Αρχική > Αφορισμοί, Βιβλία, Μουσική, Φιλοσοφία > Χέγκελ: 10 πφένιχ το κιλό!

Χέγκελ: 10 πφένιχ το κιλό!

nietzsche-hegel

Ο Νίτσε ψωνίζοντας βιβλία. Από το βιβλίο των Marc Sautet – Patrick Boussignac, Ο Νίτσε για αρχάριους, μετ, Βασίλη Τομανά, εκδ. Επιλογή, Θεσσαλονίκη, χ.χ. [με κλικ στο λινκ διαβάζετε το βιβλίο στο scribd].

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Ακολουθεί το τελευταίο μέρος του προλογικού σημειώματος που είχε γράψει ο Ξεν. Ι. Καρακάλος για το βιβλίο του Γκέοργκ Λούκατς, Νίτσε [μετ. Ξ.Ι.Κ., εκδ. Μαρή, Αθήνα 1980].

Με κλικ στο λινκ διαβάζετε το βιβλίο στο scribd. Για να μου πείτε κι εμένα τι λέει 🙂 Το μόνο κείμενο του Λούκατς που έχω καταφέρει να διαβάσω [και το διάβασα καλά στα νιάτα μου, μόνον που έχω καμιά τριανταριά χρόνια να το πιάσω στα χέρια μου] ήταν το Ιστορία και Ταξική Συνείδηση [που γράφτηκε μεταξύ 1919-1922 και πρωτοεκδόθηκε το 1923]. 

Το βιβλίο, δηλαδή, που ο ίδιος ο Λούκατς «αποκήρυξε», και που ευτυχώς ο «δικός μας» Κώστας Αξελός μετέφρασε στα γαλλικά [με την Jacqueline Bois] το 1960. Χωρίς, φυσικά, να ζητήσει την άδεια του συγγραφέα, ο οποίος διαμαρτυρήθηκε έντονα γι’ αυτό. [Σταλινόφρονες] Διανοούμενοι…

Χαριτωμενιά απ’ το προλογικό σημείωμα:

«Ο Νίτσε είναι, κατά το [sic] Λούκατς, ο θεμελιωτής του ιρρασιοναλισμού της ιμπεριαλιστικής περιόδου.»

😆

nietzsche-lukacs

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Μιας και το ‘φερε η συζήτηση, σας έχω πει την αποψάρα μου για την «τρέλα» του Νίτσε;

Όχι;!

Σας την λέω, λοιπόν! Είναι απλούστατη.

Δεν μπορείς να πείσεις παρεκκλίνουσες [της λογικής] υπάρξεις με λογικά επιχειρήματα. Για οτιδήποτε.

Ε, ο Νίτσε είχε αυτή τη φιλοδοξία. Το πλήρωσε ακριβά…

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Μουσικούλα;

Κλάους Σούλτσε: Φρειδερίκος Νίτσε [απ’ τον δίσκο «Χ» (1978) – απόσπασμα (το original είναι κάτι παραπάνω από 24 λεπτά)]

Advertisements
  1. 28 Ιανουαρίου 2013 στο 11:17 πμ

    Α, να μην το ξεχάσω:

    Ο Φρόυντ ΔΕΝ διάβασε Νίτσε. Για να μην επηρρεαστεί [όπως είχε δηλώσει ο ίδιος σε έναν βιογράφο του].

    ΔΕΝ, ρε, ΔΕΝ!

    Πόσες φορές θα πρέπει να το πούμε;!

  2. 28 Ιανουαρίου 2013 στο 11:50 πμ

    να ζεις σημαίνει να υποφέρεις!

  3. 28 Ιανουαρίου 2013 στο 12:00 μμ

    Α! Δεν σας τα ‘πανε καλά!

    Το να επιβιώνεις σημαίνει να υποφέρεις!

    Το να ζεις σημαίνει να χαίρεσαι!

    [βάλτε το LP κι απ’ την άλλη πλευρά… 🙂 ]

  4. 28 Ιανουαρίου 2013 στο 4:26 μμ

    «Με κλικ στο λινκ διαβάζετε το βιβλίο στο scribd. Για να μου πείτε κι εμένα τι λέει»

    το χω διαβασει και μπορώ να σου πω 🙂 Λεει – με τον τρόπο του: διαβάστε οπωσδήποτε Νιτσε αλλιώς θα καταντήσετε Λούκατς

  5. 28 Ιανουαρίου 2013 στο 7:13 μμ

    😆

    Κατατοπιστικότατος! Ευχαριστώ!

  6. 28 Ιανουαρίου 2013 στο 9:53 μμ

    άλλο το:
    να ζεις σημαίνει να υποφέρεις!
    και άλλο το:
    Το να ζεις σημαίνει να χαίρεσαι!

  7. 29 Ιανουαρίου 2013 στο 7:26 πμ

    Ναι, υπάρχει διαφορά: στο ρήμα. Θέμα πρόθεσης, επιλογής, απόφασης, δράσης. Περί ορέξεως…

    Es lo que hay, που λένε και κάποιοι λατινοαμερικάνοι φίλοι…

  8. 29 Ιανουαρίου 2013 στο 7:04 μμ

    Εγώ χθες διάβασα την παραπομπή «Ο Νίτσε για αρχάριους» και καθ’ ότι αρχάριος επάνω στον Νίτσε , πολύ μου άρεσε η καρτουνίστικα δοσμένη ιστορία του…
    Είχα διαβάσει πρόσφατα το «Όταν έκλαψε ο Νίτσε» του Ιρβιν Γιάλομ» αλλά δεν είχε καμία σχέση με τον Νίτσε αυτό το βιβλίο, μάλλον χρησιμοποιούσε τον Νίτσε για να δώσει τα δικά του ο Γιάλομ….εξάλου μιλάμε για μυθιστόρημα …..

    Καλησπέρα σας…

  9. 29 Ιανουαρίου 2013 στο 7:24 μμ

    Συμπαθητικούλης ο Γιάλομ, δεν έχω διαβάσει το βιβλίο του [κανένα απ’ όλα του, για να πω την πάσα αλήθεια], μια συνέντευξή του είχα δει και μ’ έκανε να μην βαρεθώ.

    Καλό σας βράδυ!

  10. 30 Ιανουαρίου 2013 στο 11:09 πμ

    imho, ο Νίτσε έκανε ένα πολύ μικρό λαθάκι [και τραγικά μοιραίο τόσο για τον ίδιο όσο και για πολλούς άλλους]. Όταν ο άνθρωπος γίνει αυτό που είναι [ 😉 ] τότε δεν έχει απολύτως κανένα συμφέρον απ’ τους συνανθρώπους του και την κοινωνία. Άρα και δεν θέλει [βούλεται, αν προτιμάτε] και φυσικά δεν δύναται [δεν μπορεί, εν ολίγοις] να επιβάλει οτιδήποτε σε κανέναν… Τόσο απλά.

    Οι «φιλόσοφοι» «ζουν» για να τους «διορθώνουμε». Τι νόημα έχει να συγκρίνουμε τις οντολογικές απόψεις του Ιερού Αυγουστίνου με εκείνες του Ακινάτη;;;

  11. 30 Ιανουαρίου 2013 στο 11:14 πμ

    Περί ασφαλιστικής δικλείδας πρόκειται… Σαφέστατα…

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s