Αρχική > Μουσική > ♫♪ Η βάρκα μας η κουρελού ♪♫

♫♪ Η βάρκα μας η κουρελού ♪♫

Advertisements
Κατηγορίες:Μουσική
  1. 21 Σεπτεμβρίου 2011 στο 12:31 μμ

    Αφιερωμένα στο… τμήμα ανατολικών σπουδών της μπλογκολογιάς:

  2. 21 Σεπτεμβρίου 2011 στο 12:33 μμ

  3. 21 Σεπτεμβρίου 2011 στο 12:34 μμ

    Το τμήμα… λατινοαμερικάνικων σπουδών δέχεται ευχαρίστως τις αφιερώσεις σας 😀

  4. 21 Σεπτεμβρίου 2011 στο 12:54 μμ

    Οι αιώνιοι φοιτητές του τμήματος λατινοαμερικάνικων σπουδών το αφιερώνουν στους αποφοίτους του τμήματος και τους εύχονται καλή σταδιοδρομία!

  5. 21 Σεπτεμβρίου 2011 στο 1:03 μμ

    Κάτι πιο ζωηρούλικο:

  6. 21 Σεπτεμβρίου 2011 στο 2:23 μμ

    αναστενάζω παρέα με το πατριωτάκι μου…

    ένας ολόκληρος κόσμος αγαπητέ Ράκο σώζεται με τη μουσική και οι μουσικοί του κόσμου όπως ο Εgberto Gismonti ξέρει να ανταλλάσει τη μουσική με τη μουσική, τη λογοτεχνία και το σινεμά…
    κι εγώ από τη Λάρισα σας στέλνω τραγουδάκια!

    μη μου πεις, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος μετασχηματισμού του σύγχρονου κόσμου μείξης…

    σας θύμισε κάτι;μήπως κουνηθήξατε και λίγο παρέα με το ρυθμό;

    τα πειράματα, είναι πράματα απαραίτητα για να ταξιδέψει η σκέψη…

    η Νadia Boulanger υπήρξε δασκάλα του Gismonti, ομοίως κα ο Jean B.

    όπως καταλάβατε πετύχατε φλέβα με το σημερινό σας ποστ!
    να ‘στε καλά και Saudações !!!

  7. 21 Σεπτεμβρίου 2011 στο 2:47 μμ

    καλο απογευμα

  8. 21 Σεπτεμβρίου 2011 στο 3:28 μμ

    @ katabran

    Το… πατριωτάκι σας δεν χρειάζεται παρέα στους αναστεναγμούς, γιατί πολύ απλά ούτε αναστενάζει ούτε στενάζει… Ακούει ωραία μουσική και μελετά.

    Εξαιρετικό το μουσικό σας… αμάλγαμα. Μερσώ!

    Ανταποδίδω με ένα όμορφο άσμα των Trio Gotico [δυστυχώς το γιουτούμπι είναι φειδωλό μαζί τους. Αν ξεθάψω κάποια σιδί, θα φροντίσω για τα δέοντα].

    ΥΓ. Πέρυσι Καρδίτσα… Φέτος Λάρισα… Του χρόνου Βόλος ή Τρίκαλα; Και πώς να αποδώσετε κι εσείς στην εργασία σας με όλες αυτές τις διαρκείς μετακινήσεις… 😀

  9. 21 Σεπτεμβρίου 2011 στο 3:39 μμ

    @ ζαχαρη

    Καλό σας απόγευμα επίσης! Ευχαριστώ! Κάρλος Γαρδέλ ακούτε;

  10. 21 Σεπτεμβρίου 2011 στο 5:19 μμ

    στον ελάχιστο εαυτό Θανάση αναφερόμουν λέγοντας «πατριωτάκι», είχα λησμονήσει πως παρεπιδημείτε κάπου εδώ τριγύρω…
    μη σας νοιάζω, αποδίδω, πίνω γάλα απ τη γελάδα που βόσκει στον όλυμπο…

  11. 21 Σεπτεμβρίου 2011 στο 5:21 μμ

    βεβαια ακουω …ευχαριστω!

  12. Ανεστιος
    22 Σεπτεμβρίου 2011 στο 11:01 πμ

    Ειστε ολοι για τα πανηγυρια 🙂

    σας χαιρομαι και πολυ καλημερα σας

  13. 22 Σεπτεμβρίου 2011 στο 11:27 πμ

    @ katabran

    Ο -σχεδόν- ανύπαρκτος εαυτός μου [κάτι υπολείμματα έχουν απομείνει – για να ‘χω με κάτι να «τρώγομαι»] παρασύρεται συνέχεια από τους «ελάχιστους εαυτούς» των Άλλων. Δεν παρεπιδημώ. Κατάγομαι από εκεί γύρω. Γιατί απ’ τον Όλυμπο; Εκεί που παρεπιδημείτε δεν υπάρχουν γελάδια; Έστω κατσίκια;

    Καλημέρα. Το σωστό τραγούδι: [κάτι ήθελα να γράψω με αφορμή αυτό, πριν καναδυό μήνες, αλλά βαρέθηκα να «επαναλάβω» το ομότιτλο βιβλίο του Κρίστοφερ Λας. Kι ο Θανάσης είχε ένα καλό ερέθισμα για να το γράψει. Άμα θέλει κανείς ας το γκουγκλίσει…]

    ΥΓ. Υποθέτω ότι και με τον Λας θα ήσασταν πατριωτάκια. Δεν μπορεί να μην ήσασταν… 😀

    _ _ _ _ _ _ _ _ _

    Στιχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
    Μουσικη: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
    Αλμπουμ: Ο Ελάχιστος Εαυτός (2011)

    Έχοντας τα χέρια μες τις τσέπες του,
    βλέπει κάπου μακριά,
    τη θάλασσα να καίγεται, γελά.

