Με αφορμή την πρόσφατη «αναβίωση» των Δεκεμβριανών, ένα -ειρωνικό- ποστάκι της 10ης Δεκεμβρίου 2008, όταν τα «συμβάντα» [ 😆 ] βρίσκονταν σε πλήρη εξέλιξη [ενδιαφέρουσα και η συζήτηση].
Απόσπασμα:

«Ό,τι όμως και να συμβεί από τα τρία παραπάνω [και δεν φαντάζομαι κάποιο τέταρτο ενδεχόμενο], τίποτα απολύτως δεν πρόκειται να αλλάξει. Το πρόβλημα θα παραμείνει ως έχει. Η οικονομική κρίση που θα πλήξει τη χώρα μέσα στο 2009 δεν θα έχει προηγούμενο. Και τότε μαζί με τα βάρβαρα-παιδιά στους δρόμους θα είναι και οι βάρβαροι-γονείς τους.

Αποχαιρετήστε τον κόσμο που ξέρατε…

Αλλά, πάλι, τι να πω κι εγώ ο “ξερόλας”, ένας άνθρωπος που δεν βλέπει μπροστά του, ως αναμφισβήτητη πραγματικότητα, αυτά που οι άλλοι φαντασιώνονται…

Γέρασα. Κουράστηκα. Ξόφλησα. Σιωπώ.

Τα ά-λογα σιωπούν από μόνα τους, όταν γεράσουν…»

Θεαμαπάτες & Δικτυώματα

Έγινα αναρχικός το 1977, τη χρονιά που τέλειωσα το Λύκειο. Δεν με «μύησε» κανένας στον αναρχισμό και στις ιδέες του. «Αυτο-μυήθηκα». Υπήρχε τότε ένα περίπτερο στη γωνία Ακαδημίας και Εμμ. Μπενάκη κατάφορτο με τη σχετική βιβλιογραφία, όπου ξόδευα το πενιχρό -ούτως ή άλλως- χαρτζιλίκι μου…

Με τα Εξάρχεια δεν είχα ποτέ κάποια ιδιαίτερη σχέση. Όμως παρακολουθούσα πάντοτε το τι συνέβαινε, κυρίως σε επίπεδο ιδεών. Κάτι σαν «εξωτερικός παρατηρητής». Διατηρώ κάποιες φιλικές -προσωπικές- σχέσεις με αναρχικούς, για τον πολύ απλό λόγο ότι συμβαίνει να «ψαχνόμαστε» και να «την ψάχνουμε» προς τις ίδιες κατευθύνσεις. Και διότι το να βρεις σήμερα κάποιον για να συζητήσεις για κάτι ενδιαφέρον στον χώρο των ιδεών, μοιάζει σαν να ψάχνεις ένα μπουκάλι παγωμένο νερό στη Σαχάρα…

«Ανακάλυψα» τη «συνωμοσιολογία» το 1983, όταν δανείστηκα από κάποιον φίλο και διάβασα το βιβλίο του Gary Allen, None Dare Call it Conspiracy

Και κάπως έτσι -και τόσο απλά!- συνέχισα όλα…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 568 επιπλέον λέξεις

Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized
  1. 4 Φεβρουαρίου 2013 στο 10:42 μμ

    Για τον Δεκέμβρη [Σελίδα υπό κατασκευή [τελευταία ενημέρωση, 13-12-2008]

  2. 4 Φεβρουαρίου 2013 στο 11:13 μμ

    Ουσιαστικά και «τώρα» [τα δύο τελευταία περίπου χρόνια] σιωπώ. Τι άραγε θα είχα να προσθέσω στα όσα αφορούν στο «συλλογικό»;

    Νταξ… Κάποιες «διορθώσεις», ίσως, σε κάποιες «παρεκκλίνουσες» προσεγγίσεις…

    Έχει κανένα νόημα;

    Πήρα τις… παντοφλίτσες [ 😆 ] μου κι «έφυγα». Δεν πρόκειται να «επιστρέψω» ποτέ. Όποιος θέλει έρχεται. Ακόμη και μόνος μου θα επιχειρήσω το επόμενο βήμα. Και το μεθεπόμενο. Ως εκεί που είναι να πάω…

    «Χαρούμενος συνεχίζω, να…», που έγραφα και το μακρινό ’86…

  3. Νικολας_Περιστερης
    5 Φεβρουαρίου 2013 στο 3:12 μμ

    Λεω να ανοιξουμε καφεκοπτειο μιας και τον καφε απ’οτι φαινεται τον λεγαμε καλα απο τοτε και παλιοτερα βεβαιως βεβαιως

