After Life :-)

Ως μουσική επένδυση, των όσων ακολουθούν, η απολύτως αγαπημένη μου το τελευταίο διάστημα Lhasa de Sela [απ’ το σχετικό κανάλι στο γιουτούμπι – τα 13, imho, καλύτερα τραγούδια της]:

Ακολουθούν οι τρεις τελευταίες παράγραφοι ενός άρθρου:

[…] The plain fact is that the materialist picture of the body and brain as the producers, rather than the vehicles, of human consciousness is doomed. In its place a new view of mind and body will emerge, and in fact is emerging already. This view is scientific and spiritual in equal measure and will value what the greatest scientists of history themselves always valued above all: truth.

This new picture of reality will take a long time to put together. It won’t be finished in my time, or even, I suspect, my sons’ either. In fact, reality is too vast, too complex, and too irreducibly mysterious for a full picture of it ever to be absolutely complete. But in essence, it will show the universe as evolving, multi-dimensional, and known down to its every last atom by a God who cares for us even more deeply and fiercely than any parent ever loved their child.

Ι’m still a doctor, and still a man of science every bit as much as I was before I had my experience. But on a deep level I’m very different from the person I was before, because I’ve caught a glimpse of this emerging picture of reality. And you can believe me when I tell you that it will be worth every bit of the work it will take us, and those who come after us, to get it right.

Αυτά λέει ένας νευροχειρουργός που είχε μια afterlife experience.

► Η σχετική είδηση στα ελληνικά [οι πρώτες παράγραφοι του άρθρου στα αγγλικά, μεταφρασμένες]:

Νευροεπιστήμονας υποστηρίζει ότι ο παράδεισος υπάρχει!

► Και το άρθρο του νευροχειρουργού όπως δημοσιεύτηκε στο Newsweek [τέσσερις διαδικτυακές σελιδούλες είναι]:

Heaven Is Real: A Doctor’s Experience With the Afterlife

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Αφού καταλάβαμε, μετά χιλίων κόπων και βασάνων, ποια είναι η κόλαση [Θυμάμαι τις αμαρτίες μου #223], τώρα που μάθαμε πως υπάρχει και παράδεισος, ποιος μας πιάνει…

Και δεν κάνω πλάκα… 😆

Κατηγορίες:Καθαρή Επιστήμη, Pure Science Ετικέτες:
  1. 9 Οκτωβρίου 2012 στο 12:10 πμ

    βρε λες;…

  2. 9 Οκτωβρίου 2012 στο 12:12 πμ

    Ξέρω κι εγώ;;;

    Κατά μία έννοια είμαι νεκρός, αλλά στον παράδεισο δεν έχω πάει ακόμα για να επιβεβαιώσω τα όσα λέει ο δόκτωρ…

    Απ’ την άλλη βέβαια, μπορώ να πω αυτό που δεν λέει ο δόκτωρ, ότι η κόλαση είναι σίγουρα αυτό που ζούμε. Ο Καλβίνο είχε δίκιο, αλλά του ξέφυγε ο τρίτος τρόπος αντιμετώπισής της…

  3. 9 Οκτωβρίου 2012 στο 12:18 πμ

    μου θύμισε αυτό:

  4. 9 Οκτωβρίου 2012 στο 12:20 πμ

    τι είναι αυτό το καινούριο φουστάνι του blog?
    το πληρώσατε ή είναι δωρεάν;

  5. 9 Οκτωβρίου 2012 στο 12:24 πμ

    Κι έτσι γίνονται δύο οι νευροεπιστήμονες με επιθανάτιες εμπειρίες και με ανατροπή όλων των πιστεύω που τους υπαγόρευε η επιστήμη τους! Ωραία!!!

    Καλημεροκαλησπερούδια στην παρέα! 🙂

  6. 9 Οκτωβρίου 2012 στο 12:30 πμ

    @ L’Enfant de la Haute Mer

    Το βιδεάκι θα το δω αύριο. Περιμένω να τελειώσει η Λάσα, να αποσυρθώ… Μερσί!

    Όχι, σιγά. Απλά το theme επιτρέπει να βάζω μια φωτό από πίσω, και βρήκα μια πανηγυρτζίδικη με πολλά χρώματα και την έβαλα… [Δίχως σπουδές αισθητικής το καημένο, τι να έβαζα;;; Την τσίμπησα πάντως απ’ τη γουίκι, από ένα άρθρο για το Body without Organs…]

  7. 9 Οκτωβρίου 2012 στο 12:33 πμ

    Καλημεροκαλησπερούδια μικρή!

