Αρχική > Παραφύλαξη, Στα χρόνια του ΔΝΤ, Χιούμορ > Η παραφύλαξη των εθνών

Η παραφύλαξη των εθνών

Coat_of_Arms_of_Germany.svg

Δώρο στον γερμανικό αετό; 😆

Καστανέντα έχετε διαβάσει;

Όχι;!

Δεν πειράζει… Μεταφέρω χαρακτηριστικό και επίκαιρο [βεβαίως, βεβαίως!] απόσπασμα:

Ο αρχιεργάτης γνώριζε μόνο τη βία, με την οποία τρομοκρατούσε. Αν εξουδετερωνόταν η βία του, γινόταν σχεδόν ακίνδυνος. Ο δον Χουάν ήξερε ότι ο αρχιεργάτης δε θα τολμούσε να τον σκοτώσει μπροστά στο σπίτι, έτσι μια μέρα, μπροστά σε όλους τους εργάτες, αλλά και σε σημείο όπου μπορούσε να τον δει η γυναίκα του αφεντικού του, τον προσέβαλε. Τον αποκάλεσε δειλό, που φοβόταν θανάσιμα τη γυναίκα του αφεντικού.

Η στρατηγική του ευεργέτη του προέβλεπε ότι θα έπρεπε να περιμένει να εμφανιστεί μια τέτοια ευκαιρία, για να την εκμεταλλευτεί ανατρέποντας έτσι την κατάσταση. Έτσι γίνεται συνήθως με κάτι ξαφνικό. Ο τελευταίος των σκλάβων ξαφνικά κοροϊδεύει τον τύραννό του, τον προκαλεί, τον κάνει να αισθάνεται γελοίος μπροστά σε μάρτυρες, και μετά απομακρύνεται χωρίς να του δώσει καιρό να αντεπιτεθεί.

Την άλλη στιγμή, ο αρχιεργάτης τρελάθηκε από την οργή του, αλλά εγώ είχα ήδη γονατίσει μπροστά στην κυρά, συνέχισε

Εσωτερική Φλόγα, σελ. 41-42

Τι απέγινε ο αρχιεργάτης; Όρμησε μ’ ένα μαχαίρι ξοπίσω απ’ τον Χουάντσο για να τον σκοτώσει, αλλά τον κλώτσησε ένα άλογο και πάπαλα…

Αν, λέω αν, ισχύει η παραφύλαξη και για τα έθνη, τότε η Γερμανία θα λυσσάξει κυριολεκτικά. Και θα κάνει το ένα λάθος μετά το άλλο. Μέχρι τελικής πτώσεως… Αν… Θα δούμε… Πάντως το γέλιο δεν λείπει απ’ τη ζωή μας. Ή όχι; 🙂

 

Advertisements
  1. 19 Μαρτίου 2013 στο 10:29 μμ

    «Sleep after toyle, port after stormie seas,
    Ease after warre, death after life, does greatly please»

  2. 19 Μαρτίου 2013 στο 10:33 μμ

    @ Mr Scanner Darkly

    Σύντροφε, ως γνωστόν δεν πίνουμε Ouzo 12, γιατί η εταιρεία έχει εξαγοραστεί από γερμανούς…

  3. Νικολας Περιστερης
    20 Μαρτίου 2013 στο 4:05 πμ

    Αυτο απαιτει να ξερεις οτι εισαι ομηρος μεσα στην σκεψη του αλλου αλλα ελευθερος εντος σου , δηλαδη να εισαι ο εαυτος σου οταν ο αλλος ειναι βεβαιος οτι δεν εχεις καν εαυτο και οτι αυτος ολα τα οριζει. Αν ετσι εχουν τα πραγματα πορευεσαι σοφα και με αξιοπρεπεια και τοτε δειχνεις το ποσο φθηνος και αξιος περιφρονησης ειναι ο Ηγεμων. Αν ομως εισαι και συ ομηρος για της βιοτης τα πλουμιστα στολιδια τοτε για αλλη μια φορα θα φτυσεις αιμα μεχρι να μαθεις τι ειναι να πορευεσαι ταπεινος, λεβεντης και ανθρωπος. Εδω ειμαστε καλε μου φιλε και καλη μας ανταμωση στα Γουναραδικα αν μας αξιωσει η ζωη..

