Αρχική > Επιτρέπεται το πτύειν, Η συνέχεια του έθνους, Ομορφιές, Πρόσωπα, Στα χρόνια του ΔΝΤ > Ένας προλετάριος της πολιτικής, αριστεροί διανοούμενοι, μποέμ αστοί, και άλλα τινά…

Ένας προλετάριος της πολιτικής, αριστεροί διανοούμενοι, μποέμ αστοί, και άλλα τινά…

Ας αφήσουμε τα δοκουμένδα να μιλήσουν.

Αλέξης Τσίπρας έφα:

«Ερώτηση: Δεν φοβάστε μήπως τα χάσετε όλα;

» Απάντηση: Υπό μιαν έννοια, αισθάνομαι σαν προλετάριος της πολιτικής. Δεν έχω να χάσω παρά τις αλυσίδες μου. […] Σήμερα δεν είμαι βουλευτής γιατί δεν έθεσα υποψηφιότητα στις εκλογές του 2007, ενώ είχα σίγουρη την εκλογή μου. Το ίδιο μπορεί να κάνω και τώρα αν χρειαστεί. Αν κανείς από όσους θητεύουν κοντά τρεις δεκαετίες σε δημόσιους ρόλους δεν παραμερίσει, εγώ δεν θα μείνω για πολύ να παριστάνω τον κούκο που μάταια προσπαθεί να φέρει την άνοιξη.» (Α. Τσίπρας, συνέντευξη στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 28-6-2009)

Ζαν Κλωντ Μισεά έφα:

«Σήμερα, αντίθετα, ο σύγχρονος διανοούμενος της Αριστεράς, που περιφέρεται με την εξωφρενική αλαζονεία του μποέμ αστού, δεν κάνει τίποτε άλλο από το να παραβιάζει θύρες ανοιχτές ήδη από τους προγενέστερούς του και να διασκεδάζει την ευνόητη πλήξη του επινοώντας, για κάθε περίπτωση, φανταστικούς κινδύνους, όπως κάνουν, άλλωστε, όλα τα παιδιά στον κόσμο.» (Ζ. Κ. Μισεά, Το Αδιέξοδο Άνταμ Σμιθ, σ. 26)

Καρλ Πολάνυι έφα:

«Η ρίζα του κατακλυσμού εντοπίζεται στο ουτοπικό εγχείρημα του ουτοπικού φιλελευθερισμού να δημιουργήσει ένα σύστημα αυτορυθμιζόμενης αγοράς […] Ο πολιτισμός του 19ου αι. δεν καταστράφηκε από μία εξωτερική ή εσωτερική επιδρομή βαρβάρων. Η ζωτικότητά του δεν υπονομεύτηκε από τις καταστροφές του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου ούτε από την επανάσταση του σοσιαλιστικού προλεταριάτου ή της φασιστικής μικρομεσαίας τάξης. Η αποτυχία του δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιων υποτιθέμενων νόμων της οικονομίας, όπως η πτώση του ποσοστού κέρδους, η υποκατανάλωση ή η υπερπαραγωγή. Η κατάλυσή του ήταν απόρροια μίας εντελώς διαφορετικής κατηγορίας αιτιών, δηλαδή των μέτρων που έλαβε η κοινωνία για να αποφύγει την καταστροφή από τη δράση της αυτορυθμιζόμενης αγοράς. (237) […] Ο φασισμός, όπως ο σοσιαλισμός, είχε τις ρίζες του σε μία κοινωνία της αγοράς που αδυνατούσε να λειτουργήσει. (228) […] Η ομοιότητα των καινοφανών καθεστώτων του φασισμού, του σοσιαλισμού και του New Deal περιοριζόταν στην κατάργηση των αρχών του laissez faire. (233) (Καρλ Πολάνυι, Ο Μεγάλος Μετασχηματισμός]

Ζαν-Κλωντ Μισεά έφα [δις]:

