Αηδών

 

Advertisements
  1. 22 Ιανουαρίου 2013 στο 9:11 πμ

    Βάλτε να παίζουν και τα δύο βιντεάκια μαζί!

    Όλα από μένα τα περιμένετε…

    Καλημέρααα!!! 🙂

  2. 22 Ιανουαρίου 2013 στο 2:10 μμ

    Καλημέρα καλημέρα ….

    Μου φτιάξατε το κέφι….

    Θα θελα να σας είχα πέρυσι τον Μάιο στις καρυδιές όταν έβαλα σε ένα διάλειμα της δουλειάς δυνατα το «τρίτο» και έπαιζε ένα κομάτι με βιολιά….είχανε μαζευτεί πέντε αηδόνια , το κοντινότερο σε απόσταση τριών μέτρων , και ανταγωνιζόντανε την μουσική με τα βιολιά από το ραδιόφωνο….αυτό που ακούμε δλδ με τα δύο πουλιά πιο πάνω , αλλά από πέντε πουλιά και μαζί ένα υπέροχο κομμάτι κλασικής με βιολιά….δεν έχει ξαναγίνει άλλη τέτοια συναυλία….και ήμουν ο μόνος ακροατής…
    τιμή μου…

  3. 22 Ιανουαρίου 2013 στο 6:18 μμ

    κάποτε νιώθω

    καθώς το ρόδι

    που θα ‘μαι μια μέρα, καθώς το φτερό

    που θα ‘μαι μια μέρα.

    και με τυλίγει ένα άρωμα, ξένο και δικό μου,

    δικό μου κι ενός ρόδου·

    και με περισυλλέγει μια περιπλάνηση ξένη και δική μου,

    δική μου κι ενός πουλιού.

    Τραγούδα, τραγούδα, φωνή μου!

    γιατί όσο υπάρχει ένα πράγμα που δεν το είπες

    δεν είπες τίποτα!

    (…)

    Χουάν Ραμόν Χιμένεθ (1881-1958), ανδαλουσιανός ποιητής και πεζογράφος

  4. 22 Ιανουαρίου 2013 στο 6:20 μμ

  5. 22 Ιανουαρίου 2013 στο 6:24 μμ

    το αηδόνι!

    το κοινό αηδόνι;

    ναι! το κοινό αηδόνι της δυτικής και νότιας Ευρώπης που στερείται εντυπωσιακής εμφάνισης! είναι μικρόσωμο (ανήκει στην οικογένεια τσίχλες), καστανόχρωμο, με υπόλευκη κοιλίτσα, συνηθισμένο καφετί ουροπύγιο και καστανοκόκκινη ουρά (αν θέλει κανείς, ας θυμηθεί, συσχετίζοντας, το ξεθωριασμένο καφετί πανωφόρι που φορούσε επί χρόνια ο ποιητής Αντόνιο Ματσάδο)!

    αυτά που δε σ’ αφήνουνε να κοιμηθείς στις Πλάτρες, που έγραφε ο Σεφέρης;

    ναι,αλήθεια είναι! η αηδονολαλιά μπορεί να σε κρατήσει άγρυπνο, και προσηλωμένο: ηχηρή, μελωδική, ποικιλότροπη, με σύντομες ενδιάμεσες παύσεις, αποτελείται από φωνητικά ποικίλματα που θυμίζουν ήχο και τερέτισμα φλάουτου…

    καταφέρνει ν’ αλλάξει από είκοσι έως είκοσι τέσσερις στροφές… γλυκύτητα και διάρκεια…

    κάποτε ένας ποδηλάτης, υπό τη βραδινή συνοδεία της μελωδίας του αηδονιού με τα μεγάλα του μαύρα μάτια, και χάρη σ’ αυτή, είχε ονειρευτεί πριν από χρόνια στο βουνό Αργαίος της Καππαδοκίας ότι διηύθυνε συμφωνική ορχήστρα.!

    αφελής μεταφορά του συνειδητού, που αν είχαμε μπόλικο ευχαριστημένο απ’ αυτό, το κακόβουλο ασυνείδητο δεν θα έβρισκε χώρο ανάδυσης στα όνειρά μας!
    το αηδόνι λοιπόν ζει σε ρεματιές, δάση, κήπους με πυκνή βλάστηση, συχνά κοντά σε νερό, αλλά μπορεί να ζήσει και σε κάπως άνυδρα μέρη, αρκεί να διαθέτουν πυκνά θαμνοειδή φυλλώματα κι όταν κελαηδάει, φροντίζει συνήθως και εξασφαλίζει ένα ψηλό κλαδί σε ανοιχτωσιά, για να μπορεί να αντιληφθεί τους εχθρούς του…

    ταπεινό το αηδόνι και σε χερσάδια δε ζυγώνει!

    έχει τον δικό της τρόπο να είναι ξεροκέφαλη η ταπεινότητα…

    όχι στους ανθρώπους, σε αυτούς δεν ισχύουν αυτά…

    ναι, αυτοί μπορεί να είναι μιμητικά ζώα, αλλά τα πρότυπά τους δεν τα αναζητάνε στη φύση, για κάποιο περίεργο λόγο αυτή, τη βρίσκουν κατώτερή τους!

    με λίγα λόγια, αν δεν προλάβουν να πρωτοτυπήσουν σε κακογουστιά και έπαρση, προτιμάνε για παράδειγμα προς άμιλλα και μίμηση τον πλουμιστό και σε χερσάδι συνάνθρωπό τους!

    θα ‘γραφα κι άλλα μα επειδή είμαι σε φάση συγκρουσιακή κι επειδή με συγκινήσατε σταματώ…

  6. 22 Ιανουαρίου 2013 στο 8:43 μμ

    @ χρηχα

    Καλησπέρα σας! Καλησπέρα!

    Τελικά, μ’ έχετε ξετρελάνει μ’ αυτό το κτηματάκι με τις καρυδιές…

    Αυτές είναι ομορφιές, αυτές είναι χαρές…

    ΥΓ. Η αλήθεια είναι πως έχω πολλά χρόνια ν’ ακούσω αηδόνια. Πολεοδομικό ζώον γαρ… Απλά, σήμερα το πρωί θυμήθηκα κάτι παλιές αμαρτίες… Ένα σπιτάκι στην άκρη μιας πόλης, ένα παρακείμενο δασάκι, ένα καλοκαίρι, αηδόνια, έναν έρωτα… Historia de un amor…

  7. 22 Ιανουαρίου 2013 στο 9:05 μμ

    @ katabran

    !!!!!

    Σ’ ευχαριστώ Άννα! Τι άλλο να προσθέσω σ’ όλες αυτές τις ομορφιές που μοιράστηκες μαζί μας; 🙂

    Καλό σου βράδυ!

  8. 23 Ιανουαρίου 2013 στο 2:12 μμ

    Δεν είναι κτηματάκι…….μιλάμε για» δασάκι»….

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s