Παρανουαρικό

Τα Νέα, 20-8-2012

Τον νεαρό «θεολόγο και μπλόγκερ», που συνελήφθη προχθές και κατηγορείται ήδη για τα μύρια όσα [το τεκμήριο της αθωότητας είναι πάντα εδώ…] σε σχέση με τη ληστεία και το φόνο στην Πάρο προ δεκαημέρου, φυσικά και δεν τον ήξερα.

Ήξερα όμως το μπλογκ του, το οποίο είχα προσθέσει στο blogroll μου στις αρχές του χρόνου [αν θυμάμαι καλά]. Στο blogroll μου παραμένει κι εκεί θα παραμείνει.

Έθνος, 20-8-2012

Για να κάνω ακόμα πιο δύσκολα τα πράγματα θα προσθέσω πως ο νεαρός «θεολόγος και μπλόγκερ» ήταν και φίλος μου στο φατσοβιβλίο. Και θα παραμείνει.

Δημοκρατία, 20-8-2012

Και για να με «ενοχοποιήσω» ακόμα πιο πολύ, θα πω πως ο νεαρός «θεολόγος και μπλόγκερ» είχε σχολιάσει και τρεις φορές σε διάφορα ποστ εδώ μέσα. Σ’ ένα απ’ αυτά μάλιστα είχε χώσει και μια φοβερή ατάκα. Ήταν σ’ ένα ποστ εξαιτίας του οποίου κατηγορήθηκα για παντελή έλλειψη ήθους. Τα έχουν αυτά οι ηθικολόγοι. Βλέπουν πάντα την «καμπούρα» των άλλων. Κι όταν γίνεται ορατή η δική τους ξεμπερδεύουν μ’ ένα «πφφφ» ή με ένα «ηρέμησε…»

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Τα υπόλοιπα θα τα διαβάσετε, εδώ, εκεί, παραπέρα…

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Εγώ θα θέσω, για πολλοστή φορά την τελευταία δεκαετία, ένα ερώτημα:

Πώς γίνεται και σε κάθε νέο κύμα τρομοκρατών ή «τρομοκρατών», που ξεσπάει πάνω στην ήρεμη και αποχαυνωμένη παραλία της νεοελληνικής κοινωνίας του νεοελληνικού κοινωνικού μορφώματος, να υπάρχουν και μερικά παπαδοπαίδια ή θεολόγοι;

Ποιος θα τα εξηγήσει όλα αυτά;

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Ζαχαρίας Παπαντωνίου [πηγή]:

Αὐτὸ τὸ ἀρχονταρίκι δὲ διαψεύδει καθόλου τὴν ὀνομασία του. Δωμάτια ὕπνου ἄνετα, κρεβάτια ποὺ κοιμίζουν, καναπέδες ποὺ ξεκουράζουν, τὸ γαλάζιο τῆς θάλασσας κι ὁ ἀέρας της μέσα στὸν ξενώνα, ἠλεκτροφωτισμός,—νὰ ἡ νεωτεριστικὴ ἀνορθογραφία ποὺ κάνει τὸ Βατοπέδι μέσα στὴν παρελθοντικὴν αὐτὴ πολιτεία. Πῶς ἐπῆρε τέτοιο χαρακτήρα, δὲν τὸ ξέρει καὶ τὸ ἴδιο τὸ μοναστήρι.

Ἕνας ὑπηρέτης λαϊκός, ξυρισμένος, μὲ τακουνάτες παντοῦφλες, σήκωσε τὰ πράγματά μας. Ἕνας νεαρὸς καλόγερος μὲ τὸν κοντὸ στρογγυλὸ θάμνο τῆς μαύρης του γενειάδας γύρω στὸ ροδαλὸ πρόσωπό του, μᾶς καλημέρισεν ἀγγλικὰ μὲ τέλεια προφορά. Ὅταν εἶδε πὼς ἔκαμε λάθος, μεταχειρίστηκε τὰ ἑλληνικά του. Ἦταν ὁ καλόγερος ποὺ ὁρίστηκε καμαριέρης μας. Δύσκολα στὰ ξενοδοχεῖα θὰ βρίσκαμε ἕναν τόσο γοργὸ καὶ ἐξασκημένον ὑπάλληλο. Εἶχε κάμει στρατιώτης στοὺς τελευταίους πολέμους, ὑπηρέτησε πέντε χρόνια στὸ Λονδΐνο σ’ ἕνα διπλωμάτη, κι ὕστερα ἦρθε στὸ Βατοπέδι, ντύθηκε τὸ ράσο κι ἔγινε κωδωνοκρούστης. Τὴ δεύτερη φορὰ ποὺ ξαναπῆγα στὸ Ὄρος, δὲν τὸν ξαναβρῆκα. Εἶχε αὐτοκτονήσει. Ποιός, θὰ τὰ ἐξηγήση αὐτά;

Ποιος άραγε;

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

A propos.

