Αρχική > Αυτοέκφραση > Στην Hermosa [και τον Feo-ύλη της]

Στην Hermosa [και τον Feo-ύλη της]

♫♪ Μοναξιά μας όλη… ♫♪

Θα περάσει…

ΥΓ. Για το οριστικό τέλος, μετά το τέλος του βίντεο, ρωτήστε τον Τσακ. Εκείνος ξέρει…

Advertisements
Κατηγορίες:Αυτοέκφραση
  1. 11 Σεπτεμβρίου 2011 στο 3:59 μμ

    According to the myth, her name was Olinda. Linda Olinda.

  2. xroma_anemou
    11 Σεπτεμβρίου 2011 στο 4:01 μμ

    Τον Ennio Morricone δεν τον άκουσα, δεν μπορούσα. Είδα όμως το βίντεο. Συμβόλιζε κάτι; Αυτοεκπληρούμενη προφητεία; Ούτε οι γάτες είναι τόσο επικίνδυνες, ούτε οι σκύλοι τόσο φοβισμένοι. Δε μου άρεσε…

  3. xroma_anemou
    11 Σεπτεμβρίου 2011 στο 4:20 μμ

    @ Ράκος

    Τώρα είναι που μπλέχτηκα!!! Γκούγκλαρα το Linda Olinda… τίποτα!!! Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου. Νομίζω ότι κάνω το ίδιο λάθος μαζί σου, προσπαθώ να καταλάβω ενώ πρέπει απλώς να αφεθώ στις εμπνεύσεις σου… Γηράσκω αεί διδασκόμενη, όμως…

  4. 11 Σεπτεμβρίου 2011 στο 7:22 μμ

    @ xroma_anemou

    Σαν τον σκύλο με τη γάτα… Ένας απλός καυγάς είναι. Ούτε συμβολισμοί ούτε αυτοεκπληρούμενες προφητείες. Δίκιο έχεις: ούτε οι γάτες, ούτε οι σκύλοι είναι αυτό που λες. Το τέλος του καυγά είναι το πιο ενδιαφέρον της ιστορίας, αλλά αυτό δεν καταγράφεται στο βίντεο.

    Άβυσσος δεν θα πει τίποτα. Λογικό [;] ήταν που το γκούγκλισμα δεν απέδωσε καρπούς. Θα σου πω το κομμάτι της ιστορίας που ξέρω για την Ολίντα και τον Φέο, μόνον που κι αυτηνής της ιστορίας δεν ξέρω το τέλος. Ζήτησα απ’ τον Τσακ Νόρρις, που τα ξέρει όλα, να μου το πει, αλλά δεν μου το λέει.

    Συνέχεια της ιστορίας στο επόμενο σχόλιο, λοιπόν.

  5. 11 Σεπτεμβρίου 2011 στο 7:29 μμ

    According to the «law», λοιπόν, η Ολίντα θα έπρεπε για μία και μοναδικό φορά να πάρει την πρωτοβουλία [ελεύθερα και με δική της βούληση] και να πάει να τον συναντήσει.

    Λέγεται πως στον κόσμο τους, επειδή όλες οι αποφάσεις είναι οριστικές και αμετάκλητες, κανείς δεν μπορεί να αποφασίσει για τον άλλο. Καθένας παίρνει τις δικές του αποφάσεις, ακόμα και στο πιο ασήμαντο ζήτημα. Λέει κάποιος: «είμαι ο τάδε και αποφασίζω να κάνω αυτό». Τότε, ακόμα κι αν του συμβούν τα πιο απίθανα πράγματα, αυτός και μόνον αυτός είναι υπεύθυνος.

    Λένε ακόμα πως ο Φέο περιμένει. Και περιμένει. Και περιμένει…

    Την τελευταία φορά που κάποιος τον ρώτησε πώς είναι, λέγεται πως εκείνος απάντησε:

    «Υπομονή: η ευχάριστη αναβολή αυτού που πρόκειται να συμβεί.»

    Και περνούν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα. Και όλοι θα μπορούσαμε να περνάμε κάλλιστα.