    Προβλεψη … απο Τριτη _Τεταρτη θα φτυνουν αιμα παλι αλλα θαχουν καταφερει ενα ηχηρο πληγμα, η συνεχεια θαναι εκπληκτικη δεν εχουν τα @@ να πατησουν το κουμπι και αυτο το ξερουν ολοι μιας και στον περιπεπλεγμενο σκηνικο κανεις δεν βλεπει ολη την εικονα , ειναι ολοι σφιχταγκαλιασμενοι και ας νομιζουν οτι δεν ειναι. Γαια πυρι μιχθητω !!

    Καληνυχτα μας 🙂

  4. 20 Μαρτίου 2013 στο 10:08 πμ

    Αυτό απαιτεί να ξέρεις ότι δεν είσαι όμηρος μέσα στη δική σου σκέψη, και ότι ο άλλος είναι όμηρος της σκέψης του, δηλαδή της έπαρσής του. Απαραίτητη επίσης είναι και η ύπαρξη μιας σαφέστατης στρατηγικής, την οποία ο Άλλος, ούτως ή άλλως δεν διαθέτει.

    Τώρα, το κατά πόσον η Κύπρος διαθέτει ξεκάθαρη στρατηγική είναι ένα ζήτημα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι και η ΕΕ δεν διαθέτει. Αν διαθέτει η Ρωσία, συζητήσιμο… Κι οι Αμερικάνοι κάνουν το κουνέλι. Τι έχουν πάθει αυτά τα παιδιά εσχάτως; Μήπως όλα τα think tanks κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το Παιχνίδι είναι χαμένο, κι αποφάσισαν να κλειστούν στον εαυτό τους, για να εκκινήσουν από καλύτερη θέση meta; Ας αλλάξουν πλευρό… Το meta δεν θα είναι όπως το ονειρεύονται…

    Απ’ τα Γουναράδικα περάσαμε… Και βγήκαμε νεκροί για μας [ευτυχώς!] και ζωντανοί για τους άλλους [δυστυχώς!] 🙂

    Θα πέσουν γέλια. Άμα οι έσχατοι των σκλάβων είναι αραχτοί στις κερκίδες και γελάνε με τα καμώματα της ελιτείας, οι μέρες της Ηγεμονίας είναι μετρημένες.

    Ένα γέλιο μας θα τους θάψει! 😆

    Μπονζούρ μας!

  5. 20 Μαρτίου 2013 στο 10:43 πμ

    Ολίγα τινά περί παραφύλαξης [για όσους έχουν διαβάσει τον Καρλίτος, αλλά δεν τα έχουν μέσα τους και τόσο ξεκάθαρα].

    Ο κόσμος μας είναι γεμάτος τρελούς.

    Η τεράστια πλειονότητα των ανθρώπων είναι τρελοί γιατί πολύ απλά δεν έχουν αναπτύξει πλήρως τη λογική τους [δεν την έχουν φτάσει, με άλλα λόγια, στα έσχατα όριά της].

    Πολύ λίγοι άνθρωποι [που αυξάνονται (ευτυχώς!) συνεχώς] ωθούν την λογική τους προς τα έσχατα όριά της, και πάνε πέρα απ’ αυτή. Κι αυτοί είναι τρελοί [αφού είναι πέραν της λογικής]. Μόνον που αυτοί το ξέρουν ότι είναι τρελοί.

    Κι ο μόνος τρόπος για τους δεύτερους να έρθουν σε επαφή με τους πρώτους, είναι μέσω της παραφύλαξης. Τι κάνουν δηλαδή; Απλά έχουν συνείδηση του τι κάνουν ανά πάσα στιγμή. Ε, αυτή η «συνείδηση» βγάζει και γέλιο. Πολύ γέλιο. Και όχι. Δεν γελάνε σε βάρος των άλλων. Πιστέψτε με! Ή, ακόμα καλύτερα, μην με πιστέψετε. Επιβεβαιώστε το! Αν δεν καταφέρετε, σ’ αυτή τη ζωή, να γελάτε με τη δική σας ανοησία, δεν πρόκειται να καταλάβετε τι είναι χαρά. 🙂

    Σχετικά με τους τρελούς [που είναι και δεν το ξέρουν] και τους τρελούς [που είναι και το ξέρουν].

    Χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας «ενδιάμεσης» περίπτωσης ήταν ο Νίτσε. Ο οποίος είχε φτάσει τη λογική του στα όριά της, αλλά δεν κατάφερε να τα «ξεκαθαρίσει». Πηγαινοερχόταν ανάμεσα στην έπαρση και στη λογική. Κι αυτό «τον έστειλε». Απ’ τη μια έφτυνε τους πάντες και τα πάντα, κι απ’ την άλλη «κλαιγόταν» για την μη αποδοχή του, από εκείνους τους οποίους έφτυνε.

    Θυμάστε εκείνο το απόσπασμα από μια επιστολή του που είχα βάλει τις προάλλες σ’ ένα ποστάκι; [Μετά το ματς…].

    Ξέρετε πώς συνεχίζει αμέσως μετά;

    «Μολονότι δεν έχω υγεία, χρήματα, κύρος, αγάπη, προστασία – και παρ’ όλα αυτά δεν γίνομαι τραγικά γκρινιάρης: αυτό είναι το παράδοξο της τωρινής μου κατάστασης, το πρόβλημά της.»

    *

    Δεν κατάφερε δυστυχώς να φτάσει στο σημείο να μην είναι καθόλου γκρινιάρης.

    Διότι ναι μεν έλεγε ότι δεν πρέπει να δείχνουμε συμπόνια προς τους άλλους, αλλά τού είχε διαφύγει το γεγονός ότι, πρώτα και κύρια, δεν πρέπει να δείχνουμε συμπόνια προς τον εαυτό μας.

    Πώς επιτυγχάνεται αυτό; Με έναν πολύ απλό τρόπο: με την κατάργηση των διπλών μέτρων και σταθμών, των διπλών κριτηρίων. Όταν κάποιος φτάνει να «κρίνει» τους άλλους και τον εαυτό του με τα ίδια ακριβώς κριτήρια [ανεξάρτητα από το αν αυτά είναι αυστηρά ή ήπια], έχει κάνει ένα τεράστιο [πρώτο] βήμα, προς τη σωστή κατεύθυνση.

    Και πάει λέγοντας…

    Καλημέρες!

    _ _ _ _ _ _ _
    * Καταλαβαίνετε τώρα γιατί το διασκεδάζω τόσο πολύ με τα καψουροτράγουδα που ακούγονται συχνά πυκνά εδώ μέσα;

    Ή με τραγούδια σαν κι αυτό:

    😉

  6. 20 Μαρτίου 2013 στο 11:03 πμ

    Άν όλα τα κάνουμε πολύ απλά, κινδυνεύουμε να γίνουμε απλοϊκοί. Την λογική κ τις εσωτερικές της ασυνέπειες τις συγύρισε κ τις περιποιήθηκε οριστικά κ τελειωτικά ο μέγας μαθηματικός Kurt Goedel -κ λίγο μετά τρελάθηκε! – συντρίβοντας οριστικά κ δια παντός το αφελές όνειρο του Hilbert για αυτόματα μαθηματικά κ αποδεικνύοντας την οριστικά μη αναγώγιμη αναγκαιότητα της διαίσθησης.
    Α, μην ξεχάσω να αναφέρω ότι υπάρχει κ κουμπί που πατιέται μόνο του!

  7. 20 Μαρτίου 2013 στο 11:14 πμ

    @ Και ΛΟΚατζής;

    Αν τα κάνουμε όλα απλά, είμαστε απλώς απλοί και χαρούμενοι. 🙂

    Για τον Goedel ισχύουν [;] αυτά που αναφέρω και για τον Νίτσε[ν] (Κυπριακό το τελικό νι 🙂 )]. Τι αξίζει η λογική που ‘ναι γραμμένη στο χαρτί; Ε; Άμα δεν την βγάλεις βόλτα [ως pet!] στις γειτονιές του κόσμου, για να δεις πόσα απίδια χωράει ο σάκος, δεν υπάρχει. Γιατί τότε μπορεί και να καταρρεύσεις στη θέα ενός α-λόγου που το κακομεταχειρίζονται…

    «Μη αναγώγιμη αναγκαιότητα της διαίσθησης»;;;!!!