    Τον εμπρηστή τον αναγνώρισε,
    τι κι αν έφευγε σκυφτός,
    τα λαθάκια του τα έκανε, κι αυτός.

    Σε λίγο όμως μια σκέψη ακατάβλητη,
    του γαζώνει τα μυαλά,
    κι ιδρώνουνε τα χέρια του, ξανά.

    Τον εμπρηστή τον αναγνώρισε,
    τι κι αν έφυγε σκυφτός,
    γιατί ήταν ο ελάχιστος, εαυτός.

    Ο ελάχιστος λέμε, ο νοσταλγός της αρχής,
    που το άσπρο στο μάτι του, έχει γεμίσει με βρύα,
    ο ξενιστής των ονείρων, που αλλοιώνει τα σχήματα
    κι αναγκάζει το χώρο να παθαίνει ναυτία.

    Ίδιος με θόρυβο ψυγείου σ’ άδειο σπίτι,
    που δένει αρμονικά με τον άλλον του σύμπαντος,
    και υφαίνουν τον τρόμο και μετά την πίστη.

  14. 22 Σεπτεμβρίου 2011 στο 11:28 πμ

    @ ζαχαρη

    Καλημέρα σας!

  15. 22 Σεπτεμβρίου 2011 στο 11:30 πμ

    @ Ανεστιος

    Πανηγύρια;;;!!! Ιέφτασε!!!

    Πολύ καλημέρα σου!

  16. 22 Σεπτεμβρίου 2011 στο 11:34 πμ

    Άσχετο: το λενινιστικό σπουδαστήρι του τμήματος ανατολικών σπουδών σήμερα το ‘ριξε στην Καμπαλά… Ο ακατανόμαστος τετραγράμματος ξέρετε τι κάνει…

    Άσχετο [επίσης]: τα σπουδαστήρια, τα μαθητούδια και τα αιώνια φοιτητούδια του τμήματος λατινοαμερικάνικων σπουδών, απέχουν σήμερα των… καθηκόντων τους, συμπαραστεκόμενοι στον ευγενή αγώνα των ταριφέρος της χώρας.

    Long live LongJohn!
    Ζήτω το έθνος!
    Ζήτω η παρτήδα μας!

  17. 22 Σεπτεμβρίου 2011 στο 11:51 πμ

    Άσχετο [βεβαίως – βεβαίως!]: τι μορφή είχε το όχημα της αυγοειδούς* ψυχής των [μυστικιστών] πλατωνικών και νεοπλατωνικών κ.ο.κ.;;;

    * αυγοειδής: εκ του «αυγή» = φωτεινή, λαμπερή

    Εκ του μεξικάνικου σπουδαστηρίου του τμήματος λατινοαμερικάνικων σπουδών

  18. 22 Σεπτεμβρίου 2011 στο 7:51 μμ

    με το Λας όχι όχι…με το Μισεά ναι βεβαίως, μη ξεχνάτε την κατάλυση όλων των επικρατούντων πολιτιστικών/περιβαλλοντικών προγραμμάτων στην αναντίρρητη εξουσία της Οικονομίας … με απλά λόγια, μου κόψαν τα χέρια…
    αλλά, μήπως με «εργάζεστε»;
    🙂
    καλησπέρα σας!

  19. 22 Σεπτεμβρίου 2011 στο 9:24 μμ

    @ katabran

    Α, έφτασε κι η ώρα του «παράπονου». Αναμενόμενο.

    Φυσικά και σας «εργάζομαι». Αλλά σε καμία περίπτωση δεν σας εργάζομαι περισσότερο απ’ ό,τι με «εργάζεστε» εσείς, και σε καμία περίπτωση δεν ήμουν εγώ εκείνος που το ξεκίνησε.

    Τον τελευταίο μήνα υπήρξαν τουλάχιστον 4-5 σχόλιά σας εδώ στα οποία «εργάζατε» είτε εμένα είτε άλλους.

    Κατανοώ το «παιγνιώδες» του χαρακτήρα σας, αλλά…

    Ας το αφήσουμε καλύτερα. Για μένα το θέμα έληξε, αν επανέλθετε θα επανέλθω με τον δικό σας τρόπο ακριβώς.

    Καλό βράδυ!

  20. 22 Σεπτεμβρίου 2011 στο 11:42 μμ

    αναμενόμενο το ότι με παρεξηγήσατε πάλι,ειλικρινά λυπάμαι…
    δεν επιθυμώ κατανόηση του τύπου που το θέτετε…
    με εκτίμηση
    α.

  21. 23 Σεπτεμβρίου 2011 στο 11:01 πμ

    @ katabran

    Αγαπητή α.

    Καθόλου δεν σας παρεξήγησα. Σας αδίκησα κατάφωρα και πολύ πολύ συνειδητά. Κι αν αναρωτηθείτε για το τι είδους καθάρματα κυκλοφορούν στα ιστολόγια αυτού του κόσμου, θα σας πω το εξής: ανάλογα με το μέσον και τους περιορισμούς του, έτσι και τα καθάρματά του. Το μέσον δεν ενδείκνυται… Θεωρώ ότι με κατανοείτε. Έχω γράψει διάφορα τους τελευταίους μήνες εδώ μέσα, και είστε πολύ προσεκτική και επιμελής στα αναγνώσματά σας.

    Πάντα με εκτίμηση.

    Να περνάτε καλά.

    Καλημέρα.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s