    NOT the end of the story

  6. 11 Σεπτεμβρίου 2011 στο 8:14 μμ

    ΥΓ. Τις αποφάσεις πρέπει να τις παίρνει κάποιος στο δικό του χρόνο. Δεν μπορεί να τις πάρει όταν βρίσκεται στο χρόνο κάποιου άλλου. Γι’ αυτό και η πρωτοβουλία που έπρεπε να πάρει η Ολίντα στην ιστοριούλα…

  7. xroma_anemou
    11 Σεπτεμβρίου 2011 στο 8:25 μμ

    Την καημένη την Ολίντα… Αλλά, βεβαίως, όλα οι γυναίκες πρέπει να τα φορτώνονται!!! Και μήπως όταν ήταν έτοιμη η Ολίντα, ο Φέο ΔΕΝ ήταν;;;!!! Μήπως τώρα είναι η σειρά του? Τι περιμένει και δεν ξεκουνιέται??? Τα πήρα στο κρανίο με αυτή την ιστορία!!!
    Ώχου… ξαναγυρίζω στην ενημέρωση! Μαυρίλα σκέτη κι αυτή…

    ΥΓ. Ράκο, ξέρεις καμιά καλύτερη ιστορία? Η μέρα παραείναι βαριά για «περίμενα, περιμένω, θα περιμένω» και «αποφάσισα, αποφασίζω, θα αποφασίσω», και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο… Κανένα τραγουδάκι, ας πούμε… Δε θέλω πια να σκέφτομαι τίποτα, μου φτάνει η «σκέψη» της ψυχής μου… Άλλωστε, αν τα πράγματα δεν μπορούν να είναι απλά και αυθόρμητα (ούτε καν στις ιστορίες της Ολίντα και του Φέο) δύσκολα τα βλέπω τα πράγματα…

  8. V.M.
    11 Σεπτεμβρίου 2011 στο 11:25 μμ

    Δε θέλω πια να σκέφτομαι τίποτα

    σορρυ που πεταγομαι στο ξεκαρφωτο, αλλα… γιατι το λες και δεν το κανεις? κι οπως καταλαβαινω… σου ειναι κι απλο κι αυθορμητο!

    :))

    p.s. εχουν ψυχη οι γυναικες? η σωστη κατα Γιουνγκ απαντηση ειναι: οχι!

    😆

  9. 12 Σεπτεμβρίου 2011 στο 9:04 πμ

    Kαλημέρα…

    «Λέγεται πως στον κόσμο τους, επειδή όλες οι αποφάσεις είναι οριστικές και αμετάκλητες, κανείς δεν μπορεί να αποφασίσει για τον άλλο. Καθένας παίρνει τις δικές του αποφάσεις, ακόμα και στο πιο ασήμαντο ζήτημα.»

    Ακόμα και σήμερα…και στον δικό μας κόσμο, όλες οι αποφάσεις είναι δικές μας αποφάσεις….κανείς δεν μπορεί να πάρει απόφαση για τον άλλο , ακόμα και στο πιό σήμαντο ζήτημα…..επίσης όλες οι αποφάσεις είναι οριστικές και αμετάκλητες….γαι τον λόγο αυτό και για κάθε απόφαση κάθε ενός μας , διαχωρίζονται τα σύμπαντα , και σε κάθε ένα ακολουθούν οι εξελίξεις αναλόγως το τί απόφαση έιχαμε πάρει στην συγκεκριμένη στιγμή, καθε φορά , ο κάθε ένας μας….όπως αντιλαμβάνεστε υπάρχουν τρις των τις εκατομμυρίων , οπαράλληλα σύμπαντα, και υπάρχει ακόμα το σύμπαν στο οποίο έχουμε πάρει όλες τις σωστές αποφάσεις που μας αφορούν και εκεί είμαστε τέλειοι….θα μπορούσαμε να μετεακινηθούμε άραγε προς εκείνον μας τον τέλειο εαυτό; και να απολάυσουμε χωρίς άλλον κόπο όλες τις τέλειες αποφάσεις που έπρεπε να έχουμε πάρει; τουλάχιστον να δούμε και να μάθουμε τις απαντήσεις;….μάλλον χλωμό….καλύτερα να μάθουμε να ζύμε με τα λάθη μας και να είμαστε σίγουροι ότι οι αποφάσεις μας είναι οι σωστές κάθε φορά….κι όπως έλεγε ο προφήτης: «κι αν δεν ξέρεις εσύ, ξέρει αυτή»….