«Με άλλα λόγια, αυτό που, ακόμα και στις μέρες μας, ονομάζουμε Αριστερά αρδεύεται από την ίδια, ακριβώς, φιλοσοφική πηγή με τον σύγχρονο φιλελευθερισμό – (και, άλλωστε, δεν θα ήταν καθόλου παράλογο να υποστηρίξει κανείς ότι ο Τυργκό και ο Άνταμ Σμιθ ήταν, ήδη, στην εποχή τους, άνθρωποι της Αριστεράς). Η ύπαρξη, ακριβώς, αυτής της αρχέγονης μήτρας, κοινής στη σκέψη της Αριστεράς και στον Φιλελευθερισμό του Διαφωτισμού, εξηγεί, κατά την άποψή μου, τις αιτίες που οδήγησαν την πρώτη στο να επικυρώνει επί της ουσίας το πνεύμα του δεύτερου, παρόλο που συχνά (τόσο στο παρελθόν όσο και σήμερα) επιθυμεί να τον τροποποιεί (ή να τον ρυθμίζει) στην μία ή την άλλη λεπτομέρεια. Οι αιτίες αυτές, λοιπόν, δεν συναρτώνται με την ιδιαίτερη ψυχολογία της πλειοψηφίας των ηγετών αυτού του κινήματος (τη χαρακτηριστική αγάπη τους για την εξουσία και τη ροπή προς την προδοσία, που αυτή συνεπάγεται). Είναι θεμελιωδώς “οντολογικές”, συνδέονται δηλαδή με την ίδια τη φύση της Αριστεράς. Ιδωμένη από αυτή τη σκοπιά, η ιδέα ενός “αντικαπιταλισμού” της Αριστεράς (ή της Άκρας Αριστεράς) θα φάνταζε το ίδιο απίθανη όπως και η ιδέα μιας ανανέωσης ή “επανίδρυσης” του καθολικισμού που θα αγνοούσε τη θεία φύση του Χριστού ή την αθανασία της ψυχής.» (Μισεά, ό.π., 27)

Κι όλα αυτά «τα τσίμπησα» απ’ το Δεξιά στροφή στο αριστερό αδιέξοδο ή αριστερή στροφή στο δεξιό αδιέξοδο (του φιλελευθερισμού); όπου γράφονται και «βλέπονται» και πολλά άλλα ανεπίκαιρα. Μέχρι και Ρένα-Λένα Δούρου έχει… Ναι, τη Ρένα-Λένα «μας», που με σπουδές σε τουρκικό πανεπιστήμιο είναι σήμερα υπεύθυνη διεθνών σχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ – ή κάτι τέτοιο. Καταλαβαίνετε γιατί τρώει χαστουκάκια ο Αλέξης τελευταία εις τας Ευρώπας…

Quo vadis Karamitros?

Advertisements
  1. 24 Μαΐου 2012 στο 12:25 πμ

    Προτεινόμενο [δεν το διάβασα 🙂 ] ανάγνωσμα για όσους είναι επιμελείς…

    … ή για όσους έχουν την απορία για το τι εννοώ όταν αναφέρομαι στον υπαρκτό, εν Ελλάδι, σταλινομακρυγιαννισμό

    Ο τίτλος του πονήματος τα λέει όλα:

    Για ένα Κυβερνητικό Πρόγραμμα της Αριστεράς
    ή Μάγκες Πιάστε τα Γιοφύρια…

  2. 24 Μαΐου 2012 στο 12:33 πμ

    Απαραίτητη σημείωση: ο όρος σταλινομακρυγιαννισμός γεννήθηκε πριν 3-4 ώρες σε συζήτηση που είχα με τον Νικόλα Περιστέρη, σχετικά με το παρελθόν και το παρόν της γλυκειάς -πόρνης- πα-ρ-τ-ίδας…

    Συμπυκνώνει με τον καλύτερο τρόπο τους όρους: υπαρκτός μακρυγιαννισμός και αναρχοσταλινισμός.

    Μπουένας νότσες καρντιές μου!

  3. Νικολας Περιστερης
    24 Μαΐου 2012 στο 8:24 πμ

    Θα το εθετα και ως εξης
    Αναπτυξη της Θεολογιας της Αρπαχτης Μετανοιας.
    Και οι δυο πατερες αυτης της αντιληψης εχουν εργαστει καλως και στα δυο σκελη.
    Για θυνηθειτα ποσες φορες οι γονοι τους Αλεκος και Αλεξης απαιτουν συγγνωμη , γραμματα και τιμωρια και βεβαιως βεβαιως τα δεοντα δανεικα.

  4. 24 Μαΐου 2012 στο 11:17 πμ

    Ω θεέ μου!!!

    Μισό, γιατί δεν σε προλαβαίνω.

    Εν αρχή ην η Οικονομική Θεολογία. Ωραία;

    Κλάδος της η Θεολογία της Αρπαχτής. Ωραία;

    Και κλάδος του κλάδου η Θεολογία της Αρπαχτής Μετανοίας. Ωραία;

    Ωραία!

    Οντολογικό Ερώτημα: στις προσεχείς εκλογές ψηφίζουμε Ρένα-Λένα ή όχι;

    Καλημερουά!

