31 Οκτωβρίου 2012

24 Απριλίου 2011. Ανήμερα του Πάσχα πέρυσι. [Το συγκεκριμένο ποστάκι ήταν «απόρρητο», απ’ τον Ιούνιο του 2011. Enjoy!]

Ράκος "Lumpen" Κουρελάριος

Το αρνάκι είναι σχεδόν έτοιμο. Εμ, αυτά παθαίνει όποιος ξυπνάει απ’ τα χαράματα για… ν’ ανάψει τη φωτιά. Χαμήλωσα τη θερμοκρασία στο φούρνο, και μέχρι να ‘ρθει η ώρα του φαγητού θα ‘ναι λουκούμι.

_ _ _ _ _ _ _ _ _

Στο μεταξύ… «έγραψα» κι έναν αποχαιρετισμό. [Κάτι τελείωσε…]

Γιατί σήμερα;

Ύστερα από σχεδόν τρεις δεκαετίες…

Δεν ξέρω.

Ξύπνησα και στο νου μου ήρθε εκείνη η περίοδος της ζωής μου.

Και οι συγκεκριμένοι, πολυαγαπημένοι, φίλοι.

Άνθρωποι με τους οποίους είχαμε βαδίσει δίπλα-δίπλα για μήνες και/ή για χρόνια.

Φτιάχνοντας ο καθένας μας το μονοπάτι της ζωής του.

Άκουγα τα τραγούδια της ζωής τους. Άκουγαν τα δικά μου.

Και «μοιραζόμασταν» τα λιγοστά, φτωχικά, ψιχουλάκια χαράς που «ανακαλύπταμε».

Τόσα «ξέραμε», τόσα μας είχαν μάθει, τόσα κάναμε, τόσο λίγα είχαμε να μοιραστούμε…

Τόσο αδιόρθωτα ηλίθιοι τότε. Τόσο αδιόρθωτα ηλίθιοι σήμερα. Όλοι μας.

_ _ _ _ _ _ _ _…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.051 επιπλέον λέξεις

Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized