Αρχική > Βιβλία > Raoul Vaneigem – Επιστολογραφία ΙI

Raoul Vaneigem – Επιστολογραφία ΙI

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Raoul Vaneigem (γεν. 1934). Φωτό του 2005.

Η περιπέτεια αρχίζει από τη στιγμή που φτάνουμε να πειστούμε ότι το επιθυμητό από τα βάθη της καρδιάς αργά ή γρήγορα μας συμβαίνει – με τη ρητή προϋπόθεση ότι δεν σκεφτόμαστε ποτέ με όρους επιτυχίας ή αποτυχίας.

Δεν γνωρίζω τίποτε πιο συναρπαστικό από τη λαβυρινθώδη διαδρομή κατά την οποία η μοναδική συνείδηση της θέλησής μας να ζήσουμε μας εισάγει στην οικουμενική συνείδηση του ζωντανού και μας οδηγεί στο κατώφλι ενός κόσμου υπό δημιουργία.

Raoul Vaneigem,
Γράμμα στα παιδιά μου και στα παιδιά του κόσμου που έρχεται,
σελ. 69, μετ. Εύη Παπακωνσταντίνου,
Εκδόσεις των Ξένων, 2013

Πηγή φωτό [και σύντομο βιογραφικό και πάμπολλα λινκς]: Raoul Vaneigem [στα αγγλικά]

_ _ _ _ _ _ _ _ _ _

Διαβάστε επίσης: Raoul Vaneigem – Επιστολογραφία Ι

Advertisements
Κατηγορίες:Βιβλία Ετικέτες:
  1. 13 Μαΐου 2013 στο 1:07 μμ

    Όχι, βρε κουτά, δεν σας ξέχασα…

    Ούτε έριξα μαύρη πέτρα πίσω μου…

    Για ψαχτείτε… Έχετε κάνα καρουμπαλάκι; Όχι, ε;

    Τα ‘δατε; Δεν σας λέω ψέματα. Η ζωή είναι πολύ σύντομη για να την σπαταλήσω σε ψέματα, παιχνιδίσματα και καμώματα.

    Απλά «χάθηκα» ολίγον τι τελευταία [και θα συνεχίσω για κάποιο διάστημα] γιατί βρίσκομαι σε μια φάση λεπτών διαπραγματεύσεων με τον «άλλο εαυτό μου» [κι εκείνος το ίδιο κάνει μαζί μου], για το ποιος απ’ τους δυο μας θα κάνει κουμάντο σε τι. Η εποχή της… μονοκρατορίας [μου ή του] τελειώνει…

    Οπότε σόρρυ για την «απουσία» μου και το κλείσιμο των σχολίων…

    Εδώ είμαι.

    Σας φιλώ!

    Να περνάτε πάντα υπέροχα! Μπορείτε και υπεροχότερα! 🙂

  2. 13 Μαΐου 2013 στο 1:26 μμ

    https://kourelarios.wordpress.com/2013/04/10/grylos/#comment-6501 :

    Το ανεκδοτάκι [δεν] θέτει κι ένα άλλο ζήτημα. Το έθεσα μ’ εκείνη την “επανεκκίνηση”.

    Το ζήτημα του αυθορμητισμού.

    Τι στο καλό είναι ο αυθορμητισμός; Πράξη δίχως προηγηθείσα σκέψη; Δε λέει…

    Κάπου είχα διαβάσει πως αυθορμητισμός είναι το εξής: αφού εξετάσεις όλα τα ενδεχόμενα, και απορρίψεις τις ελπίδες επιτυχίας και τους φόβους αποτυχίας, εγκαταλείπεσαι [αφήνεσαι, που λένε] στη δράση.

    Γκντούπατις! [Χτύπησα σε τοίχο 😆 ]

    Επίσης: Συλλέκτες [30-5-2012] :

    Και στο τέλος καταλήγουμε ολομόναχοι.
    Στο μέσο μιας χωματερής.
    Της δικής μας χωματερής.
    Γεμάτης με σχέσεις, ιδέες, αντικείμενα.
    Ανεκπλήρωτες προσδοκίες και φρούδες ελπίδες.
    Στο μέσο μιας χωματερής…
    Γιατί, στην πραγματικότητα, δεν αφήσαμε τίποτα πίσω μας.

  1. 14 Μαΐου 2013 στο 10:07 πμ
Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.