H. Schuurman / Mokergroep: Η Εργασία είναι Έγκλημα (1924)

Αναδημοσίευση – Πηγή: coghnorti

de-moker

Σημείωμα της μετάφρασης

Ο Herman Schuurman, συγγραφέας της παρακάτω προκήρυξης[1], ήταν ένας από τους συνιδρυτές της ομάδας “Η Βαριοπούλα” (Mokergroep), η οποία έδρασε από το τέλος του 1923 μέχρι το 1928 στην Ολλανδία. Η ομάδα, κομμάτι του ελευθεριακού κινήματος της Ολλανδίας, συσπείρωνε γύρω από την επιθεώρηση με το ίδιο όνομα (και υπότιτλο: Επιθεώρηση προπαγάνδισης για νέους εργάτες) νέους προλετάριους – μερικές εκατοντάδες νέους και νέες σε όλη την Ολλανδία. Αν δείχνει κάτι το κείμενο είναι ότι το λεγόμενο ρεύμα της άρνησης της εργασίας δε ξεκινά καθόλου με τους καταστασιακούς.

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Παραθέτουμε μια σχετική παράγραφο κατευθείαν από τις γραφές.

« Η “εργασία” είναι το ζωντανό θεμέλιο της ατομικής ιδιοκτησίας, είναι η ατομική ιδιοκτήσια ως δημιουργική πηγή του ίδιου της του εαυτού. Η ατομική ιδιοκτησία δεν είναι άλλο από αντικειμενοποιημένη εργασία. Αν θέλουμε το θάνατο της ατομικής ιδιοκτησίας, δεν αρκεί να επιτεθούμε στην ατομική ιδιοκτησία ως αντικειμενική κατάσταση. Πρέπει να επιτεθούμε στην ατομική ιδιοκτησία ως δραστηριότητα, ως εργασία. Διαπράττουμε ένα σοβαρό λάθος όταν μιλούμε για ελεύθερη, ανθρώπινη, κοινωνική εργασία, για εργασία χωρίς ατομική ιδιοκτησία. Η “εργασία” είναι από τη φύση της μια δραστηριότητα ανελεύθερη, απάνθρωπη, αντικοινωνική, που καθορίζεται από την ατομική ιδιοκτησία, που δημιουργεί ατομική ιδιοκτησία. Η κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας θα γίνει πραγματικότητα μόνον όταν την συλλάβουμε ως κατάργηση της εργασίας, ως μια κατάργηση που φυσικά θα γίνει εφικτή μέσω της εργασίας, δηλ. μέσα από την υλική δραστηριότητα της κοινωνίας, και όχι ως μια απλή αντικατάσταση αυτής της κατηγορίας με κάποιαν άλλη. Αποτελεί αντίφαση να μιλούμε για μια [άλλη] “οργάνωση της εργασίας”. Η καλύτερη οργάνωση που μπορεί να υπάρξει για την εργασία είναι η τωρινή οργάνωση, ο ελεύθερος ανταγωνισμός, και η διάλυση των προηγούμενων κατ’ επίφαση “κοινωνικών” μορφών οργάνωσης. »

Καρλ Μαρξ, Για το Βιβλίο του Φ. Λιστ “Το Εθνικό Σύστημα της Πολιτικής Οικονομίας”, 1845[2]

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

H ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ

Herman Schuurman / Mokergroep (1924)

Υπάρχουν στη γλώσσα λέξεις και φράσεις που πρέπει να απαλείψουμε, καθώς προσδιορίζουν τις έννοιες που συναποτελούν το καταστροφικό και διεφθαρμένο περιεχόμενο του καπιταλιστικού συστήματος.

Πρώτα-πρώτα, η λέξη για την εργασία, και όλες οι έννοιες που σχετίζονται με αυτήν – “εργάτης”, “εργαζόμενος”, “χρόνος εργασίας”, “μισθός”, “απεργία”, “άνεργος”, “άεργος”.

