Αρχική > Αυτοέκφραση > Να μιλήσω…

Να μιλήσω…

Να μιλήσω…
για τη γυαλάδα των ματιών σου
τις νυχτιές που με καλείς κοντά σου
για το τελευταίο Καρέλια Lights
που σβήνει ξεχασμένο στο μεταλλικό τασάκι.

Οι άσπρες, οι γαλάζιες, οι μαβιές
αντάρες του τυφώνα
θα με ‘βρουν να ονειρεύομαι
δίπλα σου
τα πρωινά που ψελλίζω
την πρώτη προσευχή
και την ύστατη κατάρα
στο θεό.

Advertisements
Κατηγορίες:Αυτοέκφραση
  1. 31 Ιουλίου 2011 στο 10:07 μμ

    μου επιτρεπεται να προσθεσω το φωτεινοτερο ερωτικο ασμα στην συλλογη;

  2. 31 Ιουλίου 2011 στο 10:29 μμ

    Και σου λεγα να γινεις DJ, δε μ’ ακουγες 🙂

  3. 31 Ιουλίου 2011 στο 10:30 μμ

    @ ζαχαρη

    Φυσικά! Ευχαριστούμε! Καλό σας βράδυ!

  4. 31 Ιουλίου 2011 στο 11:00 μμ

    @ Αρνητικός

    Δεν μου το ‘πες ποτέ, αλλά αν μου το είχες πει θα είχες απόλυτο δίκαιο.

    Παραφύλαξη είναι η «μυστική» λέξη:

  5. 31 Ιουλίου 2011 στο 11:49 μμ

    Μη φύγεις
    και ποτέ μη μ’ αρνηθείς

    Τα μαύρα μάτια σου
    όταν τα βλέπω με ζαλίζουνε
    και την καρδιά μου συγκλονίζουνε
    όταν τα βλέπω μου θυμίζουνε
    κάποια αγάπη μου παλιά

    Μέσα στα μάτια σου
    κοιτάζω κείνη που αγαπούσα μέχρι χτες
    εκείνη που άνοιξε στα στήθια μου πληγές
    τα μαύρα μάτια σου μ’ ανάβουν πυρκαγιές

    Τα μαύρα μάτια σου
    όταν τα βλέπω με ζαλίζουνε
    και την καρδιά μου συγκλονίζουνε
    όταν τα βλέπω μου θυμίζουνε
    κάποια αγάπη μου παλιά

  6. 2 Αυγούστου 2011 στο 8:24 μμ

    μιλήσατε, επιτρέψτε μου κι εμένα τρεις λέξεις…

  7. 3 Αυγούστου 2011 στο 8:25 πμ

    «Θεός» ο Ομάρ… Ειδικά ένα τραγούδι του το έχω ακούσει τελευταία εκατοντάδες φορές. Με βοηθάει στην καταστολή του… εξωγήινου μλκ που κρύβω μέσα μου. Ή, μάλλον, που κρύβεται μέσα μου. Αλλά πού θα μου πάει…

    Την καλημέρα μου ξανά!

  8. 3 Αυγούστου 2011 στο 8:27 πμ

    Αυτό:

  9. 3 Αυγούστου 2011 στο 8:34 πμ

    Θα μου πει, ίσως, κάποιος ότι είναι μελαγχολικό τραγούδι.

    Μα αυτό ακριβώς είναι το νόημα!

    Αφού ο… εξωγήινος με μελαγχολεί ενίοτε με τις μλκίες που σκέφτεται, τού δίνω κι εγώ και καταλαβαίνει.

    Θα αναγκαστεί στο τέλος να συνεργαστεί, και ν’ αφήσει κατά μέρος αυτά που ήξερε…

  10. 3 Αυγούστου 2011 στο 8:43 πμ

    Κι αυτό το [ακατανόητο] ποστάκι το έγραψα γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο.

    Την Κυριακή το βραδάκι είχα τη «φαεινή» ιδέα να ανοίξω την τηλεόραση [είχα μέρες να το κάνω] για να δω τι λεν οι ειδήσεις. Ταριφέρος, ταριφέρος, ταριφέρος! Τελικά, στο ζάπινγκ βλέπω ένα σκετσάκι του Mr Bean, και το κλείνω το μηχάνημα.

    Μετά από λίγο, αντιλαμβάνομαι ότι ένα κομμάτι του εαυτού του είναι μες στη μαύρη μαυρίλα. Το απέδωσα στις μλκίες του Mr Bean [δεν μ’ αρέσει και εν γένει δεν μ’ αρέσουν όλα αυτά του «βωβού». Δείχνουν όλη την τραγική ανοησία του ανθρώπινου είδους].

    Βρε τι έπαθα, βρε τι έπαθα;

    Μετά από κάμποση ώρα, θυμήθηκα ότι ακριβώς πριν τον Mr Bean, η εαυτάρα μου [ο εξωγήινος μλκας, που όλοι κρύβουμε μέσα μας] είχε ανοίξει του καλού καιρού μια συζήτηση μέσα μου [δεν θυμάμαι καν με ποιο θέμα] και συνέχισε συμφωνώντας μαζί του και επαυξάνοντας κάθε φορά, μέχρι που με διέλυσε.

