Αρχική > Εικονομία > Εικονομία: Αντιεξουσιαστικός Χώρος Ώρα Μηδέν

Εικονομία: Αντιεξουσιαστικός Χώρος Ώρα Μηδέν

Ένα παλιότερο και πολύ ενδιαφέρον κείμενο των… εικονομολόγων εκ Θεσσαλονίκης. Για να θυμόμαστε/μαθαίνουμε…

Advertisements
Κατηγορίες:Εικονομία
  1. 13 Νοεμβρίου 2011 στο 9:22 μμ

    Ας το δοκιμάσει κάποιος, να μας πει αν δουλεύει: Google Books Downloader – Download Google Books Marked As ‘Full View’

  2. 13 Νοεμβρίου 2011 στο 10:30 μμ

    Επειδή είμαι στις καλές μου σήμερα, ολόκληρο το φυλλάδιο σε αρχείο του Word:

    https://kourelarios.files.wordpress.com/2011/11/eikonomia.doc

  3. 14 Νοεμβρίου 2011 στο 8:48 πμ

    Να σας πω την αλήθεια, δεν το διάβασα…

    η τελευταία φράση όλου αυτού του κειμένου είναι ΕΙΚΟΝΟΜΙΑ»: ξεμαγεύοντας κάθε «αυτονόητο». Δεν ξέρω με τι ύφος μπορεί να το λέει. μόνο αποσπασματικά μπορώ να το δω και σκέφτομαι οτι ίσως ακριβώς το αντίθετο θα μου ήταν ελκυστικό. να μαγέψουμε τα αυτονόητα… μήπως σταματήσουν κάποτε να κλέβουν τη θέση απ τα ζητούμενα και να βρούν τη δική τους φυσική θέση και στάση. (και μόλις ήπια την πρώτη γουλιά καφε! τυχερός είσαστε)

    [με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, με κάνετε να θέλω να μιλήσω για θέματα χωρίς τέλος. όπως η αναμονή η προσμονή ή εμμονή το αυτονόητο… και άλλα αμαρτωλά]

    Καλή σας Ημέρα και Καλή Εβδομάδα! 🙂

  4. Γιάννης Ν.
    14 Νοεμβρίου 2011 στο 9:46 πμ

    Σίγουρα ενδιαφέρον κείμενο. Δύσκολα όμως θα προσυπέγραφα κάθε λέξη του. Συμφωνώ γενικά για ποινικούς. Το ίδιο θα έλεγα και για τους μετανάστες, με την επισήμανση ότι ακόμα και αν οι μετανάστες δεν περάσουν στην από δω μεριά, και πάλι πρέπει να στεκόμαστε δίπλα τους, επειδή είναι οι πιο αδύνατοι και υποτιμημένοι εργάτες. Νομίζω το λέει και το κείμενο αυτό. Βλέπε και άλλο κείμενο με σχετικούς προβληματισμούς. http://iordanoglou.wordpress.com/2011/01/27/%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c-%ce%ba%ce%b9-%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ac/

    Ουσιαστικά, ακόμα και η απλούστερη στήριξη των μεταναστών, είναι επιθετική πράξη, δεν είναι αμυντική, γιατί στηρίζοντάς τους αντιστρατεύεσαι τα συμφέροντα και τις πρακτικές υποτίμησης των εργοδοτών, ακόμα και αν πολλοί μετανάστες είναι γουόνα μπι μικροαστοί. .

    Και το θέμα του φασισμού σηκώνει πολύ συζήτηση. Όντως σε περίοδο έξαλλης παγκοσμιοποίησης, ο καπιταλισμός είναι αντιφασιστικός και αντιρατσιστικός, γιατί έτσι τον βολεύει. Τί γίνεται όμως σε περίοδο «καπιταλιστικής κρίσης» ;; (ελπίζω να σας θυμίζει κάτι). Τότε ο καπιταλισμός αναδιπλώνεται στα βασικά, και ο φασισμός ξεπροβάλλει σαν το τελευταίο του και το πιο αποτρόπαιο καταφύγιο και όπλο. Η σύνθεση της τελευταίας κυβέρνησης δε σας λέει τίποτα ;;;

    Δεν μου προκύπτει χρονολόγηση του κειμένου. Ράκο, αν μπορείς δώσε τη χρονολογία, γιατί έχω την υποψία, ότι δεν θα γραφόταν το ίδιο κείμενο στη σημερινή συγκυρία.

