Always Look On The Bright Side Of Life

ΥΓ. Διάβαζα πριν από λίγο, κάποια πραγματάκια που γράφαμε το καλοκαίρι του 2007 [ναι, επτά είναι ο τελευταίος αριθμός] με τον Νικόλα Περιστέρη [τα λέγαμε και τηλεφωνικά από τότε], για το αν η ελληνική κοινωνία  το ελληνικό κοινωνικό μόρφωμα είχε πιάσει πάτο. Έλεγα τότε πως είχε πιάσει, και πως ό,τι παρατηρούσαμε ήταν τα φαινόμενα που παρήγαγε η γενικευμένη σήψη του μορφώματος… Ο Νικόλας, αν θυμάμαι καλά, έλεγε πως δεν είχαμε πιάσει ακόμα πάτο – όχι ότι υπήρχε και καμιά διαφωνία μεταξύ μας…

Ναι, πολύ πριν την κρίση. Τότε ίσως φαινόμασταν μίζεροι που δεν «απολαμβάναμε» τη ζωή, που είναι, ως γνωστόν, μικρής διάρκειας…

Σήμερα, που χαιρόμαστε σαν μικρά παιδάκια με το οτιδήποτε, πάλι «σοκάρουμε» τους πάντα «έκπληκτους» νεοέλληνες…

Σημεία των καιρών…

Κι αυτά, κι εκείνα, και όλα τ’ άλλα…
_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Να περνάτε πάντα υπέροχα! Μην σας πάρει και σας… σταυρώσει! 😆

Advertisements
  1. 16 Οκτωβρίου 2012 στο 8:50 μμ
  2. 16 Οκτωβρίου 2012 στο 8:53 μμ

    Πέντε χρόνια…

    Λες και πέρασαν πέντε δεκαετίες…

    Ίσως, τελικά, να μην είναι και τόσο μικρής διάρκειας… 🙂

  3. 16 Οκτωβρίου 2012 στο 8:59 μμ

    π.χ. αρχές του 2008:

    “Σας πήραμε, σας πήραμε φλουρί κωνσταντινάτο!”

    “Μας πήρατε, μας πήρατε βαρέλι δίχως πάτο!”

    Η στιχομυθία από το γνωστό [;] παιδικό παιχνίδι.

    Το έχω γράψει εδώ και μήνες.

    Το βαρέλι έχει πάτο. Τον “πιάσαμε” εδώ και χρόνια. Αυτό που παρακολουθούμε -live!- είναι η σήψη μας, και τα “περίεργα” φαινόμενα που αυτή δημιουργεί.

    Και γράμματα γνωρίζω, και άλλο τι δεν έχω να προσθέσω.

  4. 16 Οκτωβρίου 2012 στο 9:20 μμ

    Τελικά το παλιό μου το μπλόγκι είχε [και έχει] εξαιρετικό ενδιαφέρον. Μήνες είχα να πατήσω εκεί μέσα…

    Το ‘κλεισα στην ψύχρα, όταν είχα τελειώσει την ανακεφαλαίωση [με την καστανεδική έννοια του όρου, τότε δεν καταλάβαινα τι έκανα] της «ελληνικουριάς» μου…

    Και, τότε, συχνά πυκνά μόνος μου σχολίαζα. Όπως τώρα καλή ώρα 😆

    Τι ανακεφαλαιώνω εδώ δεν ξέρω… Αλλά πού θα μου πάει; 🙂

  5. 16 Οκτωβρίου 2012 στο 10:03 μμ

    Ω κατά την πολύ ταπεινή μου άποψη είχαμε πιάσει πάτο πολλά πολλά χρόνια πριν, όταν βυθίζαμε στα όνειρα στον ωκεανό του βολέματος και όταν στα σκάνδαλα που γίνονταν μπροστά στα μάτια μας κάναμε τα στραβά μάτια, όταν το να δίνουμε στην αλήθεια άλλο όνομα φάνταζε απόλυτα λογικό.
    «Να περνάτε πάντα υπέροχα! Μην σας πάρει και σας… σταυρώσει!» εντάξει ήταν επική η ατάκα.
    Καλό βραδάκι! 🙂

