Αρχική > Αυτοέκφραση > 07 – «Ασυμβατότητες» στο «λειτουργικό σύστημα» των Ταλιμπάν

07 – «Ασυμβατότητες» στο «λειτουργικό σύστημα» των Ταλιμπάν

Συμπτώσεις…

Το ‘λεγα τις τελευταίες ημέρες [όχι σε σας – μην ψάχνετε…]

Ό,τι είναι πάνω, είναι και κάτω, είχε πει ένας από τους αρχαίους της ανθρωπότητας.

Είχε δίκιο. [Λες και περίμενε να του το αναγνωρίσω εγώ… Αδιάφορο.]

Ως γνωστόν πριν από λίγες ημέρες «αναβαθμίστηκα» σε «Ράκος 2.0». Τι σημαίνει αυτό; Ότι αναβάθμισα το «λειτουργικό μου σύστημα» τρέχοντας τη νεότερη έκδοση που κυκλοφορεί. Φυσικά, εγώ ορίζω [απολύτως αυθαίρετα] αυτό που μου συμβαίνει. Γιατί; Γιατί σ’ εμένα συμβαίνει. Ποιος θέλατε να το ορίσει; Ό,τι συμβαίνει σ’ εσάς περιμένετε να το ορίσει κάποιος άλλος; Όχι βέβαια! Εγώ βρίσκω [απολύτως αυθαίρετα] τις λέξεις για να περιγράψω αυτό που μου συμβαίνει. Γιατί έτσι «μου ‘ρθε».

Αλλά, επίσης απολύτως αυθαίρετα, μπορώ να χρησιμοποιήσω την ορολογία που χρησιμοποιώ για να περιγράψω τον εαυτό μου και για να περιγράψω οτιδήποτε άλλο συμβαίνει γύρω μου. [Αυτό δεν κάνετε κι εσείς;]

Οι Ταλιμπάν, λοιπόν, ως συγκεκριμένη ομάδα [πολιτική, κοινωνική, οικονομική, εθνική, ιδεολογική, θρησκευτική κ.ο.κ.] δουλεύει κάτω από ένα συγκεκριμένο «λειτουργικό σύστημα» [αυτοί ξέρουν ποιο, αυτοί διαλέγουν τους όρους – δεν μας πέφτει λόγος].

Ταυτόχρονα, όμως, κάτω από αυτό το λειτουργικό σύστημα τρέχουν και μερικά άλλα προγράμματα. Κάποια από αυτά τα προγράμματα δεν έχουν αναπτυχθεί για το λειτουργικό σύστημα των Ταλιμπάν, αλλά μπορούν να τρέξουν κάτω από αυτό [με κάποιες δυσκολίες, αλλά τρέχουν].

Παραδείγματα;

Το πρόγραμμα «μετάδοση πληροφοριών μέσω ηχοκασετών».

Το πρόγραμμα «μετάδοση πληροφοριών μέσω διαδικτύου».

Το πρόγραμμα «εγγραφή και αναμετάδοση αποκεφαλισμού εχθρού του λειτουργικού μας συστήματος σε βίντεο».

Και άλλα…

Ποιο είναι το πρόβλημα;

Κάποια στιγμή όλα αυτά τα προγράμματα, τα οποία, το επαναλαμβάνω, δεν αναπτύχθηκαν για να λειτουργούν για το λειτουργικό σύστημα των Ταλιμπάν [δεν τα ανέπτυξαν, αν θέλετε, οι ίδιοι] θα οδηγήσουν το λειτουργικό τους σύστημα σε «κατάρρευση» [θα «κρασάρει», δηλαδή, στη δική μου ορολογία].

Κι όσα περισσότερα τέτοια προγράμματα τρέχουν κάτω από το λειτουργικό τους σύστημα, τόσο πιο γρήγορα θα «κρασάρει» αυτό το σύστημα. Γιατί πολύ απλά δεν θα αντέξει.

Τι μπορούν να κάνουν οι Ταλιμπάν; Να αλλάξουν το λειτουργικό τους σύστημα: να το αναβαθμίσουν.

Αν δεν το αναβαθμίσουν, αργά ή γρήγορα το λειτουργικό τους σύστημα θα καταρρεύσει. Από τα μέσα.

