Αρχική > Αφηρημένη Εργασία, Μανιφέστο Ενάντια στην Εργασία > Το τέλος της αφηρημένης εργασίας: επιτέλους το όνειρο γίνεται πραγματικότητα!

Το τέλος της αφηρημένης εργασίας: επιτέλους το όνειρο γίνεται πραγματικότητα!

Μα δεν είναι θαυμάσιο; Δεν είναι υπέροχο;

Ο καπιταλισμός ξεπερνά για μια ακόμη φορά τον εαυτό του – και οδεύει ολοταχώς προς τον μετα-καπιταλισμό*!

Καταργεί τη μισθωτή εργασία!

Καταργεί την αφηρημένη εργασία! [Την εργασία όπου αυτό που μετράει είναι ο μισθός, κι όχι το αντικείμενό της.]

Μα δεν είναι θαυμάσιο; Δεν είναι υπέροχο;

Η -επαναστατική- είδηση μάς έρχεται από το Fortune [Unpaid jobs: The new normal?]. «Τσίμπησα» το link, καθώς και τη μετάφραση αποσπασμάτων του άρθρου από το ποστ του ιστολογίου «Βαθύ Κόκκινο»: Ενίσχυσε την ανταγωνιστικότητα της εθνικής σου οικονομίας – δούλεψε δωρεάν! [Αν δε γκουγκλάρετε και το «working for free» θα πάρετε και καμιά 900ρια εκατ. αποτελέσματα.] Οι υπογραμμίσεις δικές μου.

Απλήρωτη εργασία: Η νέα κανονικότητα;

Με σχεδόν 14 εκατομμύρια ανέργων στην Αμερική, πολλοί έχουν γίνει τόσο απελπισμένοι που είναι πρόθυμοι να εργαστούν δωρεάν. Ορισμένες επιχειρήσεις είναι επιφυλακτικές σε σχέση με τους νομικούς κινδύνους και την επιτήρηση που θα μπορούσε να έχει μια τέτοια κίνηση, αλλά οι εταιρείες που έχουν χρησιμοποιήσει απλήρωτους εργαζόμενους λένε ότι μπορεί να είναι μια επικερδής κίνηση όταν γίνεται σωστά.

«Οι άνθρωποι που εργάζονται δωρεάν είναι πολύ πιο πεινασμένοι από κάποιον που έχει ένα μισθό, και προσπαθούν να είναι πιο παραγωγικοί από αυτόν, προσπαθούν να ικανοποιήσουν [τον εργοδότη], προσπαθούν να είναι δημιουργικοί,» λέει η Kelly Fallis, διευθύνων σύμβουλος της Remote Stylist, μιας νέας εταιρείας που έχει γραφεία στο Τορόντο και τη Νέα Υόρκη, και παρέχει Web-based υπηρεσίες σχεδιασμού εσωτερικών χώρων. «Από την άποψη της εξοικονόμησης κόστους, ειδικά όταν ξεκινάς μια επιχείρηση, είναι καταπληκτικό. Ειδικά εάν είστε μια μικρή επιχείρηση.»

Κατά τα τελευταία τρία χρόνια, η Fallis χρησιμοποίησε περίπου 50 εκπαιδευόμενους στο μάρκετινγκ, τη σύνταξη, τη διαφήμιση, τις πωλήσεις, τη διαχείριση των λογαριασμών και των δημοσίων σχέσεων. Είναι πεπεισμένη ότι αυτό είναι το μέλλον για το εργατικό δυναμικό. «Σε δέκα χρόνια από τώρα, αυτό θα είναι ο κανόνας», λέει.

Γιατί οι άνθρωποι εργάζονται δωρεάν;

Το όφελος της απλήρωτης εργασίας σε μια επιχείρηση είναι αρκετά ξεκάθαρο, αλλά επιπλέον δίνει στους εργαζόμενους την απαιτούμενη εμπειρία, μια συστατική επιστολή ή ακόμη και μια ενίσχυση της αυτοεκτίμησης του εργαζόμενου εν μέσω μιας καταθλιπτικής οικονομίας.

