William Blake: «On Perception»

If the doors of perception were cleansed
every thing would appear to man as it is, infinite.

For man has closed himself up,
till he sees all things thro’ narrow chinks of his cavern.

Man by his reasoning power.
can only compare & judge of what he has already perceiv’d

Mans desires are limited by his perceptions.
none can desire what he has not perciev’d

Mans perceptions are not bounded by organs of perception,
he percieves more than sense (tho’ ever so acute) can discover

* * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Πηγές:

►William Blake

►The Marriage of Heaven and Hell

►William Blake’s «The Marriage of Heaven and Hell»

►There is No Natural Religion

Ο τίτλος του ποστ απολύτως αυθαίρετος.

Advertisements
  1. 1 Οκτωβρίου 2012 στο 1:03 μμ

    William Blake – Auguries of Innocence

    To see a world in a grain of sand,
    And a heaven in a wild flower,
    Hold infinity in the palm of your hand,
    And eternity in an hour.

    (τα υπόλοιπα δεν τα θυμόμουν, αλλά τα… βρήκα γκουγκλίζοντας τα προηγούμενα -χεχε)

    A robin redbreast in a cage
    Puts all heaven in a rage.

    A dove-house fill’d with doves and pigeons
    Shudders hell thro’ all its regions.
    A dog starv’d at his master’s gate
    Predicts the ruin of the state.

    A horse misused upon the road
    Calls to heaven for human blood.
    Each outcry of the hunted hare
    A fibre from the brain does tear.

    A skylark wounded in the wing,
    A cherubim does cease to sing.
    The game-cock clipt and arm’d for fight
    Does the rising sun affright.

    Every wolf’s and lion’s howl
    Raises from hell a human soul.

    The wild deer, wand’ring here and there,
    Keeps the human soul from care.
    The lamb misus’d breeds public strife,
    And yet forgives the butcher’s knife.

    The bat that flits at close of eve
    Has left the brain that won’t believe.
    The owl that calls upon the night
    Speaks the unbeliever’s fright.

    He who shall hurt the little wren
    Shall never be belov’d by men.
    He who the ox to wrath has mov’d
    Shall never be by woman lov’d.

    The wanton boy that kills the fly
    Shall feel the spider’s enmity.
    He who torments the chafer’s sprite
    Weaves a bower in endless night.

    The caterpillar on the leaf
    Repeats to thee thy mother’s grief.
    Kill not the moth nor butterfly,
    For the last judgement draweth nigh.

    He who shall train the horse to war
    Shall never pass the polar bar.
    The beggar’s dog and widow’s cat,
    Feed them and thou wilt grow fat.

    The gnat that sings his summer’s song
    Poison gets from slander’s tongue.
    The poison of the snake and newt
    Is the sweat of envy’s foot.

    The poison of the honey bee
    Is the artist’s jealousy.

    The prince’s robes and beggar’s rags
    Are toadstools on the miser’s bags.
    A truth that’s told with bad intent
    Beats all the lies you can invent.

    It is right it should be so;
    Man was made for joy and woe;
    And when this we rightly know,
    Thro’ the world we safely go.

    Joy and woe are woven fine,
    A clothing for the soul divine.
    Under every grief and pine
    Runs a joy with silken twine.

    The babe is more than swaddling bands;
    Every farmer understands.
    Every tear from every eye
    Becomes a babe in eternity;

    This is caught by females bright,
    And return’d to its own delight.
    The bleat, the bark, bellow, and roar,
    Are waves that beat on heaven’s shore.

    The babe that weeps the rod beneath
    Writes revenge in realms of death.
    The beggar’s rags, fluttering in air,
    Does to rags the heavens tear.

    The soldier, arm’d with sword and gun,
    Palsied strikes the summer’s sun.
    The poor man’s farthing is worth more
    Than all the gold on Afric’s shore.

    One mite wrung from the lab’rer’s hands
    Shall buy and sell the miser’s lands;
    Or, if protected from on high,
    Does that whole nation sell and buy.

    He who mocks the infant’s faith
    Shall be mock’d in age and death.
    He who shall teach the child to doubt
    The rotting grave shall ne’er get out.

    He who respects the infant’s faith
    Triumphs over hell and death.
    The child’s toys and the old man’s reasons
    Are the fruits of the two seasons.

    The questioner, who sits so sly,
    Shall never know how to reply.
    He who replies to words of doubt
    Doth put the light of knowledge out.

    The strongest poison ever known
    Came from Caesar’s laurel crown.
    Nought can deform the human race
    Like to the armour’s iron brace.

    When gold and gems adorn the plow,
    To peaceful arts shall envy bow.
    A riddle, or the cricket’s cry,
    Is to doubt a fit reply.

    The emmet’s inch and eagle’s mile
    Make lame philosophy to smile.
    He who doubts from what he sees
    Will ne’er believe, do what you please.

    If the sun and moon should doubt,
    They’d immediately go out.
    To be in a passion you good may do,
    But no good if a passion is in you.