Δεν σας αρέσει η νέα ορολογία μου; No problem. Χρησιμοποιείστε τη δική σας. [Αναπτύσσω ήδη μια καινούργια σειρά όρων – όχι τόσο τεχνολογικίστικη]. Τέλος πάντων. Πείτε το όπως θέλετε. Μπορείτε ακόμα να χρησιμοποιήσετε την παλιά μου ορολογία, όπως τότε, πριν δυο-τρεις μήνες όταν έγραφα τα ποστάκια Ψωμί – Facebook – Ελευθερία, ή το Σημειώσεις από [και για] το υπερπέραν του καπιταλισμού. [Τα ίδια έλεγα και τότε, με άλλους όρους. Επαναλαμβάνομαι, και συγνώμην…]

_ _ _ _ _ _ _ _

Για να μην επανέρχομαι. Τα ίδια ισχύουν και για τις περισσότερες χώρες της Σαχαρασίας. Οι περισσότερες λειτουργούν κάτω από λειτουργικά συστήματα κάτω από τα οποία τρέχουν προγράμματα τα οποία αναπτύχθηκαν για άλλα λειτουργικά συστήματα. Αυτή η «ασυμβατότητα» θα οδηγήσει τα λειτουργικά τους συστήματα είτε σε κατάρρευση, είτε σε συνεχείς [μικρής ή μεγαλύτερης κλίμακας αναβαθμίσεις] που θα τα καταστήσουν στο τέλος τελείως διαφορετικά από ό,τι είναι σήμερα. Θα με θυμηθείτε.

Αλλά και να μην με θυμηθείτε δεν θα χαλάσουμε τις καρδιές μου. Αυτό δα έλειπε.

Ό,τι θέλει κάνει ο καθένας. Εγώ θα σας πω τι θα κάνετε; Εσείς ξέρετε καλύτερα απ’ τον καθένα. [Και αν μου πείτε ότι δεν ξέρετε, απλά δεν θα σας πιστέψω. Αφήστε που χτες γιόρταζα όλη μέρα…]

_ _ _ _ _ _ _ _ _

Φυσικά, δεν «γκαντέμιασα» εγώ τον Οσάμα Μπιν Λάντεν… Για τα λειτουργικά συστήματα, ατόμων, κρατών, ομάδων κ.ο.κ., θα έχουμε την ευκαιρία να τα λέμε συχνά. Είπαμε, φεύγουμε, ερχόμαστε και πάλι εδώ βρισκόμαστε, για να ζήσουμε απολύτως συνειδητά τα εγκόσμια. Δεν τα εγκαταλείπουμε. Είναι τόσο υπέροχα!

Advertisements
Κατηγορίες:Αυτοέκφραση
  1. Χρηστος Κ.
    2 Μαΐου 2011 στο 3:17 μμ

    Το ζητημα ειναι οταν κρασσαρει ποιος το κανει reboot. Κι επισης αν πρεπει να αλλαξει μ’ ενα format.(που πρεπει)
    Το κακο με τα θρησκευτικα λειτουργικα ειναι οτι βασιζονται σε δογματικες εντολες dos. Και δε σηκωνουν αλλη γλωσσα προγραματισμου.
    Ασε που η ελεγχομενη ροη εντολων κανει το προγραμμα δυσκινητο και δυσκοιλιο ταυτοχρονα.

  2. 3 Μαΐου 2011 στο 9:46 πμ

    Ράκε,

    Κατά σύμπτωση (σύμπτωση;) το λειτουργικό σου σύστημα αναβαθμίστηκε σχεδόν ταυτόχρονα με την κυκλοφορία της τελευταίας έκδοσης του Ubuntu (11.04) που και αυτή συνιστά μια σημαντική τομή με το παρελθόν: νέο user interface, αποστάσεις από το gnome upstream κλπ. τεχνικά, αλλά και για πρώτη φορά ζώο της θάλασσας στην κωδική ονομασία. Κάποιες αναλογίες με την αναβάθμιση του Ρακου σε v.2.0 μπορώ να εντοπίσω (την απομάκρυνση από το upstream ας πούμε).