Ο Ζαχαρίας Παπαντωνίου υπήρξε επί είκοσι χρόνια, αρχής γινομένης το 1919, διευθυντής της Εθνικής Πινακοθήκης. Παντός καιρού και καθεστώτος σαν να λέμε… Που το λέμε…

Και φυσικά ήταν από κείνους που αντιτάχθηκε σφόδρα στους «φουτουριστάς»…

Τη διαμάχη «φουτουριστών» – αντιφουτουριστών την έλυσε στο τέλος ο δικτάτορας Ιωάννης Μεταξάς.

Υπέρ των πρώτων.

Πώς;

Ποιος τα εξηγήσει όλα αυτά;

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Αλλά γιατί να απορούμε με όλα αυτά;

Ο Γιώργος Θεοτοκάς, ο θεωρητικός εκπρόσωπος της «γενιάς του ’30» και κατά δήλωσίν του «μικροαστός αναρχικός», δεν ήταν εκείνος που είχε γράψει πως,

Προσωπικά, ένας οποιοσδήποτε Γιαγκούλας των ελληνικών βουνών μ’ ενδιαφέρει πολύ περισσότερο από ό,τι μ’ ενδιαφέρει ο Αλεξαντρινός ποιητής.

Άρα γιατί να εκπλησσόμαστε με κάποιον που στην πιο τρυφερή του ηλικία μεγάλωσε παρακολουθώντας στην τηλεόραση τη «σατανιστική δημητροκαλιάδα» ή τη «δολοφονική πασαριάδα»;

Γιατί άραγε;

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Μεσοπόλεμος….

Άλλη μια μαύρη τρύπα της νεοελληνικής ιστορίας…

Κι όπως είχε πει κι ο Γεράσιμος Κακλαμάνης,

Ο Σεφέρης σε σχέση με τον Μακρυγιάννη ήταν κάτι. Σε σχέση με τον Σολωμό τι ήταν;

Έλα μου ντε…

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Πάω να διαβάσω νεοπλατωνικούς…

Τουλάχιστον εκείνοι ήξεραν πως η real life αρχίζει όταν τελειώνουν τα λόγια και ο Λόγος…

Αμ πως;!

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Να περνάτε πάντα υπέροχα!

Advertisements
  1. 20 Αυγούστου 2012 στο 11:10 πμ

    Τι έγραφε σε Διαμαντοπούλου και Τσίπρα ο ληστής της Πάρου

    Η αντιτρομοκρατική δημοσιογραφία και η δημοσιογραφική αντιτρομοκρατία στις «καλύτερες» στιγμές της.

    Παρεμπιπτόντως: ο φερόμενος ως όλα αυτά είχε κι άλλο μπλογκ. Πολιτικό. Ας ψάξουν τα σαΐνια [ή ο Σαΐνης] να το βρουν… Μην τα θέλουν κι όλα στο πιάτο.

  2. 20 Αυγούστου 2012 στο 8:09 μμ

    Η πλάκα είναι ότι… αν δεν είχε θεολογικό μπάγκ-γκράουνδ, μπορεί και να μη σκότωνε κανέναν, Διότι ένας θεολόγος ασχολείται με την «άλλη ζωή», οπότε σου λένε ρε παιδί μου, ΤΙ έγινε κι αν σε σκοτώσω τώρα? Θα αναστηθείς μετά.

    θα μάζευε και φανς μετά-τη-ληστεία. Διότι… ΚΑΝΕΝΑΣ δεν τον μισεί για τη ληστεία τράπεζας.

