Αρχική > Πρόσωπα, Ρηχοί Στοχασμοί, Φιλοσοφία > Ένας, κάποιος, Φρήντριχ

Ένας, κάποιος, Φρήντριχ

Ανοίγεις το βιβλίο ενός κάποιου Φρήντριχ, και στην πρώτη σελίδα διαβάζεις [μετ. Ζ. Σαρίκας]:

Κατοικώ στο δικό μου σπίτι,

Ποτέ δεν αντέγραψα κανέναν σε τίποτε

Και -κοροϊδεύω κάθε δάσκαλο/δεξιοτέχνη

Που δεν κορόιδεψε τον εαυτό του.

Και στον πρόλογο:

Το βιβλίο μοιάζει να είναι γραμμένο στη γλώσσα του ανέμου που λιώνει τα χιόνια: είναι φτιαγμένο από υπεροψία, ανησυχία, αντίφαση, απριλιάτικο καιρό – έτσι που θυμίζει συνεχώς στον καθένα όχι μόνον ότι ο χειμώνας είναι κοντά αλλά και τη νίκη σε βάρος του χειμώνα, νίκη που έρχεται, πρέπει να έρθει, κι ίσως έχει έρθει ήδη… […]

Τι το παράξενο λοιπόν αν βγαίνουν εδώ στο φως πολλά παράλογα και τρελά πράγματα, πολλή κατεργάρικη τρυφερότητα, που ξοδεύεται ακόμη και για προβλήματα που έχουν αγκαθωτό δέρμα και που δεν επιτρέπουν να τα χαϊδεύεις και να τα σαγηνεύεις; […]

Κι όποιος όμως θα μπορούσε να το κάνει, θα μου συγχωρούσε σίγουρα τη λίγη τρέλα, τη λίγη υπερβολή, τη λίγη «χαρούμενη επιστήμη» -για παράδειγμα, τη φούχτα τραγούδια που προστέθηκαν σ’ αυτό το βιβλίο- τραγούδια όπου ένας ποιητής κοροϊδεύει όλους τους ποιητές με τρόπο δύσκολα συγχωρητέο. […]

Κάτι υποδειγματικά άσχημο και κακό αναγγέλλεται εδώ: Incipit parodia [Η παρωδία αρχίζει], δεν χωράει αμφιβολία. […]

Ας αφήσουμε όμως τον κύριο Νίτσε […]

Συνεχίζει, μιλώντας για ψυχολογία, φιλοσοφία και υγεία. Περιγράφει με τον πιο ξεκάθαρο [ξεκάθαρο, για όποιον δεν έμαθε απλώς ανάγνωση και γραφή…] τρόπο  το «πρόβλημά» του…

Δεν το κατανόησε ούτε ο ίδιος, ούτε κανείς άλλος, στο βάθος που του έπρεπε…

Ας είναι… Οι άνθρωποι τόσο ανόητοι υπήρξαμε πάντα…

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Απ’ την άλλη, ο Φρόυντ δεν διάβασε ποτέ Νίτσε. Απλώς τον κατάκλεψε…

Αν τον είχε διαβάσει [αλλά δεν ήταν τέτοιος Άνθρωπος] θα είχε καταλάβει το «πρόβλημα» του Νίτσε, ίσως και το δικό του, που ήταν πολύ πιο σοβαρό από εκείνο του Φρήντριχ…

Ας είναι…

Έτσι πορευόμαστε ως είδος: μέσα στην ανοησία, την άγνοια και την αλαζονεία…

Ο Νίτσε κατάφερε να «ξεφύγει». Αλλά όχι εντελώς…

Τι κρίμα!

Advertisements
  1. 12 Δεκεμβρίου 2012 στο 9:03 μμ

    Τι κρίμα!