    Βλέπω επίσης ότι στην αρίθμηση των post πήγαμε από το 05 στο 07 (πού ‘ναι το 06;) και δεν μπόρεσα να μη θυμηθώ το ανάλογο άλμα από το Word 2 στο Word 6 της ακατονόμαστης.

    Υ.Γ. Νομίζω ότι η έκδοση Ράκος 2.0 χρειαζόταν λίγο beta testing ακόμη, αλλά δε βαριέσαι, κανείς δεν είναι τέλειος, ούτε καν εγώ 😛

  3. 3 Μαΐου 2011 στο 2:40 μμ

    αν και κωδικοποιημένα, νομίζω καλά τα λέτε αγαπητέ 2.0
    ίσως είναι ο καιρός που το δίκτυο δείχνει εξ αντανακλάσεως, με τι πληροφορία τροφοδοτούνταν επι τόσες δεκαετίες (και μας επιστρέφει το γινόμενό της)

  4. 4 Μαΐου 2011 στο 11:12 πμ

    @ Χρηστος Κ.

    Καλημέρα ντήαρ Christos! Θέτεις μια… ομορφιά ζητήματα, τα οποία θα πρέπει να τα ξεκαθαρίσουμε εν καιρώ [στο μεταξύ πάλεψέ το και μόνος σου…] Παλιά όταν εγκαθιστούσες ένα πρόγραμμα ήταν απαραίτητη η επανεκκίνηση. Σήμερα, σε ελάχιστες περιπτώσεις είναι απαραίτητη, και τότε το «σύστημα σου ζητάει την άδεια». Στα λειτουργικά συστήματα ατόμων/ομάδών κ.λπ. ουσιαστικά αναβαθμίζονται διαρκώς κομμάτια του κώδικα [αντικαθίστανται από άλλα δηλαδή κομμάτια κώδικα], οπότε δεν χρειάζεται διαρκώς reboot.

    Reboot θα χρειαστεί μόνον στην τελευταία αναβάθμιση [για την οποία έχουμε να πούμε διάφορα]. Για το ποιος, το πώς, το γιατί κ.ο.κ. Προς το παρόν, εκτιμώ ότι άλλα προέχουν και για σένα και για μένα.

    Ευχαριστώ!

  5. Χρηστος Κ.
    4 Μαΐου 2011 στο 11:24 πμ

    Οντως αλλα προεχουν, αλλα ειναι που εχω μανια καταστροφης με τα λειτουργικα συστηματα που δεν επιδεχονται ανοιχτου λογισμικου software.
    Ασε που δεν ειναι μονο στην Σαχαρασια και στην μακρυνη ανατολη αυτα τα δογματικα λειτουργικα. Ειναι εγκατεστημενα κι εδω στη χωρα της φαιδρας πορτοκαλεας.

  6. 4 Μαΐου 2011 στο 11:41 πμ

    @ Vrennus

    Καλημέρα ντήαρ Vrennus! Σύμπτωση;! Δε νομίζω… Έχω να σας πω μια… ομορφιά πράγματα για τις συμπτώσεις, αλλά ακόμα δεν έχω φτάσει στην πλήρη «αποδόμηση» του όλου θέματος. [«Αποδόμηση» γιατί στον κόσμο του Συγκεκριμένου όπου ζω, σε αντίθεση με τον κόσμο του Αφηρημένου, αφαιρείς αφαιρέσεις για να φτάσεις στην ουσία των πραγμάτων, δηλαδή στο συγκεκριμένο. Θα τα πούμε κι αυτά εν καιρώ, όταν τα μάθω/συγκεκριμενοποιήσω κι εγώ – σ’ όλες μου τις ζωές μαθητούδι ο μπαγάσας…]

    Για το Ubuntu τα είχαμε πει και παλιά, με την ευκαιρία μιας τότε αναβάθμισης. Θα ασχοληθώ κάποια στιγμή. Τώρα πια θα έχω και πολύ περισσότερο χρόνο, αλλά όχι ακόμα. Προέχουν άλλα.

    Και, βέβαια, απορακώθηκα [αποτρελάθηκα, δηλαδή] με την κωδική ονομασία. Monodon monoceros!!!;;; Τι γίνεται στις θάλασσες αυτές τις μέρες!!!;;; 😉

    Για την απομάκρυνση απ’ το upstream δίκιο έχεις. Αν και ποτέ δεν «ήμανε» εκεί πέρα, τώρα είμαι κάπως mono-stream.

