Musica

 

Το τραγουδούσα το πρωί, για ώρα, και το σιγοσφύριζα.

Κάποια στιγμή, λέω, δεν μπαίνω στο γιουτούμπι.

Και πάνω που άρχισα να το ακούω, πήρε ο Νικόλας Περιστέρης τηλέφωνο για τη συνήθη ανασκόπηση της γενικότερης κατάστασης του πλανήτη [και όχι μόνον…]. [«Πρώτη είδηση» σήμερα: δεν επιχειρούμε ποτέ να αποδράσουμε όταν ο Ερμής είναι ανάδρομος!]

Ξεχαστήκαμε, και τώρα που… θυμηθήκαμε, ακούμε και μερικά ακόμα.

 

Καλό σας βράδυ κουκλιά μου!

 

 

 

 

 

Advertisements
Κατηγορίες:Μουσική
  1. 27 Φεβρουαρίου 2013 στο 12:52 μμ

    Πάντα το έλεγα ότι οι Ιταλοί είναι πρωτοπόροι – κ με γρύλο κ χωρίς!
    Σύντροφοι, το Χάος είναι η Οδός προς το Δέος!
    «Πυρ ήλθον βαλείν, κ τι θέλω η ήδη ανήφθει;»(!sic)

  2. 27 Φεβρουαρίου 2013 στο 2:20 μμ

    Σύντροφε, δυο προτάσεις παρακάτω, ο [μηδέποτε υπάρξας] Τζήζας αποκαλύπτει ξεκάθαρα το δόγμα αυτών που θεμελίωσαν τον χριστιανισμό: »

    «Νομίζετε ότι ήρθα να δώσω ειρήνη στη γη; Σας λέω, όχι, αλλά διαχωρισμό.»

    Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να «μεταφράσει» κανείς το παραπάνω:

    «Διαίρει και βασίλευε.»

    Ε, η εποχή των διαμερισμών [που αναφέρει ο Λουκάς] / διαχωρισμών / διαιρέσεων τελείωσε. Τα κλειστά «οικοσυστήματα» καταρρέουν. Και τα μεγάλα και τα μικρά και τα ελάχιστα [σε επίπεδο ατόμου]. Μαγαζάκια, ιερατεία, πολυεθνικές οντότητες, έθνη, κρατίδια, άτομα καταρρέουν. Όποιος έχει οφθαλμούς βλέπει…

    – – – – – –

    Ναι, οι Ιταλοί… Κατάφεραν, μέσα σε μισό αιώνα, το αδιανόητο: να μεταβληθεί η χώρα τους απ’ το μεγαλύτερο εργαστήριο της επανάστασης στο μεγαλύτερο εργαστήριο της αντεπανάστασης [δείχνοντας το τέλος αυτών των εποχών].

    Και τώρα μεταβάλλονται στο μεγαλύτερο εργαστήριο της meta-στασης. Έτσι «μεταδίδεται» το αρχαιο-νεο-ελληνικό «καρκίνωμα». Και δεν χρειάζεται να προβλέπει κανείς το μέλλον. Αρκεί να «προβλέπει» το παρελθόν, για να δει ποια θα είναι η επόμενη meta-σταση… Όσο για τους μεταγενέστερους «ιστορικούς σχηματισμούς», δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα. Αυτοί, ούτως ή άλλως, νοσούσαν απ’ την αρχή [τους].

    – – – – – – –

    Σύντροφε, ας το πούμε σαφώς και ξεκάθαρα [εξάλλου εμείς σ’ αυτούς τους καιρούς του τέλους των διαμερισμών, δεν πρόκειται να στήσουμε καμιά φιλοσοφική/ΜΚΟ/σέχτα 🙂 ]:

    Το τέλος της «καθημερινής αταξίας» είναι η οδός που οδηγεί στο «υπέροχα τακτοποιημένο χάος του Κόσμου».

    Και το τελευταίο είναι μόνον Χαρά και Δέος!

    Ούτε μόνον Χαρά ούτε μόνον Δέος. Και τα δύο ταυτόχρονα. Εξάλλου, αυτό που εδώ και αιώνες οι φιλοφιλόσοφοι αποκαλούν διαλεκτική χαρακτηρίζει μόνον την περιγραφή της κατάστασης, και όχι την ίδια την κατάσταση. Χα!

