Για να θυμόμαστε οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι…

Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

Προσημείωση 😉 Το κείμενο που ακολουθεί πάσχει από τη γνωστή ασθένεια που πλήττει κείμενα που δημοσιεύονται σε εφημερίδες: το μέγεθός τους δεν πρέπει να ξεπερνά έναν ορισμένο αριθμό λέξεων. [Το συγκεκριμένο δημοσιεύτηκε στη Ρήξη, που κυκλοφόρησε το περασμένο Σάββατο.] Κατά τα άλλα, αν ισχύει η θεωρία της Ρ. Λούξεμπουργκ για τον ιμπεριαλισμό [κάτι που θεωρώ ότι συμβαίνει] όλες οι αρλούμπες που ακούγονται εσχάτως σχετικά με «υπερσυσσώρευση κερδών» ή «υπερσυσσώρευση κεφαλαίων» για να ερμηνευτεί η παρούσα «χρηματοπιστωτική κρίση» δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα… Ενώ αντίθετα…

rosa1

Η επικαιρότητα της Ρόζας Λούξεμπουργκ

«Αν τα παραπάνω είναι ορθά, τότε μας δίνουν μια άλλη εικόνα του ιμπεριαλισμού από τη θεωρία του Λένιν (η οποία υποστηρίζεται σήμερα από μυριάδες τροτσκιστές). Το πολιτικό ζήτημα για την αριστερά κατά τη γνώμη μου δεν είναι τόσο ο ιμπεριαλισμός, που πρέπει να θεωρείται κάτι το δεδομένο, αλλά η ιδεολογία του «αντιιμπεριαλισμού», κατά την οποία ένας διάχυτος τρόπος σκέψης τύπου…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.040 επιπλέον λέξεις

Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized
  1. zahari1
    13 Απριλίου 2012 στο 1:43 μμ

    Θυμηθηκαμε…
    Στην ωρα του, το πολυ καλο κειμενο.
    Καλη Ανασταση;

  2. mprlp
    13 Απριλίου 2012 στο 4:21 μμ

    πολύ μπροστά το κείμενο. έχει δεχθεί κάποιες κριτικές βέβαια η ανάλυση της Ρόζα, αλλά πρόκειται προφανέστατα για την τελευταία λέξη της μόδας στις θεωρίες κρίσης. πάντα το έλεγα εγώ ότι οι συνέλληνες της Ρήξης κάνουν αξιέπαινη θεωρητική δουλειά
    αληθώς

  3. 13 Απριλίου 2012 στο 6:27 μμ

    @ zahari1

    Καλή Ανάσταση, σίγουρα! Το ευχόμαστε, μακάρι και να το δούμε!

    Το κείμενο θέτει μερικά ζητηματάκια προς διερεύνηση. Από κει και πέρα…

  4. 13 Απριλίου 2012 στο 6:44 μμ

    @ mprlp

    Ω! Εφαρμόζετε βλέπω το λενινιστικό «ειρωνεία και υπομονή, σύντροφοι!»…

  5. 13 Απριλίου 2012 στο 11:19 μμ

    Καλησπέρα…

    Η Ρ.Λ. είχε δίκιο και μου κάνει εντύπωση ο χρόνος που διατύπωσε την θεωρία της…
    Οι άνθρωποι κινούνται μέσα σε κοινωνίες…αν ένα σύστημα χρεοκοπήσει, όπως προφανώς σήμερα χρεοκοπεί ο παγκόσμιος καπιταλισμός, είτε γιατί όπως είπε η Ρ.Λ. δεν έχει άλλο χώρο να εξαπλωθεί ( αυτό μου θυμίζει το Ισλάμ , που όταν έπαψε να επεκτείνεται κατάρευσε), είτε γιατί έφτασε το πλήρωμα του χρόνου να περάσουμε σε άλλα κοινωνικοπολιτικά συστήματα…
    Τα κοινωνικά συστήματα δεν υπακούν σε κανόνες γραμμένους σε βιβλία…αυτά (τα βιβλία με τους κανόνες) κάνουν εμάς να αισθανόμαστε ότι λίγο – πολύ είμαστε ενημερωμένοι…ότι να βρε φίλε , υπάρχει ένα πλαίσιο που καθορίζει την πορεία του κόσμου ( ή της κοινωνίας)…

    Το σημερινό γεγονός της παγκόσμιας ταλαιπωρίας ( ξέρω ότι αν θέλετε , μπορείτε να το ρίξετε σε οικονομίστικους και όρους βιβλίων) εγώ πάντως πιστεύω ότι είναι απόρροια της ανθρώπινης απληστίας, μιας δύναμης που πάντα επηρέαζε την εξέλιξη….απληστία και αντίδραση αυτών που αδικούνται από αυτήν…και μην το ρίξετε πάλι το καπιταλιστικό…τι ήταν αυτό που έκανε τον «υπαρκτό σοσιαλισμό» να καταρρεύσει;

