Αρχική > Επιστήμη, Καθαρή Επιστήμη > Το «τέρας» κυκλοφορεί πια ελεύθερο! Το «μυαλό» μας και άλλες ιστορίες…

Το «τέρας» κυκλοφορεί πια ελεύθερο! Το «μυαλό» μας και άλλες ιστορίες…

newsci

Για να μην λέτε ότι δεν σας… ενημερώνω για τα τεκταινόμενα στον χώρο των επιστημών [«ψυχο» και μη] και των business.

Απ’ το καινούργιο τεύχος του New Scientist [1-7 Ιουνίου 2013]. [Καλημέρα και καλό μήνα! 🙂 ]

Τρεις ειδησούλες που παίζουν όλες στο εξώφυλλο του περιοδικού:

ns01

Μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις ψάχνουν να προσλάβουν αυτιστικά άτομα, για να εξασφαλίσουν πλεονέκτημα έναντι των ανταγωνιστών τους [σελ. 8 του περιοδικού].

Σχετικό απόσπασμα:

ns02

ns03

Κάποιος «ασθενής» [τι άλλο;], δήλωσε μετά από μια απόπειρα αυτοκτονίας ότι δεν είχε πια εγκέφαλο ή ότι τον είχε χάσει.

ns04

Τον «έψαξαν» οι δόκτορες, και ανακάλυψαν ότι σε μεγάλες περιοχές του εγκεφάλου του ο μεταβολισμός ήταν τόσο χαμηλός, που ο «ασθενής» θα έπρεπε «φυσιολογικά» να είναι «φυτό». Μόνον που δεν ήταν…

Η αρχή του σχετικού κειμένου [σελ. 12]:

ns05

Και λίγο πιο κάτω λέει ο «ασθενής»:

«I didn’t knowhow I could speak or do anything with no brain, but as far as I was concerned I hadn’t got one», he says.

Και τι λέτε πώς θυμήθηκα; Ένα παλιό ποστάκι: Δεν σκέφτομαι, άρα… τι; [24-7-2011]

Την απορία πάντως την έχω ακόμα: τι συμβαίνει όταν αναστέλουμε τον εσωτερικό μας διάλογο;

Στο κύριο άρθρο του περιοδικού ίσως υπάρχει η απάντηση…

ns06

Οι πρώτες παράγραφοι του άρθρου [σελ. 32]:

ns07

Μπαρδόν;;;!!!

Τι ακριβώς έλεγε εκείνος ο σοβιετικός, ο Vygotsky;

Πως ο εσωτερικός διάλογος είναι «κοινωνικό» δημιούργημα;

Χο!

Μήπως, άραγε, μπορούμε και να «απαλλαγούμε» απ’ αυτό το «κοινωνικό» δημιούργημα;


Τα υπόλοιπα θα τα διαβάσετε μόνοι σας. Μην σας κουράζω…


Τώρα, θα με ρωτήσετε τι κοινό έχουν οι τρεις αυτές «ειδησούλες»…

Το λέω στον τίτλο του ποστ… 😉

Advertisements
  1. 1 Ιουνίου 2013 στο 10:59 πμ
  2. 1 Ιουνίου 2013 στο 4:00 μμ

    wow λεμε!

    για τον Vygotsκy βρηκα στα ελληνικα αυτα:

    Σκέψη και Γλώσσα, Vygotsky Lev – μετάφραση: Αντζελίνα Ρόδη
    http://bookos.org/book/1364937/4702c6

    Η Πολιτισμική-Ιστορική Θεωρία του Vygotsky Φιλοσοφικές – Ψυχολογικές – Παιδάγωγικές Διαστάσεις -Δαφέρμος Μανόλης
    http://bookos.org/book/1163451/2930a6

    και γενικοτερα
    http://bookos.org/s/?q=vygotsky&t=0
    http://www.marxists.org/archive/vygotsky/index.htm

    καταπληκτικα πραγματα ξαναλεμε!

  3. 1 Ιουνίου 2013 στο 7:46 μμ

    Ω, σας ευχαριστούμε θερμότατα!

    [[[Πολλή ύλη γι’ αυτήν την εξεταστική, πάντως 🙂 ]]]

    Πάντως ο «εσωτερικός διάλογος» μόνον «διάλογος» δεν θα έπρεπε να λέγεται. «Αγόρευση» είναι μια πιο ταιριαστή ίσως λέξη. Το μυαλό μας σκέφτεται κάτι, και μετά συμφωνεί με τον εαυτό του… Φαύλος κύκλος…

    Αλλά αν αφήσει πίσω του όλα αυτά τα «have-to-do», τις «προσδοκίες για το μέλλον» και την «υπεράσπιση του εγώ», εμφανίζεται ένα άλλο «πιο ζόρικο» είδος σκέψης. Ξεκάθαρο και δίχως «παράσιτα» τις περισσότερες φορές.