  3. 20 Αυγούστου 2012 στο 8:10 μμ

    Υ,.Γ. (αν δεν είχε σκοτώσει εννοώ)

  4. 20 Αυγούστου 2012 στο 8:11 μμ

    Θεολόγοι φονιάδες των λαών… (πιο πολύ των φρουρών)… χεχε

  5. 20 Αυγούστου 2012 στο 8:23 μμ

    Πάλι ζεσταίνεσαι και το ‘ριξες στις κρυάδες μου φαίνεται… 🙂

  6. 20 Αυγούστου 2012 στο 8:51 μμ

    Ετσι είναι, αλλά… ό,τι κι αν πει κανείς για το θέμα παγερό θα καταντήσει στο τέλος νομίζω.
    (όχι απλώς κρύο).
    Πάλι καλά που το Μέγκα ούρλιαζε ότι «επιτέλους συνδέθηκε η τρομοκρατία με το κοινό έγκλημα», και όχι ότι… «επιτέλους συνδέθηκαν οι μπλόγκερ με το έγκλημα», κλπ.

  7. 20 Αυγούστου 2012 στο 9:06 μμ

    Έτσι…

    Όπου να ‘ναι όλο και κάποιος θα σκάσει μύτη για να θέσει, για πολλοστή φορά, τον δάκτυλο επί των τύπων των ήλων: να ζητήσει δηλαδή να μπει μια τάξη στη μπλογκόσφαιρα…

    Κάνας Δένδιας, κάνας Πάσχος…

  8. V.M.
    21 Αυγούστου 2012 στο 12:34 πμ

    παντως ο λαφαζανης ζητησε να μπει ταξη στο διαδικτυο ωστε να μην χανει εσοδα ο οπαπ (οστις θησαυρος της ελλαδος εστι) απο το διαδικτυακο στοιχημα!

  9. 21 Αυγούστου 2012 στο 10:29 πμ

    imho ο σ. Λαφαζάνης είναι ο μόνος τίμιος Μακρυγιαννιστής σ’ αυτή τη χώρα. 🙂

    Καλημέρα!

  10. 21 Αυγούστου 2012 στο 11:10 μμ

    Καλησπέρα….

    Αυτό με τον Γιαγκούλα μου θύμισε μια αφιέρωση της Φωτεινής = «αστεράκι» που είχε κάνει σειρά από άρθρα -αφιέρωση στους ληστές εκείνης της εποχής….

    «Με την διάλυση λοιπόν των άτακτων επαναστατικών στρατευμάτων, οι περισσότεροι από τους απλούς αγωνιστές καθίστανται ακτημονες και ανεπάγγελτοι Οι βαυαροί, σε συνθήκες που θυμίζουν την περίοδο μετά την Βάρκιζα (1945) υποχρεώνουν τους αγωνιστές υπό καθεστώς βίας να παραδοθούν τα όπλα τους Ο ιστορικός Τόσος Βουρνος. σημειώνει: <>. Δεν είναι Ομως το μοναδικό σημείο άμεσης σύγκρουσης που πηγάζει από την ίδια την δημιουργία του ελληνικού κράτους. Π.χ. πώς μπορούν να αποδεχτούν οι ανυπόταχτοι νεαροί νομάδες κτηνοτρόφοι την ιδέα της υποχρεωτικής τετραετούς στράτευσης σε έναν δυτικοϋ τύπου στρατό με αυστηρή πειθαρχία, διοικούμενο από βαυαρούς αξιωματικούς; Για πολλούς απ’ αυτούς τους νεαρούς ο δρόμος είναι ένας: ανυποταξία και παρανομία. Για να το βάλουμε στην πραγματική του διάσταση ουσιαστικά αναφερομαστε στην άρνηση ένταξης των παραδοσιακών συχνά αυτοδιοικούμενων αγροτικών κοινοτήτων, στις πολιτικές κα οικονομικές δομές ενός συγχρόνου κράτους, του οποίου την αναγκαιότηια δεν κατανοούσαν καν Κάπως έτσι. στην προκαπιταλιστική αγροτική κοινωνία της μεταπαναστατικής Ελλάδας, προκύπτει η πρώιμη φαση αυτού που ο Χόμπσμπαουμ ορίζει ως «Πρωτόγονη μορφή οργανωμένης κοινωνικής διαμαρτυρίας». Η πρώιμη φάση της κοινωνικής ληστείας. Προκύπτει ο κοινωνικός ληστής διαφοροποιούμενος από τον κοινό ληστή ….»

    Περισσότερα εδώ:
    http://enaasteri.blogspot.gr/search/label/%CE%BB%CE%AE%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%BF%CE%B9?updated-max=2012-03-27T10:15:00%2B03:00&max-results=20&start=4&by-date=false

  11. 21 Αυγούστου 2012 στο 11:15 μμ

    Μωρέ πως τα καταφέρνω και τα κάνω πάντα σαλάτα με τις αντιγραφές κτλ….δεν είναι το φόρτε μου το πληκτρολόγιο….

