Αρχική > Αφορισμοί, Μουσική > Μπαλάντα για όλους τους τρελούς

Μπαλάντα για όλους τους τρελούς

Δέξου τους άλλους με τα προτερήματά τους.

Για τα ελαττώματά τους θα φροντίσουν οι ίδιοι, όταν [και αν] θελήσουν να βοηθήσουν τον εαυτό τους.

Είναι ανόητο να ασκείς κριτική στους άλλους. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, παίρνεις απ’ αυτούς ό,τι χειρότερο έχουν.

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Ástor Piazzolla [ 11 Μαρτίου 1921 – 4 Ιουλίου 1992]

♫♪ Balada para un loco ♪♫ [1969]

Advertisements
Κατηγορίες:Αφορισμοί, Μουσική
  1. 11 Μαρτίου 2013 στο 11:06 μμ

    Είναι ανόητο επίσης να το παίζεις πολύ έξυπνος, όταν όλα ξηλώνονται γύρω σου. Οι τρελοί μπορούν επίσης να πάρουν τα χάπια τους η να κόψουν φλέβες. Η επιλογή είναι δική τους…
    (Από τα αμπάρια…)

  2. zahari
    11 Μαρτίου 2013 στο 11:15 μμ

    οχι μονο ανοητο…ειναι και βλαβερο γιατι κανεις εχθρους,
    κατι που ετσι και αλλιως μπορεις να το εχεις χωρις καμια προσπαθεια

    τελος παντων, θα σας προσκαλεσω τωρα να φυγεται απο την στυλε μελαγχολια των λατιν και να ακουσουμε ενα μπελκαντο ευρωπαικο…αγαπημενο

  3. zahari
    11 Μαρτίου 2013 στο 11:17 μμ

    καλυτερα

  4. 11 Μαρτίου 2013 στο 11:30 μμ

    @ zahari

    Βλαβεροί οι εχθροί [ή οι «εχθροί»]; Από πότε; Πάντα μου άρεσε [αν και «πονούσα»] να έχω εχθρούς, τώρα απλά το λατρεύω. Και δεν «πονάω».

    Και, όχι, δεν αναφέρομαι σε κριτική που την πετάς στον άλλο κατάμουτρα. Αναφέρομαι σε κείνη που κάνεις μέσα σου [ψύχραιμα] και σε «τρώει».

    Θέτετε ενδιαφέροντα ζητηματάκια, στα οποία ούτως η άλλως, φεύγω κι επανέρχομαι εδώ μέσα.

    _ _ _ _ _ _ _ _ _

    Η μελαγχολία των Λατινοαμερικάνων είναι κάτι το δεδομένο. Για διαφορετικούς λόγους σε κάθε χώρα… Και, ναι, έχετε απόλυτο δίκιο: η πιο στυλέ είναι η Αργεντίνικη [που είναι -και να με συμπαθάνε!] οι πιο «κρυόκωλοι». Αλλά τι να κάνουμε; Το Μπουένος είναι μια ατέλειωτη γλύκα από μόνο του…

    Οι μουσικές σας πάντα υπέροχες!

    Ευχαριστούμε!

    Καλό σας βράδυ, φιλτάτη! 🙂

  5. 11 Μαρτίου 2013 στο 11:36 μμ

    «Κρυόκωλοι», τηρουμένων των αναλογιών πάντα. Όσον αφορά τη Λατινική Αμερική… Δεν είναι δα και… Ισπανοί … 🙂

  6. Νικολας Περιστερης
    12 Μαρτίου 2013 στο 1:09 πμ

    Εξαιρετη μουσικη και απο τον κλειδοκρατορα μπλοκιστη (συντροφε να προσεχεις τα Ζελια γιατι δεν ειναι μελια) και κυριως απο την Ζαχαρη , εξαισιες μουσικες ενα βραδυ νοσταλγιας.

  7. 12 Μαρτίου 2013 στο 7:17 μμ

    Στα παλιά τα χρόνια, κατέβηκε ένας Ζελιαναίος στην Αθήνα. Με το που επέστρεψε στο χωριό, τον ρωτάνε: «Είναι μεγάλη η Αθήνα;»

    «Ουουουου!» απαντάει. «Ίσα μι πέντι Ζέλια!»

    Κακίες κοντοχωριανών, πραγματική ιστορία, who knows?

  8. 12 Μαρτίου 2013 στο 8:38 μμ

    Μιγάλου χουριό η Αθήνα……χάνισι…..
    Είχα πάει κι ‘γω παλιά…..κι χάθ’κα….κι δεν ξαναπάτ’σα……

    Καλησπέρεεες

  9. 12 Μαρτίου 2013 στο 9:35 μμ

    Κι αυτό αφιερωμένο μετά από την ζάχαρη , και σε εσάς εδώ….

    έτσι για να ζωντανέψουμε λιγάκι…

  10. 13 Μαρτίου 2013 στο 3:50 μμ

  11. 13 Μαρτίου 2013 στο 10:38 μμ

    @ χρηχα + Δεν Υπάρχω

    Μερσώμεν!

    Περνάμε υπέροχα και το αυτόν επιθυμούμε και δι’ υμάς! 🙂

  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s