  10. xroma_anemou
    12 Σεπτεμβρίου 2011 στο 10:42 πμ

    Ελάχιστες αποφάσεις είναι οριστικές και αμετάκλητες, χρηχα. Έτσι νομίζω εγώ.

    Λέγοντας ένα «ναι», λες ταυτόχρονα και ένα «όχι». Έτσι δεν είναι; Το «όλοι οι δρόμοι ανοικτοί» το πιστεύαμε στην εφηβεία μας, και τότε έτσι ήταν. Αλλά όχι πια…

    Ναι, καμιά φορά, αν μπορείς, δεν είναι κακό να σε παρασύρει λίγο το «ρεύμα» των άλλων. Αρκεί να μη χάνεις το set point σου και μετά ψάχνεσαι και πετάς ευθύνες από δω κι από κει… Όλοι την πατάμε έτσι και, όσο πιο γρήγορα το καταλαβαίνουμε, τόσο καλύτερα για εμάς και για τους άλλους.

  11. 13 Σεπτεμβρίου 2011 στο 9:01 πμ

    @ xroma_anemou [# 7]

    Καλημέρα!

    Όλα τα «τσιμπάς»! Κι αυτά γίναν που λες και άλλα πολλά. Όταν ο καθένας από τους δύο μπορεί να μπερδέψει ολόκληρο τον πλανήτη από μόνος του, φαντάζεσαι τι έγινε όταν βρέθηκαν οι δυο τους. Ιδιόρρυθμοι χαρακτήρες σε μια ιδιόρρυθμη ιστορία.

    Έτσι εύκολα κατακτιέται η απλότητα και ο αυθορμητισμός; Δεν νομίζω…

    _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

    @ V.M.

    Καλημέρα!

    ΥΓ. Γιατί έχουν οι άντρες; 😆

    _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

    @ χρηχα

    Καλημέρα!

    Πολύ εγωιστικό το βλέπω να «διαχωρίζονται τα σύμπαντα» εξαιτίας μιας απλής ή σημαντικής απόφασης κάποιου από μας. Οι παράλληλοι κόσμοι δεν φτιάχνονται δα και για την πάρτη μας. Σιγά… Μην ασχοληθεί το σύμπαν με την κάθε ιδιαίτερη περίπτωση ανθρώπου.

    Το θέμα δεν είναι να μάθουμε να ζούμε με τα λάθη μας [αφού δεν μπορούμε να πάρουμε πάντα τις σωστές αποφάσεις] το θέμα είναι να μάθουμε πως όλα τα λάθη που κάνουμε είναι τα σωστά λάθη. Τα ‘λεγα την άνοιξη, αλλά μάλλον μόνον εγώ με άκουγα… [Δεν με χαλούσω, ωστόσο, ούτε και με χαλάει…] Αν μαθαίναμε το κατιτίς μας από τα σωστά λάθη που κάνουμε, θα ήταν ευχής έργο. Αλλά… Οι «αρχές» [του καθρέφτη/καθρεφτάκι μου] μάς έχουν «φάει»…

    Το τσιτάτο του προφήτη τυχαίνει να το ξέρω ολόκληρο. Δεν θα το σχολιάσω. Μη βγάλουν κι οι… πεφωτισμένοι μουλάδες κανέναν φετφά 😀

  12. 13 Σεπτεμβρίου 2011 στο 5:33 μμ

    Όχι, άμα δεν τό’ξερες θα στο έλεγα εγώ…δεν φυλάω μυστικά για μένα….

    Κι όμως διαχωρίζονται…διαχωρίζονται….’οσο εγωϊστικό και να σου φάινεται…σε κάθε μκρή ή μεγάλη απόφαση , σε κάθε δίλημα που μπαίνει τα σύμπανα διαχωρίζονται σαν κύταρα σε μίτωση και το ένα παίρνει την μορφ’η της μιας επιλογής και το άλλο της άλλης…..

    Ούτως ή άλλως σε Μάτριξ ζούμε , για΄τι να μην διαχωρίζονται στην τελική;
    Μια επίλογή στο software είναι κι αυτή σαν όλες τις άλλες….

  13. 14 Σεπτεμβρίου 2011 στο 8:23 πμ

    Καλημέρα Χρήστο!

    Εγωιστικό, ξε-εγωιστικό το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: κάθε πρωί εδώ ξυπνάμε, κι όχι εκεί. Όπου εκεί…

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s