    The whore and gambler, by the state
    Licensed, build that nation’s fate.
    The harlot’s cry from street to street
    Shall weave old England’s winding-sheet.

    The winner’s shout, the loser’s curse,
    Dance before dead England’s hearse.

    Every night and every morn
    Some to misery are born,
    Every morn and every night
    Some are born to sweet delight.

    Some are born to sweet delight,
    Some are born to endless night.

    We are led to believe a lie
    When we see not thro’ the eye,
    Which was born in a night to perish in a night,
    When the soul slept in beams of light.

    God appears, and God is light,
    To those poor souls who dwell in night;
    But does a human form display
    To those who dwell in realms of day.

  2. 1 Οκτωβρίου 2012 στο 1:04 μμ

    (και παραμένω αγνωστικιστής άθεος βέβαια… -χεχε)

  3. 1 Οκτωβρίου 2012 στο 1:14 μμ

    Εγώ θυμήθηκα το πρωί μόνον τον πρώτο στίχο [κάτι σχετικο-άσχετο: ……. κόκκος ……. ]

    Ευχαριστούμε που μας θύμισες και τους υπόλοιπους!

    Καλή σου μέρα!

    ΥΓ. Παραμένω αισχρά άθεος. Το Κυρία τους εκεί έξω [κι εδώ μέσα] είναι απόλυτα συνειδητό και απόλυτα απρόσωπο. Δεν καταλαβαίνει μία από τίποτα. Ό,τι ισχύει για τον Πάπα [ή όποιον βγάζει πρώτο το… πιστόμετρο] ισχύει και για τον τελευταίο κόκκο της απέραντης παραλίας του σύμπαντος.

  4. 1 Οκτωβρίου 2012 στο 4:00 μμ

    κι εγώ θυμήθηκα τον Aldous Huxley και τα «The Doors of Perception» (1954) και
    «Heaven and Hell» (1956), ελληνική έκδοση «Απόπειρα» ?? σε έναν τόμο και μετάφραση Δημ. Πουλικάκου??

  5. 1 Οκτωβρίου 2012 στο 8:27 μμ

    Ο Χάξλεϋ «τσίμπησε» τον τίτλο του έργου του απ’ τον Μπλέικ, όπως άλλωστε και οι Doors.

    Ο Πουλίκας λίγο δύσκολο να μετέφραζε στα 13 του, κι οι εκδόσεις «Απόπειρα», αν δεν κάνω λάθος, εμφανίστηκαν τη δεκαετία του 1980. Δίχως το hard copy, θα χαθούμε 🙂

    Καλό σας βράδυ!

  6. 1 Οκτωβρίου 2012 στο 8:29 μμ

    Μα καλέ μου άνθρωπε, στα λέητ έητυς μετέφρασε ο Πουλίκας
    καλό σας βράδυ επίσης!

  7. 1 Οκτωβρίου 2012 στο 8:33 μμ

    😆 😆 😆

    Προφανώς οι μπογιές βλάπτουν σοβαρά τις αντιληπτικές ικανότητες του ανθρώπου, σε αντίθεση με το LSD.

    😆 😆 😆

  8. 1 Οκτωβρίου 2012 στο 8:39 μμ

    μπογιές: έργα βαφής στο σπίτι, που σέρνονται εδώ και μέρες, ελέω κάποιων καταπληκτικών τύπων, οι οποίοι ευτυχώς αρνούνται «να πιουν με τα αφεντικά» [ίδια είναι δεξιά κι αριστερά!], γιατί θα μας έπαιρναν Χριστούγεννα… 😆

  9. 1 Οκτωβρίου 2012 στο 8:47 μμ

    εμ, πες μου έτσι και τα χρειάστηκα με τα διφορούμενα!!
    🙂

  10. 1 Οκτωβρίου 2012 στο 9:21 μμ

    Επειδή το έχω το βιβλίο… Εκδόσεις Απόπειρα, c1980, σε μετάφραση Νίκου Πρατσίνη και Ντίνας Σώτηρα. Με εισαγωγή το δοκίμιο του Octavio Paz, «Καθένας έχει τον παράδεισο που αξίζει».

    Καλησπερούδια σας!

  11. 1 Οκτωβρίου 2012 στο 9:33 μμ

    Το βιβλίο είναι 2 σε έναν ενιαίο τόμο:
    Οι θύρες της ενόρασης
    και
    Ουρανός και κόλαση
    καλησπερούδια σας και σας μαντάμ!

  12. 1 Οκτωβρίου 2012 στο 10:00 μμ

    @ L’Enfant de la Haute Mer

    Οι μισές ιστορίες, συνήθως, είναι ακατανόητες σε σχέση με τις ολόκληρες – δεν είναι διφορούμενες 🙂

  13. 1 Οκτωβρίου 2012 στο 10:02 μμ

    @ KnowDame

    Καλησπέρα σας και καλό βράτσας! 🙂

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s