    Ναι, το ποστάκι 06 είναι στο περίμενε [ένα ποίημα είναι που θυμήθηκα], αλλά έπρεπε να γράψω και τόσες άλλες «παράλληλες ιστορίες» για να ‘χει νόημα, που τελικά το άφησα για αργότερα. [Και μέχρι να… ξεσκονίσω πλήρως το θέμα των «συμπτώσεων»].

    ΥΓ. Για το beta testing θα είχες απόλυτο δίκιο αν ίσχυε ό,τι για τους υπολογιστές. Στην περίπτωσή μου [μιλάω για μένα, γιατί μόνον εγώ είμαι «εδώ πέρα», προς το παρόν] ισχύει το εξής:

    Το καινούργιο μου λειτουργικό έχει ως πυρήνα ολόκληρο [κι όταν λέω ολόκληρο, εννοώ ολόκληρο!] το παλιό λειτουργικό. Ωστόσο, εμπεριέχει και άγνωστο αριθμό καινούργιων λειτουργιών, τις οποίες «πρέπει» να μάθω/διερευνήσω. Είμαι, κατά κάποιο τρόπο, σαν ένα νεογέννητο που μαθαίνει συνέχεια – και καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του. Μόνον που εγώ αναβαθμιζόμενος δεν μεταβλήθηκα σε tabula rasa γιατί έχω κι όλο το παλιό λειτουργικό μέσα μου. Χρησιμοποιώντας το σκληρό δίσκο του παλιού λειτουργικού [Ράκος 1.0] εξερευνώ τις δυνατότητες του νέου λειτουργικού [Ράκος 2.0], φτιάχνοντας νέα προγράμματα, συμβατά με το Λ.Σ.

    Άρα συνεχώς αυτοβελτιώνομαι, αυτοδιορθώνομαι, μαθαίνω [πάντα μαθητούδι!] κι αυτή είναι η ομορφιά του όλου θέματος. Δηλαδή, το γεγονός ότι, τώρα πια, όταν «κολλάει» κάπου το «σύστημα» το καταλαβαίνω αμέσως και σπεύδω να το λύσω. Γιατί τώρα πια γνωρίζω ότι κάπου κόλλησα, γνωρίζω πού ακριβώς και γιατί κόλλησα, και γνωρίζω ότι είναι θέμα [κάποιου λίγου] χρόνου να ξεκολλήσω, τρέχοντας κάποιες ενσωματωμένες ρουτίνες. Τεράστια ομορφιά!

    Άρα με το beta testing έχεις δίκιο και δεν έχεις. Στην ουσία, το καινούργιο μου λειτουργικό θα είναι πάντα σε beta testing, μαθαίνοντας διαρκώς, απορρίπτοντας διαρκώς, αποδομώντας διαρκώς, για όσο θα υπάρχω. Ετσετερά, ετσετερά…

  7. 4 Μαΐου 2011 στο 11:53 πμ

    @ χ.κ.

    Καλημέρα ντήαρ χ.κ.! Α! Όχι! Δεν τα λέω καθόλου κωδικοποιημένα. Απλά για να ορίσω καλύτερα αυτό που μου συμβαίνει χρειάστηκε να βρω/διαλέξω καινούργιους όρους, τους οποίους διάλεξα απολύτως αυθαίρετα, γιατί έτσι «μου ‘ρθε» και γιατί μου άρεσαν. Αν αυτό που μου συμβαίνει συνέβαινε σε κάποιον άλλο [και θα συμβεί σε όλους, αργά ή γρήγορα – κι αυτό το ξέρω] θα διάλεγα άλλους όρους. Αν η καρδούλα μου χτυπούσε για την ποίηση θα διάλεγα όρους/λέξεις απ’ την ποίηση, αν μου άρεσε η… αλιευτική θα χρησιμοποιούσα όρους αλιευτικής, αν μου άρεσε η… οικοδομική όρους κατασκευών κ.ο.κ.

