Η εποχή των αναγκών

Η εποχή των αναγκών τελείωσε.

*

Όποιος δεν το βλέπει πάσχει απλώς από… αβλεψία.

*

Όποιος το βλέπει ζει ήδη στην Ιστορία.

*

Η προϊστορία της ανθρωπότητας τελείωσε.

*

Game over.

*

Το Παιχνίδι μόλις που αρχίζει…

*

Ζήτω το Παγκόσμιο Κουρελαριάτο!

*

ΚΔ – ΕΤ – 1

10-2-2012

Advertisements
  1. 10 Φεβρουαρίου 2012 στο 8:56 πμ

    ζήτω!
    θα βάλετε υποψηφιότητα;
    βάλτε υποψηφιότητα!
    θέλω τόσο πολύ να χαίρομαι…

  2. 10 Φεβρουαρίου 2012 στο 9:01 πμ

    Όχι, βέβαια!

    Αλλά εδώ και χρόνια έχω… αποψηφιότητα!

    ΥΓ. Γιατί αλλάζετε το μουσικό κλίμα; Μόλις που άρχισα ν’ ακούω στο φατσοβιβλίο τις χθεσινές τζαζιές σας. 🙂

  3. 10 Φεβρουαρίου 2012 στο 9:02 πμ

    Α! Καλημεράννος! 🙂

  4. 10 Φεβρουαρίου 2012 στο 10:27 πμ

    σήμερα ροκάρουμε …
    λαδώστε τα γρανάζια, να δουλέψει το σύστημα…

  5. 10 Φεβρουαρίου 2012 στο 10:52 πμ

    Είμαι α-συστημικός…

    Σήμερα, μετά τις τζαζιές σας, ακούω τους μεγάλους Bugge Wesseltoft και Dhafer Youssef.

  6. 10 Φεβρουαρίου 2012 στο 11:43 πμ

    Kαλημέρα με Ρακ Εν Ρολλ.
    Τέρμα τα δίευρα λοιπόν και περνάμε το Σαββατοκυριακό μας στο Σύνταγμα
    Jazz και rock η κατάσταση….θέλει σοβαρό αυτοσχεδιασμό(jazz) και κούνημα συθέμελα (rock)

  7. 10 Φεβρουαρίου 2012 στο 11:52 πμ

    Ω! Διήμερο μουσικό χάππενινγκ στο Σύνταγμα; Ποιοι παίζουν;

    Καλημέρα σας!

  8. 10 Φεβρουαρίου 2012 στο 1:22 μμ

    Η ενοχή των αναγκών, διάβασα…
    Μπα σε καλό μου…

    Καλημέρα κύριε Ράκε.

  9. 10 Φεβρουαρίου 2012 στο 2:45 μμ

    Αφού δεν διαβάσατε «η ενοχή των αγορών», πάλι καλά…

    Καλημέρα κυρία Θεορίμα.

  10. 10 Φεβρουαρίου 2012 στο 2:45 μμ

    Με τα νεύρα μας παίζουν τα δουλικά των τραπεζών της Βουλής Των Ολίγων
    Στα νταούλια και τα φωνητικά οι ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ με supporters τους περαστικούς και τους συνήθεις μπαχαλάκηδες….

  11. 10 Φεβρουαρίου 2012 στο 2:53 μμ

    Ω! Μα είστε γεννημένος ρεπόρτερ του πολιτιστικού! Σπεύδω στην… εκδήλωση!

  12. 11 Φεβρουαρίου 2012 στο 12:17 πμ

    Είπαμε να διαβάζω ό, τι θέλω, ως γνήσιο πνεύμα αντιλογίας και βλέμμα μυωπίας, αλλά όχι κι έτσι, μεσιέ Ράκε μας…

  13. 11 Φεβρουαρίου 2012 στο 12:30 πμ

    Μα τι έκανα πάλι το καημένο;;;!!!

  14. 11 Φεβρουαρίου 2012 στο 12:33 πμ

    χαχαχα… μην ταράζεστε… τίποτα κακό.
    αλλιώς δεν θα βρισκόμουν εδώ απόψε 🙂

  15. 11 Φεβρουαρίου 2012 στο 12:40 πμ

    Ουφ!!! Παρασύρομαι εσχάτως και οι άλλοι τις καλές μου προθέσεις τις εκλαμβάνουν ως κακές επιθέσεις!

    Σας ευχαριστώ!!! 🙂

  16. 11 Φεβρουαρίου 2012 στο 12:43 πμ

    Για να φανταστείτε… Το σημερινό σας ποστ [αυτό με το πράγμα που δεν έχει όνομα] προσπάθησα, με όλη την καλή μου πρόθεση, να το διαβάσω δυο-τρεις φορές, αλλά δεν τα κατάφερα. Είμαι πολύ στο «φευγιό» εσχάτως και «χάνομαι». Ελπίζω, να μην θεωρήσετε επιθετική την ειλικρίνειά μου…

    Γράψτε εσείς, θα «μου ‘ρθει» κάποια στιγμή να τα διαβάσω μαζεμένα…

  17. 11 Φεβρουαρίου 2012 στο 12:43 πμ

    Βρε κουτό, ακόμα και αυτό να συμβαίνει, πνεύμα αντιλογίας, δεν είπαμε; Τι λένε οι άλλοι; Το αντίθετο εγώ! 🙂

  18. 11 Φεβρουαρίου 2012 στο 12:44 πμ

    Μην αγχώνεστε με το βλογ μου, σας το έχω ξαναπεί.
    Ο, τι, αν και όποτε σας βγει.
    Κι αν δεν σας βγει ποτέ, και πάλι καλά είναι.
    Δεν έχουν όλα τα πράγματα όνομα, ούτε νόημα σχολιασμού, άλλωστε.