  8. 9 Οκτωβρίου 2012 στο 12:33 πμ

    @ KnowDame

    Πολύ κίνηση προς και από τον Άλλο Κόσμο!!! Έκτακτα!!!

    Και αυτό το βιδεάκι θα το δω αύριο… Ευχαριστούμε! [Ας ελπίσουμε ότι υπάρχει και Ανάσταση Νεκρών… Μου λείπει η Λάσα 🙂 ]

    Καλημεροκαλησπερούδια σας! 🙂

  9. 9 Οκτωβρίου 2012 στο 12:36 πμ

    καλά, να μην ακούω ανατριχιαστικά, τα χρώματα είναι πάρα πολύ ωραία!
    Εγώ, φοβάμαι πως αν αλλάξω φουστάνι θα χαλάσουν τα πάντα όλα και θα πρέπει να το ξαναστήσω από τη αρχή..

  10. 9 Οκτωβρίου 2012 στο 12:38 πμ

    το γιουτούμβιον καταπλήκτικαλ

  11. 9 Οκτωβρίου 2012 στο 12:43 πμ

    @ L’Enfant de la Haute Mer

    Ανατριχιαστικά;;;!!! Τι περιμένατε τέτοια ώρα και με τέτοια συζήτηση; 🙂

    Δεν ξέρω αν το theme σας επιτρέπει την αλλαγή φόντου. Αν την επιτρέπει, δεν αλλάζει τίποτα αν δεν σας αρέσει. Απλά την αφαιρείτει.

    Ευχαριστιόμαστε τα μάλα που σας ήρεσεν. Λέω να κάνω διάφορα εκεί, αλλά το μέλλον μπορεί να περιμένει… Εξάλλου, στρωμένο με αιθέριες υπάρξεις είναι… 😆 [Τα λέει κι ο Δόκτωρ…]

  12. 9 Οκτωβρίου 2012 στο 12:44 πμ

    “You are loved and cherished, dearly, forever.”

    “You have nothing to fear.”

    “There is nothing you can do wrong.”

    Είπε ο «άγγελος» στον γιατρό…

  13. 9 Οκτωβρίου 2012 στο 12:45 πμ

    Μάλλον απ’ τους εκπεσόντες θα είναι, ή ο γιατρός τα ερμήνευσε λάθος…

    Στο τρίτο, για παράδειγμα, μάλλον του είπε: «Κάνουμε πάντα τα σωστά λάθη. Για να μαθαίνουμε…» 😉

  14. VM
    9 Οκτωβρίου 2012 στο 1:35 πμ

    να βαλουμε και τον Γιουνγκ στην παρεα!, με την εξης ενδιαφερουσα λεπτομερεια:

    a strange thing happened: I had the feeling that everything was being sloughed away; everything I aimed at or wished for or thought, the whole phantasmagoria of earthly existence, fell away or was stripped from me – an extremely painful process. Nevertheless something remained;

    η οποια και μας παραπεμπει στον Καστανεντα: εννοω την (περιεργη εκεινη του) αποψη οτι η δυναμη που μας αφαιρει την ζωη αρκειται και σε ενα αντιγραφο της, οτι μια φωτοκοπια ολων οσων ζησαμε μπορει να λειτουργησει σαν διαβατηριο…!

  15. 9 Οκτωβρίου 2012 στο 2:42 μμ

    Άμα είναι τόσο καλά να πάμε…τι καθόμαστε?
    Όπως τα περιγράφει πάντως εδώ πρέπει να είμαστε στην κόλαση..
    Η μουσική επένδυση περιττό να σου πω οτι είναι απλά μαγευτική…
    να σαι καλά που τα μοιράζεσαι και έχουμε την ευκαιρία να τα ακούσουμε κι εμείς..
    την καλησπέρα μου και τα φιλιά μου!! 😀

  16. 10 Οκτωβρίου 2012 στο 10:40 πμ

    @ VM

    Πολύ ενδιαφέροντα τα όσα λέει ο Γιουνγκ. Φυσικά και δεν τα ήξερα. Ευχαριστώ!