    Εκεί πιο πάνω που λέει » Ο ιστορικός Τάσος Βούρνος , σημειώνει…»

    Ιδού τι σημειώνει…:

    » σπαρακτικές σκηνες γινονται τοτε Το ένδοξο και ρακένδυτο πλήθος των βετεράνων του ’21 με δάκρυα στα μάτια φιλούσε τα μπαρουιοκαπνισμενα όπλα του και ύστερα τα κομμάτιαζε για να μην πέσουν στα χερια των βαυαρών». Πολλοί μάλιστα απο’ τους αγωνιστές κατάγονται από -μη απελευθερωμένες» περιοχές (Ήπειρο. Θεσσαλία) στις οποίες είναι αδύνατη η επιστροφή τους Το παλιό δίλημμα της κλεφταρματολικης παράδοσης -ραγιάς η στο Βουνό- ξαναμπαίνει σε νεα βάση Ο Μέντελσον σημειώνει : «Η βαυαρική-αντιβασιλεία κατόρθωσε δια της ασύνετου αυτής διαγωγής απέναντι των παλαιών μαχητών τού υπέρ ελευθέριας αγώνος να διαμόρφωση πυρήνα αρχαίοπαραδότου κλεφτουριάς…..»

  12. 22 Αυγούστου 2012 στο 2:25 μμ

    Δυο αιώνες τώρα [για να μην πάμε πιο πίσω] δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα σ’ αυτή τη χώρα…

    «Ταγοί» και «λησταρχαίοι» συμβιώνουν με τον απολύτως κατάλληλο τρόπο για να συνεχίζουν να ‘ναι όλοι τους, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, στα πράματα…

    Καλησπέρα!

  13. λέμμυ
    22 Αυγούστου 2012 στο 9:53 μμ

    2 ερωτήσεις μόνο για μας τους αμύητους στην μαντική: ποιό πολιτικό μπλογκ είχε; ενδιαφέρον ακούγεται. τί σχέση έχουν τελικά τα παπαδοπαίδια και οι θεολόγοι με τα εγχώρια ένοπλα που δεν έχουν οι μελισσοκόμοι, οι κάτοικοι του Χαλανδρίου ή οι φοιτητές γραφιστικής;
    μερσί εν αβάνς..

  14. 22 Αυγούστου 2012 στο 11:51 μμ

    Μα είναι απλούστατο. Στο γνωστό μπλογκ του, αριστερή στήλη, πάνω πάνω, υπάρχουν τέσσερα λινκάκια. Τα δύο παραπέμπουν σε άλλο μπλογκ. Στην τελευταία ανάρτηση αυτού του μπλογκ υπάρχει η είδηση της «μετακόμισης».

    Τα παπαδοπαίδια κι οι θεολόγοι έχουν να κάνουν με τη συνέχεια του έθνους. Μακρυγιανναίοι, ορθοδοξία, κατσαπλιάδες, λήσταρχοι, κλέφτες, αρματωλοί κ.ο.κ.

    Δε νάδα 🙂

  15. 23 Αυγούστου 2012 στο 12:12 πμ

    Και μιας και το αναφέρατε: και η μαντική θέμα λογικής είναι. Πας τη δεύτερη στα έσχατα όριά της και φτάνεις στην πρώτη. Μετά, πηγαινοέρχεσαι ανάμεσα στις δύο με όλη την άνεση του κόσμου 🙂

    Το να βρει κάποιος το άλλο μπλογκ του «29χρονου» δεν ήταν δα και κανένας άθλος. Δύο κλικ μακριά ήταν. Λίγη πονηριά και λίγη υπομονή χρειάζονταν…

  16. Νικολας Περιστερης
    23 Αυγούστου 2012 στο 12:27 πμ

    H καθαροτητα και η αγνοτητα ειναι διαρκως ζητουμενα (καλως ή κακως) και αυτα με την σειρα τους δημιουργουν τα τερατα της λογικης ειτε λεγονται γκουλαγκ ειτε τρομοκρατια ειτε κομμουνισμος ειτε αναρχισμος . Μα γιατι ειναι διαρκως ζητουμενα ; Η αποτυχια βιωσης τους καποια στιγμη αποκλειουν οποια αλλη σκεψη , υπαρχει ο μονοδρομος της καθαροτητας και αυτος καθαριζει γι’αυτους . Μπορει κανεις να βιωσει την αγνοτητα , την καθαροτητα και την ομορφια ; Ναι , με εναν δυσκολο απλο τροπο . Μπαινε παντα στη θεση του αλλου και τοτε θα ξερεις οτι αυτο μπορει να παραγει τωρα … η ζωη συνεχιζεται και μετα την ζωη μας , μην αφηνεις την εικονα του κακου στη μνημη του νεογεννητου.