    Αμφιβολίες έχω και για το σεξισμό. Δηλαδή δεν έχει έξαρση το τράφικινγκ ;;, όσοι αντιστρατεύονται τέτοιες πρακτικές έχοντας απελευθερωτικό πρόταγμα, θα πρέπει να αποσυνδέσουν ντε και καλά την καταπολέμηση του σεξισμού από το πρόταγμά τους ;; Έχω την εντύπωση ότι το κείμενο θα λειτουργούσε καλύτερα σε μια χώρα που θα έχει απαλλαγεί οριστικά από τα συντηρητικά σεξιστικά μικροαστικά πρότυπά της (δεν ξέρω αν υπάρχει τέτοια, δεν έχω ζήσει στο εξωτερικό). Η δική μας χώρα σίγουρα δεν είναι τέτοια. Ίσως ο συντάκτης να ήταν και να είναι πραγματικά μπροστά από την εποχή του. Σε κάθε περίπτωση, καλή ευκαιρία για προβληματισμό, ευχαριστούμε..

    ΥΓ : Γενικά το κείμενο αναδίδει μια έπαρση του στυλ : «εγώ ξέρω ποια είναι και πως γίνεται η αληθινή επανάσταση», πράγμα που με έχει κουράσει, ειδικά τελευταίως. Σε αυτό που συμφωνώ 100 % με το κείμενο είναι στη διαπίστωση της επικράτησης ενός επαναστατικού «λάιφ στάιλ» που μου είναι εξ ίσου απωθητικό.

  5. Λούμπεν Πρωτοπορία
    14 Νοεμβρίου 2011 στο 12:15 μμ

    Συμφωνώ απόλυτα στο ότι ο αντιεξουσιαστικός χώρος είναι στην υπηρεσία της παγκοσμιοποίησης μόνο που δεν θα χρωμάτιζα την παγκοσμιοποίηση τόσο θετικά, αντιθέτως θα τη θεωρούσα προθάλαμο του κομμουνισμού (του αληθινού, όχι του καπιταλισμού ανατολικού τύπου («υπαρκτός σοσιαλισμός»)) ως παιδί του αληθινού επαναστατικού υποκειμένου, δηλαδή του κεφαλαίου. Το αξονικό ιδεολόγημα/θέαμα/εμπόρευμα/lifestyle του α/α χώρου που (δυστυχώς) έρχεται σε αντίφαση με την (κατά τ΄άλλα) φιλοπαγκοσμιοποιητική πολιτική του, αλλά σε σύμπλευση με τον νεολενινιστικό λεμουριομακακισμό – και το οποίο σκοπίμως ο συντακτης του παραπάνω κειμένου παραλείπει – είναι ο ΑΝΤΙ-ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ. Κάποιοι αντιεξουσιαστές υπνωνονται σε αντιεξουσιαστική εκδήλωση με βίντεο που εστιάζει στη βαρβαρότητα του ισραηλινού (ιμπεριαλιστικού) κράτους πάνω στους παλαιστίνιους. Ήδη στον εγκέφαλό τους το ένα από τα δύο διαθέσιμα κουτάκια, αυτο του προλετάριου, παίρνει την τιμή του παλαιστίνιου. Δυστυχώς γι’ αυτούς ο παλαιστίνιος δεν θα καταφέρει να τους απελευθερώσει από τον ζυγό του κυβερνόντος πτώματος, του πτώματος της εργασίας. Κανένας προλετάριος δεν θα κατορθώσει κάτι τέτοιο πριν αυτοκτονήσει. Το πιο πιθανό είναι, βέβαια, ότι οι παραγωγικές δυναμεις θα τον έχουν αποτελειώσει πριν βρεθεί μπροστά σ’ ένα τέτοιο δίλημμα


    Lukács and the Dialectical Critique of Capitalism

  6. 14 Νοεμβρίου 2011 στο 1:02 μμ

    και είχα την ψευδαίσθηση οτι δικά μου ταπεινά θεματάκια είναι χωρίς τέλος…

    Αυτό το μπλόγκ με κάνει να νιώθω απόλυτα αναλφάβητη.

    με την ευκαιρία… τι είναι «νεολενινιστικός λεμουριομακακισμός» ;

  7. Λούμπεν Πρωτοπορία
    14 Νοεμβρίου 2011 στο 2:53 μμ
  8. 14 Νοεμβρίου 2011 στο 3:18 μμ

    εντάξει τα καταφέρατε! εκτός από αναλφάβητη νιώθω και «περιορισμένης αντίληψης» για να το πω κόσμια…

    σας ευχαριστώ για την απάντηση 🙂

  9. 14 Νοεμβρίου 2011 στο 3:37 μμ

    @ Soduck

    Νομίζω ότι αυτό που ήθελε να πει ο «καλλιτέχνης» ήταν σωστό. Διότι έχουμε πήξει στα αυτονόητα.

