Αρχική > Αυτοέκφραση > Νοερή καλημέρα

Νοερή καλημέρα

Καλοκαιριάτικο πρωινό. Τότε. Στο Σαντιάγο.

Καλοκαιριάτικο πρωινό.

Μπαλκόνι, καφές, τσιγάρα… Λίγο διάβασμα, λίγο «ονειροπόλημα», λίγο νοερό γράψιμο [ένα ποστάκι με τραγούδια -τι άλλο;!- σχετικά με τη σημερινή πανσέληνο], πολύ «χάζεμα»…

Κάποια στιγμή, ένιωσα πως κάποιος, κάπου σ’ αυτόν τον κόσμο μού έλεγε «καλημέρα».

«Καλημέρα!», απάντησα χαμηλόφωνα.

Δυό δευτερόλεπτα αργότερα, άκουσα κάποιον στο δρόμο να λέει «καλημέρα» στον ίδιο ακριβώς τόνο…

Δεν υπάρχει τέλος στα μυστήρια αυτού του κόσμου.

Όσο κι αν αυτό λυπεί τους εχθρούς της ελευθερίας.

Δεν συγκαταλέγομαι σ’ αυτούς.

_

Να περνάτε καλά!

Και μην ξεχνάτε!

Μπορούμε πάντα καλύτερα!

Το όριο είναι το άπειρο!

Καλημέεερααα σε όλες και όλους!

Και καλά φεγγάριαααα!

Advertisements
Κατηγορίες:Αυτοέκφραση
  1. 13 Αυγούστου 2011 στο 10:00 πμ

    Από τις διασκεδαστικότερες φάσεις όταν κάποιος έχει… γεράσει ακίνδυνα 😆 :
    Μπορεί να λέει -και ενίοτε να κάνει- «ό,τι του κατέβει» [«ό,τι του ‘ρθει», που λέμε και στην καθομιλουμένη 😉 ]. Η πιθανότητα να «τον πιάσουν» τείνει στο μηδέν. Τείνει, ε; Κι η πιθανότητα να «τον πιάσουν» λάθος [αν «τον πιάσουν»] τείνει στο άπειρο. Τείνει, ε;

  2. 13 Αυγούστου 2011 στο 10:11 πμ

    Μερικές φορές οι «καλημέρες» [όχι οι σημερινές, πάντως] μπορούν να διαβαστούν με δυο τρόπους:

    1. Κάτι θέλω να σου πω, αλλά επειδή δεν θέλω ή δεν μου βγαίνει [το να πει κανένας αυτό που «έχει μέσα του» απαιτεί, ενίοτε, τεράστιες ποσότητες ενέργειας], πάρε μια «καλημέρα».

    2. «Καλημέρα». Όπερ εστί μεθερμηνευόμενον: «Κουράγιο! Όπου να ‘ναι θα σε πιάσουν τα… φάρμακα και θα συνέλθεις».

    😆 😆 😆

  3. 13 Αυγούστου 2011 στο 10:23 πμ

    Υποθέτω ότι μετά τη σημερινή… πραγματεία περί «καλημέρας» κανένας δεν θα τολμήσει να μου ξαναπεί εδώ μέσα «καλημέρα».

    Υποθέτω, ε;
    Κι αν το τολμήσει θα του απαντήσω με μερικά λινκς προς αυτό το ποστ και το προηγούμενο σχόλιο 😆 Θα «σας βγάλω έξω» τον καλύτερο [για σας] ή τον χειρότερο [προς εμένα] εαυτό σας 😆

  4. 13 Αυγούστου 2011 στο 10:51 πμ

    Καλημερα! Πολυ ησυχια δεν εχει ;Ή μηπως ειναι σιωπη;

  5. 13 Αυγούστου 2011 στο 11:28 πμ

    Καλημέρα*! Ησυχία, υποθέτω. Γιατί σιωπή; 😆

    * «Καλημέρα» πρωτογενούς τύπου, όπως και η δική σου. Εκ βάθους καρδίας… Όχι «τύπου 1» ή «τύπου 2». [βλ. σχ. παραπάνω]

  6. 13 Αυγούστου 2011 στο 11:57 πμ

    Kate Havnevik – New day:

  7. 13 Αυγούστου 2011 στο 12:15 μμ

    Η «φευγάτη» μουσική, όταν την ακούτε στον υπολογιστή, ακούγεται μόνον με έναν τρόπο: παίζοντας μηχανικά πασιέντζες, mahjong ή ό,τι άλλο.