    Ο Καρλίτος λέει διάφορα που ισχύουν [σε επίπεδο καθημερινής ζωής, κυρίως*] αλλά λέει κι ένα σωρό παραμύθια για διάφορα. Για τη φωτοκόπια ισχύει αυτό που έγραφαν παλιά τα χαρτονομίσματα για τις δραχμές: «πληρωτέαι επί τη εμφανίσει». Αν δεν το κάνεις, δεν μπορείς να ξέρεις 🙂

    * Και φυσικά το ερώτημα που έχω εγώ, και διάφοροι άλλοι φυσικά, είναι από πού ακριβώς τα «τσίμπησε» αυτά που γράφει περί καθημερινότητας. Γιατί κανείς δεν μπορεί να εντοπίσει την πηγή τους. Για όλα τα υπόλοιπα υπάρχουν αναφορές παντού. Απ’ τους αρχαίους και τους ανατολικούς ως τον Γκουρτζίεφ και τον Χούσσερλ. Το πιθανότερο είναι να του «τα δώσανε» κάποιοι «πακέτο» [κάποιοι με πολύ μεγάλη «παράδοση»], μόνον που ο Καρλίτος τα «κακοχώνεψε», γι’ αυτό και την τελευταία δεκαετία της ζωής του έστησε και την αισχρή φάμπρικα με τη «σέχτα» του…

    Καλημέρα! Να περνάς πάντα υπέροχα! 🙂

  17. 10 Οκτωβρίου 2012 στο 10:43 πμ

    @ onlyandjustme

    Καλημέρα Νικολέτα!

    Τι καθόμαστε;;;!!! Μας κρατάει το γνωστό… ρητό απ’ το γνωστό ανέκδοτο:

    Άλλο ο τουρισμός, άλλο η μετανάστευση!

    Και οι δύο δόκτορες όπως και ο Γιουνγκ ξαναγύρισαν… Δεν έφυγαν οριστικά τότε… Οπότε…

    Χαίρομαι που σου άρεσε η Λάσα.

    Να περνάς πάντα υπέροχα! Μπορείς και υπεροχότερα! 🙂

  18. M
    10 Οκτωβρίου 2012 στο 3:12 μμ

    Λίγο έλειψα (απασχολημένη καθώς ήμουν με την καθημερινότητά μου) κι εσείς πήγατε και ήρθατε από ότι βλέπω. Ενδιαφέροντα τα ποστ σας (πως με στέλνετε μονίμως από το ένα στο άλλο…), οι μουσικές σας και οι απόψεις σας.

    Δεν πιστεύω στην άλλη ζωή, μα πιστεύω στο να πιστεύουμε ότι μας κάνει να νιώθουμε καλά.

    Τις καλημέρες μου αγαπητέ Ράκο!

    υ.γ.: δεν θυμάμαι πια σε ποια ανάρτησή σας ήταν αλλά τις Αόρατες πόλεις του Καλβίνο τις έχω διαβάσει μόνο που δυστυχώς, δεν τις διάβασα όπως εσείς…

  19. 10 Οκτωβρίου 2012 στο 7:58 μμ

    Η άλλη ζωή;

    Η έννοια είναι πολυσυζητημένη….να πάρουμε έναν παπά να μας τα πει; έχει πατενταρισμένες αλήθειες και πιστοποίηση ποιότητας…με το R της γνησιότητας στην ούγια…

    Δυστυχώς είμαστε γεννημένοι πολύ πρόωρα για την στιγμή που θα μπορέσει το μυαλό μας να χωνέψει πράγματα όπως αυτά….κάποια υποψία περιρέει το μυαλό μας, ότι υπάρχει και κάτι πέρα και πάνω από αυτό που ζούμε…γιατί όμως να μην πάμε στην τέταρτη διάσταση και να πάμε στον παράδεισο; ίσως γιατί εκεί μας σπρώχνουν οι επίγειοι μέντορες μας, οι σίγουροι πατενταρισμένοι μεσίτες της μεταθανάτιας μας οικίας….

    Προτιμώ την Ορφική – Πλατωνική – Νεοπλατωνική εκδοχή….η ψυχή μου γεννήθηκε απ’το Εν και όταν πεθάνει το σώμα μου θέλω να θυμηθεί τον δρόμο…θέλω την α-λήθη κατάσταση της ψυχής για να ξαναενωθεί με το Εν …..(τι να σας τα λέω τα ξέρετε καλύτερα…)

    Την καλησπέρα μου…

  20. 11 Οκτωβρίου 2012 στο 8:24 πμ

    @ M

    Καλημέρα σας! 🙂

    Πολύ καλή απασχόληση η καθημερινότητα. Κι εγώ αυτό κάνω συνέχεια. Εντός εκτός και επί τα αυτά. Μόνον οι μουσικές και οι απόψεις μου αλλάζουν συνέχεια…. [Φχαριστώ!]

