Αρχική > Καταστασιακή Διεθνής > Σαράντα χρόνια [και κάτι ψιλά…] μετά το «Σχίσμα»…

Σαράντα χρόνια [και κάτι ψιλά…] μετά το «Σχίσμα»…

Όλα μάς διαφεύγουν…

Ξεχάσαμε να τιμήσουμε -καταπώς της έπρεπε- τη διάλυση της Καταστασιακής Διεθνούς, τον περασμένο Απρίλιο.

Σαράντα μόλις χρόνια μετά τη δημοσίευση της ληξιαρχικής πράξης θανάτου της, που είχαν υπογράψει οι Ντεμπόρ-Σανγκουινέττι: Το Αληθινό Σχίσμα στη Διεθνή.

Ένα μικρό απόσπασμα απ’ την 57η θέση του βιβλίου [μετ. Θέμης Μιχαήλ, εκδ. Ελεύθερος Τύπος, 1981]:

Ποτέ δεν μας είδαν να ανακατευόμαστε στις υποθέσεις, στις αντιζηλίες ή στις παρέες των πιο αριστεριστών πολιτικών είτε της πιο προχωρημένης διανόησης.

Και τώρα που μπορούμε να καυχηθούμε ότι αποκτήσαμε ανάμεσα σ’ αυτό το σκυλολόι την πιο αφόρητη δημοσιότητα, θα γίνουμε ακόμα πιο απρόσιτοι, ακόμα πιο αθέατοι. Όσο διασημότερες θα είναι οι θέσεις μας, τόσο περισσότερο αφανείς θα είμαστε εμείς οι ίδιοι.

Advertisements
  1. 10 Αυγούστου 2012 στο 11:59 πμ

    ♫♪ We’ll leave our tracks untraceable now ♫♪ 😉

  2. 10 Αυγούστου 2012 στο 12:06 μμ

    O Debord δεν είναι νεκρός…: «Ο Debord βολτάρει μαζί με τον Elvis και τον Bruce Lee (και τον Λιαντίνη) στα λιβάδια μιας διάστασης που εσείς οι αδαείς ακόμα δεν γνωρίζετε.» 😆

  3. 10 Αυγούστου 2012 στο 4:43 μμ

    -«Πώς έχεις την απαίτηση να αλλάξεις αυτόν τον κόσμο αν δεν τον έχεις γνωρίσει ακόμα;»
    – …μα πρόσφατα διάβασα «τον κήπο! τον κήπο! τον κήπο!»

    🙂
    καλησπεράκος πάλη πάλι…

  4. 11 Αυγούστου 2012 στο 7:01 πμ

    “Πώς έχεις την απαίτηση να αλλάξεις αυτόν τον κόσμο αν δεν τον έχεις γνωρίσει ακόμα;” [επιστολογραφία Σανγκουινέττι-Ντεμπόρ και άλλα τινά].

    Έλα μου ντε!

    Μα ο Υβ είναι εξαίρετος… οπωροανθοκόμος! Υποθέτω ότι και τα τριαντάφυλλά σας και τα ζαρζαβατικά σας θα νιώθουν πολύ καλύτερα πλέον μαζί σας.

    Καλημεράννος!

    Καφεδάκι; 🙂

    Τσίμπησα τη φωτό απ’ τον τοίχο του I fucking love science στο φατσοβιβλίο.

    Συνοδεύεται απ’ τη λεζάντα:

    Hand me this and you will get a 100% tip.

  5. 11 Αυγούστου 2012 στο 9:32 πμ

    Είμαι κάτι σαν επίρρημα…:

    Η αμφισβήτηση των ρόλων αφαιρεί πρώτα και κύρια κάθε ενδιαφέρον για συζήτηση. Μονάχα ο εχθρός αποζητάει τη συνάντηση στο πεδίο των ρόλων, στην κονίστρα του θεάματος. Δεν είναι άραγε αρκετός ο σεβασμός, ολημερίς, στα φαντάσματά του, χωρίς να χρειάζονται κι οι λυκοφιλίες αποπάνω; Ακόμα κι αν το δάγκωμα και το αλύχτισμα μπορούσαν να μας συνειδητοποιήσουν για το σκυυλολόι των ρόλων, να μας αφυπνίσουν ξαφνικά στη σημασία του εαυτού μας… [Βανεγκέμ]

  6. 11 Αυγούστου 2012 στο 9:39 πμ

    «Όχι μάταιους καβγάδες, όχι άχρηστες συζητήσεις, όχι ρητορείες, όχι συμπόσια, όχι βδομάδες μαρξιστικής σκέψης! Όταν χρειαστεί να χτυπήσεις για να ελευθερωθείς πραγματικά, χτύπα του σκοτωμού! Οι λέξεις δεν σκοτώνουν»

    Βανεγκέμ, Η Επανάσταση της Καθημερινής Ζωής, σελ. 182

  7. 14 Αυγούστου 2012 στο 11:20 πμ

    ο χρόνος είναι υπερβολικά άπλετος, δεν επιτρέπει να τον γεμίσουμε…

    καλημεράκος!

  8. 14 Αυγούστου 2012 στο 1:10 μμ

    Χρόνος;

    Είστε σίγουρη πως υπάρχει αυτό το πράμα;

    Καλησπεράννος και Καλή Παναγιά!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s