    Μπουκώστε το μυαλό σας με πληροφορίες μέχρι να σκάσει από… ασιτία.

  8. 13 Αυγούστου 2011 στο 12:45 μμ

    Κι αφού «απογειωθείτε» για τα καλά με τη μουσική της προτίμησής σας…

    …. αν θελήσετε να «εκτοξευτείτε» και στο διάστημα…

    … πετάξτε στο πικάπι το αγαπημένο σας ελληνικό καψουροτράγουδο!

    Κι αφήστε τους να σας ψάχνουν στον Άλφα του Κένταυρου ή στον Σείριο [όπου είναι πιο μακριά] 😆

  9. 13 Αυγούστου 2011 στο 1:01 μμ

    Διαγνωστικό τεστ:

    Αν απογειωθείτε με την Kate Havnevik και μετά δεν εκτοξευτείτε με το παρακάτω τραγούδι της Ματούλας Ζαμάνη, ε, έχετε πρόβλημα στο σύστημα εκτόξευσης. Στο συνεργείο αμέσως! 😆

  10. b*p
    14 Αυγούστου 2011 στο 5:52 πμ

    Είναι αργά για να ακούσω τώρα τη Ζαμάνη. Αύριο.

    Παρεμπιπτόντως, ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!! Είναι τύπου 2 (χωρίς να καταλαβαίνω τι ακριβώς σημαίνει η φράση). Σίγουρα πάντως δεν είναι τύπου 1. Εγώ πια τα λέω «χύμα», μηδέν social engineering σαν να λέμε, κι όποιος αντέξει… Γνωστό κι αυτό, έτσι;

    ΥΓ. Ωστόσο, τα «μυστήρια του κόσμου» συμβαίνουν και είναι πράγματι ανεξήγητα αν δεν σου κάθονται οι εύκολες εξηγήσεις. Οι ανεξερεύνητες διαστάσεις του μυαλού μας μάλλον… Αλλιώς δεν μπορώ ούτε εγώ να τα εξηγήσω.

  11. 14 Αυγούστου 2011 στο 12:06 μμ

    @ b*p

    Καλημέρα σας! Καλωσήρθατε στο μικρό μας… κουρελοκομείο [μεταξύ μας: περί τρελοκομείου πρόκειται, αλλά το κρύβουμε :-)]. Σχολιάζετε με καταιγιστικούς ρυθμούς, αλλά σήμερα, αφού χτες βγήκα να δω την πανσέληνο [αλλά δεν…], βρίσκομαι κάπου μεταξύ… Ανδαλουσίας και Χαγκοβερίας. Επιφυλάσσομαι 🙂

    Ξανά καλημέρα σας!

  12. 14 Αυγούστου 2011 στο 12:18 μμ

    @ b*p

    Αν είναι νωρίς για Ζαμάνη, μπορείτε να το ακούσετε και σε Βανδή [το original μεν, αλλά δεν «λέει» δε…]:

    [[[Τελικά, είμαι λαϊκό παιδί. Τρόπος του λέγειν «παιδί»… 🙂 ]]]

  13. b*p
    14 Αυγούστου 2011 στο 1:15 μμ

    Άκουσα και τις δύο εκδοχές!!! Α, συμφωνώ… της Ζαμάνη είναι άπαιχτη!!! Βαθιά πολύ τα νοήματα κι εγώ πριν από λίγο ξύπνησα… Να ενημερωνόμαστε γι’ αυτά, γιατί αλλιώς δεν τα παίρνουμε χαμπάρι. Όλος ο κόσμος στο Αλ Τσαντίρι ήξερε το άσμα, κι εγώ αρχίζω και τελειώνω στο «Προσωπικά» και στο «Τα μαύρα μάτια σου». Αίσχος και πάλι αίσχος! Δεν ξέρω τι άλλο να πω…

    ΥΓ1. Τα καταιγιστικά σχόλια οφείλονταν στο ότι μόλις είχα ανακαλύψει το κουρελοκομείο-τρελοκομείο και την είχα καταβρεί μες στη «μαύρη μαυρίλα πλάκωσε»!!!
    ΥΓ2. Πώς πάει η χαγκοβερία; Έχει πάαααρα πολύ καιρό να μου συμβεί, και δε θυμάμαι καμιά από τις πρακτικές συμβουλές που ήξερα τότε.
    ΥΓ3. Μη μου μιλάς για φεγγάρια… (Κάποιο σχετικό άσμα υπάρχει, αλλά δε θυμάμαι τώρα ποιο είναι.)

