Αρχική > Αυτοέκφραση, Ρηχοί Στοχασμοί > Φαντασιωτική ακολουθία

Φαντασιωτική ακολουθία

[…]

Έξι. *

Εννιά. *

Δώδεκα. *

Δεκαπέντε.

Δεκαοχτώ.

Εικοσιμία.

Εικοσιπέντε.

[…]

Τρέχα γύρευε τι θέλει να πει ο «μουγκός καλλιτέχνης», εκεί πάνω…

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

♫♪ We’ll leave our tracks untraceable now ♫♪

Advertisements
  1. 13 Δεκεμβρίου 2011 στο 9:50 πμ

    votre âme est un paysage choisi et illimitée…

    καληνύχτα 😉

  2. 13 Δεκεμβρίου 2011 στο 10:52 πμ

    πολλοί οι δεκεμβριστές…

    καλημέρα σας.

    η νονά…

  3. 13 Δεκεμβρίου 2011 στο 12:03 μμ

    «Αν είχα όσα έχω, και τα μισά από τούτα, και πέντε και πενήντα, θα είχα εκατό», απάντησε κάποιος κτηνοτρόφος όταν τον ρώτησαν πόσα πρόβατα έχει.

    Κάπως έτσι είχα μάθει πιτσιρικάς εξισώσεις πρώτου βαθμού…

    Τα χρόνια περάσαν, τα μυαλά γεράσαν, πληθωρισμοί επελάσαν, κι έτσι μετρώντας τα προβατάκια στο φιλμάκι τα βγάζω 110!

    Να πάω ξανά για ύπνο ή να σφάξω τα δέκα προβατάκια που περισσεύουν ώστε να ταιριάζουν τα μαθηματικά μου μ’ εκείνα της τρόικας; Ε; Τι να κάνω Καταμπρανούλα;

    ΥΓ. Αν βάζατε κι ένα «lost’ [γαλλιστί, όμως] πριν από κείνο το «âme» θα είχατε πέσει τελείως μέσα. Άβυσσος, που λένε… Καλημέρα σας!

  4. 13 Δεκεμβρίου 2011 στο 12:10 μμ

    τώρα που ξύπνησα θυμήθηκα τον φ, τον άρρητο αριθμό της ομορφιάς, με βάση τον οποίο δημιουργούσε ο Φειδίας, ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι και την ακολουθία φιμπονάστι…
    0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13 κλπ κλπ…
    καλημέρα 🙂

  5. 13 Δεκεμβρίου 2011 στο 12:16 μμ

    Φιμπον… άστην!

    Αχ! Εσείς των κλασσικών σπουδών, τι μας κάνετε μ’ αυτά τα παιχνίδια σας με τις λέξεις 🙂

    Καλημερούδια!

  6. 13 Δεκεμβρίου 2011 στο 12:21 μμ

  7. 13 Δεκεμβρίου 2011 στο 12:36 μμ

    @ SoDurck

    Καλημέρα νονούλα!

    [Σόρρυ, το σχόλιό σας είχε καταλήξει στα σπαμ. Τώρα το πήρα είδηση.]

    Πολλοί οι δεκεμβριστές, κι ακόμα περισσότερες οι δεκεμβρίστριες. Και τρεις απ’ τις τοξοτίνες έχουν πρόβλημα ακοής. Το διασκεδάζουν πάντως. Όλες τους! Και μεις μαζί τους! 🙂

  8. 13 Δεκεμβρίου 2011 στο 9:02 μμ

    Ράκος “Lumpen” Κουρελάριος :
    Φιμπον… άστην!
    Αχ! Εσείς των κλασσικών σπουδών, τι μας κάνετε μ’ αυτά τα παιχνίδια σας με τις λέξεις
    Καλημερούδια!

    τσ τσ τσ!
    τσ ήθελα να γράψω και η ταχύτης έπαιξε παιχνίδι Ράκο!
    αναρίθμητες καληνύχτες

    ps,το ασμα πάει στο υποκοριστικούλι σας

  9. 13 Δεκεμβρίου 2011 στο 10:28 μμ

    Καλησπέρα σας…

    Ο αριθμός της χρυσής τομής;

    Ο αριθμός της τέλειας αναλογίας;

    Αριθμοί…γενικά…αλλά (δεν μπορώ να κατεβάσω ένα γραφικό φράκταλ….) κοιτάξτε όμως ότι είναι ίδιο…με όλους αυτούς τους κοχλιούς….ανώτερα μαθηματικά σου λέει…κι ένας κοχλιός το εφαρμόζει από γεννησιμιού του , το έχει στο DNA του….

    Αυτό βλέπουν μερικοί και λένε ότι είμαστε το γράφημα ενός ανώτερου όντος…ένα μαθηματικό πείραμα σε ένα εργαστήριο , όπου το σύμπαν είναι κλεισμένο σε γυάλα….(εντάξει , λίγο μεγάλη γυάλα , δεν λέω…)…

    Από την άλλη υπάρχουν κι αυτοί που λένε ότι όλο αυτό το σύμπαν υπάρχει , εφόσον υπάρχουμε εμείς και το παρατηρούμε….κι αν δεν υπήρχε κανείς να το παρατηρήσει , θα ήταν σαν να μην υπάρχει….εξάλλου , όλα τα πράγματα , (ακόμα και τα πειράματα μέσα σε γυάλα) αφορούν και το πείραμα μέσα στην γυάλα και τον παρατηρητή που το εφαρμόζει…είναι δηλαδή αλληλοεξαρτώμενα….ούτε το ένα ούτε το άλλο δεν υπάρχουν από μόνα τους , σε ένα σύστημα….

    Μακρυά το πήγα ε;

  10. 14 Δεκεμβρίου 2011 στο 12:35 πμ

    @ katabran

    Το κατάλαβα το «τσ». Αλλά τι περιμένατε; Να αφήσω την ευκαιρία και να μην σας πειράξω;

    Τσ! Τσ! Τσ!

    ΥΓ. Τι υπονοείτε με το ωραίο σας τραγούδι; Πως θα πρέπει να μεγαλώσω; Αχ! Και σεις δεν χάνετε ευκαιρίες 🙂

  11. 14 Δεκεμβρίου 2011 στο 12:40 πμ

    @ χρηχα

    Καλησπέρα Χρήστο!

    Μπα, δεν το πήγες εσύ μακρυά, αυτό όλο μας ξεφεύγει και ξεμακραίνει, κι όλο το κυνηγάμε κι όλο το φτάνουμε, κι άντε πάλι απ’ την αρχή.

    Τι σημασία έχει το πού υπάρχει το σύμπαν κι αν είναι σε γυάλα κι αν είναι ακόμα και σ’ ένα ποτήρι. Σημασία έχει ότι είμαστε εδώ, ζωντανοί, μέσα του [κι αυτό μέσα μας], κομμάτι του, και το παρατηρούμε και μας παρατηρεί και το βιώνουμε και μας… ξεθεώνει, γιατί το ‘χουμε πάρει στραβά και συνεχώς βρίσκουμε.

    Αλλά πού θα πάει; 😉

  12. 23 Δεκεμβρίου 2011 στο 9:58 πμ

    Μικροαλλαγές στο ποστ.

    Μία προσθήκη, δύο διαγραφές…

    Τώρα τι θέλει να πει ο… «σιωπηλός καλλιτέχνης» εδώ κάτω, μόνον ο «μουγκός καλλιτέχνης» εκεί πάνω το ξέρει.

    Να μου περνάτε καλά…

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s