    Ο καθένας μας, δηλαδή, θα χρησιμοποιεί τους όρους που του ταιριάζουν, γιατί ο καθένας ακολουθεί το δικό του μονοπατάκι. Το εντυπωσιακό θα είναι ότι ο καθένας μας θα χρησιμοποιεί τους όρους που του ταιριάζουν, και όλοι οι υπόλοιποι θα τον καταλαβαίνουν απολύτως. Κι αυτό το ξέρω πέραν πάσης αμφιβολίας.

    Σε τούτα δω τα… μάρμαρα, οι λέξεις δεν θα σκουριάζουν γιατί πολύ απλά κανένας δεν θα τις καρφώνει κάπου [«δόγμα»], γιατί δεν θα χρειάζεται να κάνει κάτι τέτοιο… Νάις εντ μπιούτιφουλ!

    Ενδιαφέρουσα η παρατήρησή σου για το δίκτυο. Κάνε λίγο… homework. Γιατί, τελικά, είμαστε παιδιά του διαδικτύου, δηλαδή παιδιά της εποχής μας, κι όπως έλεγαν κάποιοι σύντροφοι το μακρινό 1972, «μην θαυμάζετε εμάς, θαυμάστε την εποχή μας, εμείς είμαστε απλώς παιδιά της εποχής μας» [μεταφέρω από μνήμης, το νόημα είναι σωστό]. Καλημέρα αγκέιν!

  8. 4 Μαΐου 2011 στο 11:59 πμ

    @ Χρηστος Κ. [# 5]

    Έτσι είναι. Παντού πια σήμερα τα λειτουργικά συστήματα ατόμων/κοινωνικών ομάδων/κρατών κ.ο.κ. έχουν κολλήσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Παγκόσμιο είναι το φαινόμενο [τι άλλο θα μπορούσε να είναι;] Γι’ αυτό και χρησιμοποιώ όρους πληροφορικής/υπολογιστών/δικτύων, διότι παιδιά της εποχής μας είμαστε, σ’ αυτή ζούμε, αυτήν έχουμε κ.λπ. κ.λπ.

    Κι ένα τιπ, για το… homework σου: ο Στάλιν [υπάρχουν αμέτρητα παραδείγματα στην ιστορία] τι έκανε; Άνοιγε τα κεφάλια των υπηκόων του για να τους χώσει μέσα με το ζόρι το δικό του λειτουργικό σύστημα. Ποια ήταν τα αποτελέσματα;

  9. Χρηστος Κ.
    4 Μαΐου 2011 στο 12:44 μμ

    Μ’ αρεσουν τα χομγουορκ! Ο Σταλιν λοιπον (για να τσιμπησω κι εγω) ηταν μια απεχθης μορφη ενος ανελευθερου κι αυταρχικου καθεστωτος. Επειδη τοτε το λειτουργικο ηταν σε αρχαϊκη μορφη χρησιμοποιουσε και αρχαϊκες μεθοδους εντυπωσης στο μυαλο των ανθρωπων. Οσοι δε ηταν ανεπιδεκτοι μαθησεως γνωριζαν τις φυσικες ομορφιες της βορειας αχανους τουτης χωρας. Οσοι συνεχιζαν να ειναι ακαταδεκτοι μαθησεως σε συντομο χρονικο διαστημα εβλεπαν τα ραδικια αναποδα.
    Και φυσικα ολοι γνωριζουμε την τυχη του σταλινισμου.
    Ομως εγω δεν εχω καμια αυταπατη περι του σταλινισμου και αρα δε προτιθεμαι να τον υποστηριξω. Να μιλησουμε για το λειτουργικο του Γκραμσι και του Πουλαντζα?

  10. 4 Μαΐου 2011 στο 3:23 μμ

    @ Χρηστος Κ. – χ.κ.

    Καλά, εσείς είστε χειρότεροι κι από μένα! Μόλις τόλμησα να σας βάλω λίγο… homework, που το επιστρέψατε στο εκατονταπλάσιο [και καλά κάνατε – έτσι παίζεται το παιχνίδι]. Θα κάνω το… homework μου [όχι ολόκληρο, ε;] και θα επανέλθω κάποια στιγμή.

    @ χ.κ.