    Γατος_Νικολας_Περιστερης

  4. 5 Φεβρουαρίου 2013 στο 3:29 μμ

    😆

    Ρεβυθοκοπτείον, καλύτερα. Κατοχή έχουμε…

  5. zahari
    5 Φεβρουαρίου 2013 στο 3:58 μμ

    αγαπητε Ρακο,δεν εφυγες εσυ (εμεις τολμω να προσθεσω) …
    οι αλλοι φυγανε

    καλο απογευμα 🙂

  6. 6 Φεβρουαρίου 2013 στο 10:04 μμ

    Eγώ τέλειωσα το λύκειο το 1983…..δεν έγινα ποτέ αναρχικός….
    αλλά ποιός είναι ο αναρχικός θα μου πείτε;

    Εμένα δεν με πείθετε ότι φύγατε, όπως λέει και η Ζαχαρη πιο πάνω….το να στέκεσαι στην γωνία, είναι αυτό που λένε , τους την φυλάς στην γωνία……

    Ας ελπίσουμε μόνο να γίνουν(με) πολλοί αυτοί που παραφυλάν στην γωνία να έρθει η σειρά τους να «μιλήσουν»……..

    Καλησπέρα…

  7. 7 Φεβρουαρίου 2013 στο 8:29 μμ

    @ zahari

    Κι εγώ έφυγα, κι εσείς φύγατε, κι όλοι οι υπόλοιποι έφυγαν ή φεύγουν ή θα φύγουν. Στο καλό να πάμε όλοι…

    Καλό σας βράδυ αγαπητή.

  8. 7 Φεβρουαρίου 2013 στο 8:33 μμ

    @ χρηχα

    Αγαπητέ, δεν θέλω να πείσω κανέναν [και να ‘θελα, δλδ, τι θα γινόταν;]

    Δεν φυλάω ούτε καμία γωνία ούτε κανέναν στη γωνία.

    ♫♪ Πάω εγώ το δρόμο μου ♪♫

    Καλό σας βράδυ!

  9. 8 Φεβρουαρίου 2013 στο 10:29 πμ

    Τέρμα τα «μασάλια», που έλεγε κι ο παππούς του φίλου μου του χρηχα.

    Χρήστο, αραβική είναι η λέξη [την κοίταξα στου Δημητράκου – πού αλλού; 🙂 ]. Υπέροχη λέξη!

    Καλημέρα σε σένα, και σ’ όποιον…

  10. 8 Φεβρουαρίου 2013 στο 2:36 μμ

    Καλημέρα Χρήστο….
    Κι εγώ βρήκα την έκφραση ολόκληρη…:»κουρού μασάλια»= ξερά λόγια…..με την λογική του γεωργού, οτι δλδ ό,τι είναι ξερό έιναι και άχρηστο, δεν παράγει τίποτε….

  11. 8 Φεβρουαρίου 2013 στο 8:24 μμ

    Φίλη με καταγωγή απ’ την Ανατολική Μακεδονία, μού λέει ότι σημαίνει «συζήτηση» και κατά περίπτωση «κουτσομπολιό» ή «ακατάσχετη φλυαρία» [η περίπτωσή μου 🙂 ]

    Πάντως το «με σάλια» μού φαίνεται επίσης μια καλή ετυμολογία…

    Καλό σου βράδυ!

  12. 9 Φεβρουαρίου 2013 στο 7:14 μμ

    ο άνθρωπος έχει αχόρταγη νοσταλγία για δικαιοσύνη…
    επαναστατεί στην ψυχή του ενάντια στην κοινωνική τάξη πραγμάτων που του την αρνείται και, σε οποιονδήποτε κόσμο κι αν ζει, κατηγορεί είτε αυτή την κοινωνική τάξη πραγμάτων είτε ολάκερο το υλικό σύμπαν για αδικία…
    κατακλύζεται από μια παράξενη, πεισματάρικη ανάγκη να θυμάται, να σκέφτεται για πράγματα και αλλάζει πράγματα…
    επιπλέον, κουβαλάει μέσα του την επιθυμία να έχει εκείνο που δεν μπορεί να έχει, έστω και στη μορφή του παραμυθιού…
    αυτή είναι η βάση για τις ηρωικότερες αναρχικές πράξεις…
    τα κείμενά σας θυμίζουν τα ανατρεπτικά, αναρχικά, θεοπάλαβα γραπτά του David Foster Wallace μόνο που εσείς είστε βαθύτερος, πυκνότερος, κυνικότερος και πιο στοχαστικός…
    διακρίνω σε σας μια αυθεντική και μοναδική αναρχική πράξη, χωρίς ωραία λόγια, χωρίς σπουδαγμένες ρητορείες, χωρίς συμβιβασμούς, χωρίς κούραση…
    ανεξάρτητη, λαϊκή και μια αναρχική ηθική που αποκηρύττει την αποτίμηση των αγωνιστών της με ηθικές ιδεοληψίες…
    αφήστε που δεν έμαθα ποτέ αν είστε κι οπαδός των μπακουνικών ή του Μπουεναβεντούρα Ντουρούτι…
    αλήθεια, μήπως έχετε διαβάσει «το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας» Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ ;