Η εργασία είναι η ύψιστη ύβρις και η μεγαλύτερη πράξη εξευτελισμού που έχει διαπράξει η ανθρωπότητα ενάντια στον εαυτό της.

Τούτο το κοινωνικό σύστημα, ο καπιταλισμός, βασίζεται στην εργασία· έχει δημιουργήσει μια τάξη που πρέπει να εργάζεται – και μια τάξη που δεν εργάζεται. Οι εργάτες είναι αναγκασμένοι να εργάζονται, αλλιώς θα πεθάνουν της πείνας. “Όποιος δεν εργάζεται δεν τρώει” μας λένε τα αφεντικά, που σαν να μη φτάνει αυτό, παριστάνουν ότι εργάζονται όταν υπολογίζουν και προστατεύουν τα κέρδη τους.

Υπάρχουν οι άνεργοι, και αυτοί που δε δουλεύουν. Οι πρώτοι δεν εργάζονται χωρίς να φταίνε, οι δεύτεροι απλά δεν εργάζονται. Αυτοί που δε δουλεύουν είναι οι εκμεταλλευτές, που ζουν από την εργασία των εργατών. Οι άνεργοι είναι εργάτες που δεν επιτρέπεται να εργαστούν, επειδή δε μπορεί να βγει κέρδος από αυτούς. Οι ιδιοκτήτες του μηχανισμού της εργασίας έχουν ορίσει το χρόνο εργασίας, έχουν στήσει τα εργοστάσια και έχουν ορίσει πώς και πάνω σε τι πρέπει οι εργάτες να εργάζονται.

Οι εργάτες πληρώνονται τόσο όσο να μην πεθαίνουν από την πείνα, και όσο να μπορούν να θρέψουν τα παιδιά τους όταν είναι μικρά. Τα παιδιά τους θα πάνε στο σχολείο, για να μπορούν κι αυτά να αρχίσουν να δουλεύουν. Και τα παιδιά των αφεντικών πάνε σχολείο, για να μπορούν κι αυτά να γίνουν αφεντικά όταν μεγαλώσουν.

Η εργασία είναι μια κατάρα. Παράγει ανθρώπους δίχως πνεύμα και ψυχή.

Για να βάλει κανείς τους άλλους να δουλέψουν γι’ αυτόν, θα πρέπει να μην έχει προσωπικότητα. Το ίδιο ισχύει και γι’ αυτόν που πάει να δουλέψει. Πρέπει κανείς να σέρνεται, να κάνει παζάρια, να προδίδει, να εξαπατά και να λέει ψέματα.

Για τους πλούσιους που δεν εργάζονται, η εργασία (των εργατών) είναι το μέσο για να παρέχουν στους εαυτούς τους μιαν εύκολη ζωή. Για τους εργάτες η εργασία είναι ένας ζυγός, μια κακή μοίρα που τους επιβλήθηκε από τη γέννησή τους, κάτι που τους εμποδίζει να ζήσουν με αξιοπρέπεια.

Η ζωή για εμάς θα ξεκινήσει όταν πάψουμε να εργαζόμαστε.

Η εργασία είναι εχθρός της ζωής. Ένας καλός εργάτης είναι ένα ζώο στον ζυγό, με τραχιά μέλη, και ένα βλακώδες και άψυχο βλέμμα.

Ο άνθρωπος όταν αποκτήσει συνείδηση της ζωής, δε θα ξαναδουλέψει.