    Για παράδειγμα, δεν είναι καθόλου αυτονόητο, όλοι εμείς [εννοώ τα… μεσήλικα αγόρια] να κυκλοφορούμε στην παραλία με στριγκάκι και δωδεκάποντη γόβα [χρησιμοποιώντας και Πι μη μπας και πάμε ευθεία και αποφύγουμε και το κάρφωμα στην άμμο]… Καθόλου αυτονόητο. Ένα φαρδύ -και με κάθετες ρίγες- ολόσωμο απ’ τον αστράγαλο μέχρι και το λαιμό και μια μπούρκα [για την κάλυψη της αλωπεκίας] θα ήταν ένα εξαιρετικά απομαγευμένο αυτονόητο.

    Και θα άφηνε και τη φαντασία των άλλων ελεύθερη, να διαμορφώσουν άποψη για την καμπυλότητα του -ενός και μοναδικού- κοιλιακού μυ και του χρώματος του -πάλαι ποτέ- τριχωτού της κεφαλής.

    Για τα υπόλοιπα δεν σας πιστεύω. Ούτε αναλφάβητη, ούτε περιορισμένης αντίληψης φαίνεσθε. Γιατί απομαγεύετε τα αυτονόητα; 🙂

    Καλό σας απόγευμα και καλή εβδομάδα!

  10. 14 Νοεμβρίου 2011 στο 3:44 μμ

    @ Γιάννης Ν.

    Παράλειψή μου. Αν θυμάμαι καλά το φυλλάδιο κυκλοφόρησε το καλοκαίρι του 2007. Υποψιάζομαι, ωστόσο, ότι είναι παλιότερο, ίσως και αρκετά παλιότερο. Κι αυτό βάσει της ορολογίας που εμφανιζόταν στις σελίδες του περιοδικού «Εικονομία» [τ. α] που είχε κυκλοφορήσει τον Φεβρουάριο του ίδιου χρόνου. Ορολογία, που δεν εμφανίζεται στο φυλλάδιο, ενώ θα «έπρεπε».

    Σίγουρα, κάποια πράγματα θα γράφονταν σήμερα διαφορετικά [έως πολύ διαφορετικά]. Η «κρίση» τα έχει αλλάξει όλα, αλλά όχι και τόσο δραματικά. Απλά, μας βοηθάει όλους να ξεκαθαρίσουμε μερικά πραγματάκια. Κι αυτό το νόημα, άλλωστε, είχε η αναδημοσίευση του φυλλαδίου εδώ.

    Οι παρατηρήσεις σου πολύ ενδιαφέρουσες. Άλλωστε, όλοι μας πρέπει να πιάσουμε μερικά πράγματα, αν όχι όλα, απ’ την αρχή. Να θεωρήσουμε, ίσως, πως δεν υπάρχει κανένα πια αυτονόητο, και πως όλα είναι εξ ορισμού λαθεμένα. Ποιος έχει το κουράγιο γι’ αυτό το ξεκαθάρισμα;

    Ο παλιός κόσμος, ευτυχώς ή δυστυχώς, είναι πια πίσω μας 🙂

    Καλησπέρα αγαπητέ και καλή βδομάδα!

  11. 14 Νοεμβρίου 2011 στο 3:51 μμ

    @ Λούμπεν Πρωτοπορία

    Δεν θα έλεγα ότι ο αντιεξουσιαστικό χώρος είναι στην υπηρεσία της παγκοσμιοποίησης…

    Θα έλεγα, ότι ο καπιταλισμός έχοντας φτάσει στα όριά του [αφού κυριαρχεί πλέον σε κάθε γωνιά του πλανήτη], συμπαρασύρει μαζί του στην πτώση και όλες τις μορφές ιδεολογίας, φιλοσοφίας, οργάνωσης, παραγωγής κ.ο.κ. που εμφανίστηκαν τους τελευταίους αιώνες «υπό την αιγίδα» του. Κόμματα και συνδικάτα και πλείστα όσα ιδεολογήματα, δεν μπορούμε να τα θεωρήσουμε ως κάτι διαφορετικό απ’ τον ίδιο. Όσο επικριτικά κι αν ήταν προς αυτόν… Ανοιχτά ζητηματάκια σε κάθε περίπτωση.