    Πού οδηγεί, άραγε, το τέλος του λόγου και του Λόγου;

  3. 27 Φεβρουαρίου 2013 στο 2:53 μμ

    Προς το παρόν πάντως, γυρνώ προβληματισμένος από το ΚΨΜ όπου κ ξαναείδα για πολλοστή φορά την «Πρόβα Ορχήστρας» του Φελλίνι, σχετικώς με την τροχιά της μπάλας κ την τρέχουσα απόσταση της από τον τοίχο! Καταλαβαίνεις τώρα…

  4. 27 Φεβρουαρίου 2013 στο 3:06 μμ

    Άμα δεν σε καταλαβαίνω εγώ, κυρ-Επισκύλαρχε, ποιος σε καταλαβαίνει;

    Ναι, η «Πρόβα». Την είχα δει κάτι αιώνες πριν, κάποια 25η Μαρτίου, στο «Άστυ». Με το μπαίνω στην αίθουσα, κόντεψα να λιποθυμήσω. Όλοι οι διανοούμενοι, πλην εμού, είχαν φάει, τιμώντας τις παραδόσεις του έθνους, σκορδαλιά εκείνη τη μέρα. Τιμούσαν έτσι και το φαγητάκι της μαμάς. Περάσαν οι εποχές αρνήθηκαν τα «κακά» της οικογένειας, αλλά δεν κατάφεραν να αρνηθούν τα «καλά» της. Σήμερα, μετά τις κινηματογραφικές βραδιές σερβίρουν ψιλοκομένο σπιτικό -παρακαλώ- πατσά…

    Όποιος αρνείται τα μισά, σκάβει απλά το λάκκο του, που θα ‘λεγε κι ο Αντουάν Λουΐ Λεόν Φλορέλ ντε Σαιν Ζυστ [να ζήσουμε να τον θυμόμαστε!].

    Το τέλος της εποχής των διαχωρισμών, που λέγαμε και πιο πάνω. Ή αρνείσαι κάτι, ή δεν το αρνείσαι. Η μισή άρνηση, αργά ή γρήγορα [τώρα, δλδ] εκδικείται την άλλη μισή…

  5. 27 Φεβρουαρίου 2013 στο 5:11 μμ

    Πίσω σέρνει η ουρά την Αχλάδα (το καλό να λέγεται)!

  6. 27 Φεβρουαρίου 2013 στο 9:55 μμ

    κατά ριπάς μας φιλοδωρίζετε ιδιαίτερες μουσικές και … άλλα!
    εντωμεταξύ χωρίς να ασχολούμαι με πλανήτες, δε βλέπω και κάτι να μην είναι ανάδρομο πλέον…
    άσχετο, εγώ σήμερα ξύπνησα με το «γιατί με ξύπνησες πρωί…»
    καλησπεράκος!

  7. 27 Φεβρουαρίου 2013 στο 11:25 μμ

    Κρατάω τις υπέροχες μουσικές και αυτό το:“υπέροχα τακτοποιημένο χάος του Κόσμου”.

    Καλησπέρες ….

    Υ.Γ.; Κάποτε , αν δεν σας κάνει κόπο , θα ήθελα τον ορισμό του «εγωϊσμού» …

  8. 28 Φεβρουαρίου 2013 στο 12:31 πμ

    @ Δρ Λάο

    Τι παιδιά βγάλαν και τα Τύανα!

    Τέτοια παιδιά, που ο «βίος» του Υιού της Ναζαρέτ βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στον «βίο» του Υιού των Τυάνων.

    ΥΓ. Ρε βλαμένο, θα κάνεις κάτι μ’ εκείνον τον αλγόριθμο; Κάπως πρέπει να ζήσουμε όλοι. Μην κοιτάς μόνον την πάρτη σου, εγωιστικό κάθαρμα!

  9. 28 Φεβρουαρίου 2013 στο 12:43 πμ

    @ katabran

    Κατά ριπάς, ε; Βαριέμαι να σας γράψω ιστορίες απ’ τον στρατό. 🙂 [Ευτυχώς, που δεν με αποκάλεσε τότε κανείς γερο-Μακρυγιάννη*. Γερο-Κολοκοτρώνη και γερο-Καραϊσκάκη με λέγανε. Καύσωνας (45 degrees) και κάναμε ασκήσεις με πραγματικά πυρά. Δράμα… (* Θα αυτοκτονούσα μερικές δεκαετίες μετά. Ενδιαφέρον μαθαίνω το βιβλίο του Θεοτοκά για τον «Στρατηγό»… Α! Εντάξει. Η ιστορία δεν είναι απ’ τα κύρια ενδιαφέροντά σας… Ξεχάστε το…)]

    Ποια είναι τα «άλλα» -για σας- δεν το ξέρω. Ό,τι θέλει ο καθένας παίρνει από δω μέσα. Χαρά μου. Α! Και δεν τα ζητάω ποτέ πίσω. Όπως λένε και μερικοί ψαγμένοι χριστιανοί, όταν έχεις ένα και το δώσεις, τότε έχεις δύο. Ελεύθερα! 🙂

    Το μόνο… ανάδρομο που ξέρω σ’ αυτή τη ζωή, είναι η… αναδρομή της ζωής μας. Αξίζει τον κόπο να την επιχειρήσετε για μια ακόμη φορά. Γυρίστε λίγο [ή πολύ] πίσω. Το παρελθόν μας κρύβει χρυσάφι! Αποστασιοποιημένα όμως… Και χωρίς το ύφος του «Δημόσιου Κατήγοροι». Δεν σας έφταιξε κανείς… Το τραγούδι που ταιριάζει σ’ αυτό είναι το: «♫♪ Δε φταις εσύ, η φαντασία μου τα φταίειειειειει ♫♪» Δλδ, ο εγωισμός «μου». Το «μου» του καθενός μας 🙂

    Καλημεράννος!