Δε θα προσποιηθώ ότι λέω στον οποιοδήποτε να παρατήσει τη δουλεία του αύριο το πρωί και μόνο μετά να ψάξει πώς θα συνεχίζει να ζει χωρίς να δουλεύει, νομίζοντας ότι η ζωή του μόλις τώρα ξεκινά. Θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση όποιος το επιχειρήσει. Το να μην εργάζεται κανείς θα έχει σαν αποτέλεσμα, στις περισσότερες περιπτώσεις, να ζει σε βάρος των συντρόφων του. Αν όμως μπορείς να ζήσεις κλέβοντας και πλιατσικολογώντας -όπως λένε οι τίμιοι πολίτες- χωρίς να σε εκμεταλλεύεται ένα αφεντικό, τότε γιατί όχι; Ας μην έχουμε βέβαια την αυταπάτη ότι έτσι μπορεί να λυθεί το πρόβλημα. Η εργασία είναι μια αρρώστια της κοινωνίας. Αυτή η κοινωνία εχθρεύεται τη ζωή, και μόνον καταστρέφοντάς την, και καταστρέφοντας όλες τις κοινωνίες της εργασίας που θα έρθουν μετά -με άλλα λόγια, μόνο με επανάσταση πάνω στην επανάσταση- θα εξαφανιστεί η εργασία.

Μόνο τότε η ζωή -η πλήρης ζωή, η πλούσια ζωή- θα γίνει πραγματικότητα. Ο καθένας θα νιώθει την ανάγκη, από καθαρό ένστικτο, να δημιουργεί. Κάθε άνθρωπος θα είναι δημιουργός και θα παράγει μόνον ό,τι είναι όμορφο και καλό· δηλαδή μόνον ό,τι είναι απαραίτητο. Δε θα υπάρχουν πια άνθρωποι-εργάτες, αλλά μόνο άνθρωποι· ο καθένας μας θα αισθάνεται μια ανθρώπινη ζωτική ανάγκη, μια εσωτερική αναγκαιότητα, να δημιουργεί ό,τι θα καλύπτει -μέσα σε λογικά πλαίσια- τις ζωτικές του ανάγκες. Τότε δε θα υπάρχει παρά ζωή -μια ζωή σπουδαία- καθαρή και συμπαντική. Τα δημιουργικά πάθη θα είναι η ύψιστη ευτυχία μιας ανθρώπινης ζωής χωρίς περιορισμούς, μιας ζωής που δε θα καθορίζεται από την πείνα ή το μισθό, ούτε από το χρόνο ή τον τόπο. Μιας ζωής που δε θα γίνεται θύμα εκμετάλλευσης από παράσιτα.

Η δημιουργία είναι μια έντονη απόλαυση, η εργασία ένα αφόρητο βάσανο.

Υπό τις σημερινές εγκληματικές κοινωνικές σχέσεις κάθε δημιουργία είναι αδύνατη.

Κάθε εργασία είναι εγκληματική.

Να εργάζεσαι σημαίνει να γίνεσαι συμμέτοχος, να κάνεις κέρδη, να εκμεταλλεύεσαι. Σημαίνει να γίνεσαι συμμέτοχος στις απάτες, στις ατιμίες, στο φενακισμό. Σημαίνει να γίνεσαι συμμέτοχος στις πολεμικές προετοιμασίες, σημαίνει να γίνεσαι συμμέτοχος στην δολοφονία ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Η εργασία καταστρέφει τη ζωή.

Αν κατανοήσουμε καλά τα παραπάνω, η ζωή μας θα πάρει ένα άλλο νόημα. Αν αισθανόμαστε μέσα μας μια δημιουργική ορμή, αυτή θα εκφραστεί με την καταστροφή αυτού του αχρείου και εγκληματικού συστήματος. Και αν, λόγω των περιστάσεων, πρέπει να εργαστούμε για να μην πεθάνουμε από την πείνα, οφείλουμε μέσω της εργασίας μας να συμβάλλουμε στη συντριβή του καπιταλισμού.

Όταν δεν εργαζόμαστε για τη συντριβή του καπιταλισμού, εργαζόμαστε για τη συντριβή της ανθρωπότητας.

