Αρχική > Μουσική, Πρόσωπα > Για τον Παύλο…

Για τον Παύλο…

Αν ζούσε, ο Παύλος Σιδηρόπουλος θα έκλεινε χτες τα 63 του χρόνια…

Ο Παύλος «έφυγε» [πρέζα γαρ] τον Δεκέμβριο του 1990. Είχε κολλήσει στην πρέζα το 1979.

Άγρια χρόνια τα τελευταία χρόνια της δεκαετίας του 1970. Η πρέζα θέριζε στην Αθήνα. Ήταν η εποχή που κυνήγησαν άγρια τον Χρήστο Κωνσταντινίδη και τη Σύλβια [της Διεθνούς Βιβλιοθήκης] γιατί είχαν κυκλοφορήσει μια αφίσα με το «Οι μπάτσοι πουλάνε την ηρωίνη». «Ως δια μαγείας» κάποια στιγμή είχε εξαφανιστεί το χασίσι απ’ την πιάτσα, και είχε πήξει η «αγορά» με ηρωίνη στην ίδια τιμή. Ακούγονταν διάφορα για τη Δίωξη Ναρκωτικών και κάποια στελέχη της που είχαν μετεκπαιδευτεί στις ΗΠΑ… Άπειρος κόσμος κύλισε τότε στην πρέζα.

Χτες, εγκαινιάστηκε η «επίσημη» ιστοσελίδα του στο διαδίκτυο [Παύλος Σιδηρόπουλος – Ο Πρίγκηπας της Ροκ] με επιμέλεια της αδελφής του και της ανηψιάς του. [Σχετικό δημοσίευμα της σημερινής Ελευθεροτυπίας («Οι Απροσάρμοστοι υπάρχουν εκεί όπου αρμόζουν οι καιροί»)].

Είχα δει δυο φορές live τον Σιδηρόπουλο. Την πρώτη φορά ήταν κάπου στα 1978 στο γήπεδο του Σπόρτινγκ, σε συναυλία με τους «Σπυριδούλα». Είχα πάει με έναν φίλο, καβάλα στο μηχανάκι του. Χαθήκαμε σχεδόν αμέσως μετά… Ελπίζω να μην χάθηκε κι αυτός όπως ο Παύλος…

Τη δεύτερη φορά ήταν το καλοκαίρι/φθινόπωρο του 1987, στον Λυκαβηττό σε μια συναυλία του Γιάννη Μαρκόπουλου. Έγραφα τότε σ’ ένα περιοδικό του Κώστα Καββαθά κι είχα πάρει κάποιες προσκλήσεις…

«Να μ’ αγαπάς…»

«Ο Μπάμπης ο φλου…»

Ο Μπάμπης ο φλου

Μια ιστορία θα σας πω
για το Μπάμπη το Μπάμπη τον φλου
που του ‘λεγες βρε Μπάμπη τι τρέχει εδώ
σού ‘λεγε φλου, φίλε μου όλα είναι φλου

Πάντα πιωμένος κι άνεργος
ήταν ωραίος ο Μπάμπης ο φλου
μουρμούραει μόνος και διαρκώς
σού ‘λεγε φλου, φίλε μου όλα είναι φλου

Πείραζε όποιον του ‘ρχότανε
χωρίς να το σκεφτεί
κι άμα ψιλοβαριότανε
άραζε όπου ‘βρισκε να λιαστεί

Πείραζε όποιον του ‘ρχότανε
χωρίς να το σκεφτεί
κι άμα ψιλοβαριότανε
άραζε όπου ‘βρισκε να λιαστεί

Πείραζε τις μελαχρινές
ήταν ωραίος, ο Μπάμπης ο φλου
τσιμπολογούσε τις ξανθές
ήταν ωραίος, ο Μπάμπης ο φλου

Κι όταν τον μπουζουριάζανε
ψόφιος κοριός ο Μπάμπης ο φλου
κι αν τον πολυρωτάγανε
σού ‘λεγε φλου, φίλε μου όλα είναι φλου