    Χρειάζομαι μια μικρή βοήθεια για να κάνω [τσάτρα-πάτρα] το homework μου. Επειδή δεν έχω διαβάσει ιδιαίτερα… Μπέντζαμιν [βλ. ΥΓ], πέρα από κάποια σκόρπια αποσπάσματα, θα ήθελα, αν μπορούσες, να μου μεταφράσεις το απόσπασμα, γιατί εσύ τον έχεις διαβάσει και πιάνεις το πνεύμα του πολύ καλύτερα από μένα. Δεν θέλω άψογη μετάφραση, αλλά θέλω αυτό το feeling που έχεις εσύ γι’ αυτόν. Να μην τσακίσω εγώ το απόσπασμα σε μια δική μου «περιορισμένου feeling» μετάφραση [γιατί μετάφραση; γιατί προφανώς αφού δεν έχω διαβάσει… Μπέντζαμιν στα ελληνικά, δεν έχω διαβάσει και στα αγγλικά]

    ΥΓ. Μια μικρή «πλακίτσα» που είχα κάνει πριν από δύο χρόνια μέσω του… Μπέντζαμιν:

    “Γουώλτερ, θέλεις νερό;” ρώτησα το μπέντζαμιν στο μπαλκόνι μου, κι αυτό δεν μου απάντησε…

    Το γέλιο βρίσκεται και στα δύο -και μοναδικά σχόλια- του ποστ. Ήμουν από τότε θεόμουρλος.

    Α! Κι ένα άλλο σχετικό ποστ, εκείνης της περιόδου.

    Οι βιβλιογραφικές παρασπονδίες του θεωρητικού βραχίονα της Σέχτας των κ.κ. Επαναστατών [I]

  11. 4 Μαΐου 2011 στο 3:30 μμ

    @ χ.κ.

    Ουπς! Τέλειωσα ήδη το homework. Στο δεύτερο από τα ποστ του προηγούμενου σχολίου, υπάρχει ένα απόσπασμα του Μπένγιαμιν, με το οποίο συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ. Ίσως άλλαζα μια δυο λέξεις [αυτό που λένε «μεταστροφή»], αλλά και πάλι η συμφωνία μου θα ήταν απόλυτη.

    Μου φαίνεται ότι εγώ θέλω πότισμα κι όχι το… μπέντζαμίν μου.

    PS. «Rakos, do you need some thought provoking?»

    Κι εγώ σκέφτηκα: «Καλά, μου μιλάνε και τα φυτά μου τώρα;»

  12. 4 Μαΐου 2011 στο 3:44 μμ

    @ χ.κ.

    Οπότε, η μετάφραση που σου ζήτησα μάλλον δεν είναι απαραίτητη. Αλλά εσύ μού έβαλες το homework, εσύ αποφασίζεις. Εγώ νομίζω ότι το έκανα. [Το είπα: εγώ μαθητούδι είμαι… Απορακώνομαι αεί διδασκόμενος…]

  13. 4 Μαΐου 2011 στο 5:11 μμ

    * «Απ΄ όλα όσα έχουν ανέκαθεν συμβεί, τίποτα δεν θα πρέπει να θεωρηθεί χαμένο για την Ιστορία. Βέβαια μόνον σε μια λυτρωμένη ανθρωπότητα ανήκει πλήρως το παρελθόν της. Είναι σαν να λέμε πως μόνο γι΄ αυτήν το παρελθόν της έχει γίνει αφηγήσιμο σ΄ όλες τις στιγμές του. Κάθε μία από τις στιγμές που έχει βιώσει γίνεται μνεία στην ημερήσια διάταξη.» (Walter Βenjamin, Ο Άγγελος της Ιστορίας, θέση ΙΙΙ.)
    (έτσι για την καταγραφή..)
    ο Βάλτερ πάντα απαντάει στο χρόνο του

  14. 4 Μαΐου 2011 στο 5:18 μμ

    http://thecybercadesproject.blogspot.com/2011/02/novus-angelus-novus.html

    μαθητεία στον Βάλτερ (ο φύτουλας) χαχα

  15. 4 Μαΐου 2011 στο 10:50 μμ

    @ χ.κ. [# 14]