    Καλημέρα κι από μένα.

  14. 14 Αυγούστου 2011 στο 1:38 μμ

    Καλημέρα σας! [«καλημέρα» πρωτογενούς τύπου 😉 εκ βάθους…] Καλά ξυπνητούρια!

    Από τραγούδια άλλο τίποτα τώρα τελευταία… Μαθαίνουμε όλοι μας διάφορα και… κουρελογενώς [το κουρελιάρικο του οικογενειακώς]. Από νοήματα άλλο τίποτα. Σας βάζω, πιο κάτω κι ακόμα ένα εξαιρετικό της Ζαμάνη και των The Burger Project [σε περίπτωση που δεν το ξέρατε].

    ΥΓ1. Καλά κάνετε και σχολιάζετε. Θα σας απαντήσω λεπτομερώς, αλλά όταν… ξεανδαλουσιαστώ. Μπορεί να πάρει και μερικές μέρες. Κουρελοϋποχρεώσεις, χρονιάρες μέρες που είναι… Αποχαιρετώ φίλους που φεύγουν για διακοπές, καλωσορίζω φίλους που επιστρέφουν, παρηγορώ άλλους, τι να κάνω;;;

    ΥΓ2. Πρακτική συμβουλή 1: μια χιλιάρα C και δυο κουταλιές μέλι.
    Πρακτική συμβουλή 2: Καφές.
    Πρακτική συμβουλή 3: Καψουροτράγουδα.
    Πρακτική συμβουλή 4: Αν δεν γίνει τίποτα με τα παραπάνω, το ρίχνουμε ξανά στα ξύδια 🙂

    ΥΓ3. Για φεγγάρια πολλά τραγούδια. Για πανσέληνους, όμως, πολύ λίγα. Ευτυχώς πέρασε. Από Σεπτέμβρη βλέπουμε.

  15. b*p
    14 Αυγούστου 2011 στο 6:30 μμ

    I see. Do I though? Who Knows… Who cares… Nevermind… that’ s life!

    ΥΓ1. Τι καλά ξυπνητούρια… Με πονοκέφαλο ξύπνησα κι εγώ. Ας όψονται τα ξενύχτια και όχι μόνο… Έστω και χωρίς ξύδια!
    ΥΓ2. Άσε… και τα φεγγάρια είναι ζόρικα τώρα πια. Όχι μόνο οι πανσέληνοι.

    Καλή συνέχεια στην… ανδαλουσία!!!

  16. 14 Αυγούστου 2011 στο 8:43 μμ

    Νοερή καλησπέρα μακράς διαρκείας! Φιλάκια! 😀

  17. 15 Αυγούστου 2011 στο 10:50 πμ

    Καλημέρες* σε όλες και όλους! Και χρόνια πολλά στις εορτάζουσες και στους εορτάζοντες!

    * Πάντα είχα την απορία γιατί στα καστιλιάνικα τα λένε όλα [κυρίως] στον πληθυντικό: buenos dias, buenas tardes, buenas noches… Νομίζω πως την έλυσα. Λατινική Αμερική έχουμε καταντήσει. Από πολλές απόψεις, αν όχι από όλες 😆

  18. 15 Αυγούστου 2011 στο 11:12 πμ

    Και μερικά τραγουδάκια των Creedence Clearwater Revival. Απολύτως… ασύμβατα με τη ραστώνη των ημερών, και γι’ αυτό απολύτως… ευήκοα 😆

  19. 15 Αυγούστου 2011 στο 5:02 μμ

    ¿Yo? No te creo, mentirosa… 🙂

  20. 15 Αυγούστου 2011 στο 5:09 μμ

    estoy bromeando, of course… 😆

  21. b*p
    15 Αυγούστου 2011 στο 6:51 μμ

    Hi…

    Αναμενόμενη η απάντηση στη «βροχή»?

    Και για πιο στο πνεύμα της εποχής:

    ΥΓ1. Με βάζεις σε διάφορα trip με τις μουσικές επιλογές σου…
    ΥΓ2. Μια μετάφραση των 2 παραπάνω σχολίων;

  22. 15 Αυγούστου 2011 στο 9:22 μμ

    Hi!