    Ούτε κι εγώ πιστεύω στην Άλλη Ζωή. Απλά ξέρω πως αυτή εδώ η ζωή έχει τόσα άγνωστα και ανεξερεύνητα παρακλάδια που αποτελεί θανάσιμη πολυτέλεια το να ασχολούμαστε με τη ζωή after…

    ΥΓ1. Σ’ αυτή: Και μην νομίζετε… Κι εγώ τώρα τελευταία τις «διάβασα» διαφορετικά. Με το πάσο σας 🙂

    ΥΓ2. Για να δείτε τι θορύβους ακούω [αυτή τη στιγμή] πρωινιάτικα:

  21. 11 Οκτωβρίου 2012 στο 8:33 πμ

    @ χρηχα

    Πολυσυζητημένη έννοια η Άλλη Ζωή, αλλά όπως λέω και στην Μ -στο προηγούμενο σχόλιο-

    αυτή εδώ η ζωή έχει τόσα άγνωστα και ανεξερεύνητα παρακλάδια που αποτελεί θανάσιμη πολυτέλεια το να ασχολούμαστε με τη ζωή after…

    … και όλες αυτές οι παραθανάτιες [και ουχί μεταθανάτιες] εμπειρίες, σε κάποιο παρακλάδι τούτης της ζωής αναφέρονται [ή τούτης της «αντίληψης», αν προτιμάτε…, για να θυμηθούμε και τον Δανέζη].

    Άπαξ και… δεν…

    Το πιθανότερο είναι η αυγοειδής [=φωτεινή] ψυχή σας να ενωθεί με το Εν, αλλά εν λήθη. Το θέμα είναι να ενωθεί με το Εν εν μνήμη…

    Την καλημέρα μου!

    ΥΓ. Σ’ εσάς αφιερώνω το πρώτο τραγούδι απ’ τον δίσκο του Murcof. Μισό να το βρω στο γιουτούμπι…

    «Ουράνιο Σώμα»:

  22. 11 Οκτωβρίου 2012 στο 8:45 πμ

    @ χρηχα

    Και μιας και ο φίλος VM έχει δώσει εδώ και μέρες την «πάσα» [σχόλιο #14] με την «φωτοκόπια» [έχοντας, ασφαλώς, διαβάσει καλά τον Καρλίτος], να σας πω και την αποψάρα του Καστανέντα για το νόημα της ζωής;

    Εκλαμβάνω τη σιωπή σας ως κατάφαση 🙂

    Το νόημα της ζωής μας, το νόημα της ζωής όλων των νοημόνων όντων, είναι ο εμπλουτισμός της συνείδησης του Ενός [πείτε το όπως θέλετε…]

    Άρα το Εν, το μόνο που ζητάει είναι το σύνολο της επίγνωσής μας, όταν με το καλό πεθάνουμε.

    Δεν ζητάει και τη ζωτική μας δύναμη…

    Όταν φτάσει το Τέλος, αφήνουμε στο Εν ένα αντίγραφο [φωτοκόπια] της «ζωής» μας, και συνεχίζουμε… Άντε και πάλι απ’ την Αρχή. Μόνον που αυτή η αρχή είναι ολίγον τι διαφορετική απ’ την γνωστή…


    Καλημέρα σας!

  23. 11 Οκτωβρίου 2012 στο 8:54 πμ

    Και για να πάω λίγο παρακάτω όλους αυτούς τους συλλογισμούς…

    Όταν πια ο νομάς της Μογγολίας τρώει τα ίδια χάμπουργκερ και βλέπει τις ίδιες ταινίες και έχει τις ίδιες ανησυχίες με το πολεοδομικό ζώον της Νέας Υόρκης, αυτός ο εμπλουτισμός του Ενός απ’ την επίγνωση των ανθρώπων κοντεύει να μηδενιστεί….

    Καταλαβαίνετε τώρα γιατί η ανθρωπότητα ή θα χαθεί ή θα αλλάξει πίστα…

    Κι αυτό θα γίνει σχετικά σύντομα.