    Γουάου! Μ’ άρεσε[ν] αυτό!

    Μπορούμε να το πούμε κι έτσι;

    Μη αναγώγιμη αναγκαιότητα της έμπνευσης.

    Και τι στο καλό είναι η έμπνευση;

    Πάω να ρωτήσω τον Κεκουλέ!

  8. 20 Μαρτίου 2013 στο 1:40 μμ

    Μίμησις Συντελείας
    Σπουδαίας κ Τελείας
    (κ ίσως κ Παύλας!)

  9. 20 Μαρτίου 2013 στο 10:18 μμ

    Οι Ρώσσοι πάντως ,που έδωσαν την αφορμή στους Κύπριους να αντιδράσουν με τσαμπουκά, τα θέλουν όλα για να βοηθήσουν….αλλά «δεν θέλουν και να χαλάσουν τις σχέσεις τους με την Ε.Ε»……αν βοηθήσουν ,θέλουν να αξίζει τον κόπο ο καυγάς…..πάντως οι Κύπριοι δίνουν στους δικούς μας λελέδες μαθήματα διαπραγμάτευσης…(λέω τώρα)…..

    Η τρέλα είναι πολύ καλός σύντροφος, αν την αναγνωρίζεις ως τέτοια…..δεν σου χαλάει και τα χατήρια, λες, τρελός είμαι ότι θέλω κάνω , και το κάνεις, αφήνοντας πίσω τους άλλους με τα πρέπει και τα «να»…..και αφήνεις πίσω σου και κάθε λογής αποθημένο, αφού ό,τι ποθείς το κάνεις….

    Καλησπέρες….

  10. 21 Μαρτίου 2013 στο 10:29 πμ

    Δείγμα Ελληνοφρένειας! Τρέλα δε θέλατε? Αποθαυμάστε τα αποτελέσματα της σύγχυσης κ της τρικυμίας…

  11. 21 Μαρτίου 2013 στο 11:29 πμ

    @ χρηχα

    Οι Κύπριοι δεν ξέρουν πού πατάνε και πού βρίσκονται… Όπως και όλοι οι υπόλοιποι άλλωστε [Γερμανοευρωπαίοι, Ρώσοι, Αμερικάνοι και λοιποί τεθλιμμένοι «εταίροι»]. Game over.

    Η «τρέλα» στην οποία αναφέρομαι είναι ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτά που αναφέρετε…

    Καλημέρα σας!

  12. 21 Μαρτίου 2013 στο 11:31 πμ

    @ Αοιδόν Βοθρολυμάτων

    Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Ο καθείς με τους «αντιπάλους» του…

  13. 21 Μαρτίου 2013 στο 1:16 μμ

    Η τρέλα δεν έχει διακρίσεις. Όταν επικρατήσει επαναφέρει τα πράγματα στον δρόμο της φύσης. Όταν αυτό που ποθείς σταθεί εμπόδιο στο δρόμο ενός άλλου ελεύθερου θα επικρατήσει ένας κ μόνο νόμος, εκείνος της απλής αυτοάμυνας, δηλ. της ισχύος…

  14. 21 Μαρτίου 2013 στο 2:29 μμ

    @ Ξε-Ουγκ

    Αμ, έλα ντε που έχει και παραέχει…

    Κοινωνικός δαρβινισμός; Πώς αποκτάται η ισχύς; Με το bodybuilding; 🙂

    Αν δεν έχεις τίποτα και δεν ποθείς τίποτα, ποιος νόμος ισχύει; Ε;

  15. 21 Μαρτίου 2013 στο 9:23 μμ

    Των καλογήρων η των νεκροζώντανων, διαλέγεις, παίρνεις!

  16. 21 Μαρτίου 2013 στο 9:38 μμ

    @ Γείτσες!

    Δεν χρειάζεται να διαλέξω. Τους παίρνω και τους δύο! Μπορώ; 🙂

    ΥΓ. Σωστός, πάντως! Το ‘πιασες!

  17. 25 Μαρτίου 2013 στο 8:52 πμ
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s