    Λέει πιο κάτω:

    Στο εξής, είτε μάθουμε να αντιτάσσουμε στον πόνο αυτόν την περηφάνια μας, το χλευασμό μας, τη δύναμη της θέλησής μας, όμοιοι με τον Ινδιάνο της Αμερικής που, όσο σκληρά κι αν τον βασανίζουν, αποζημιώνεται από τον βασανιστή του με την κακία της γλώσσας του: είτε αποσυρθούμε μέσω του πόνου σ’ εκείνο το ανατολίτικο μηδέν -που λέγεται νιρβάνα [ΣΗΜ]-, σ’ εκείνη τη βουβή, άκαμπτη, κουφή εγκατάλειψη του εαυτού, λησμονιά του εαυτού εξάλειψη του εαυτού: μέσα από τέτοιες μακρόχρονες και επικίνδυνες ασκήσεις αυτοκυριαρχίας βγαίνει κανείς ως άλλος άνθρωπος, με κάποια ερωτηματικά επιπλέον – και προπαντός με τη θέληση να ρωτάει στο εξής περισσότερο, πιο βαθιά, πιο σοβαρά, πιο σκληρά, πιο κακά, πιο ήρεμα απ’ ό,τι ρωτούσε ως τότε.

    ΣΗΜ. Ο Νίτσε δανείζεται αυτή την ερμηνεία της νιρβάνα από τον φιλόσοφο Άρτουρ Σοπενάουερ, Die Welt als Wille und Vorstellung, II, παρ. 48. Ο Σοπενάουερ την παρουσιάζει ως «άρνηση αυτού του κόσμου», άρνηση της θέλησης για ζωή.

    Αυτό το «είτε… είτε…».

    Κι αμέσως μετά:

    Η εμπιστοσύνη στη ζωή έχει χαθεί: η ίδια η ζωή έχει γίνει πρόβλημα. -Ας μην πιστέψουμε όμως απ’ αυτό πως έτσι γίνεται κανείς κατ’ ανάγκη κατηφής! Ακόμη και η αγάπη για ζωή εξακολουθεί να είναι δυνατή – μόνο που τώρα αγαπάει κανείς αλλιώς.

    Τόσο κοντά, τόσο μακριά…

    Τι κρίμα, Φρήντριχ…

  2. 13 Δεκεμβρίου 2012 στο 11:20 πμ

    Animals Please Don’t let me be Misunderstood.

    Nina Simone – Don’t Let Me Be Misunderstood

  3. 13 Δεκεμβρίου 2012 στο 11:40 πμ

    Άκουσα -μεταξύ άλλων- απ’ το πρωί [απολαμβάνοντας το εξαιρετικό δώρο που μου ‘στειλε ο Άη Βασίλης. Θενξ ντήαρ!!!]:

    The Moody Blues – Nights In White Satin http://www.youtube.com/watch?v=9muzyOd4Lh8

    Procol Harum – A Whiter Shade Of Pale – 1967 http://www.youtube.com/watch?v=Ma4dsoviNSQ

    Animals Please Don’t let me be Misunderstood. http://www.youtube.com/watch?v=d2FT4FprxDg

    The Animals – House of the Rising Sun (1964) http://www.youtube.com/watch?v=bPs8oaFAxo4

    The Doors – Riders on the storm http://www.youtube.com/watch?v=DKbPUzhWeeI

    Jefferson Airplane -White Rabbit- http://www.youtube.com/watch?v=WANNqr-vcx0

    Jefferson Airplane – Somebody To Love http://www.youtube.com/watch?v=YIkoSPqjaU4

    Kashmir – Led Zeppelin http://www.youtube.com/watch?v=sfR_HWMzgyc

    Steppenwolf – Born to be wild 1969 http://www.youtube.com/watch?v=5UWRypqz5-o

    Marvin Gaye – I Heard It Through The Grapevine http://www.youtube.com/watch?v=hajBdDM2qdg

    Nina Simone – Don’t Let Me Be Misunderstood http://www.youtube.com/watch?v=9ckv6-yhnIY

    Nina Simone – Sinnerman

    The Doors – Alabama Song (Whiskey Bar) Live! http://www.youtube.com/watch?v=T_d_VJbYAfc

    The Doors 08 When the music’s over Absolutely Live http://www.youtube.com/watch?v=wAfevVSdWBw

  4. 28 Δεκεμβρίου 2012 στο 8:58 μμ

    Όποιος γνωρίζει τον λόγο της ύπαρξής του μπορεί να αντεπεξέλθει σε οποιεσδήποτε συνθήκες.

    Φρ. Νίτσε

    Μες στην «έμπνευση» ήταν αυτό το παλληκάρι… 🙂

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s