    Δε λέω σήμερα αύριο, αλλά θα γίνει. Τα σημάδια για το ένα ή το άλλο είναι ήδη ολοφάνερα. Το τι θα «επιλέξει» η ανθρωπότητα να κάνει, δεν ξέρω…

    Παλεύω όμως για «το άλλο»… 🙂

    Καλημέρα σας και συγνώμην για την ακατάσχετη φλυαρία μου…

  24. 11 Οκτωβρίου 2012 στο 10:43 πμ

    κι εμείς διαβάσαμε στην νεότητά μας δύο καρλιτοβιβλία (ένα στα ελληνικά που δεν το θυμάμαι πια και το «the eagle’s gift» επί το αγγλικότερον) αλλά δεν κάνουμε έτσι..


  25. 11 Οκτωβρίου 2012 στο 10:45 πμ

    Τα λέτε εξαιρετικά!

  26. 11 Οκτωβρίου 2012 στο 10:47 πμ

    αυτό το είπα στον @ χρηχα,
    αλλά βγήκε τέρμα θεού…
    (μα γιατί δεν μας αφήνετε να απαντάμε στους συνανθρώπους μας;)

  27. 11 Οκτωβρίου 2012 στο 11:28 πμ

    (Γιατί μ’ αρέσει η γραμμική διάταξη των σχολίων. Γι’ αυτό!)

    Κι εγώ που τα διάβασα όλα στη νεότητά μου και στα γεράματά μου κι έχω κάνει και κάποια «διδακτορικά» επί του θέματος, τι να κάνω;

    Εσείς τα διπλώματά σας τα πήρατε και μετά τα πετάξατε στον σκουπιδοτενεκέ; 🙂

    Καλημέρα σας!

    (άμα βάζετε αποστολέα, όλα θα πηγαίνουν καλύτερα)

  28. 11 Οκτωβρίου 2012 στο 11:31 πμ

    «παραλήπτη» θέλετε να πείτε..

    Καλημέρα σας!

  29. Ράκος "Lumpen" Κουρελάριος
    11 Οκτωβρίου 2012 στο 11:34 πμ

    Ε, ναι αυτό ήθελα να πω (shy)


  30. 11 Οκτωβρίου 2012 στο 10:04 μμ

    Καλησπέρα σας…

    το εν μνήμη που λέτε, είναι που εννοώ με το στερητικό «α» πριν την λήθη…(α-λήθη)…

    Δεν είχα υπ’ όψιν μου την θεωρία που παραθέτετε από τον Καστανέτα ( δεν έτυχε στα χέρια μου βιβλίο του)….αλλά δεν διαφέρει και πολύ από την άποψη που είχα γράψει πριν αρκετό καιρό κάπου εδώ γύρω…ότι είμαστε το λίπασμα εμπλουτισμού του ζωντανού οργανισμού γη….για την ακρίβεια πιστεύω ότι το μυαλό μας «εμπλουτίζει» με «έξυπνες» οργανικές ουσίες , ουσίες δλδ που ενεπλάκησαν κατά κάποιο τρόπο μέσα σε έναν εγκέφαλο με τις διαδικασίες της σκέψης και της δημιουργίας….ή αν θέλετε με τις ανώτερες χημικές διεργασίες…
    Υπάρχει εδώ κάτι που πρέπει να προσθέσω σαν παράθεμα για να καταλάβετε τι εννοώ , πέρα από το συμβολικό της σκέψης μου…έχει αποδειχτεί ότι μόρια από κάποιο στοιχείο που «ενεπλάκη» σε μια χημική διαδικασία, έχει μνήμη αυτής της διαδικασίας ακόμα και σε συνθήκες που έχει περάσει από φάση «αποστείρωσης » (να το πούμε έτσι)…π.χ. το νερό που εμπεριέχει για αρκετό διάστημα έναν καταλύτη, ακόμη και αν αποσταχθεί και μείνει καθαρό νερό χωρίς ούτε ένα μόριο καταλύτη μέσα του , μπορεί να προκαλέσει ασθενείς αντιδράσεις σε ορισμένες ουσίες τις οποίες ο καταλύτης άλλαζε ριζικά…αλλά εν απουσία καταλύτη , μόνο με το νερό με «μνήμη» αυτό δεν θα’ πρεπε να γίνεται…

    Ίσως να θεωρήσετε ότι βγήκα από το θέμα, ( το ότι πλατειάζω δεν με απασχολεί, μ’αρέσει να σας παιδεύω μάλλον), αλλά αυτό εμένα με έκανε να βγάλω το πιο πάνω συμπέρασμα…ότι δλδ το «ανώτερο» μυαλό μας είναι στην ουσία ένα βελτιωτικό λίπασμα για την μάνα γή…κοτσάροντας το δίπλα στον Καστανέτα, και τα αντίγραφα αναφορών προς το Ένα που προείπατε, μια χαρά νόημα βγαίνει….

