Αρχική > Τοιχογραφίες > Καλά τη Δευτέρα…

Καλά τη Δευτέρα…

[Και μάλιστα Σάββατο του Λαζάρου;;;!!!]

«Τσίμπησα» τη φωτό απ’ τη Despina Giakoumidi στο φατσοβιβλίο.

Advertisements
Κατηγορίες:Τοιχογραφίες
  1. 7 Απριλίου 2012 στο 1:59 μμ

    Άσχετο, αλλά είναι εξαιρετικός δίσκος κι απ’ τα πρώτα σιδία που αγόρασα. Σε δύο μέρη:

  2. 7 Απριλίου 2012 στο 2:13 μμ

    Διαστροφές… Ακούω τα Παιδιά της Αφροδίτης και διαβάζω Σαλάμοφ

  3. 7 Απριλίου 2012 στο 4:04 μμ

    Την Κυριακή και τις υπόλοιπες μέρες τι γίνεται; Υπάρχει εμπάργκο; 😀

    Καλησπερούδια σας!

    υγ. Κι ένα άσμα

  4. 7 Απριλίου 2012 στο 4:30 μμ

    Καλησπέρα.

    Δεν ξέρω. Διαβάζω Σαλάμοφ από χτες το βράδυ και το τοιχογράφημα μού φάνηκε ταιριαστό [άσχετο με το τι είχε ο τοιχογράφος κατά νου]. Το να ζεις στην κόλαση [εξ ου και το «666»] του γκουλάγκ, σήμαινε -εκτός όλων των άλλων- και διάφορα για τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων.

    Μπορεί να υπάρξει φιλία κάτω από τέτοιες συνθήκες; Ο Σαλάμοφ επανέρχεται διαρκώς στο θέμα. Ή στα ζητήματα του αυτοτραυματισμού και της αυτοκτονίας. Της ελπίδας [για «ανάσταση»]. Πόσο πρέπει ν’ αγαπάει κανείς τον άλλο για να μοιράζεται τα -κυριολεκτικά!- ψίχουλά του μαζί του; Πόσο πρέπει ν’ αγαπάει κανείς τη ζωή του για να μην αυτοκτονήσει και να συνεχίζει να «ζει» κάτω απ’ αυτές τις συνθήκες; Πόσο άνθρωπος πρέπει να είναι κανένας για να μην περάσει στην άλλη πλευρά [των κρατουμένων που γίνονταν φύλακες];

    «Δυο μέρες», λέει ο Σαλάμοφ ήταν το «μέλλον» των κρατούμενων. Δεν υπήρχε λόγος να προγραμματίζουν για περισσότερο. Κι αυτό μεγάλο διάστημα ήταν… Δυο μέρες, δυο ώρες [μέχρι την επόμενη νερόβραση σούπα], μια αιωνιότητα στους 40-50 βαθμούς μείον… Δυο μέρες…

  5. 7 Απριλίου 2012 στο 4:33 μμ
  6. 7 Απριλίου 2012 στο 6:14 μμ

    μέρα που ναι…η εργατική τάξη θέλει το σαόυντράκ της…

  7. M
    7 Απριλίου 2012 στο 8:02 μμ

    Δεν έχει και άδικο 🙂 Από Παρασκευή απόγευμα όλα μυρίζουν έρωτα! Πάρε κι αυτό τώρα που το θυμήθηκα:

    Να περνάς ακόμα καλύτερα 😉

  8. 7 Απριλίου 2012 στο 8:04 μμ

    @ katabran

    Έπρεπε να το ‘χω ψυλλιαστεί… Άμα είναι, μετά την Ανάστασή μας, να σκάψουμε οι ίδιοι για να βγούμε έξω απ’ τους τάφους μας, μισό να το ξανασκεφτώ…

  9. 7 Απριλίου 2012 στο 8:11 μμ

    @ M

    Έτσι εξηγείται το γιατί χτες το απογευματοβραδάκι δεν μπορούσα να πάρω με τίποτα το δρόμο του γυρισμού για το σπίτι. Και γιατί τίποτα δεν μπορεί να με κρατήσει μέσα σήμερα…

    Μούτσας γράθιας για το άσμα και την ευχή. Ανταποδίδω.

  10. ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ
    8 Απριλίου 2012 στο 11:09 πμ

    Reblogged this on ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΙ.

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s