Πείραζε όποιον του ‘ρχότανε
χωρίς να το σκεφτεί
κι άμα ψιλοβαριότανε
άραζε όπου ‘βρισκε να λιαστεί

Advertisements
Κατηγορίες:Μουσική, Πρόσωπα
  1. 28 Ιουλίου 2011 στο 10:47 πμ

    Αυτό που δε ακούγεται και πολύ για τον Παύλο είναι πως γούσταρε ατέλειωτα τα «σκυλάδικα» [ως μαγαζιά και ως τραγούδια]. Συχνά [ακόμα και μετά από συναυλίες του] κατέληγε στα σκυλάδικα όπου και τραγουδούσε… «Καψούρης»…

  2. 28 Ιουλίου 2011 στο 10:50 πμ

    R’ n’ R’ στο κρεβάτι

    Γουστάρω να σ’ ακούω κούκλα μου όταν μιλάς
    να αληθωρίζουν μάτια όταν στην πίστα πηδάς
    γουστάρω όταν ακούω «Αχ, τι παιδί είν’ αυτό! »
    γιατί εσύ ξέρεις στο κρεβάτι τι θα πει ροκ εντ ρολ

    Στα σκοτεινά δωμάτια είν’ η ψυχή μας γυμνή
    και δεν χωράν εκεί μυστικά
    και συ μονάχα ξέρεις πως η αλήθεια είν’ εκεί
    που η μοναξιά μου στον καθρέφτη κοιτά

    Γουστάρω που όταν κλαίω δεν ρωτάς το γιατί
    γιατί εσύ ξέρεις πως ο πόνος μου έχει αιτία τυφλή
    γουστάρω σαν γατούλα όταν μου παίζεις κρυφτό
    κι όταν φοβάμαι μην σε χάσω να μου λές «σ’ αγαπώ»

    Στα σκοτεινά δωμάτια είν’ η ψυχή μας γυμνή
    και δεν χωράν εκεί μυστικά
    και συ μονάχα ξέρεις πως η αλήθεια είν’ εκεί
    που η μοναξιά μου στον καθρέφτη κοιτά

    Το ξέρω πως δεν είμ’ αυτός
    που πάνω του θα στηριχθείς
    ούτε λεφτάς κι ίσως γυρνάς
    πιωμένο μες στα μπαρ να με βρεις

    Ομως εγώ θα σου μετρώ
    της πόλης το σφυγμό μ’ αγκαλιές
    θα σου χαϊδεύω το μυαλό
    με χίλιες και μια νύχτες γλυκές

    Στα σκοτεινά δωμάτια είν’ η ψυχή μας γυμνή
    και δεν χωράν εκεί μυστικά
    και εκεί να σ’ αγαπάω ξέρω κούκλα μου εκεί
    την μοναξιά μου στον καθρέφτη όταν σπάς

  3. 28 Ιουλίου 2011 στο 10:51 πμ

    Κι ανηψιός της Γαλάτειας «Εικόνα-σου-είμαι-κοινωνία-και-σου-μοιάζω» Καζαντζάκη.

  4. 28 Ιουλίου 2011 στο 2:42 μμ

    Τον ειδα και δουλεψα στις τελευταια συναυλιες στον ΑΝ. Σκληρη κατασταση λιγο πριν τον θανατο. Νομιζω οτι αφεθηκε στο τελος….

  5. 28 Ιουλίου 2011 στο 3:11 μμ

    Ναι, δυστυχώς… Είχε πεθάνει η μητέρα του εκείνη την άνοιξη.

  6. 31 Ιουλίου 2011 στο 9:24 μμ

    Μεγάλος ποιητής της μουσικής… Αναρωτιέμαι γιατί όλοι, της ίδιας συνομοταξίας, αυτοί, πασχίζουν και φεύγουν νέοι…

  7. 31 Ιουλίου 2011 στο 9:53 μμ

    Δεν ξέρω… Ποιος ξέρει;

    Καλό βράδυ

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s