  31. 11 Οκτωβρίου 2012 στο 10:07 μμ

    @ L’Enfant de la Haute Mer…

    (το είδα λίγο καθυστερημένα το σχόλιό σας…)

  32. 12 Οκτωβρίου 2012 στο 12:44 μμ

    @ χρηχα

    Καλημέρα σας!

    Μια χαρά τα λέτε, αν και κάπως υλιστικά, πλην όμως δεν μπορώ να σας παρακολουθήσω, διότι βρίσκομαι [τελείως κατά λάθος!] πολύ ψηλά στο όρος Hangover [μετά από ένα 17χρονο μπουκάλι σκωτσέζικο ουίσκυ, που έφερε επί τη αφίξει του αλλοδαπός φίλος, και κάποιες μπουκάλες μερλό…] και διστάζω -στην κατάστασή μου- να αρχίσω να κατηφορίζω…


    Χικ… 🙂


  33. M
    12 Οκτωβρίου 2012 στο 1:00 μμ

    Σας ευχαριστώ πολύ για την αφιέρωση αλλά για να είμαι ειλικρινής, παρότι τα μουσικά μας γούστα δεν απέχουν πολύ, με αυτό το συγκεκριμένο αγριεύτηκα λίγο :-D.

    υ.γ.: μη βιαστείτε να φύγετε από την παρούσα κατάστασή σας. Η νηφαλιότητα δεν ωφέλησε ποτέ κανέναν από όσο ξέρω 🙂

    Καλό weekend!

  34. M
    12 Οκτωβρίου 2012 στο 1:03 μμ

    Πάρτε κι αυτό, ίσως βοηθήσει 🙂

  35. 12 Οκτωβρίου 2012 στο 1:18 μμ

    @ M

    Ουπς! Σόρρυ για το αγρίεμα. 🙂 Δεν είχα κακές προθέσεις 😆


    ΥΓ1. Δεν βιάζομαι καθόλου… Εξάλλου νηφάλιος είμαι σε όλα [εκτός απ’ το (οινό)πνευμα 😉 ] Ευχαριστώ για την «πάσα». Σκεφτόμουν χτες να ανεβάσω ένα απόσπασμα από ένα βιβλίο περί νηφαλιότητας. Θα το κάνω κάποια στιγμή…

    ΥΓ2. Εξαιρετικό το άσμα. Ό,τι έπρεπε! Μιλ μερσί! Καλό Σ/Κ! 🙂

  36. 13 Οκτωβρίου 2012 στο 12:00 πμ

    Μόνος πίνετε;

    Και δεν κερνάτε έ;

    Εγώ πάντως κερνάω ….αρκεί απλά να’ ρθετε Ξάνθη….

    Υλιστικό ;μα η ύλη είναι ενέργεια στην σωστή διάταξη….ενέργεια = πνεύμα (λέμε τώρα)…. άρα δεν υπάρχει ύλη μόνο πνεύμα…..
    οπότε ….

  37. 13 Οκτωβρίου 2012 στο 12:07 πμ

    Χτες; Όχι βέβαια. Ήταν μεγαλούτσικη παρέα…

    Όχι ότι δεν πίνω και μόνος… Είναι καλύτερα μερικές φορές…

    Κάποια στιγμή θα έρθω. Το μόνο σίγουρο. Το πότε δεν ξέρω.

    Τα γνωστά: η ύλη είναι ενέργεια, μόνον που η αντίληψή μας μάς κάνει να σκοντάφτουμε συνέχεια πάνω σε αντικείμενα. 🙂

    Καλό σας βράδυ!

  38. 13 Οκτωβρίου 2012 στο 12:34 πμ

    Ναι , έχετε δίκιο….η αντίληψή μου τράκαρε με ένα κλαδί προχθές και μου έκανε ένα καρούμπαλο τόοοσο στο γυμνό μου κρανίο….

    Ξέρετε…μου θυμίζω ώρες ώρες τον λαγό που περίμενε το λιοντάρι….

    καληνύχτα σας…

  1. No trackbacks yet.


Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:


Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )


Σύνδεση με %s