Η Cassie Johnson, μια 27χρονη από το San Marcos της Καλιφόρνιας, έχασε τη δουλειά της ως γραμματέας εγγραφών για ένα διαδικτυακό πανεπιστήμιο το 2009, και λάμβανε επίδομα ανεργίας για ένα χρόνο πριν από την εύρεση μια θέσης ως βοηθός διευθυντή σε ένα Starbucks που είναι τόσο μακριά από το σπίτι της που ξοδεύει το μεγαλύτερο μέρος της αμοιβής της στη βενζίνη. Από τη στιγμή που ξεκίνησε έναρξη ως εκπαιδευόμενη δημοσίων σχέσεων το Φεβρουάριο, νιώθει μια ανανεωμένη αίσθηση του σκοπού.

«Μαθαίνω πολλά και αισθάνομαι πολύ καλά γι ‘αυτό. Είμαι ευτυχισμένη. Νιώθω ότι είμαι κάποια. Δεν βγάζω καθόλου λεφτά, οπότε είναι ζόρικα, αλλά πιστεύω ότι προετοιμάζω τη μελλοντική μου καριέρα«, λέει η Τζόνσον . «Έχω μόνο 1,50 δολάρια στο λογαριασμό μου αυτή τη στιγμή, αλλά ζω με το φίλο μου και αυτός πραγματικά με στηρίζει…

Αχ! Πόσο ανακουφιστικό!

Κι εγώ ο ηλίθιος τα πήρα στο κρανίο τις προάλλες όταν κάποιοι έκοψαν ένα άρθρο μου, που μου το είχαν παραγγείλλει. Κι ούτε λόγος για πληρωμή…

Τι ωραία! Νιώθω πια ότι συμμετέχω κι εγώ στην οικοδόμηση του μετα-καπιταλιστικού κόσμου.

Αν και τώρα που το καλοσκέφτομαι θα σταματήσω να γράφω, και θα πάω σε κάποιο πανεπιστήμιο να διδάξω -αμισθί φυσικά!- μαρξισμό. Προετοιμάζοντας τη μελλοντική μου καριέρα στον μετα-καπιταλιστικό κόσμο…

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

* Δεν λέω ότι ο καπιταλισμός, καταργώντας τη μισθωτή εργασία, οδεύει προς τον σοσιαλισμό, για τον πολύ απλό λόγο ότι ο [εθνικο]σοσιαλισμός αποτελεί την πεμπτουσία της εργασίας. Ξέρετε: Άουσβιτς, Gulag, Laogai… Θα χρειαστεί να περιμένουμε λίγο ακόμα…

Advertisements
  1. 4 Απριλίου 2011 στο 1:02 μμ

    Laogai (simplified Chinese: 劳改; traditional Chinese: 勞改; pinyin: láogǎi), the abbreviation for Láodòng Gǎizào (勞動改造/劳动改造) [wikipedia]

    = Αναμόρφωση μέσω της Εργασίας

  2. 4 Απριλίου 2011 στο 1:12 μμ

    έχουμε υπομονή,
    θα περιμένουμε όσο χρειαστεί,
    και περισσότερο από το ΄λίγο ακόμη’..

    από την άλλη υπάρχουν δουλειές που δεν μπορούν να περιμένουν:
    η γιαπωνέζικη (ου μην και η γαλλική) πυρηνική βιομηχανία
    μαζεύει άνεργους και άστεγους εξαθλιωμένους (και ανειδίκευτους εννοείται)
    και στελεχώνει τα «τάγματα μελλοθανάτων»
    που για δυό γεύματα την ημέρα και 1,5 max λίτρο νερό
    και ύπνο σε κουρελού από μόλυβδο
    τους βάζει να γυαλίζουν πυρηνικούς αντιδραστήρες..
    http://www.lexpress.fr/actualite/environnement/japon-les-clochards-du-nucleaire_978891.html