  13. 9 Φεβρουαρίου 2013 στο 9:06 μμ

    Ναι, έχω διαβάσει «το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας» όταν πρωτοκυκλοφόρησε στο Ελλάντα [κι έχω ζήσει επίσης και τον «μακρύ κι ατέλειωτο χειμώνα της»].

    Δεν είμαι οπαδός κανενός. Έχω επηρεαστεί απ’ τους πάντες κι -ευτυχώς- δεν έχω επηρεάσει απολύτως κανέναν. Εγώ δεν το ήθελα κι οι άλλοι αποδείχθηκαν ανθεκτικοί. Και τώρα πια είμαι ένα φτωχό και λούμπεν ράκος.

    Όλα τα υπόλοιπα για μένα τα λέτε; Δεν ισχύουν. Ειδικά εκείνο το «κυνικότερος»… Αποστασιοποιημένος είμαι τον περισσότερο καιρό, μέχρι -πολικής- ψυχρότητας.

    Για να μην πω για κείνο το «πιο στοχαστικός»… Θα παρακαλούσα να μην βρίζουμε εδώ μέσα.

    ΥΓ. Ποιος είναι ο David Foster Wallace; Εκείνος ο…

    ΥΓ. Φχαριστώ πάντως για το πάτσγουορκ/σχόλιο 🙂

  14. 9 Φεβρουαρίου 2013 στο 9:25 μμ
  15. 9 Φεβρουαρίου 2013 στο 9:29 μμ

    Ποιο; Τους «Ληστές» του Χομπσμπάουμ; [το ‘χω στην παλιά «μικρή» έκδοση].

    Ήμουνα πάντα κατά της βίας [απ’ όπου κι αν προέρχεται… 😆 ]

    ΥΓ. Ο Μητρογκόλ το πέταξε το τεμάχιο στις καθυστερήσεις…

  16. 9 Φεβρουαρίου 2013 στο 9:40 μμ

    κάποιοι τον αποκαλούσαν «κριάρι» εντούτοις…

  17. 9 Φεβρουαρίου 2013 στο 9:45 μμ

    Ποιον τον διαιτητή; Ήταν απαράδεκτος. Μας έσπρωξε όσο δεν έπαιρνε…

  18. 10 Φεβρουαρίου 2013 στο 1:06 μμ

    όχι τον διαιτητή, δεν ασχολούμαι με αυτά, αναφερόμουν στον Μητρο, όταν τον δανειστήκαμε από τον Πανιώνιο, κάποιοι έτσι τον χαρακτήριζαν…
    προσωπικά δεν τον θεωρώ τεχνίτη, αλλά σκοράρει…οπότε περί ορέξεως κολοκυθόπιτα!
    παρεμπιπτόντως χθες έφαγα τέτοια, υπέροχη, σλουρπ!α ρε μάνα είναι μόνο μία!

    καλημεράκος!

  19. 11 Φεβρουαρίου 2013 στο 1:54 μμ

    Συνταγή και γρήγορα!!!

    Καλημεροβδομαδάννος!

  20. 11 Φεβρουαρίου 2013 στο 11:51 μμ

    @ katabran

    Τελικά, δεν μου απαντήσατε στο ερώτημα…

    ΥΓ. Ποιος είναι ο David Foster Wallace; Εκείνος ο…

    Κάνατε copy-paste το συγκεκριμένο απόσπασμα από ένα προπέρσινο ποστάκι σας, το είχατε κοπυπαστάρει από ένα σχόλιο άλλου μπλογκ πριν κάτι χρόνια και πάει λέγοντας…

    Δεν έψαξα τα υπόλοιπα «εξυμνητικά» -προς το Πρόσωπό μου- που αναφέρετε στο σχόλιό σας # 12.

    Νομίζετε ότι παίζω;

    Αν το νομίζετε, λάθος το νομίζετε. Να προσέχετε…

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s