Αρχική > Ρηχοί Στοχασμοί, Στα χρόνια του ΔΝΤ > Αναστοχαστική περιαγωγή στα χρόνια της κρίσης

Αναστοχαστική περιαγωγή στα χρόνια της κρίσης

Δεν πιστεύω να περιμένατε και [την] ανάλυση…

Όποιος ζει εδώ γύρω, σ’ αυτόν τον πλανήτη, σήμερα, σ’ αυτήν την εποχή, κι έχει «μάτια» βλέπει…

Τα όμορφα συστήματα, όμορφα καίγονται…

Οι όμορφες ιδεολογίες, όμορφα κι αυτές καίγονται…

Κι οι όμορφοι στοχασμοί, όμορφα καίγονται κι αυτοί…

Κι οι υποστηρικτές τους, όμορφα κι αυτοί τα καίνε…

Advertisements
  1. 3 Οκτωβρίου 2012 στο 12:44 μμ

    500 ποστάκια με το σημερινό… Και 5150 σχόλια…

    [Μου εύχομαι να μην γίνουν ούτε 501 – τα ποστάκια]

    [Τα σχόλια έγιναν ήδη 5151 :-)]

    Να περνάτε υπέροχα! Μπορείτε και υπεροχότερα!

  2. 3 Οκτωβρίου 2012 στο 1:49 μμ

    αειθαλής! στοχαστκό Ράκος!

  3. 3 Οκτωβρίου 2012 στο 1:52 μμ


    με τες εκτεταμένες επικράτειες,
    με την ποικίλη δράσι των στοχαστικών προσαρμογών.
    και την κοινήνελληνική λαλιά
    ως μέσα στην Βακτριανή την πήγαμεν, ως τους Ινδούς.

    για …φωτιές να μιλούμε τώρα!

    ασελγώντας στο 200πΧ

    καλημεράκος!!!

  4. 3 Οκτωβρίου 2012 στο 2:24 μμ

    Καλομεσημεράννος!

    Μια φορά ράκος, Αε[ι]ράκος…

    Ως τη Βακτριανή κι ακόμα παραπέρα, αλλά πάντα… σιωπηλοί…

    Για φωτιές, για φωτιές, στη Λακεδαίμονα!

  5. 3 Οκτωβρίου 2012 στο 5:48 μμ

    Θα έλεγα να μην ανησυχούμε για τις φωτιές και τα καμένα κάθε λογής….

    Στοχαστικά ο τσομπάνος νομάδας παππούς μου έλεγε….»γέρασαν τα παλιόχορτα και ξεράθηκαν…..ρήμαξε ο τόπος και τα πρόβατα μέναν νηστικά….πάτησα κι εγώ ένα σπίρτο και εκεί να δεις….τι ζωντάνια βγήκε απ’ τη καψάλα…..»

  6. 3 Οκτωβρίου 2012 στο 9:18 μμ

    Ανησυχούμε; Σε καμία περίπτωση δεν θα χρησιμοποιούσα αυτό το ρήμα ή κάποιο παρεμφερές. Θα προτιμούσα το «διασκεδάζουμε» ή κάτι παρόμοιο…

    Ο τσομπάνος νομάδας παππούς σας ήταν πολύ σοφός. Και, θαρρώ, πως αυτό ακριβώς θα συμβεί…

    Και μην κοιτάτε η σημερινή μέρα που δεν ευνοεί το πράσινο [εκδίωξη Κατσουράνη απ’ τον ΠΑΟ, αποχώρηση Ραγκούση απ’ το ΠΑΣΟΚ…]

    Η βραδιά μπορεί να είναι κόκκινη στο Emirates…

    [Κλέβω λιγάκι αφού και οι δύο ομάδες ερυθρόλευκες είναι 😉 ]

    Καλό σας βράδυ!

  7. 4 Οκτωβρίου 2012 στο 10:13 πμ

    παίξαμε καλύτερα από άλλες φορές…
    δε θα αναλύσω περισσότερα…
    καλημεράκος:

  8. 5 Οκτωβρίου 2012 στο 8:22 μμ

    …. μας οικειώνει με την αδάμαστη σκέψη. Πρόκειται για τη σκέψη που δεν ορρωδεί μπροστά σε τίποτα.

    Χίλια μύρια κύματα… που λεν και στο Αϊβαλί…

  9. 5 Οκτωβρίου 2012 στο 8:42 μμ

    Δεν θυμάμαι αν το ‘χει πει ο Νίτσε, πλην όμως η βούληση εμφανίζεται μετά την «αναστολή» της σκέψης. Καμία σχέση δηλαδή. Και οι δύο μαζί είναι αδύνατον, εκ φύσεως 😉 , να συνυπάρξουν.

    Για να μην παρεξηγούμαι. Όχι ότι με νοιάζει… 🙂

  10. 5 Οκτωβρίου 2012 στο 9:01 μμ

    Φυσικά, όλα αυτά τα ζητηματάκια τα έχω αναπτύξει σχεδόν πλήρως εδώ μέσα, τους τελευταίους 18 μήνες. Αλλά με έναν… «κεκαλυμμένο» τρόπο. Μη φιλοσοφικό, δηλαδή. Για να μην καταλάβουν τίποτα οι φιλοσοφούντες… 🙂

    Όπως, ας πούμε, το ζητηματάκι του τι συμβαίνει όταν κάποιος φτάσει την «αδάμαστη σκέψη του» στα όριά της… Τότε αρχίζει η… ορρωδία, ο πόνος του Νίτσε, ή η χαρά;

    Καλό ερώτημα. Ανάλογα με την περίπτωση. Θέμα προσωπικής δύναμης είναι. Ξέρετε αυτό το πράμα που κατασπαταλάμε στην καθημερινότητά μας και μετά δεν περισσεύει τίποτα και για τίποτα… Κακούργα ζωή… 🙂

  11. 2 Δεκεμβρίου 2012 στο 11:29 μμ

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s