  3. 4 Απριλίου 2011 στο 1:17 μμ

    Υπάρχει και ο εθελοντισμός αγαπητέ μου εδώ και πολλά χρόνια. Και δεν εννοώ απαραίτητα μόνο την δράση σε προνοιακούς θεσμούς. Ήδη στη σχολή που έιχα τη μεγάλα χαρά να αποφοιτήσω μας κάνανε μαθήματα πως, λόγω της διαρκούς μείωσης των χρηματοδοτήσεων της πρόνοιας, θα πρέπει να «κινητοποιούμε» εθελοντές που θα κάνουν προνοιακή εργασία.

    Άμισθη εργασία σε αυτό τον τομέα υπάρχει πάρα πολλά χρόνια στις ΜΚΟ στην Ελλάδα, πας κάνεις τον εθελοντή στο πλαίσιο όλων αυτών που περιγράφεις (γνωριμίες, επαφές, εμπιερία κλπ)…

    Ε και είναι αυτό που λες… Απόφοιτοι σχολών σαν τη δικιά μου, πολλές φορές δεν έχουνε άλλη λύση… Είτε ετεροαπασχολούνται (με λαμπρή καριέρα σαν τη δικιά μου) είτε εφόσον έχουν τη δυνατότητα να τους δίνουν ένα πιάτο φαί οι γονείς να πάνε να κάνουνε τους μαλάκες εκεί…

    Επίσης σαν άμισθη εργασία δες τι τραβάνε οι νέοι δημοσιογράφοι… Και πόσα χρόνια πρέπει να δουλεύουνε σχεδόν τζάμπα… Ή οι δικηγόροι… Ή ακόμα και ένας πιτσιρικάς που πάει σε ένα συνεργείο…

    Μία φίλη που ήθελε να χωθεί στην κινηματογραφική βιομηχανία (στο εξωτερικό βέβαια) ήταν επί δύο χρόνια «εθελόντρια» σε διάφορες εταιρείες διανομών και φεστιβάλ και τα βράδια άλλη δουλειά…

    Και δεν είχε να της τα σκάνε…

    Της λέω σε κάποια φάση…

    Μα τι κάνεις ρε συ; Τι είναι αυτά;

    Αααα, μου λέει, έτσι γίνεται, πας μαθαίνεις, σε δοκιμάζουν, είσαι τυχερός αν σου πληρώνουν τα εισητήρια και κάτι να φας και εύχεσαι να σε προσλάβουν…

    Πάντως ήταν χαρούμενη επειδή σε ένα φεστιβάλ συνάντησε τον Γουλιαμ Νταφόε.

    Μα αυτός είναι άσχημος της λέω…

  4. 4 Απριλίου 2011 στο 1:21 μμ

    στη Γαλλία τους λένε «bagnards» (από το ‘Bagne»=ίδρυμα επιτήρησης αφιερωμένο σε καταναγκαστικά έργα) ή «κρέας για REM» (από το «Röntgen Equivalent Man», 1rem =0,01 sievert)

    στην Ιαπωνία πάλι τους λένε genpatsu jipushi=πλάνητες, νομάδες των πυρηνικών.. και στρατολογούνται ως μεροκαματιάρηδες κυρίως από την yakuza (μαφία)

  5. 4 Απριλίου 2011 στο 4:38 μμ

    Αυτά παθαίνει κανείς όταν αγαπάει τη δουλειά του! Σαν και μένα που.. εχμ.. στην αρχή της καριέρας μου ένοιωθα τόσο μεγάλη ικανοποίηση που, αντί να πληρώνομαι, ήθελα να πληρώνω τον πελάτη!!! :)) τι αλκοολίκι κι αυτό…