    Καλά είναι τα βιβλία που επεξηγούν και αναλύουν τα δεδομένα..απλά εγώ πιστεύω ότι επεξηγούν μόνο αυτά που έχουν ήδη συμβεί…αν κάποιος γράψει σήμερα για το αυριανό κοινωνικό περιβάλλον μάλλον δεν θα εισακουσθεί…θα πρέπει να περάσουν τα χρόνια εκείνα που θα αποδείξουν ότι είχε δίκιο , και όπως σήμερα θαυμάζουμε τα γραπτά της Ρ.Λ. και απορούμε για την διορατικότητά της έτσι θα απορούνε και στο μέλλον αυτοί που θα διαβάζουν τα ανάλογα κείμενα…

    Οι κοινωνίες αποτελούνται από άτομα που από συμφέρον κινούνται σε κοινές πορείες…αν εξαναγκασθούν από δυνατότερους μπορεί να στραβώσουν λίγο την διαδρομή, αλλά ο «νόστος» αυτού που δεν κάνανε σύντομα μπορεί να εξιδανικευτεί στο μυαλό τους και σύντομα θα επαναφέρει την αρχική κατεύθυνση με μεγαλύτερη ένταση…αυτό δημιουργεί επαναστάσεις , νομίζω…

    Απλά σήμερα ο κόσμος είναι ακόμα σε ατομικές πορείες προς όλες τις κατευθύνσεις…δεν έχει ενεργοποιηθεί ακόμη εκείνος ο μαγνήτης που θα προσανατολίσει τις πορείες προς μια κατεύθυνση ….( ο παράξενος ελκυστής της θεωρίας του χάους- τουλάχιστον σήμερα ξέρουμε θεωρητικά τι και πως γίνεται)…..

    Αναμένουμε….

  6. 13 Απριλίου 2012 στο 11:52 μμ

    Υ.Γ.: Σήμερα πέρασα την ημέρα μου κάτω από ένα μηχάνημα , κυλιόμουνα σαν το γουρουνάκι στις λάσπες , επισκευάζοντας μια αβαρία, και το βράδυ αφού πλύθηκα και σενιαρίστηκα , έκανα και το φιλόσοφο γράφοντας για το μέλλον της κοινωνίας…

    Πάντως σας ευχαριστώ για το βήμα και τις ευκαιρίες να αμπελοφιλοσοφώ….
    αύριο μάλλον δεν θα μου δοθεί μου ευκαιρία να ανοίξω πισί οπότε από σήμερα τις καλύτερες μου ευχές για το Πάσχα…να είστε καλά και να περάσετε καλά με τους δικούς σας ανθρώπους……

  7. 14 Απριλίου 2012 στο 8:28 μμ

    @ χρηχα

    Τι να είπω; Στα περισσότερα -αν όχι σε όλα- συμφωνούμε. Απληστία, αχορταγιά, πλιάτσικο… Η τραγική ιστορία της ανθρωπότητας. Κάτι αλλάζει, θα το δούμε. Ζούμε σε ενδιαφέροντες καιρούς, σε κάθε περίπτωση.

    Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα, φίλτατε!

  8. mprlp
    17 Απριλίου 2012 στο 11:52 πμ

    το δίλημμα έχει τεθεί λοιπόν σύντροφε: από τη μια φυσικά ο λενισμός κι από την άλλη τι; πατριωτισμός+αντιιμπεριαλισμός+υποκατανάλωση=σοσιαλισμός;

  9. 17 Απριλίου 2012 στο 11:56 πμ

    Πού ακριβώς τα έχετε δει όλα αυτά;;;!!!

  10. mprlp
    17 Απριλίου 2012 στο 3:41 μμ

    Ζητώ συγγνώμη για τον τρόπο μου, ίσως είμαι άδικος, αλλά είμαι και αρκετά ευαίσθητος με τον πατριωτισμό (αριστερό ή δεξιό), ειδικά σήμερα. Από κει πέρα, νομίζω πως οι αντιλήψεις περί υποκατανάλωσης, κορεσμού και αναζήτησης εξωτερικών αγορών έχουν ιστορικά υπάρξει τα καλύτερα στηρίγματα του εξίσου απεχθούς αντιιμπεριαλισμού. Για να μην πούμε και ότι σήμερα τείνουν να αναστήσουν το πτώμα του καπιταλισμού-που-καταρρέει-από μόνος του.

  11. 22 Απριλίου 2012 στο 2:31 μμ

    @ mprlp

  12. 30 Αυγούστου 2012 στο 1:52 μμ

    Finance and the realization problem in Rosa Luxemburg: a ‘circuitist’ reappraisal – Riccardo Bellfiore and Marco Passarella:

    The aim of this chapter is to show that Rosa Luxemburg’s analysis of capitalist accumulation is framed within a ‘circuitist’ macroeconomic reading of capitalism as a monetary production economy. The strengths and limits of her approach are to be found elsewhere than suggested by usual criticisms, especially those advocated by Marxist authors. Rosa Luxemburg cannot be reduced to the uncertain theoretical status of an ‘under-consumptionist’. On the contrary, she presents a clear (although incomplete) picture of the macro-monetary and sequential working of the capitalist process…

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s