    Ωραίες επιλογές. Lennox και Bowie. Χρόνια είχα… Αλλά έτσι κι αλλιώς πάντα έφτανα κάπου ή πολύ νωρίς ή πολύ καθυστερημένα 🙂

    ΥΓ1. Να προσέχεις 🙂 [Ό,τι θυμάμαι χαίρομαι…]

    ΥΓ2. Μη δίνεις σημασία στα ακατανόητα σχόλια ή ποστάκια. Παραφυλάω τον εαυτό μου. [Γελάω δηλαδή σε βάρος μου. Μού συμβαίνει καμιά φορά… Σόρρυ]

    ΥΓ3. Δυό τραγουδάκια.

    [Ακούγονται ωραιότατα και το πρωί, αν έχεις ήδη βγει.]

  23. b*p
    16 Αυγούστου 2011 στο 3:11 πμ

    Θα τα ακούσω το πρωί γιατί τώρα νυστάζω πολυυυύ. Πάλι δηλαδή θα βάζω για μετάφραση το γκουκλ?! Έβαλα για πρώτη φορά το προηγούμενο… καλά κάνεις και παραφυλάς τον εαυτό σου!!! Παρεμπιπτόντως, τι άθλιες μεταφράσεις που κάνει… Δεν το ήξερα, αλλά μου έδωσες την ευκαιρία να το μάθω… «I swear»!!!

  24. b*p
    16 Αυγούστου 2011 στο 3:19 πμ

    Άσε που μου έχει μείνει καπνός για 3-4 στριφτά μόνο και σήμερα όλα τριγύρω ήταν κλειστά. Στον κόσμο μου κι εγώ – δεκαπενταύγουστο και δεν φροντίζω να πάρω καπνό!!!

  25. 16 Αυγούστου 2011 στο 9:04 πμ

    Καλημέρες!

    Να ΤΟ ακούσεις το πρωί. Απ’ τη βιασύνη μου χτες το βράδυ τα δύο τραγούδια έγιναν ένα. Το ‘χω τάμα στη μεγαλόχαρη κάθε 15Αύγουστο να τρώω και να πίνω σε κάποιο άθλιο μαγαζί και βιαζόμουνα 😆 Επιφυλάσσομαι…

    Μην ασχολείσαι με τις μεταφράσεις.

    Εμ, άμα δεν φροντίσεις θα ξεμείνεις… 🙂

  26. b*p
    16 Αυγούστου 2011 στο 12:14 μμ

    Ας είναι καλά ο καπνοπώλης της γειτονιάς – όλα τα άλλα κλειστά! Άσχετο, αλλά και σχετικό: ο «Νότος» του Μαχαιρίτσα. Και μετά μιλάμε για άλλους εθισμούς…

    Ε, πώς δηλαδή να ξεχάσω ξαφνικά τις μεταφράσεις; Είμαι περίεργη… εγκεφαλική εγώ! Η Λατινική Αμερική, η Κούβα, τα «ταξίδια σ’ όλες τις θάλασσες», οι υποσχέσεις που δεν κρατήσαμε και το κενό… (τώρα γράφω εγώ τα δικά μου…)

    Προσοχή;! Για τους άλλους μόνο… Λες αυτό να εννοούσε ο Καζαντζάκης όταν έλεγε ότι είναι ελεύθερος; Καμιά φορά, βεβαίως, αυτή την ελευθερία την πληρώνεις πολύ ακριβά. Ξεμένεις από καπνό στις 15 Αυγούστου!!!

  27. 16 Αυγούστου 2011 στο 12:22 μμ

    Καλά ξυπνητούρια!

    «Φαγώθηκες» με τις μεταφράσεις… Άντε επειδή είμαι στις καλές μου [ως συνήθως]. Το πρώτο είναι: «Εγώ;;; Δεν σε πιστεύω, ψεύτρα…» και το δεύτερο «αστειεύομαι, of course». Πες μου τι κατάλαβες, να σου πω κι εγώ τι εννοούσα 🙂

    Δεν ξέρω τι εννοούσε ο Καζαντζάκης, αλλά δυο απ’ τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της ελευθερίας είναι τα εξής: ξεκινάς να κάνεις κάτι χωρίς να ξέρεις γιατί το κάνεις, και το δεύτερο, και σημαντικότερο, κάνεις κάτι χωρίς να ξέρεις πού θα καταλήξει. [Ξεπατίκωμα είναι, μην νομίσεις… Το ‘χω ξαναπεί: ρηχότατα φιλοσοφημένο άτομο…]

  28. b*p
    16 Αυγούστου 2011 στο 12:59 μμ

    Άσε… δε θα σου πω τώρα. Το τραγούδι, άθελά σου, άγγιξε απλώς ευαίσθητο σημείο… αν το κατάλαβα καλά δηλαδή.