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ που εμείς σαμποτάρουμε ενσυνείδητα κάθε καπιταλιστική επιχείρηση. Σε κάθε αφεντικό προξενούμε ζημιές. Εκεί που εμείς, η εξεγερμένη νεολαία, αναγκαζόμαστε να εργαστούμε, οι πρώτες ύλες, οι μηχανές, τα προϊόντα εν τέλει αχρηστεύονται. Ανά πάσα στιγμή ένα γρανάζι μπορεί να φύγει από τη θέση του, τα μαχαίρια και τα ψαλίδια να σπάσουν, τα πιο απαραίτητα εργαλεία να κάνουν φτερά – και παντού διαδίδουμε τρόπους και μέσα σαμποτάζ.

Δε θέλουμε να μας εξοντώσει ο καπιταλισμός. Γι’ αυτό και θα τον εξοντώσουμε εμείς.

Θέλουμε να δημιουργούμε σαν ελεύθεροι άνθρωποι, όχι να δουλεύουμε σα σκλάβοι· γι’ αυτό θα καταστρέψουμε αυτό το σύστημα της σκλαβιάς. Ο καπιταλισμός οφείλει την ύπαρξή του στην εργασία των εργατών· ιδού ο λόγος που δε θέλουμε να είμαστε εργάτες, ιδού γιατί σαμποτάρουμε την εργασία.

_____________

[1]http://juralibertaire.over-blog.com/article-14972847.htmlhttp://www.geocities.com/jf_martos/Mokers.pdf http://www.principiadialectica.co.uk/blog/?p=255

[2] Το γερμανικό κείμενο μπορεί να βρεθεί στην ακόλουθη διεύθυνση:  http://marxists.org/deutsch/archiv/marx-engels/1845/list/flist.htm.

Advertisements
  1. 24 Ιανουαρίου 2012 στο 10:20 μμ

    Πάντως η ρήση της ημέρας [σήμερα την διάβασα, δεν ειπώθηκε σήμερα], ανήκει στη γνωστή ηθοποιό Kim Basinger:

    “I feel there are two people inside me – me and my intuition. If I go against her, she’ll screw me every time, and if I follow her, we get along quite nicely.”

    Μας έστειλε…

  2. 24 Ιανουαρίου 2012 στο 10:29 μμ
  3. 24 Ιανουαρίου 2012 στο 10:31 μμ

    Και το ποστ της ημέρας:

    Μαθήματα κυριαρχίας από τους επίγονους του Μακιαβέλι

    Εισαγωγή:

    Το 1996, ο ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης) δημοσιεύει στο 13ο τεύχος του επίσημου περιοδικού του, CAHIERS DE POLITIQUE ÉCONOMIQUE, ένα άρθρο του Κρίστιαν Μόρισον με τίτλο «Οι δυνατότητες πραγματοποίησηςτων διαρθρωτικών αναπροσαρμογών». Πρόκειται ουσιαστικά, όπως αναφέρεται εξάλλου, για την έκθεση του Κέντρου Ανάπτυξης του ΟΟΣΑ με θέμα τα προβλήματα και τους τρόπους πολιτικής χειραγώγησης των πληθυσμών ώστε να μπορέσει μια κυβέρνηση να περάσει τα αυστηρά μέτρα λιτότητας και τις διαρθρωτικές αλλαγές, που επέβαλε κατά τη δεκαετία του 1980 η επέλαση του νεοφιλελευθερισμού σε μια σειρά από «αναπτυσσόμενες» χώρες και χώρες του Τρίτου Κόσμου. Όπως θα διαπιστώσετε, πέρα από το ότι ο κυνισμός των νέων Μακιαβέλι συναγωνίζεται την επιστημοσύνη τους, αυτά που ζούμε σήμερα εδώ δεν προέκυψαν στην τύχη. Κι αν το γνωρίζουμε ήδη, οπωσδήποτε έχει άλλη βαρύτητα να το ακούμε, απερίφραστα ομολογημένο, από τα πλέον αρμόδια στόματα.