  19. 11 Φεβρουαρίου 2012 στο 12:47 πμ

    [[[Αχ το καημένο τι έπαθα! Με προλάβατε! Το καταλάβατε, ε;! Το ότι είμαι κουτό (προτιμώ τον όρο «αργό» – από μετριοφροσύνη, και επειδή δεν έχω κανένα πρόβλημα με τα ΑΜΕΑ). Συνήθως, προλαβαίνω τους άλλους και το λέω πρώτος. Με προλάβατε! Αχχχ!]]]

  20. 11 Φεβρουαρίου 2012 στο 12:49 πμ

    Μην αγχώνεστε με το βλογ μου, σας το έχω ξαναπεί.
    Ο, τι, αν και όποτε σας βγει.
    Κι αν δεν σας βγει ποτέ, και πάλι καλά είναι.
    Δεν έχουν όλα τα πράγματα όνομα, ούτε νόημα σχολιασμού, άλλωστε.

    Αχ! Είστε τόσο καλή, Ω! Θεορίμα! [[[υπάρχουν άλλοι που με εξετάζουν συνεχώς, αν τους διαβάζω…]]]

    Μιλ μερσί!

  21. 11 Φεβρουαρίου 2012 στο 12:52 πμ

    Μην με ευχαριστείτε.
    Δεν έκανα και τίποτε…

    Την αλήθεια σας λέω. Με διαβάζετε, δε με διαβάζετε, δικαίωμά σας.
    Τις εξετάσεις του είδους τις απεχθάνομαι.
    Ευτυχώς, ενδεικτικό, απολυτήριο και πτυχίο πήραμε, ώρα να χαλαρώσουμε με δαύτα 🙂

  22. 11 Φεβρουαρίου 2012 στο 1:03 πμ

    Quel genre d’Angel êtes-vous? *

    * για τις γαλλικούρες τα παράπονά σας στο μεταφραστήρι. Εκτός από αργό είμαι και αδύνατο στις ξένες γλώσσες.

    ΥΓ. Πτυχίο;;; Σας παρακαλώ!!! Για ποιον με περάσατε; 4-5 μαθήματα πριν το τέλος…

  23. 11 Φεβρουαρίου 2012 στο 1:14 πμ

    Αχαχαχ… μάλιστα.
    Επανάσταση λοιπόν!…
    Θαυμάσια!

    Και τα γαλλικά του αυτόματου μεταφραστή άπταιστα 😉

  24. 11 Φεβρουαρίου 2012 στο 1:23 πμ

    Ψευδαισθήσεις, αυταπάτες, μύθοι [ως προς τα της επανάστασης. Δεν αφορούσαν αυτά όμως τα του πτυχίου. Ανθρώπινη αντίδραση στο απόλυτο τίποτα. Και πλήρης αδιαφορία για το μέλλον… Λονγκ στόρυ…]

    🙂

    Πολύ καλό σας βράδυ! Να περνάτε υπέροχα!

    [[[ πού το πέτυχα, θα μου πείτε; Στο youtube 😆 ]]]]

  25. 22 Απριλίου 2012 στο 10:43 μμ

    η επανάσταση ομορφαίνει τον καιρό ή ο καιρός ομορφαίνει με επαναστάσεις…
    μου λείψατε… δεν έχουν μόνο οι εποχές ανάγκες
    🙂

  26. 23 Απριλίου 2012 στο 8:31 μμ

    Ευτυχώς ή δυστυχώς παρήλθε ανεπιστρεπτί η εποχή των επαναστάσεων…

    Η πανταχού παρούσα απουσία μου δεν δημιουργεί ανάγκες. Ιδέα σας είναι 🙂

  27. 24 Απριλίου 2012 στο 12:50 μμ


    όσο για τις ιδέες και τις ανάγκες των ιδεών, ναι, έχετε δίκιο, ιδέα μου είναι, αλλά έχω καλές ιδέες…
    γεια μας!

  28. 24 Απριλίου 2012 στο 2:49 μμ

    Εξαιρετική μουσική. Μ’ έστειλε πάλι στους λειμένωες για βρούβες 🙂

    Καλές οι ιδέες, αλλά ακόμα καλύτερα είναι να ερείδονται* στην πραγματικότητα.

    [* ή μήπως «ερείδουν»; Αχ τι τραβάω μ’ εσάς τις γραμματιζούμενες! Όλο στον Δημητράκο τρέχω (μη μπας και σας εντυπωσιάσω) κι όλο μπαστούνια τα βρίσκω 😦 ]

  29. 24 Απριλίου 2012 στο 7:34 μμ

    θεωρείτε ότι η παραγματικότητα είναι ασφαλές έρεισμα ή ασφαλές αντέρεισμα!;!

  30. 24 Απριλίου 2012 στο 7:58 μμ

    Η πραγματικότητα είναι ένα εξαιρετικό εφόδιο, που μπορεί κάποιος να χρησιμοποιήσει για να πάει παρακάτω. Αρκεί φυσικά να την γνωρίζει. Αν δεν, τότε η μετα-πραγματικότητα δεν…

    Καλησπεράννος! Όμορφον άσμα. Ευχαριστώ!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s