    ΥΓ. Υπάρχει τρόπος να ξε-βαρύνει κάπως το blog και να μη χρειάζεται να κάνω ευχέλαια για να το ανεβοκατεβάσω, ή για να γράψω κάτι; Είπαμε… μπακατέλα υπολογιστής και μάλλον αρκετά γεμάτος πια. Βγάζει μήνυμα low on virtual memory, και χρειάζεται διάφορα μαγικά μετά.

  29. 16 Αυγούστου 2011 στο 1:18 μμ

    Καλύτερα… μη μου λες, γιατί μπορεί να με πιάσει και μένα η φλυαρία μου και ν’ αρχίσω να λέω διάφορα και δε θέλω να τα μάθουν οι… αλλοινοί 🙂

    ΥΓ. Φταίει το ποστάκι αυτό. Γέμισε με βιντεάκια τα οποία «κλατάρουν» τη βίρτσουαλ. Αν έχεις firefox πήγαινε στα Εργαλεία και πάτα το Εκκαθάριση Πρόσφατου Ιστορικού. Θα βελτιωθεί κάπως η κατάσταση. Εναλλακτική [και συμπληρωματική]: βρες ένα άλλο ποστ, λιγότερο φορτωμένο με βίδεο και σχολίασε εκεί.

  30. 17 Αυγούστου 2011 στο 11:10 πμ

    Καλημέρα! Καλημέρα!

    Θα σ’ έπαιρνα στο τηλέφωνο να στην πω, αλλά, you know, περνάω μία από κείνες τις φλύαρες 😆 περιόδους μου και δεν θέλω να σ’ απασχολήσω και να σ’ ενοχλήσω. Ευτυχώς που όταν φλυαρώ δεν γράφω [πολύ]. Φιλιά!

  31. ea
    17 Αυγούστου 2011 στο 11:49 πμ

    Ευφημισμός είναι το «φλύαρες» ή το εννοείς; Σήμερα το πρωί φλυαρούσα με μια φίλη, με έπαιρνε από Σάμο, από το κινητό της. Οι άλλοι κοιμόντουσαν και βρήκε ευκαιρία. Τελικά σου βγαίνουν περίεργα πράγματα στις διακοπές. Και πριν από αυτό με μια φίλη μέσω μέιλ από Αγγλία.
    Και οι δύο φλυαρίες ωστόσο για σοβαρά θέματα. Άρα… μαθημένα τα βουνά από τα χιόνια.

  32. 17 Αυγούστου 2011 στο 12:06 μμ

    Τώρα που το λες, μάλλον ευφημισμός είναι. Θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω τη λέξη «χαζολόγημα». Δεν μπορώ να φλυαρώ για σοβαρά πράγματα… Και στο χαζολόγημα έχω σπάσει από παλιά όλα τα ρεκόρ χρόνου… Τώρα πια κανένας δεν διαθέτει τον χρόνο του… αντιπαραγωγικά. Αλλά πού θα πάει; Δεν θα καταρρεύσει ο καπιταλισμός; Τι θα κάνουν όλοι μετά; Ε;

  33. ea
    17 Αυγούστου 2011 στο 12:13 μμ

    Έλα ρε συ… πότε θα καταρρεύσει ο καπιταλισμός;;;!!!

  34. 17 Αυγούστου 2011 στο 12:20 μμ

    [[[Έχει ήδη καταρρεύσει, αλλά δεν το λέμε δυνατά γιατί θα πέσουν τα χρηματιστήρια 😉 ]]]

  35. 22 Αυγούστου 2011 στο 1:19 μμ

    (((Καλημέρα! Καλημέρα!)))