  6. 4 Απριλίου 2011 στο 4:46 μμ

    Επίσης, δεν έχουν περάσει δα και αιώνες από τότε που οι σέμπροι στα κτήματα των επτανησιωτών αμείβονταν με ένα πιάτο φαγητό και οι κολλήγοι στα τσιφλίκια της Θεσσαλίας είχαν και καλύβες.. ακόμα, να δεις τί σπουδαίες σιδεριές έφτιαχναν οιτεχνίτες σιδεράδες στις Κυκλάδες και αλλού για ένα πιάτο φαΐ επίσης…
    Οι ηπειρώτες πετράδες μονάχα είχαν βρει το κόλπο με την ιδιωματική «γλώσσα» που χρησιμοποιούσαν και πληρωνόντουσαν αδρά, κρατώντας μακριά τους αντιγραφείς. Προς γνώση και συμμόρφωση, να μαθαίνουμε απο τους παλιούς. Χρειαζόμαστε ιδιαίτερο τρόπο συνεννόησης και πρωτότυπες/πιασάρικες ιδέες για να τα βγάλουμε πέρα.

  7. 4 Απριλίου 2011 στο 5:55 μμ

    Ο παππούς Κάρολος πάντως θα χτυπούσε το κεφάλι του στον τοίχο: Το Κεφάλαιο δεν πληρώνει πλέον cash τον εργάτη την σημερινή αναπαραγωγή της εργατικής του δύναμης, αλλά έναντι (με ενδεχόμενη πίστωση) της μελλοντικής αναπαραγωγής της εργατικής του δύναμης! Απλά καταπληκτικό, αν σκεφτείς ότι με τον τρόπο αυτό το ποσοστό εκμετάλλευσης τείνει στο άπειρο (όλη η εργασία είναι υπερεργασία) με αποτέλεσμα να μεγιστοποιείται και το ποσοστό του κέρδους! Φυσικά, μόλις οι καπιτάλες πάνε να πραγματοποιήσουν την υπεραξία που έχουν αποσπάσει μ’ αυτό τον τρόπο θα πάρουν τον πούλο αλλά τότε πάλι κάποιοι άπληστοι τραπεζίτες – επιχειρηματίες – κερδοσκόποι θα φταίνε.

  8. 4 Απριλίου 2011 στο 6:23 μμ

    Vrennus :
    Ο παππούς Κάρολος πάντως θα χτυπούσε το κεφάλι του στον τοίχο: Το Κεφάλαιο δεν πληρώνει πλέον cash τον εργάτη την σημερινή αναπαραγωγή της εργατικής του δύναμης, αλλά έναντι (με ενδεχόμενη πίστωση) της μελλοντικής αναπαραγωγής της εργατικής του δύναμης! Απλά καταπληκτικό, αν σκεφτείς ότι με τον τρόπο αυτό το ποσοστό εκμετάλλευσης τείνει στο άπειρο (όλη η εργασία είναι υπερεργασία) με αποτέλεσμα να μεγιστοποιείται και το ποσοστό του κέρδους! Φυσικά, μόλις οι καπιτάλες πάνε να πραγματοποιήσουν την υπεραξία που έχουν αποσπάσει μ’ αυτό τον τρόπο θα πάρουν τον πούλο αλλά τότε πάλι κάποιοι άπληστοι τραπεζίτες – επιχειρηματίες – κερδοσκόποι θα φταίνε.

    Μήπως την τιτλοποιησουν και την εισάγουν στα χρηματιστηρια ως νέο «προϊόν»;

  9. 4 Απριλίου 2011 στο 11:25 μμ

    Το να μπουν χωρίς μισθό αλλά σαν συνέταιροι το σκέφτονται;
    Αλλιώς να πάνε να γαμηθούν, εγώ τσάμπα δεν δουλεύω.

  10. 5 Απριλίου 2011 στο 3:44 πμ

    Ίσως και η συγκεκριμένη εργασία μέσα στον καπιταλισμό να είναι και αυτή αφηρημένη, ως συνέπεια του καπιταλιστικού [άραγε υπάρχει και μη-?] αυτοματισμού. Τι πιο αφηρημένο από το πάτημα ενός κουμπιού??