  17. 23 Αυγούστου 2012 στο 8:58 πμ

    Τελικά είσαι αδιόρθωτος ηθικολόγος βρε μπαγάσα…

    Τα τέρατα της λογικής στα οποία αναφέρεσαι είναι οι… «παράπλευρες απώλειες» ενός άλλου τέρατος της λογικής, που στην ουσία είναι ΤΟ τέρας της λογικής: του καπιταλισμού. Ξέχασες, ως συνήθως, να μιλήσεις για τις δικές του «ομορφιές». Λες και τα τέρατα που αναφέρεις εμφανίστηκαν εν κενώ, και δεν αποτέλεσαν έναν [αποτυχημένο και βάρβαρο, ναι!] τρόπο αντίδρασης στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού.

    Τα υπόλοιπα τα χαρακτήρισα ήδη: ηθικολογίες…

    Μπονζούρ, και με το συμπάθειο…

  18. Νικολας Περιστερης
    23 Αυγούστου 2012 στο 3:36 μμ

    Να ευχαριστησω για το συμπαθειο , μιας και ζουμε εν τω μεσω των παθων .Λες και μπορουμε να μην τα χρειαζομαστε …

    Σημειωση : πως δηλαδη ο αλλος/οι επιζητουν την καθαροτητα/αγνοτητα , μα διοτι η βιωτη τους τους ειναι απανθρωπη , γεματη απο την ‘κτηνωδια’ του καπιταλισμου . Η μη αναφορα δεν σημαινει τιποτε , εξαλλου εναντι ποιου επαναστατουν και οδηγουνται στις ατραπους της Σωτηριας του Κοσμου , αρα κατάναγκη και των ιδιων ; Μιλουν ολοι με βαση το παρον συστημα και αυτο ειτε θελουν να το καταστρεψουν ειτε να το αναμορφωσουν κατα περιπτωση , οπως και ναναι η σκεψη τους και η δραση τους πηγαζει απο αυτο αρα η δυνατοτητα/σταση τους ειναι ο ιδιος ο μισητος-τροφος καπιταλισμος. Οι αρχαιοι αθηναιοι καλουσαν εν τω μεσω της συναξης οποιον ηθελε να μιλησει για το καλο της πολης, δεν τους ενδιαφερε τιποτε αλλο . Δηλαδη αυτο που ειχαν επιλεξει-εξελιξει το υποστηριζαν ανευ ορων , εδω εχουμε μια προσπαθεια ουτε καν υπερβασης αλλα επιβολης της μιας αληθειας και αυτο ειναι πιο δραματικο. Εξαλλου πως μπορει κανεις να μεταλλαξει ενα πληρως ανορθογικο/αλλογο μοντελο κοινωνιας αρνουμενος το; Αυτο που αρνεισαι ειναι εκει και σε τρεφει σε πλειστα οσα επιπεδα.Ο καπιταλισμος ειναι μια φαση οπου οι μεν προσπαθουν να διατηρησουν/επεκτεινουν το status quo τους εν μεσω της συντριβης των αλλων και οι δε να μετεχουν αυτου. Αν θεωρεις οτι ειναι ευκολο οι επαναστατες να ξεφυγουν απο το διπολο ας συνεχισουν την ουτοπια τους , αλλα τουλαχιστον να γνωριζουν που ευρισκονται . Μεχρι στιγμης ειναι μαζι και οι δυο αντιμαχομενοι …μαζι και τα τερατα της λογικης τους.

    Αντιγραφω: Η κατακτηση του πλεοναζοντος προσφερει εναν πνευματικο ερθισμο μεγαλυτερο απο τον αντιστοιχο κατα την κατακτηση του αναγκαιου.Ο ανθρωπος ειναι μια δημιουργια της επιθυμιας , δεν ειναι δημιουργια της κοινωνιας.

    καλο μεσημερι

  19. 24 Αυγούστου 2012 στο 6:22 πμ

    […]

    Καλημέρες! Καλημέρες! 🙂

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s