Αρχική > Ρηχοί Στοχασμοί, Τέχνες > Μανιφέστο ενάντια στις ερήμους του πραγματικού

Μανιφέστο ενάντια στις ερήμους του πραγματικού

bauhaus

03A3 03C5 03BD 03C4 03C1 03CC 03C6 03B9 03C3 03C3 03B5 03C2

03F0 03B1 03B9

03C3 03CD 03BD 03C4 03C1 03BF 03C6 03BF 03B9

03A4 03C1 03B5 03BE 03C4 03B5

039F

03C0 03B1 03BB 03B9 03CC 03C2

03BA 03CC 03C3 03BC 03BF 03C2

03BA 03B1 03C4 03B1 03C1 03C1 03AD 03B5 03B9

039F 03B9

03BB 03B5 03B9 03BC 03CE 03BD 03B5 03C2

03C4 03BF 03CD

03C0 03C1 03B1 03B3 03BC 03C4 03B9 03BA 03BF 03CD

03BC 03AC 03C2

03C0 03B5 03C1 03B9 03BC 03AD 03BD 03BF 03C5 03BD

Πηγή φωτογραφίας και άλλες ενδιαφέρουσες πληροφορίες.

► Διαβάστε επίσης: Μετά την έρημο του πραγματικού… [16-2-2012]

► Διαβάστε επίσης: Λειμώνες [22-2-2012]

► Σχωρνάτε τα [πιθανά] λάθη μου. Τα ‘χει αυτά η πραγματωμένη τέχνη 😆 😆 😆

Advertisements
  1. 15 Φεβρουαρίου 2013 στο 10:09 μμ

    Έχεις δίκιο, Ράκος ανένδοτης σύνθεσης! 🙂
    Κατάρρευση του μη αληθινού, της σκιώδους πλευράς της ζωής, εθνοκουλτούρες που σαπίζουν σε βωμούς του χρήματος, συναισθήματα πολυσύνθετα, πλαστικά, εικονικά,
    πάνω στην έξαρσή τους καταρρέουν σε εκείνον τον άλλο χρόνο, που βιώνεται μέσα μας και όπου – σε μια εποχή γενικής (παρ)αίσθησης της φτώχειας και της ”θρησκείας της ανάγκης” , ναι, παραδόξως, εν τέλει δεν είναι απαραίτητα τα αναγκαία. ..

    Καιρός ξανά του Αισχύλου και του Ιεζεκιήλ… (Α, ρε δάσκαλε Παπαϊωάννου, αν ήσουν εδώ, με του Λόγου το όχημα και την καθαρότητα της καρδιάς…)

    Το “Φίλε, θεατή, έξοδος!” στους “Αχαρνής”…
    ….οπότε ας μην μας ανησυχεί καθόλου αυτή η “άλλη” κάθαρση…. 🙂

    καλό βράδυ!

  2. 15 Φεβρουαρίου 2013 στο 10:36 μμ

    Δίκιο… άδικο… Σπάνια χρησιμοποιώ αυτές τις λέξεις…

    Προτιμώ το «λίγο πιο καθαρά», «λίγο πιο αποστασιοποιημένα».

    Η «κρίση» ήταν ορατή, σε όποιον βλέπει μπροστά του και κάτι πέρα απ’ τον εαυτό του, εδώ και δεκαετίες. Κοντά έναν αιώνα. Κρίση παντού… Απ’ την επιστήμη και τις τέχνες, ως τις ανθρώπινες σχέσεις κ.ο.κ. Τώρα οι πάντες βλέπουν την «κρίση», την οικονομική… Λες και αν, ως εκ θαύματος, τελείωνε αύριο το πρωί, τα πάντα θα ήταν ρόδινα.

    Μια ολόκληρη Εποχή της ανθρωπότητας τελειώνει μπροστά στα μάτια μας! Τι τύχη να ζούμε σε τόσο «διαταραγμένους» καιρούς! Αυτά που συμβαίνουν γύρω μας [και μέσα μας, τολμώ να πω] είναι μοναδικά, ανεπανάληπτα. Δεν έχουν συμβεί ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας, ούτε και θα συμβούν ξανά.

    Υπομονή χρειάζεται. Να ξέρουμε ότι περιμένουμε και τι περιμένουμε. [Αλλά, περιέργως πώς, τα «αθάνατα» ανθρώπινα όντα μόνον υπομονή δεν διαθέτουν…]

    Οι «ανάγκες», ναι… Όσο μεγαλύτερος ο εγωισμός τόσο περισσότερες και οι ανάγκες…

    Όμορφος ο Ανουάρ… Ευχαριστώ!

    Ένας άλλος Τυνήσιος [με έναν Σκανδιναυό]. Απ’ τους απολύτως αγαπημένους μου:

    Καλό σας βράδυ!

    ΥΓ. Ναι, ο Παπαϊωάννου…

  3. Marxist Reloaded
    18 Φεβρουαρίου 2013 στο 12:30 πμ

  4. 18 Φεβρουαρίου 2013 στο 8:07 πμ

    😆

    Εύγε νέε μου!

    Ήξερα ότι εσείς θα το «αποκρυπτογραφούσατε», αλλά ήλπιζα ότι όλο και κάποιος άλλος θα προσπαθούσε…

    Ευχαριστώ [και για το άσμα!], καλημέρα και καλή βδομάδα!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s