    Το πτώμα της εργασίας είναι απλώς ένα πτώμα. Όπως κι η εργατική τάξη, όπως το ένα, όπως το άλλο, όπως κι ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής. Το τι θα ακολουθήσει είναι το ζήτημα. Κι αυτό παραμένει ανοιχτό. Θέλω να πιστεύω…

    ΥΓ. Είσαι αυτός που υποψιάζομαι; [Σε πρόδωσε το «πτώμα» 🙂 ]. Καλό σου απόγευμα και καλή βδομάδα!

  12. Γιάννης Ν
    14 Νοεμβρίου 2011 στο 5:17 μμ

    Δηλαδή ράκο, αν έχω καταλάβει καλά (και από προηγούμενες αναρτήσεις σου), μάλλον είσαι οπαδός της θεωρίας του ώριμου φρούτου …. Μακάρι να έχεις δίκιο, γιατί εγώ έχω μεγάλες αμφιβολίες.

  13. 14 Νοεμβρίου 2011 στο 6:04 μμ

    Καλησπέρα σας….

    Εγώ , επειδή έχω τελειώσει με τέτοιους προβληματισμούς, ( δεν το παινεύομαι ούτε σας το προτείνω), έχω βάλει μια οπτική μπροστά στα μάτια μου και την εξηγώ….

    Η θεωρία της εξέλιξης πρώτα πρώτα αφορά τον άνθρωπο και τις κοινωνίες του….και καλό είναι να έιναι ο άνθρωπος άνθρωπος, και να φροντίζει να εφοδιάζει τα παιδιά του ( τους απογόνους του δλδ) με εκείνα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που θα τον βγάλουν από την ανέχεια και την κακοπέραση, στο βάθος του χρόνου….η παίδευση είναι η οδός του μέλλοντος….οι άνθρωποι πρέπει να φροντίζουν να παραδίδουν την καλλιέργεια και την μέγιστη δυνατή εκπαίδευση στους απογόνους τους και να βελτιώνουν έτσι τις μελλοντικές γενιές….

    Η συζήτηση που αναφέρει τον ένα ή τον άλλο -ισμό σαν να ήταν ζωντανά τέρατα που έρχονται και επιβάλλονται στις μάζες , που κι αυτές είναι σαν να ήταν «ζωντανά» άβουλα και ομόθυμα σαν μια οντότητα, δεν με συγκινεί…..όχι πια…

    Να σας πω ένα ανέκδοτο κινέζικο;

    Ένας πεταλωτής του αυτοκρατορικού στρατού έκλεψε ένα καρφί από το πέταλο όπου έπρεπε να το καρφώσει…

    Για ένα καρφί χάθηκε ένα πέταλο…
    Για ένα πέταλο κουτσάθηκε ένα άλογο…
    Για ένα κουτσό άλογο σκοτώθηκε ένας καβαλάρης…
    Για ένα καβαλάρη χάθηκε μια μάχη….
    Για μια μάχη χάθηκε μια αυτοκρατορία…..
    Άρα…;
    Για ένα καρφί χάθηκε μια αυτοκρατορία;;;;;;

    Και μετά έρχεται ο (ένας-κάποιος) και προσπαθεί να μου αναλύσει την αστική ή την λαϊκή επιταγή και την πάλη των οικονομικών τάξεων ή να μου αναλύσει τη ιστορία …και μου μιλάει σαν να εξιστορεί την φυσιολογία και τη μορφολογία ενός απλού μονοκύτταρου οργανισμού , σαν την αμοιβάδα να πούμε….αλλά και πάλι εγώ στοιχηματίζω ότι ούτε αυτήν δεν μπορεί κανείς να περιγράψει με ακρίβεια, κι ας είναι σε διαστάσεις δεκάτων του χιλιοστού…..

    Η άγνοια της μικρότητας μας , φανερώνει την έλλειψη της γνώσης αυτής που τη λένε αυτογνωσία….επίσης αυτήν η άγνοια δείχνει πόσο πρωτόγονοι είμαστε ακόμη….αν καταφέρουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι είμαστε ακόμα συναισθηματικά στις σπηλιές, ίσως να προσπαθήσουμε να βγούμε απ’αυτές….πρώτα όμως πρέπει να καταλάβουμε που είμαστε…είναι βασική αρχή του προσανατολισμού, αυτή…χωρίς να ξέρεις που είσαι δεν μπορείς να πας πουθενά……
    Πως θα μπορέσεις ποτέ να ορίσεις προορισμό , αν δεν έχεις αφετηρία;