  11. 5 Απριλίου 2011 στο 1:08 μμ

    @ L’Enfant de la Haute Mer

    Εξαιρετικά ενδιαφέρουσες πληροφορίες, αλλά… ανατριχιαστικές. Όχι ότι δεν το περιμένεις, αλλά όταν το βλέπεις μπροστά σου είναι αλλιώς. Δυστυχώς.

  12. 5 Απριλίου 2011 στο 1:14 μμ

    @ βα.αλ.

    Εκτός από τον εθελοντισμό, υπάρχει, λιγότερα χρόνια πάντως, κι ο δεθελοντισμός 🙂

    Υπάρχουν και ΜΚΟ που πληρώνουν [ειδικά αυτούς που πάνε εξωτερικό]. Οι ΜΚΟ είναι ένα καλό αποκούμπι για κείνους που δεν θέλουν «να μπλέξουν» – που λεν κι οι γονείς διαχρονικά – φυσικά πολλοί απ’ αυτούς προσφέρουν πολλά, αλλά ως «θεσμός», είναι άστα να πάνε.

    Για τα υπόλοιπα που αναφέρεις, άστα να πάνε. Να καταργηθεί, αμάν και πότε, η αμοιβή για την εργασία, να βρούμε την υγειά μας.

    Μα αυτός είναι άσχημος της λέω…

    😆

  13. 5 Απριλίου 2011 στο 1:17 μμ

    @ rodia

    Αυτό το «όσοι αγαπάνε τη δουλειά τους» σηκώνει πολλή -μα πολλή!- συζήτηση. Κι εγώ τα ίδια λέω, εδώ και χρόνια, αλλά άκρη δεν έχω βγάλει.

    Οι σέμπροι κι οι κολλήγοι της σήμερον ούτε το ένα πιάτο φαΐ δεν έχουν εξασφαλισμένο. Θα πρέπει να μάθουν να ζουν χωρίς αυτό [όπως ο γάιδαρος του Χότζα].

  14. 5 Απριλίου 2011 στο 1:22 μμ

    @ Vrennus

    Ο γερο-Κάρολος το χτυπούσε από τότε το κεφάλι του στον τοίχο – και άκρη δεν είχε βγάλει [άσχετο τι είπανε και λένε οι «αυθεντικοί μαθητές του»]. Κάπου διάβαζα τελευταία, ότι όταν του πρότειναν, προς το τέλος της ζωής του, να εκδώσει τα Άπαντά του, απάντησε: «Πρέπει να γραφτούν πρώτα»…

    Κι αν δεν φταίνει οι «άπληστοι», θα φταίνε οι… «άπλυτοι»… ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός, ο σιωνισμός, ο νεοοθωμανισμός. Όταν στερεύουν οι κάνουλες με τα δάνεια, όλοι φταίνε. Ακόμα και το ζαβό το ριζικό μας.

  15. 5 Απριλίου 2011 στο 1:24 μμ

    @ polυkarpos

    Σαν συνέταιροι; Αστειεύεσαι, βέβαια. Πού να δεις σε κάποιες δουλειές ποιοι παίρνουν μπόνους και ποιοι τον π…λο.

    Κι εγώ αυτό λέω [ότι δεν δουλεύω τζάμπα], αλλά όλο την πατάω, γιατί την αγαπάω [την αφηρημένη εργασία μου], που λέει κι η Rodia.

  16. 5 Απριλίου 2011 στο 1:26 μμ

    @ Αρνητικός

    Η αφηρημένη εργασία, ούτως ή άλλως, ελάχιστη σχέση με την «εργασία» έχει πια. Περί κοινωνικής σχέσης πρόκειται. Και τα ίδια πάνω κάτω ισχύουν και για τη συγκεκριμένη.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s