    Τα υπόλοιπα στους πάντα εξαιρετικούς danger.few!!! Μαθήματα κυριαρχίας από τους επίγονους του Μακιαβέλι

  4. 24 Ιανουαρίου 2012 στο 10:35 μμ

    Και ο… μπέης της ημέρας. Τον Χακίμ Μπέι τον έχουμε ακούσει σ’ αυτό το ιστολόγιο να απαγγέλλει ποίηση κάποιου Άραβα ποιητή [ντου γιου ρημέμπερ;]. Ε, διαβάστε κι αυτό απ’ τους Σχολιαστές χωρίς Σύνορα:

    ΧΑΚΙΜ ΜΠΕΙ – Ένας “οντολογικός αναρχικός” και μυημένος στο σουφισμό…

    ΥΓ. Τις «Πειρατικές Ουτοπίες» ακόμα να τις διαβάσω. Και είμαι και… φακελωμένος εκεί μέσα…

  5. 24 Ιανουαρίου 2012 στο 10:59 μμ

    εμένα μου άρεσε αυτό με τα θύματα της ανάγνωσης!

  6. 24 Ιανουαρίου 2012 στο 11:05 μμ

    Χαίρετε! Πολύ καλό πράγματι!

  7. 24 Ιανουαρίου 2012 στο 11:17 μμ

    Ράκος “Lumpen” Κουρελάριος :
    Χαίρετε! Πολύ καλό πράγματι!

    και σε εμενα αρεσε..

    Δεν διαβαζε γιατι εργαζοτανε…αυτα κανει η εργασια.

  8. 24 Ιανουαρίου 2012 στο 11:25 μμ

    Δεν διαβαζε γιατι εργαζοτανε…αυτα κανει η εργασια.

    Έτσι ακριβώς το είπε ο μπαγάσας! [Σας ευχαριστώ για την υπενθύμιση. Καταιγισμός γελοιότητας, γαρ, σήμερα…]

    Γιατί δεν εκτίμησα σωστά την κρισιμότητα των στιγμών και απορροφήθηκα με το μερικό, το έργο μου σαν υπουργός, αντί να ασχοληθώ με το μείζον, την ευθύνη μου σαν μέλος της ηγεσίας της χώρας.

    Καλό σας βράδυ!

  9. 24 Ιανουαρίου 2012 στο 11:27 μμ

    Ένα ολόκληρο καθεστώς καταρρέει γελοιοποιούμενο μπροστά στα μάτια μας. Αράχτε στην κερκίδα και απολαύστε [περιμένοντας]:

    Συνελήφθη ο Σεραφείμ Φυντανίδης για χρέη προς το Δημόσιο

    Χρωστούσε πάνω από 130.000 ευρώ στο Δημόσιο

  10. 24 Ιανουαρίου 2012 στο 11:41 μμ

    A! Να μην ξεχάσουμε το άλλο «επικό» των τελευταίων ημερών. Τη ρήση του Μητροπολίτη Πειραιώς:

    Σεραφείμ προς ΚΚΕ: «Σώστε την πατρίδα, αποκηρύξτε τον αθεϊσμό» Επιστολή του μητροπολίτη Πειραιώς στην Αλέκα Παπαρήγα

    Αμ, ούτε η Αλέκα δεν μπορεί να τη σώσει αυτή την πα-ρ-τίδα… Είναι… άχαστη, όπως το φετινό πρωτάθλημα για τον Ολυμπιακό.

  11. 25 Ιανουαρίου 2012 στο 1:58 μμ

    Γιώργος Δελαστίκ: Δεν διάβασαν το Μνημόνιο, λένε! [Έθνος, 25-1-2012]:

    […]Η πολιτική τραγωδία της πατρίδας αποκαλύπτεται σε όλη της την έκταση από μια άλλη ομολογία τη νύχτα της Δευτέρας. Αυτή τη φορά της Λούκας Κατσέλη, τότε υπουργού Οικονομίας -κατ’ εξοχήν δηλαδή αρμόδιας υπουργού μαζί με εκείνον των Οικονομικών να μελετήσουν το Μνημόνιο- η οποία αποκάλυψε στο Mega ότι της δόθηκε περιθώριο μόλις τριών… ωρών (!!!) για να «μελετήσει» το Μνημόνιο πριν το ψηφίσει.