  36. xroma_anemou
    22 Αυγούστου 2011 στο 1:51 μμ

    Καλημέρα?! Τώρα ξύπνησες??? Εγώ έχω, ως συνήθως, ξυπνητήρι το υποσυνείδητο. Δεν πρόλαβα ούτε μια γουλιά καφέ κι ένα τσιγάρο και νάσου στο τηλέφωνο άλλη μια «χαμένη ψυχή». Ο συνδικαλισμός όμως αγγίζει τα όριά του σε αυτές τις φάσεις και ο καθένας τελικά είναι μόνος με τις ερινύες του… [Και μην «πέσει» τίποτε φρουδικό περί του συγκεκριμένου θέματος…]

  37. 22 Αυγούστου 2011 στο 9:07 μμ

    σκέφτομαι πως οι καλημέρες, όπως και οι κάθε τύποι επικοινωνίας πρέπει να ναι αμφιμονοσήμαντοι σε αντιστοιχία…εδώ κολλάει και η άποψή μου για τα βλόγια… θεωρώ πως όταν κάποιος δείχνει ένα ενδιαφέρον για τη σκέψη κάποιου άλλου, ο δεύτερος το λιγότερο που θα όφειλε να κάνει είναι να το εκτιμήσει με τον αντίστοιχο τρόπο… αλλιώς είναι σα να συλλέγεις γραμματόσημα…δεν μπορώ να κατανοήσω την «κάστα» που αντιλαμβάνομαι πως υπάρχει εδώ μέσα, εννοώ στη βλογοσλοβλακεία… και για να γίνω λίγο φλύαρη ακόμα, θα πω μια μαλακία, «αφού γράφεις τόσο ωραία και τόσο καλά και τόσο… ε, γράψε ένα βιβλιό ρε φίλε/νάδα…», αλλιώς, ο κάουντερ έχει μεγαλύτερη αξία από τον άνθρωπο… κοίτα να δεις τώρα, αν αναγραμματίσεις τη λέξη κάουντερ, βγάζεις κούντερα, o οποίος σαν Ιάκωβος στο «βαλς του …» έλεγε πως δεν είναι το χρήμα το μεγαλύτερο αφροδισιακό αλλά η δόξα… το μεγαλύτερο αφροδισιακό και κάποιων βλόγερς λοιπόν είναι η «δόξα»…
    και κάτι άσχετο/σχετικό, οι φλυαρίες σας αλλά και τα σοβαρά σας από παλιάαλλά λαι τώρα, βλ. θεαμαπάτες και δικτυώματα με ενδιαφέρουν εξίσου…
    καλό βράδυ από καρδιάς και όχι τύποις!

  38. xroma_anemou
    23 Αυγούστου 2011 στο 12:42 πμ

    Katabran, 3 φορές διάβασα το σχόλιο για να καταλάβω τι λες… κι ακόμα το ψάχνω! Τι γίνεται με αυτούς που δε θεωρούν αφροδισιακό ούτε το χρήμα ούτε τη δόξα; Χαμένοι από χέρι; Άλλα είναι τα αφροδισιακά. Η ευστροφία, ο λόγος, το χιούμορ… ε, αρκετά είπα για απόψε!

    Χα! γραμματόσημα. Τι μου θύμισες… μα τι μας είχε πιάσει για ένα φεγγάρι στο σχολείο και μαζεύαμε γραμματόσημα; Γρήγορα όμως κατάλαβα ότι δεν ήμουν εγώ για τέτοιους ψυχαναγκασμούς.

    Κάτι αρχίζω να καταλαβαίνω τώρα… αλλά πάλι… διατηρώ τις επιφυλάξεις μου μετά απ’ όσα έχουν δει τα ματάκια μου τον τελευταίο καιρό.

    Άντε να πάω σε λίγο με κανένα βιβλίο για early night γιατί σέρνομαι. g..n!

  39. 23 Αυγούστου 2011 στο 9:22 πμ

    μα τι είναι τόσο ακατανόητο πια Χρώμα;
    ο Ράκος έχει πολλές φορές διατυπώσει απόψεις για τη μπλογκόσφαιρα…
    συμφωνώ σχεδόν…
    και προσθέτω με την ευκαιρία της «καλημέρας» που καλύτερα να ναι νοερή, παρά ειπωμένη κατά το σύνηθες, ότι συμβαίνει να εκτιμάς τη σκέψη κάποιου στο διαδίχτυ, να το εκφράζεις, αλλά εκείνος απαξιεί έστω και μια καλημέρα, λέμε τώρα, να σου εκφράσει…
    το να διαβάσει δε και τις δικές σου σκέψεις και να «μιλήσει», ε αυτό ίσως είναι «παρακμή», αφού νταλαβερίζεται μόνο με μια ορισμένη παρέα- «κάστα» ανθρώπων…
    ε , εγώ αυτό δεν το θεωρώ επικοινωνία…
    από την άλλη, θεωρώ επικοινωνίας ανάγκη τη δημιουργία μπλογκ…
    έτερον εκάτερον;

