Αρχική > Επιστημονική Φαντασία > Νόρμαν Σπίνραντ: «Ο Τελευταίος των Τσιγγάνων»

Νόρμαν Σπίνραντ: «Ο Τελευταίος των Τσιγγάνων»

[…]

«Σ΄ευχαριστώ, φίλε», είπε ο μπάρμαν. «Τον ξεφορτώθηκες περίφημα αυτόν τον παλαβό. Είχε αρχίσει να μ’  ανησυχή. Ήξερες μια χαρά τι πράγμα τον ενδιαφέρει».

«Θα έπρεπε να το ξέρω», είπε ο Διαστημάνθρωπος.

«Τι θέλεις να πης μ’ αυτό;»

«Ήταν κάποτε ένα παιδάκι στο Σπρίγκφηλντ, στο Οχάιο, και το παιδί αυτό ήμουνα εγώ. Κι αυτό το παιδί ήταν όπως όλα τα παιδιά σ’ αυτόν τον κόσμο, ένα καλό τυποποιημένο μελλοντικό μέλος αυτής της καλά τυποποιημένης κοινωνίας. Και τότε, κάποια μέρα, ίσως πριν έντεκα χρόνια, ένας παλαβός μάγκας με μουστάκι μπουκάρισε στην πόλη και είπε στα παιδιά ένα σωρό απίθανες ιστορίες για ένα σωρό μακρινά μέρη. Και τότε κάτι άλλαξε εκείνη τη μέρα σ’ εκείνο το παιδί – η αλλαγή ήταν πολύ μικρή, μα μεγάλωνε χρόνο με το χρόνο, μέχρι που αυτή η μικρή αλλαγή είναι σήμερα ένα ολοκληρωμένο άτομο. Και να ‘μαι καθ’ οδόν για τον Κένταυρο.»

«Θέλεις να πης πως υπάρχει πραγματικά ένα αστρόπλοιο;»

«Και βέβαια υπάρχει και, ξέρεις τίποτα; Κάποια μέρα, κατά κάποιο τρόπο, κατά ένα τρόπο πολύ παράνομο αυτός ο τύπος θα τα καταφέρη να μπη σ’ αυτό».

Ο Διαστημάνθρωπος κοίταξε από το παράθυρο σα να είχε πάρει κιόλας το δρόμο για τον Κένταυρο.

«Τι θα κάνουν όταν τον ανακαλύψουν;» ρώτησε ο μπάρμαν.

Ο Διαστημάνθρωπος τον κοίταξε και τα μάτια του πήραν μια παράξενη γλυκιά έκφραση.

«Μόνο ένα σπάνιο είδος ανθρώπου μπορεί να πάη σ’ ένα μέρος που κανείς δεν το έχει δει ποτέ. Τέτοιον άνθρωπο δεν μπορείς να τον βάλης κάτω από μια ετικέτα. Δεν μπορείς να τον αναθρέψης σε ελεγχόμενα σχολεία και δεν μπορείς να τον πλάσης πάνω σε κονσερβαρισμένα όνειρα. Πρέπει να τον δέρνης και να τον κλωτσάς και να τον κοροϊδεύης και να τον λες τρελό. Κι αν μια κρίσιμη στιγμή κάποιος του ψιθυρίση ορισμένα πράγματα στ’ αυτί, θα έχης έναν άνθρωπο που θα ξεκινήση για τ’ άστρα.»

Ο νεαρός αγριοκοίταξε τον μπάρμαν.

«Τι θα του πούμε όταν θα τον βρούμε στο πλοίο; Τι άλλο, από το «καλωσόρισες Μίκλος. Καλωσόρισες σπίτι».»

Από την ανθολογία του Ρ. Σίλβερμπεργκ, Παράθυρα στο Μέλλον, μετ. Κύρα Σίνου, εκδ. Άγκυρα, 1976. Δακτυλογράφησα μόνον την τελευταία από τις 14 σελίδες του διηγήματος. Τη μουσική έτυχε να την ακούω. Θυμήθηκα το διήγημα τις προάλλες γράφοντας ένα σχόλιο στης katabran.

Advertisements
  1. Ανεστιος
    15 Δεκεμβρίου 2011 στο 12:45 πμ

    Καλησπερα

    γραφω , ξεγραφω , ξαναγραφω και λυνω

    περασα να πω μια κουβεντα , νασαι καλα

    Μαλαπαρτε … http://ifile.it/zo0mfy

  2. 15 Δεκεμβρίου 2011 στο 1:41 πμ

    The Falcon’s Gift (C.C./διασκευή)

    καλησπέρα σας!

  3. Oolon Colluphid
    15 Δεκεμβρίου 2011 στο 4:22 πμ

    http://alterfactor.chimeres.gr/index.php?f=1&fid=30 Ο τελευταίος των τσιγγάνων

  4. 15 Δεκεμβρίου 2011 στο 7:43 πμ

    @ Ανεστιος

    Καλημέρα φίλτατε!

    Καλά όλα αυτά με τα [ξανα]γραψίματα και τα λυσίματα, με τα… δεσίματα τι θα γίνει;

    Για να πω την πάσα αλήθεια Κούρτσιο Μαλαπάρτε γιοκ. Περισσότερα ήξερα για το σπίτι του στο Κάπρι παρά για τον ίδιο. Ενδιαφέρουσα πορεία: φασίστας, κομμουνιστής, καθολικός. Η εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον αντίστροφο κανόνα.

