Αρχική > Ρηχοί Στοχασμοί, Φιλοσοφία > Ο Γελασίνος, πάντως, ήταν σίγουρα σέντερ φορ…

Ο Γελασίνος, πάντως, ήταν σίγουρα σέντερ φορ…

… Όπως πιστοποιεί κι η φανέλα με το νούμερο 9 που φορούσε [στο βίντεο που είδαμε χτες]:

Ο Δημόκριτος, σε αντίθεση με τον Σκοτεινό [επιθετικό χαφ της ομάδας] Ηράκλειτο ήταν γελαστός τύπος. Πανηγύριζε για τα γκολ, φαίνεται, και «του έμεινε»:

τοις σοφοίς αντί οργής Ηρακλείτω μεν δάκρυα, Δημοκρίτω δε γέλως επήει.

Χωρίς να αποκλείω [σε καμία περίπτωση!] ότι μπορεί κι ο Ηράκλειτος να έκλαιγε γιατί γελούσε [ 😉 :lol:].

Και κάπως έτσι ο Δημόκριτος απέκτησε το παρανόμι Γελασίνος.

γελασίνος, ο φιλόγελως, ο συνεχώς γελών, ως προσωνύμιο του Δημοκρίτου | ομ. γελασίνη επί γυναικός [λεξ. Δημητράκου]

Έξυπνο [εξυπνότατο!] παιδί, χαρά γεμάτο!

Σ’ αντίθεση με κάποιους εδώ μέσα που δεν χρειάζονται κανέναν απολύτως λόγο για να χαζογελάνε…

Καλημέρα σας! Καλό Σ/Κ! Γελάστε, ωρέ! Τι σας ζητάω;!

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

ΥΓ. Διότι, καταπώς έλεγε ο γελαστερός Δημόκριτος…

ευγνώμων ο μη λυπεόμενος εφ’ οίσιν ουκ έχει, αλλά χαίρων εφ’ οίσιν έχει.

Ευτυχής εκείνος που δεν λυπάται για όσα δεν έχει, αλλά χαίρεται για όσα έχει.

 

 

 

Advertisements
  1. 22 Οκτωβρίου 2011 στο 10:30 πμ

    Το «χιούμορ», πάντως, ποτέ δεν έλειψε απ’ αυτόν τον κόσμο, όπως μας θυμίζει ο HollowSky των danger.few!!!

  2. 22 Οκτωβρίου 2011 στο 10:41 πμ

    Επίσης του Δημόκριτου:

    «Βίος ανεόρταστος μακρή οδός απανδόκευτος»

    Ζωή χωρίς γιορτή, μακρύς δρόμος χωρίς πανδοχεία.

    Αφιερωμένα [ποστ + σχόλια] στη φίλη που μου είχε γράψει το ρητό κάτι μήνες [μια αιωνιότητα!] πριν. Φιλιά!

  3. 22 Οκτωβρίου 2011 στο 3:22 μμ

    Ράκος Κουρελάριος :
    Το “χιούμορ”, πάντως, ποτέ δεν έλειψε απ’ αυτόν τον κόσμο, όπως μας θυμίζει ο HollowSky των danger.few!!!

    Ασχετο λιγακι…Ωραιο με τον πατερουλη.Τι μανια απο τοτε με τα καδρα και αυτη! Ακομα να την κοψουνε οι δικοι μας εικονολατρες…Η σημειολογια ειναι το απαν ειδικα στους μικροαστους,σωζει απο μπερδεματα.

  4. 23 Οκτωβρίου 2011 στο 11:09 πμ

    Φίλτατε, καλημέρα
    χαίρομαι που σε ξαναδιαβάζω
    θυμήθηκα: γελασίνους έλεγε νομίζω ο Παπαδιαμάντης τις λακουβίτσες που γίνονται στα μάγουλα των κοριτσιών όταν χαμογελάνε, τα λακάκια.. Ωραία λέξη.

  5. 24 Οκτωβρίου 2011 στο 10:49 πμ

    μετά από όλα αυτά τα ιλαρά που μας χαρίζετε, αναρωτήθηκα μήπως έχετε υπό την υποψία σας το διάλογο μεταξύ του Δημώνακτα του κυνικού και του κέλτη φιλόσοφου…
    σχετικά άσχετο το βίδεο με το λίμπερο φορ…

    καλημέρα σας!

  6. ynggungb
    24 Οκτωβρίου 2011 στο 7:53 μμ

    «Γελάστε, ωρέ! Τι σας ζητάω;! 😀

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s