    καλημέρα Ράκο και συμπάθα με για την «κατάχρηση»

  40. xroma_anemou
    23 Αυγούστου 2011 στο 10:54 πμ

    Καλημέρα Katabran!!! Ε μα κι εσύ… θίγεις το «ευαίσθητο» σημείο. Όλοι εδώ μια χαρά τα πάμε από εγκεφαλικές συζητήσεις/αναζητήσεις. Αυτό που λες εσύ όμως ξεπερνάει την μπλογκόσφαιρα (που δεν είναι ουσιαστική επικοινωνία αλλά απλώς ανταλλαγή απόψεων) και μπαίνει στη σφαίρα του προσωπικού. Εκεί φαίνεται ότι ζορίζουν τα πράγματα. Πόσο μάλλον αν δεν είσαι σίγουρος ποιος είναι ποιος κάθε φορά και ποιος θα διαβάσει αυτά που γράφεις. Άσε που με τα μέιλ, τηλέφωνα, μηνύματα κλπ. κάποιοι λένε ότι τα βλέπει/ακούει όλο το σύμπαν. Εγώ δεν ξέρω απ’ αυτά, και διόλου δε με ενδιαφέρει τι κάνει το σύμπαν, αλλά κάποιους -δικαιολογημένα ίσως- φαίνεται να τους ενδιαφέρει. Αν μπλέξεις με τέτοιους, γίνεσαι κι εσύ πιο επιφυλακτικός γιατί ΚΑΝΕΙΣ δε σου δείχνει το δρόμο – αν καταλαβαίνεις τι εννοώ… Αν μάλιστα διαισθάνεσαι και τη διστακτικότητα τού άλλου, για λόγους ασφάλειας ή για προσωπικούς (ποιος ξέρει;)… βράσε ρύζι!!! Πόσω μάλλον αν ο άλλος είναι ΚΑΙ φορέας εξουσίας (Χα! Η ανωνυμία και τα τερτίπια της ως φορείς εξουσίας…)

    Μετά από αυτή τη βαθυστόχαστη πρωινή ανάλυση, καλημέρα πάλι σε όλους…

    ΥΓ. Βαριέεεμαι τον Κούντερα! Σε αντίθεση με άλλους…

  41. 25 Αυγούστου 2011 στο 9:03 πμ

    @ xroma_anemou

    Οι ψυχοθεωρίες, που πλασαρίστηκαν ως επιστήμες, είναι άκρως αντιδημοφιλείς εδώ μέσα. Οπότε δεν συντρέχει κανείς λόγος ανησυχίας.

    Καλημέρα σου!

    _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

    @ katabran

    Κανένα πρόβλημα, επίσης. Οι «καταχρήσεις» είναι το άλας της ζωής 😀 Μας βάζεις δύσκολα μ’ όλες αυτές τις σκέψεις σου περί μπλογκολογιάς, καλημέρας και επικοινωνίας. Επιφυλάσσομαι [κάτι γράφω επ’ αυτού, αλλά βγαίνει μακρυνάρι].

    Τώρα, όσον αφορά τα περί «κάστας», δεν νομίζω να υπάρχει καμία εδώ μέσα. Κι αν με «μαλώνεις» για τις «καλημέρες» που δεν λέω στο μπλογκ σου, έχεις όλα τα δίκια του κόσμου. Μόνον που, όπως ασφαλώς θυμάσαι, η διαδικτυακή μας σχέση είχε ξεκινήσει ολίγον τι προβληματικά. Οπότε μέχρι να μου περάσει… θα περιορίζομαι στην καλημέρα μου εδώ:

    Καλλλημέεερρρααα!!!

  42. 29 Αυγούστου 2011 στο 12:10 μμ



    δεν ενθυμούμαι, πάσχω από επιλεκτική αμνησία και είμαι μια χαρά, το αυτό επιθυμώ και δι υμάς!
    καλημέρα 🙂

  43. 30 Αυγούστου 2011 στο 8:17 μμ

    Η επιλεκτική αμνησία είναι μια υπέροχη πάθηση! Το ξεχνάω συνέχεια ότι πάσχω κι απ’ αυτή. Σε ευχαριστώ που μου το θύμισες!!!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s