  6. 16 Οκτωβρίου 2012 στο 10:04 μμ

    Πέντε χρόνια…από την άποψη γεγονότων είναι και για μένα σαν να πέρασαν πέντε δεκαετίες…..αλλά αν τα συνδέσω με άλλα πράγματα, έχω την άισθηση ότι δεν πέρασαν παρά μερικοί μήνες….είναι και η αίσθηση τελευταία , ότι οι εβδομάδες περνάνε σαν μια μέρα και μια νύχτα….
    α…και μια άλλη άισθηση που τείνει να γενικευτεί μέσα στο ανώφελο και ακατοίκητο μου….οι μέρες περνάνε αργά και βασανιστικά και δύσκολα….οι μήνες όμως δεν καταλαβαίνω πως….εκεί που είχανε Ιούλιο για παράδειγμα και περίμενα πως και τι να’ ρθει ο Οκτώβρης, σήμερα δυσκολεύομαι να συνειδητοποιήσω ότι ήρθε και σχεδόν πέρασε….

  7. 16 Οκτωβρίου 2012 στο 10:20 μμ

    @ ♔DƦάɱα QuƎeи ♔

    Ίσως και να ήμασταν στον πάτο απ’ την αρχή 🙂 και απλά αργά-αργά και βασανιστικά χάνουμε ο καθένας με τη σειρά του τις ψευδαισθήσεις μας…

    Θενκς!

    Καλό βράδυ! 🙂

  8. 16 Οκτωβρίου 2012 στο 10:22 μμ

    @ χρηχα

    Ναι…

    Εγώ νιώθω επιπλέον ότι είμαι κι άλλος άνθρωπος [όχι ότι δεν είμαι, αλλά το νιώθω κιόλας 🙂 ]

    Καλό βράδυ! «-)

  9. 17 Οκτωβρίου 2012 στο 9:54 πμ

    Κυρία τους! Τι με βάζεις και διαβάζω πρωί πρωί;

    Αυτά είναι τα 20 πιο δημοφιλή τραγούδια για… κηδείες [λίστα]

    13. Monty Python – «Always Look on the Bright Side of Life»

    Ούτε καν στο τοπ τεν;;;!!!

    Και μάλιστα το 13;;;!!!

    Την έχω πολύ άσχημα… 😆

  10. 17 Οκτωβρίου 2012 στο 9:56 πμ

    Θέλω να μάθω ποιος φρεσκοπεθαμένος μου ‘στειλε με… ραδιοκύματα την επιθυμία του…

    Και τι στον κόσμο!

    [Σ’ αυτόν ή σε οποιονδήποτε άλλο…]

  11. Νικολας Περιστερης
    17 Οκτωβρίου 2012 στο 4:45 μμ

    Και που να δειτε τι λεμε για το μελλον , θα σκασετε στα γελια διοτι αλλιως δεν αντεχετε το σκηνικο … αντε πιαστε στασιδι σε καμμια τιβι να βλεπετε τις κωμωδιες του 50-70 για να μου συνελθετε απο την χρυσαυγιτιδα , χασαμε και τον Γαιτανο παει και αυτος , οχι πως δεν ηταν αλλα λεμε και καμμια υποσημειωση στο απυθμενο χαος της Παρτιδας του Κοσμου ολου.

    Α και που ειστε η ψυχαναλυση ως γνωστον ειναι επιστημη … τι διαβαζω ο ερμος !!!

    καλο μεσημεροαπογευμα

  12. 17 Οκτωβρίου 2012 στο 7:36 μμ

    Άβε…

    Ευτυχώς που δεν τα γράφουμε πια… Πόσες γελαστές φατσούλες ν’ αντέξει κι ο καημένος ο γραπτός λόγος… Δεν χρειάζεται να τον κακοποιούμε κι άλλο…

    Η ψυχανάλυση είναι ο Σοπενάουερ με τον Νίτσε που τους έκανε «επιστήμη» ο Φρόυντ. Φυσικά «δεν» τους είχε διαβάσει…

    Τέια!!!

    Καλό σου βράδυ!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s