    * «Ο χρονικογράφος που αφηγείται τα γεγονότα χωρίς να κάνει διάκριση ανάμεσα σε μικρά και μεγάλα, ενεργώντας έτσι, παραδέχεται την εξής αλήθεια: απ΄ όλα όσα έχουν ανέκαθεν συμβεί, τίποτα δεν θα πρέπει να θεωρηθεί χαμένο για την Ιστορία. Βέβαια, μόνον σε μια λυτρωμένη ανθρωπότητα ανήκει πλήρως το παρελθόν της. Είναι σαν να λέμε πως μόνον γι΄ αυτή το παρελθόν της έχει γίνει αφηγήσιμο σ΄ όλες τις στιγμές του. Κάθε μία από τις στιγμές που έχει βιώσει γίνεται μια μνεία στην ημερήσια διάταξη – κι αυτή η μέρα είναι ακριβώς η έσχατη.» (Walter Βenjamin, Για τη Φιλοσοφία της Ιστορίας, θέση ΙΙΙ.)

    (Έτσι, για να είναι πλήρης η καταγραφή. Τα με έντονα γράμματα είναι και τα πιο ενδιαφέροντα.)

  16. 4 Μαΐου 2011 στο 10:57 μμ

    @ χ.κ. [#15]

    Απ’ το εξαιρετικό σχόλιό σου, εγώ θα κρατούσα τα εξής [«μεταστρέφοντάς» τα ελαφρά] και θα το ξανάγραφα [θα το κάνω κάποια στιγμή]:

    ο άνθρωπος ξεφεύγει απο την προδιαγεγραμμένη μοίρα

    και γίνεται ενσυνείδητος για την δύναμή του να επαναφηγηθεί την ύπαρξή του

    προυπόθεση για κάθε επανεκκίνηση

    δεν γίνεται να συμφιλιωθεί με έναν θεό «εξωτερικό», γιατί ο θεός-το ιερό- ήταν πάντα «μέσα» του

    Ήταν καλός ο… μπαγάσας. Κρίμα που δεν τον είχα ανακαλύψει πριν την επαναφήγησή της ύπαρξής μου. Μερικά πράγματα θα ήταν ίσως πιο εύκολα. Αλλά τέλος καλά, όλα καλά…

  17. 4 Μαΐου 2011 στο 11:04 μμ

    ναι, ήταν σχόλιο σε κάποιο ιστολογικό διάλογο περι μπένγιαμιν
    γιατί βιάζεσαι να βάλεις τελεία;μπορεί να παίζει και λειτουργικό 3.0
    δεν ξες καμμιά φορά…

  18. 5 Μαΐου 2011 στο 12:18 πμ

    @ χ.κ.

    Τι τελεία έβαλα; Εγώ μια ζωή εδώ ήθελα να ‘ρθω, εδώ είμαι. Και δεν πρόκειται ποτέ να προλάβω να ολοκληρώσω το beta testing του νέου μου λειτουργικού. Θα το κάνουν άλλοι για λογαριασμό τους. Και λειτουργικό 3.0 παίζει… Πολύ μακριά στο μέλλον. Αλλά «το μέλλον μπορεί να περιμένει», όπως άλλωστε και το παρελθόν. Οπότε δεν βιάζομαι καθόλου…

  19. 13 Ιανουαρίου 2013 στο 4:41 μμ

    Foreign Policy’s 25 books to read in 2013

    25. «My Isl@m: How Fundamentalism Stole My Mind — And Doubt Freed My Soul,» by Amir Ahmad Nasr (June)

    From Iran’s Green Revolution to the Arab Spring, the world has watched the Internet spark and fuel uprisings across the Middle East and North Africa in recent years. Raised in Sudan and Qatar as a devout Muslim, Amir Ahmad Nasr was among those young Muslims who took to the web, first blogging anonymously in 2006 before revealing his identity in 2011, amid the year’s wave of Arab uprisings. Now, the cheeky voice behind «Sudanese Thinker» describes in his first book a personal journey that reflects a widespread trend with important political and cultural implications — how the Internet «opened [his] eyes and heart to a world beyond the conspiracy theories and religious fundamentalism of his early youth.»

    Amir Ahmad Nasr

  20. 15 Ιανουαρίου 2013 στο 9:31 μμ
  21. 21 Νοεμβρίου 2015 στο 12:53 μμ
  1. 29 Απριλίου 2012 στο 6:50 πμ
  2. 29 Απριλίου 2012 στο 6:51 πμ
  3. 21 Απριλίου 2013 στο 2:55 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s