Αρχική > Βιβλία, Φιλοσοφία > «Ο Αδαής Δάσκαλος»

«Ο Αδαής Δάσκαλος»

Ζακ Ρανσιέρ [Jacques Rancière]

Ο Αδαής Δάσκαλος

Πέντε μαθήματα πνευματικής χειραφέτησης

μετ. Δάφνη Μπουνάνου

εκδ. Νήσος, 2008

Εξώφυλλο:

Οπισθόφυλλο:

ΥΓ. Διαβάστε το, για να μου πείτε κι εμένα τι λέει. Γιατί μέχρι να πάρει σειρά… Τώρα το ‘χω ρίξει στη λογοτεχνία και στη… φυσική. Το Κυρία τους να βάλει το χέρι Της… 😉

Advertisements
Κατηγορίες:Βιβλία, Φιλοσοφία
  1. 30 Ιανουαρίου 2012 στο 11:22 μμ

    Rancière’s book, The Ignorant Schoolmaster: Five Lessons in Intellectual Emancipation, published in 1981, was written for educators and educators-to-be. In the text, through the story of Joseph Jacotot, Rancière challenges his readers to consider equality as a starting point rather than a destination.

    In doing so, he asks educators to abandon the cultural deficiency and salvation themes so pervasive in educational rhetoric today.

    Rather than requiring informed schoolmasters to guide students towards prescribed and alienating ends, Rancière argues that educators can channel the equal intelligence in all to facilitate their intellectual growth in virtually unlimited directions.

    The schoolmaster need not know anything (i.e., s/he may be ignorant). With the premise that all are of equal intelligence, and the insights from which knowledge is constructed can be found in any collective educational exercise founded on this principle, Ranciere claims that the poor and disenfranchised should feel perfectly able to teach themselves whatever it is they want to know.

    He believes that anyone can lead and that the oppressed should not feel bound to experts or reliant on others for their intellectual emancipation.

    Πηγή [wikipedia]: Jacques Rancière

  2. 30 Ιανουαρίου 2012 στο 11:36 μμ

    Hoson zēs, phainou
    Mēden holōs sy lypou;
    Pros oligon esti to zēn
    To telos ho chronos apaitei

  3. 30 Ιανουαρίου 2012 στο 11:38 μμ

    “Οσον ζής φαίνου,

    Μηδέν όλως σύ λυπού

    Προς ολίγον εστί το ζήν

    Το τέλος ο χρόνος απαιτεί”.

    (“Όσο ζεις, να λάμπεις
    Μη λυπάσαι καθόλου
    Η ζωή είναι σύντομη
    Ο χρόνος οδηγεί στο τέλος”)

    Πηγή: ΣΕΙΚΙΛΟΣ-ΕΥΤΕΡ[ΠΗ]

  4. Ανεστιος
    31 Ιανουαρίου 2012 στο 12:46 πμ

    πολυ ωραια προτροπη για αναγνωση … θα το αποτολμησω

    νασαι καλα

    και

    καλο και θεσπισιο υπνο μεσα στο ξεροβορι του αρθρου 99

  5. 31 Ιανουαρίου 2012 στο 12:49 πμ

    Στο library.nu υπάρχει και αγγλιστί [με ενδιαφέρουσα, θαρρώ (μια ματιά έριξα) εισαγωγή του μεταφραστή]. Ρίξε μια ματιά, κι αν σε ενδιαφέρει αγόρασε και το βιβλίο. Οι εκδοτικοί οίκοι που προσπαθούν πρέπει να επιβιώσουν.

    Να περνάς καλά! [Μπορείς και καλύτερα! 😉 ]

    Θα επιβιώσουμε και μέσα στο ξεροβόρι του άρθρου 99 🙂

    Καλό βράδυ!

  6. 31 Ιανουαρίου 2012 στο 12:51 πμ

    Χα! Ήταν και των Τριών Ιεραρχών [χτες] που ανέβασα το πληροφοριακό ποστάκι. Συμπτώσεις… 🙂

  7. 31 Ιανουαρίου 2012 στο 6:30 μμ

    ξέρω πως η εκαπίδευση κρύβεται στα απλά πράγματα γι αυτό και πειραματίζομαι…
    νιώθω αδαής όταν διαβάζω παιδαγωγικές θεωρίες αλλά νιώθω η καλύτερη δασκάλα του κόσμου όταν τους διδλασκω ποίηση χωρίς να το πάρουν χαμπάρι…
    στα υπόψην το βιβλίο,φχαριστώ σας!

  8. 31 Ιανουαρίου 2012 στο 9:50 μμ

    @ katabran

    Έχετε απόλυτο δίκιο! Αν το παίρναν χαμπάρι δεν θα μάθαιναν [σχεδόν] απολύτως τίποτα… Όταν δεν εξηγείς, που έλεγε κι ο Ζακοτό, ο Άλλος μαθαίνει μια χαρά από μόνος του. Μια ωθησούλα χρειάζεται μόνον. 🙂

    Καλό σας βράδυ!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s