  10. 28 Φεβρουαρίου 2013 στο 12:50 πμ

    @ χρηχα

    Εγωισμός; Το σύνολο όλων των πεποιθήσεων, απόψεων κ.ο.κ. που έχουμε «παραλάβει» «απ’ έξω» και το οποίο μας κάνει να νομίζουμε ότι είμαστε το πιο σημαντικό πλάσμα του Σύμπαντος Κόσμου». Ε, κανένας μας δεν είναι. Και δεν μας φταίνε οι άλλοι. Τα σκουπίδια μάς φταίνε με τα οποία είμαστε φορτωμένοι. Γιατί δεν τα ξεφορτωνόμαστε να πάμε παρακάτω;

    ΥΓ. “υπέροχα τακτοποιημένο χάος του Κόσμου”. Έτσι ακριβώς είναι. Μια γλύκα. Μια Χαρά κι ένα Δέος. Δέος γιατί δεν είμαι παρά μόνον ένα τίποτα, που όμως μπορεί να τσιμπήσει μερικά ψιχουλάκια απ’ το Κοσμικό Πάρτι. Τι Χαρά!!! 🙂 Ελάτε!

  11. 28 Φεβρουαρίου 2013 στο 12:53 πμ

  12. 28 Φεβρουαρίου 2013 στο 6:58 μμ

    Δε μου λε βρε χαμούρη, τι αλγόριθμο σου χρωστάω?!
    Έχω οκάδες από δαύτους αλλά εσύ ποιόν απ’ όλους ονειρεύεσαι?
    Δεν πιστεύω να θες κ ιδιαίτερο κοστούμι κομμένο κ ραμμένο στα μέτρα σου για θα σε κάνω Βασίλισσα κ σένα στο τέλος μου φαίνεται κ έρχεται κ ΠΣΚ!
    (9600 πάντως, στο λέω από τώρα)

  13. 28 Φεβρουαρίου 2013 στο 7:18 μμ

    Ρε καραφευγάτε δεν σου ‘χω πει όταν κουνιέται το σου σου να παίρνεις το medication σου, γιατί στο τέλος θα φύγεις τελείως;

    Κράτα τους! Βάλτους και να κλωσήσουν τίποτα εξισώσεις, μη μπας και πολλαπλασιαστούν. Πάντως το κόλπο με τους άρτους και τους ιχθύους θα αργήσεις να το μάθεις…

    Καλό ΠΣΚ! [Γατόνι!] 😆

  14. 1 Μαρτίου 2013 στο 12:18 πμ

    Ούτως η άλλως δεν επιθυμώ τον πολλαπλασιασμό αλλά μάλλον την αφαίρεση, Εσύ που κάνεις παρέα με Σαμάνους κάτι θα ξέρεις για την ανάγκη «μειώσεως» των ειδώλων. Κ βγες για κανα ούζο να σε πάρει κ να σε σηκώσει, αρκετά τραβήξαμε κ αυτή την γαμοεβδομάδα!

  15. 1 Μαρτίου 2013 στο 12:49 πμ

    Η εξίσωση που ζήτησες : Anthro-bot Dynamics!

    http://physicsworld.com/cws/article/news/2013/feb/22/mosh-pit-physics-could-save-lives

  16. 1 Μαρτίου 2013 στο 10:20 πμ

    Τι σαμάνοι και κουραφέλαξα, ω δρ Αεροζόλ! Άσε τα chemtrails στην ησυχία τους. 🙂

    Αυτοί απλοί Κωμωδοί είναι, ή, μάλλον, χωρατατζήδες που παίρνουν στα σοβαρά ελάχιστα πράγματα, και με όλααα τα υπόλοιπα γελάνε.

    Ο μόνος σοβαρός [κυριολεκτικά!] σαμάνος στη «δυτική παράδοση» ήταν ο Νίτσε, αλλά κι αυτός ποτέ δεν συνειδητοποίησε πως είχε ήδη γίνει αυτό που ήταν. Ένα κλικ μακριά, γ@μ@ την ατυχία του και την ατυχία μας…

    Τα έχουν αυτά οι εβδομάδες, γι’ αυτό άδραξε τις στιγμές. Άμα είναι να ‘ναι, θα ‘ρθει…

    Θενξ για το λινκ [σχετικά παλιά η βασική μελέτη, πάλι «εμπόριο συμπεριφορών» μού μυρίζει – μέχρι να «πιάσουν» οι επιστήμονες τι πραγματικά «παίζει»,… και δυο αυγά Τουρκίας. Θα το ερευνήσω περαιτέρω. Προς το παρόν μελετώ θεωρία πιθανοτήτων. Παίζω πασιέντσες. Έχω υπομονή.]

    Βγάλε τη μάσκα σου, να βρεις τον εαυτό σου.

    Μπονζούρ και καλημέρα!

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s