    «Εγώ προσωπικά το διάβασα ένα Σάββατο πρωί για τρεις ώρες», είπε επί λέξει, προσθέτοντας ότι και άλλοι υπουργοί είχαν το ίδιο ακριβώς περιθώριο! […]

  12. Marxist Reloaded
    25 Ιανουαρίου 2012 στο 2:46 μμ

    Reblogged this on Marxist Reloaded.

  13. Ανεστιος
    25 Ιανουαρίου 2012 στο 4:49 μμ

    Ράκος “Lumpen” Κουρελάριος :
    Ένα ολόκληρο καθεστώς καταρρέει γελοιοποιούμενο μπροστά στα μάτια μας. Αράχτε στην κερκίδα και απολαύστε [περιμένοντας]:
    Συνελήφθη ο Σεραφείμ Φυντανίδης για χρέη προς το Δημόσιο
    Χρωστούσε πάνω από 130.000 ευρώ στο Δημόσιο

    Και ενω ο Σεραφειμ ,αυτο το θεσπεσιο τεκνο της Γενιας της Παραγκας _Περιστερι αρχες του 50 .. τοτε που οι Γυμνασιοπαιδες -κορασιδες ειχαν μια παραγκα για Γυμνασιο , αυτος ο γονος μιας μεσοαστικης οικογενειας (απο τις ελαχιστες τοτε στο Περιστερι) φροντισε να τιμησει τα πρωτα του με τα στερνα του , ενταχθηκε αυτοβουλως στην Παραγκα των μη αποδιδοντων τον ΦΠΑ .. οποια συνεπεια !!!
    Θυμασαι φανταζομαι τα 50000 ευρω το μηνα και φυσικα οχι μονο αυτα … τα παντα ολα ,ακομη και το παρκινγκ και το πλυσιμο του αμαξιου του η Χ.Τεγοπουλος ΑΕ πληρωνε … για τις διαφημισεις της Βιργινιας στην Ελευθεροτυπια ελπιζω να μας πληροφορησουν οι απεργοι της εφημεριδας … Αυτος λοιπον ο δημοσιογραφος της Απογευματινης και κριτικος υποστηρικτης της Αλλαγης δεν εδεησε να καταλαβει το απλο , οτι το εργο ειχε τελειωσει και επελεξε να συνεχισει το παιγνιο του και κατεστη λογοπαιγνιο και οχι μονο … ετων 76 .
    Οσα πανω κατω και ο Αγγελοπουλος , οποια διαφορα ομως !!! Ο ενας δεν αντεληφθη την ζωη και ο αλλος μεσα στη ζωη ,κανοντας αυτο που ηξερε και αγαπουσε*, περασε και εφυγε αφηνοντας καποια σημαντικα πραγματα κλεινοντας με τον πιο γλυκοπικρο τροπο μια εποχη.
    Δεν ειδα απο το συναφι των ΜΜΕ τιποτε ιδιαιτερα αιχμηρο για τον Σεραφειμ αλλα ειδα τον Δανικα , τον αιωνιο Κνιτη, να βγαζει την χολη του για τον Αγγελοπουλο μεσα σε χρονο ρεκορ , αξια τα παθη και η μικροτητα του . Αυτος ειναι ο πραγματικος συζυγος της Μαριας της εκφωνητριας , της γυναικας που στο βιογραφικο της ξεχασε οτι ηταν βουλευτης του κκε επι 16 χρονια …

    Ο κνιτης Δανικας εν δρασει http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4689301

    Τοσος θορυβος απο ψοφιμια πρωτη φορα ακουγεται, τελειωνουνε και τοχουν καταλαβει γιαυτο και ουρλιαζουν , εμεις δεν θα φτυσουμε στους ταφους τους το κανανε ηδη οι ιδιοι.