    Τι λέει το μπουκ; 🙂

  5. 15 Δεκεμβρίου 2011 στο 7:45 πμ

    @ L’Enfant de la Haute Mer

    Καλημέρα σας, αγαπητή, καλημέρα σας!

    Πολύ ωραίο το φιλμάκι με το γε-ράκι που μοιραστήκατε μαζί μας.

    Σκέφτομαι μάλιστα ν’ αλλάξω και το νικ μου:

    Γε-ράκος «loser» Σκουρ-ελάριος 😆

  6. 15 Δεκεμβρίου 2011 στο 7:50 πμ

    @ Oolon Colluphid

    Ευχαριστούμε!

    [Δεν σκέφτηκα να το ψάξω στο alterfactor (είχα και καιρό να περάσω), αλλά ευτυχώς σκέφτηκα να μην το δακτυλογραφήσω ολόκληρο.]

    Ευχαριστούμε! Καλημέρα σας!

    ΥΓ. Ωραίο το νικ σας. Ή μήπως είστε ο ίδιος; 😉

  7. Ανεστιος
    15 Δεκεμβρίου 2011 στο 12:44 μμ

    Καλημερα μας

    ειναι ενα βιβλιο της εποχης του , απο αυτη την πλευρα εχει αξια . Ο Μαλαπαρτε ηταν τεκνο της εποχης του, το ειδος των ανθρωπων που σημερα εχει εκλειψει ..αν διαβασεις και το Καπουτ τοτε θα αντιληφθεις το δυναμικο του.

  8. 15 Δεκεμβρίου 2011 στο 12:53 μμ

    @ Ανέστιος

    Καλημέρα μας…

    Κι εμείς παιδιά της εποχής μας είμαστε. Θα πρέπει, δηλαδή, να αρχίσουμε να γράφουμε για να ‘χουμε κάτι ενδιαφέρον να διαβάζουμε; 😆

  9. Ανεστιος
    15 Δεκεμβρίου 2011 στο 3:07 μμ

    To develop the skill of correct thinking is in the first place to learn what you
    have to disregard. In order to go on, you have to know what to leave out.. this is
    the essence of effective thinking.

    Godel, I5 March I972

    A Logical Journey: From Gödel to Philosophy

    by: Hao Wang

    http://ifile.it/s6rmlz/ebooksclub.org__A_Logical_Journey__From_G__del_to_Philosophy.l_55x2j4ookx4nx11.djvu

    καλο μας μεσημερι

  10. 15 Δεκεμβρίου 2011 στο 9:34 μμ

    Μόνο για τη λογική; Στην ίδια την ζωή, επίσης… Έστω, την επιβίωση. Είναι ο μόνος τρόπος να τη μετατρέψουμε σε ζωή…

    … to know what to leave out…

    Καλό βράδυ!

  11. 16 Δεκεμβρίου 2011 στο 12:09 μμ

    εμένα πάλι μου θυμίσατε ένα γυφτάκι με φουσκωμένη κοιλιά…θα ταν γύρω στα δεκαπέντε…
    σαν τι ναι άραγε αυτό που φουσκώνει στη κοιλιά του; αναρωτήθηκα
    γιατί σε με δεν έχει συμβεί;
    τι να ‘ναι;
    μην είναι καρδιά που δε χτυπά μονάχα διαστέλλεται;

    καλημεράκος!

  12. 16 Δεκεμβρίου 2011 στο 1:00 μμ

    Καλημεράννος! 🙂

  13. 16 Δεκεμβρίου 2011 στο 2:07 μμ

    σας επιστρέφω το χαμογέλιο που μου χαρίσατε!
    και σας φχαριστώ για αυτό!
    παρήγειλα το παράθυρο, και να σκεφτείτε αρκούσε ένα τηλεφώνημα!

  14. 16 Δεκεμβρίου 2011 στο 8:44 μμ

    @ katabran

    Δεν καταλαβάννα τίποτα! Ποιο παράθυρο; Ποιο τηλεφώνημα;

  15. 16 Δεκεμβρίου 2011 στο 9:01 μμ

    Παράθυρα στο Μέλλον, τηλεφώνημα στο βιβλιοπώλη …αργό!
    🙂

  16. 16 Δεκεμβρίου 2011 στο 9:20 μμ

    Ναι, ρε, είμαι αργό! Σας πειράζει;;;

    ΥΓ. Αργήσατε μερικές δεκαετίες. Αν το βρείτε… αργείστε με!

  17. 16 Δεκεμβρίου 2011 στο 9:22 μμ

    Μπορείτε, ωστόσο, να το διαβάσετε σχεδόν όλο εδώ: http://www.altfactor.ath.cx/anthologies/parathir.html

    ΥΓ. Μπορεί να είμαι αργό [sniff], αλλά είμαι καλό… [:lol:]

  18. 16 Δεκεμβρίου 2011 στο 9:24 μμ

    Τα καλύτερα [όπως τα είχα σημειώσει τότε];

    Βανς, Σίλβερμπεργκ, Σπίνραντ, Λάιμπερ…

  19. 2 Δεκεμβρίου 2012 στο 11:34 μμ

  1. 15 Δεκεμβρίου 2011 στο 9:07 πμ
  2. 9 Ιουλίου 2012 στο 2:42 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s