» στον οποιονδήποτε;

Ναι, ναι, ξέρω. Όλα αυτά δεν ακούγονται και τόσο politically correct, ούτε και τόσο multi-culti, ούτε και τόσο «σεβασμός στη διαφορετικότητα», οπότε, αφού θα τα ακούσω που θα τα ακούσω, ας το πάω κάπου αλλού.

Αν η Ελλάδα είχε σήμερα καμιά 30ριά εκατομμύρια κατοίκους, αν δηλαδή οι Ελληνίδες μετά το 1950 συνέχιζαν να γεννούν τον ίδιο αριθμό παιδιών με τις μητέρες τους, ποια ακριβώς θα ήταν σήμερα η κατάσταση στη γλυκιά μας πατρίδα;

Απ’ την άλλη, βέβαια, όλοι οι καλοί χωράμε…

ΥΓ. Μην με βρίσετε και πολύ. Σκέψεις κάνω. Για τις «οικουμενικές αξίες» της καπιταλιστικής Δύσης. Πού ή είναι τέτοιες, ή δεν είναι. Αλλά, πάλι… Τα διπλά μέτρα και σταθμά…

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Ενημέρωση: Το ξέχασα όταν έγραφα το ποστ. Ένα ενδιαφέρον πινακάκι από τη χθεσινή Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία [αναδημοσίευση από τους The New York Times:  Michael Slackman, Bullets Stall Youthful Push for Arab Spring].

Κι όπως έλεγε κι ο Robert Cooperstein το μακρινό 1974 [το κείμενο -μεταξύ άλλων- σε pdf]:

The Production and Consumption of Humans

 

The production of humans differs from almost all other commodity production in that it is still the direct production of use-value.

This was obviously true in the past wherever parents in a state of dire material poverty required the production of humans as a means of human capital accumulation, in order to supplement the family income (with respect to industrial child-labor, the condition being that the parents could still extract surplus value from the child even after the capitalist had taken his share; on the farm this did not apply, childlabor was directly exploitable).

Furthermore, children could assure economic security later on in the form of a lifelong pension to the parents when they would have become economically obsolete. These motivations for human production are still prevalent in the poor countries, and locally in more developed countries.

Advertisements
  1. 28 Μαρτίου 2011 στο 11:31 πμ

    Άν ήμασταν 30 εκατομμύρια θα παίρναμε την ΜΠόλη, ώστε να αποκτήσει επιτέλους οι ΑΕΚ γήπεδο.

    Γεώργιος Καρατζαφιόζης.

    Από κει και πέρα η πίεση από μουλάδες και παπάδες για δημιουργία περισσότερων προβάτων είναι ασφυκτική από μικρή ηλικία, οπότε ποια ελεύθερη βούληση, εάν ο εγκέφαλος έχει πλυθεί στο πρόγραμμα 1 για λευκά πολύ λερωμένα.

  2. 28 Μαρτίου 2011 στο 11:32 πμ

    Η ΑΕΚ είναι σαν την Αγία Τριάδα, γι αυτό και το «οι».

  3. 28 Μαρτίου 2011 στο 12:51 μμ

    Σε παρακαλώ! Μην μιλάς για μουλάδες! Θα πουν πως δαιμονοποιούμε το Ισλάμ. Εξάλλου οι μουλάδες είναι αριστεροί, επαναστάτες, αντικαπιταλιστές και αντιιμπεριαλιστές.

    ΥΓ. Άντε και πρωτάθλημα! [Αλλά όσο κάνει «κουμάντο» η Original… Κάτι σαν το ΚΚΕ και το εργατικό (το ποιο;;;) κίνημα.]

  4. 29 Μαρτίου 2011 στο 12:53 μμ

    Αν ήμαστα καμμιά 30ριά εκατ. τουλάχιστον δεν θα κυνηγούσαμε μετανάστες (γιατί, πρώτον, ποιος μετανάστης θα ερχότανε και, βήτον, θα κυνηγιόμασταν αναμεταξύ μας).

    Μιλάμε γι ατον ίδιο στρατό που «αγκάλιασε» την «επανάσταση» και εγγυάται (λέμε τώρα) τη «δημοκρατική» μετάβαση, ε; Όπως το εγγυώνατι και οι – υποστηριζόμενοι από το δημακρατικότατο Κατάρ – αντικαθεστωτικοί στη γειτονική Λιβύη, ε;

    Μήπως, μήπως λέω, οι εξεγερμένοι της Αραβίας διακατέχονται από μια …μακρυγιαννικού τύπου αντίληψη περί δημοκρατίας;

  5. 29 Μαρτίου 2011 στο 7:23 μμ

    Ράκε δε κι αυτό [επί τού ίδιου θέματος (απίθανα βασανιστήρια κατά διαδηλωτών γενικά και πιθανές υπογραφές ειδικά)]

  6. 2 Απριλίου 2011 στο 8:13 πμ

    @ Vrennus

    Βεβαίως. Ναι. Λάθος [Δεν υπήρξε ποτέ μακρυγιαννικού τύπου αντίληψη περί δημοκρατίας. Περί «παμφαγίας» ναι.]

    @ χαρη

    Προφανώς αυτά τα πράγματα συνέβαιναν παλιά. Οι… εθνικοαπελευθερωτικοί στρατοί δεν κάνουν τέτοια πράγματα… Ως γνωστόν.

  7. 2 Απριλίου 2011 στο 4:26 μμ

    αχ ναι, γνωστόν… 😦

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s