    Ψάχνω κι εγώ κάτι φακέλους, τσιμπάω καναδυό ποιηματάκια, διαλέγω το ένα στην τύχη [κυρίως για τους τελευταίους στίχους (απ’ «τα πρωινά» και κάτω)], διαλέγω στην τύχη κι ένα κομμάτι του Ομάρ, δημοσιεύω το ποστάκι και βουαλά. «Έφυγα»!

    Παραφύλαξη της εαυτάρας μέσω μπλόγκινγκ.

    😆

  11. 3 Αυγούστου 2011 στο 8:47 πμ

    Το κάνουν άπειροι στην μπλογκολογιά. Αυτό που δεν ξέρω είναι αν το κάνει κάποιος συνειδητά. Κι εγώ το έχω κάνει αμέτρητες φορές την τελευταία δεκαετία χωρίς να καταλαβαίνω γιατί το έκανα.

    Τώρα αρχίζω και το κάνω συνειδητά, ή ημισυνειδητά.

    Λέω τον «πόνο» μου στα πίξελς…

    … και «φεύγω».

    Διαδικτυακή αυτο-ψυχαναλυσούλα;;; Και αυτό «παίζει». Ολόκληρη πραγματεία θα μπορούσα να γράψω. Αλλά το μέλλον μπορεί να περιμένει…

  12. 3 Αυγούστου 2011 στο 8:59 πμ

    έχει συμβεί να κλαίει κανείς από χαρά ξέρετε…
    περί προβλημάτων συνεργασίας του εαυτού και του εξ-εαυτού:

    υγ.η συνεργασία αυτή άλλαξε δυο εαυτούς πάντως…

  13. 3 Αυγούστου 2011 στο 9:37 πμ

    Εξαιρετικό κομμάτι!!!

    ΥΓ. Δεν κατάλαβα το υγ σας.

  14. 3 Αυγούστου 2011 στο 6:05 μμ

    εσείς είπατε για τις δικούς σας εαυτούς που συγκρούονται, εγώ υπέδειξα δυο άλλους ξεχωριστούς, του Οmar F. & του Βrean K. …
    η συνεργασία τους τούς «άλλαξε»
    αυτό εννοούσα!
    υγ. αλήθεια, οι γραφές & υστερογραφές μου τόσο περίπλοκες είναι…αναρωτιέμαι!

  15. 4 Αυγούστου 2011 στο 11:20 πμ

    Α!

    ΥΓ. Ειλικρινά, ο ποιητικός σας λόγος με ταλαιπωρεί συχνά. Πού θα μου πάει όμως; Το παλεύω…

    Την καλημέρα μου!

  16. xroma_anemou
    21 Αυγούστου 2011 στο 11:30 πμ

    Όχι, katabran. Εγώ κατάλαβα από την αρχή τι εννοούσες.

    Όταν ψυχαναλύεσαι (ή αυτοψυχαναλύεσαι) και η ζωή σε προσπερνάει… Καλό το ψάξιμο, το έχω κάνει, τώρα όμως θα πρόσθετα και το «δυστυχώς». Άλλη ιστορία αυτή και το «δυστυχώς» δε βοηθάει σε τίποτα…

  17. 22 Αυγούστου 2011 στο 1:09 μμ

    «Δυστυχώς»: προφανώς το «δυστυχώς» αναφέρεται στον λάθος τρόπο ψαξίματος και όχι στο αντικείμενο του ψαξίματος…

  18. xroma_anemou
    22 Αυγούστου 2011 στο 1:28 μμ

    Καμιά φορά ο λάθος τρόπος και το αντικείμενο αλληλοκαλύπτονται, ξέρεις. Άσε πάλι γράφω σιβυλλικά… αλλά ακουμπάμε πάλι το «δυστυχώς» και τα πράγματα ζορίζουν.

  19. 22 Αυγούστου 2011 στο 1:41 μμ

    Άμα αλληλοκαλύπτονται, τότε εκτός απ’ τον τρόπο που είναι λάθος, πιθανότατα είναι «σκάρτο» και το αντικείμενο. Σιβυλικός επίσης… 😀

  20. xroma_anemou
    22 Αυγούστου 2011 στο 1:58 μμ

    Ναι, συμφωνώ μαζί σου. Επισημαίνω όμως -διαισθητικά!- ότι νομίζω πως μιλάμε για άλλα θέματα. Συμφωνώ, λοιπόν, μαζί σου όσον αφορά το θέμα που έχω εγώ στο νου μου. Για το δικό σου θέμα κρίνε εσύ. Μπορεί να ισχύουν τα παραπάνω, μπορεί και όχι.

    Χα! Η συζήτηση εκτός από σιβυλλική αρχίζει να γίνεται και σουρεαλιστική…

  21. 22 Αυγούστου 2011 στο 3:48 μμ

    πόσο δύσκολο να αναζητάς την ορθή σχέση ανάμεσα στις πράξεις (σχήματα) και στα αισθήματα (χρώματα), είναι σα να πρέπει να κομματιάσεις τη ζωή , που ίσως και να οφείλει να κόβεται στα μέτρα του καθενός όπως ακριβώς ο ο Matisse έκοβε τα χρωματιστά χαρτιά του…

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s