    * Για τον Αγγελοπουλο πολλα λεγονται και πολλα ειναι ετσι οπως λεγονται αλλα τωρα μετραει το πως πεθανε , αυτο δειχνει και την ουσια του . Εφυγε μεσα στη ζωη μεσα σε αυτο που ηξερε και αυτο που καποιες φορες μας καθηλωσε

  14. 25 Ιανουαρίου 2012 στο 8:10 μμ

    @ Ανέστιο

    Θα κρατήσω μόνον αυτή σου τη φράση:

    εμεις δεν θα φτυσουμε στους ταφους τους το κανανε ηδη οι ιδιοι.

    Τα λέει όλα, για την εποχή που τελείωσε ήδη…

    Καλό σου βράδυ φίλτατε!

  15. 25 Ιανουαρίου 2012 στο 9:18 μμ

    Το σε αρκούντως τυμπανιαία κατάσταση πτώμα του υπαρκτού μακρυγιαννισμού…

    … και οι μετανοούσες Μαγδαληνές.

    Άρθρο της Ζέζας Ζήκου στη σημερινή Καθημερινή [αναδημοσιευμένο στο You Pay Your Crisis]:

    Η κυβέρνηση Παπαδήμου και οι «μετανοούσες Μαγδαληνές»…

    Απόσπασμα:

    Μια υπέροχη ημέρα ήταν και η χθεσινή. Οχι…για όλους εσάς (και για μένα) που υποφέρουμε από τις συνέπειες του Μνημονίου. Ξεκίνησε με τις «μετανοούσες Μαγδαληνές» που αυξάνονται και πληθύνονται… και τελείωνε με τις φήμες ότι «πέφτει» η κυβέρνηση Παπανδρέου που τυγχάνει να έχει πρωθυπουργό τον κ. Παπαδήμο. Τέτοιος ξεπεσμός… […]

  16. Ανεστιος
    27 Ιανουαρίου 2012 στο 3:19 μμ

    υποβαλλω τα σεβη μου , αν και δεν γνωριζω αν εχετε δεχτει αγαπητε Κουρελαριε προταση για την αναληψη της Προεδριας στην ΕΡΤ

    σχετικο υπομνημα http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231147484

    τα χαπια μου αυτοι δεν παιζονται , πανε εντελως απατοι απο μονοι τους

    λες να φλιταρουν τον Αττικο ουρανο με τιποτε σπεσιαλ κοκτειλς οι Τροικανοι;;;

  17. 27 Ιανουαρίου 2012 στο 3:40 μμ

    Γμτ! Να μην χρωστάω κι εγώ στην εφορεία ώστε να υποβάλλω αίτημα ρύθμισης των χρεών μου, και τότε θα ‘βλεπα πόσο με αγαπούν οι φίλοι μου για να συγκέντρωναν το ποσό της πρώτης δόσης… Κι εγώ ά[ν]εργος είμαι, αλλά δεν χρωστάω της εφορείας… [Κάτι πρόστιμα, δεν μετράνε νομίζω…]

    Άτυχος. Ούτε σε μια δοκιμασία δεν μπορώ να υποβάλω τους φίλους μου… Θα πρέπει μάλλον να βαθύνει η κρίση, για να τα καταφέρω… Θα περιμένω…

    ΥΓ. Μπα! Μάλλον, φλιτάρουν όλο το Γκρέτσια. [[[«Μακρυγιαννίξ», λέγεται το χημικό, και μάλλον το ρίχνουν σε κοκτέιλ με «Παλαμηδίξ».]]]

  1. 25 Ιανουαρίου 2012 στο 2:54 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s