  14. 14 Νοεμβρίου 2011 στο 9:08 μμ

    @ Γιάννης Ν

    Αν με τη θεωρία περί ώριμου φρούτου εννοείς ότι περιμένω να πέσει ο καπιταλισμός από μόνος του, μάλλον τείνω περισσότερο προς αυτό. Γιατί αν περιμένουμε να ‘ρθει η εργατική τάξη να τον ανατρέψει [ή το κόμμα της ή η όποια πρωτοπορία], τότε θα περιμένουμε… και θα περιμένουμε… και θα περιμένουμε…

    Αλλά, ευτυχώς ή δυστυχώς, απ’ τις δύο παραπάνω ιδεοληψίες θα προτιμούσα όλοι οι άνθρωποι να την δουν λίγο διαφορετικά για να τελειώνουμε. Και μ’ αυτά και με τ’ άλλα και με όλα τα υπόλοιπα. Θα χρειαστεί και γι’ αυτό να περιμένουμε…

  15. 14 Νοεμβρίου 2011 στο 9:11 μμ

    @ χρηχα

    Αν κατάλαβα καλά, θεωρείς πως κάθε άνθρωπος είναι ένας κόκκος άμμου σ’ αυτό το σύμπαν, κι ότι μόνον σ’ αυτόν εναπόκειται να «ξεσκονίσει» τους δεσμούς του με τον κόσμο και να πάει παρακάτω, και πως όλα τα «κοινωνικά» είναι εξαιρετικά… «ακοινώνητα», και πως αρκετά οργανώσαμε τους ανθρώπους καιρός να τους ξεοργρανώσουμε, και πως αν κάθε άνθρωπος δεν καταλάβει πόσο μυστηριώδης και πόσο μικρός είναι μέσα σ’ αυτό το μυστηριώδες και άπειρο σύμπαν, τότε δεν έχει κανένα μέλλον, και… και… και…

    Αν κατάλαβα καλά, τότε συμφωνούμε. Τα υπόλοιπα είναι λόγια…

    Καλό σου βράδυ!

  16. 15 Νοεμβρίου 2011 στο 9:14 μμ

    Καλησπέρα Ράκε…

    Έπρεπε να δεις από μια μεριά την φάτσα μου , όταν διάβαζε όλα αυτά που «αν κατάλαβα καλά»….που καλά κατάλαβες…..είχε ένα ενθουσιώδες μειδίαμα…..

    Και για να μην γίνω μελό…είναι μια φράση που την λέω….. και μ’αρέσει να την λέω….

    Οι άνθρωποι είναι σαν ένας κόκκος άμμου σε μια παραλία χιλιομέτρων….αυτοί που ξεχωρίζουν είναι σαν τους κόκκους αυτούς που κάπως είτε χρυσίζουν, είτε μαυρίζουν στο μάτι….παραπάνω αξία δεν έχουμε, σαν όντα……ή μάλλον υπάρχει μια υποψία αξίας….είμαστε η βελτιωτική ουσία που διαστρωματώνεται στην επιφάνεια της ζωντανής σάρκας της γης….*

    Επίσης θέλω κάτι να δηλώσω, σε όσους έχουν πάει την ανθρωπότητα στα σοβαρά : πήρατε την ανθρωπότητα στα σοβαρά….προσέχετε την υγεία σας……

    Επίσης θα ήθελα να επισημάνω το πόσο γελοιοποιείται η έννοια «σοβαρότης» όταν μπαίνει δίπλα το γελοίο , που πάντα ενυπάρχει στο σοβαρό….σοβαρά γελοίο ή γελοία σοβαρό;

    *επιφυλάσσομαι να το εξηγήσω άλλη φορά…

  17. 16 Νοεμβρίου 2011 στο 10:40 μμ

    Καλησπέρα χρηχα…

    Κι εσύ θα ‘πρεπε να δεις από καμιά μεριά τη φάτσα μου, όταν σε διαβάζω εδώ κι εκεί… Το ίδιο μειδίαμα φέρει, με τη δική σου…

    Παραπάνω αξία σίγουρα δεν έχουμε. Κι ας νομίζουμε το αντίθετο. Εξάλλου μόνον γίνουμε ένα με το τίποτα μπορούμε να γίνουμε τα πάντα. Αχ αυτή η πραγματικότητα! Πάντα περιγράφεται με διαλεκτικές αντιφασούλες. Περιγράφεται ε;

    Σοβαρά αστεία… αστεία σοβαρά… Ταυτόχρονα… Πώς αλλιώς;

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s