  5. Νικολας Περιστερης
    24 Μαΐου 2012 στο 11:30 πμ

    Πειρατες , καθοτι αρπαχτικα σκετα.
    Γενικως οι αρισΤεροι εχουν μια εμφαση στα φραγκα και επειδη δεν εχουν τιποτις αλλο κανουν και τους φιλανθρωπους >>> η αγαπη στον λαθραιο και τον ποινικο δηλαδη παλι φραγκα και η καταλληλη αναδιανομη των ενθυλακωθεντων της μαυρης αγορας …

  6. 24 Μαΐου 2012 στο 12:00 μμ

    Πειρατές, καθότι σεβόμεθα την ναυτική παράδοση του έθνους [τους].

    ΜΚΟ να ‘ναι κι ό,τι να ‘ναι… Όλοι οι καλοί χωράμε, αλλά λίγοι έχουν τσέπες για να τα χωράνε…

  7. 24 Μαΐου 2012 στο 10:13 μμ

    ένας ακόμα ανεπάγγελτος πολιτικός με αγγλικά επιπέδου lower …
    δεν είναι και το καλύτερο δείγμα μιας γενιάς της οποίας μεταπτυχιακοί και διδάκτορες με τρεις και παραπάνω γλώσσες δίνουν συνεντεύξεις για δουλειές των 700 ευρώ, έτσι δεν είναι;
    αυτό έχω να πω μόνο…
    πάντως δε θα θελα να σκάσει η βόμβα στα χέρια της αριστεράς γιατί το βρίσκω άδικο…

    καλησπεράκος και στους δυο σας…

  8. 24 Μαΐου 2012 στο 11:17 μμ

    Εκ μέρους των ανεπάγγελτων απολίτικων με αγγλικά επιπέδου lower, σας αφιερώνω το τραγούδι που ακούω τώρα [με φάγαν τα τηλέφωνα απόψε…] και εύχομαι όλες οι βόμβες να σκάσουν στα κατάλληλα χέρια.

  9. Νικολας Περιστερης
    25 Μαΐου 2012 στο 9:52 πμ

    ασμα ηρωικο αδωμενον καθ’εκαστην

  10. 25 Μαΐου 2012 στο 10:30 πμ

    Ποια χεράκια σε δείρανε πάλι να τα κάνω ντα;

    Εγώ σήμερα, για πολλοστή μέρα, ξύπνησα πάλι με κατιτίς το κλασικόν [βλ. παρακάτω]… Αρχίζω κι ανησυχώ για όλους εκείνους που δεν θα έχουν πια λόγους να με ειρωνεύονται για τα καψουροτράγουδα [το μόνο που έχουν καταλάβει εδώ μέσα…]

    Καλημέρες!!! 🙂

  11. 25 Μαΐου 2012 στο 1:20 μμ

    μου το ΄χετε ξαναφιερώσει το sinnerman, αλλά σας ξαναφχαριστώ!

  12. 25 Μαΐου 2012 στο 1:21 μμ

    οι βεργούλες είναι το μόνο άσμα που για χάρη του σηκώνομαι από την καρέκλα χωρίς την καρέκλα…

    καλημεράκος !

  13. 25 Μαΐου 2012 στο 1:42 μμ

    Α! Σόρρυ! Απλά το θυμήθηκα κατά λάθος, ψάχνοντας κάτι στο μπλόγκι, λέω «ας τ’ ανεβάσω και στο φατσοβιβλίο», πάω να τ’ ακούσω, αρχίζουν τα τηλέφωνα [έχω μερικούς πολύ φλύαρους φίλους (δεν με φτάνουν, βέβαια, αλλά προσπαθούν)]… Όταν, ώρες μετά, άρχισα να τ’ ακούω, είδα το σχόλιό σας, σας το αφιέρωσα. Τι να ‘κανα; Σας αφιερώνω κι αυτό που ακούω τώρα [κι ας μεσημέριασε]:

    ΥΓ. Και χορευταρού βλέπω… Έχω να χορέψω από τότε που κάναμε πυρ και κίνηση στα ΛΥΒ… Μια αιωνιότητα, δλδ…

    Καλησπεράννος!

  14. Νικολας Περιστερης
    25 Μαΐου 2012 στο 2:37 μμ

    katabran :
    οι βεργούλες είναι το μόνο άσμα που για χάρη του σηκώνομαι από την καρέκλα χωρίς την καρέκλα…
    καλημεράκος !

    UHU ή Ajax ?

  15. 25 Μαΐου 2012 στο 11:35 μμ

    βαρεμάρα…

  16. 26 Μαΐου 2012 στο 2:32 πμ

    Δεν ξέρω σε τι αναφέρεστε, αλλά ποτέ δεν ξεχνάω το… Μαη-κό «η ανία είναι αντεπαναστατική». Φροντίζω γι’ αυτό λίγο πριν βαρεθώ. Μπορεί να είμαι κάργα βαρεμένος αλλά δεν βαριέμαι ποτέ…

    Καληνυχτάννος!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s