    Καλό μήνα και καλό σας βράδυ!

  4. 3 Ιουνίου 2013 στο 3:13 μμ

    Ανεκδοτάκι;

    Ο Τσακ Νόρρις έχει ασημένιο χρυσόψαρο.

  5. 5 Ιουνίου 2013 στο 10:43 πμ

    Μέχρι να κατεβάσω το τεύχος, αργεί πάρα πολύ, πιο είναι το βασικό επιχείρημα του περιοδικού; Γιατί, αν δε χρειάζεται η διυποκειμενική επικοινωνία δε βλέπω τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να συμβεί ένας εσω-διάλογος παρά μόνον αν αποδεχτούμε την ύπαρξη ενός κώδικα που υπάρχει απριορικά μέσα μας. Αυτό όμως δημιουργεί περισσότερα προβλήματα. Πχ μία επ’ άπειρον αναγωγή για το ποιος δημιούργησε τι. «και ποιος έκανε τον κώδικα, και ποιος έκανε αυτόν που έκανε τον κώδικα κοκ. Εκτός αν σταματήσουμε σε μία πρώτη αρχή κάτι σαν θεό δηλ.
    Δεν το χω διαβάσει όλο , οπότε σταματώ εδώ βάζοντας άνω τελεία.

  6. 5 Ιουνίου 2013 στο 11:17 πμ

    Εξηγούμαι:

    Θεωρώ πως ο εσωτερικός διάλογος μόνον «διά»λογος δεν είναι. Στο κάτω-κάτω ποια είναι τα δύο «υποκείμενα» που διαλέγονται; Αποτελεί, δλδ, έναν ψεύτικο διάλογο. Και θεωρώ, επίσης, πως αποτελεί κοινωνικό κατασκεύασμα [δημιούργημα, όπως…] στο οποίο εκόντες-άκοντες καλούμαστε να «συμμετάσχουμε» με το που γεννιόμαστε.

    Η διυποκειμενική επικοινωνία, επειδή «αναγκαστικά» στηρίζεται στον εσωτερικό διάλογο των υποκειμένων, είναι κι αυτή «κάλπικη».

    Λίγο απόλυτα αυτά που λέω, το ξέρω, διότι ούτε ο εσωτερικός διάλογος είναι απολύτως κάλπικος, ούτε και η διυποκειμενική επικοινωνία.

    Αυτά όλα από προσωπικές παρατηρήσεις. Οφείλω να ομολογήσω ότι είμαι παντελώς άσχετος με το αντικείμενο.

    Και γιατί να αρχίσουμε τις αναγωγές, καταλήγοντας σε μία πρώτη αρχή;

    Κάπως μας μαθαίνουν να διαλεγόμαστε μέσα μας, κάπως μας μαθαίνουν να διαλεγόμαστε έξω μας. Άρα και ο ένας και ο άλλος διάλογος, διαμεσολαβούνται από «κάτι». Δεν συμβαίνουν «αυθόρμητα», δλδ ανθρώπινα. Κοινωνικά δημιουργήματα είναι.

    Τώρα το ερώτημα αν μια άλλη κοινωνία θα μας μάθαινε να «διαλεγόμαστε» διαφορετικά, εντός και εκτός μας, είναι ένα καλό ερώτημα, imho.

    _ _ _ _ _ _ _ _ _ _

    Καλωσήρθατε! Ευχαριστούμε! Καλημέρα σας!

  7. 5 Ιουνίου 2013 στο 1:17 μμ

    Οk το διάβασα το κειμενάκι. Να πω πως δε θέτει απέναντι τον Vygotsky. Ενισχύει τις θέσεις του πειραματικά σε σχέση με το σήμερα. Δηλ. ότι είναι ο εσωτερικός διάλογος απόρροια της κοινωνικοποίησης και της γλώσσας.

  8. 5 Ιουνίου 2013 στο 1:33 μμ

    Ε, ναι.

    Και μιας και είχατε την καλοσύνη να περάσετε απ’ το κουρελάδικό μου, να σας ρωτήσω και κάτι ακόμα: μπορεί κάποιος εκούσια να σταματήσει τον εσωτερικό του διάλογο, και αν ναι τι συμβαίνει τότε;

    Συγνώμην αν σας γίνομαι φόρτωμα. Ευχαριστώ! 🙂

  9. 5 Ιουνίου 2013 στο 1:46 μμ

    Για να μην παρεξηγηθώ ως… πονηρός 🙂

    Το γνωρίζω ότι γίνεται εκούσια [όπως και ό,τι συμβαίνει ακούσια σε κάποιες περιπτώσεις].

    Το ερώτημα έχει να κάνει περισσότερο με το αν γνωρίζετε να έχει μελετηθεί επιστημονικά αυτό το θέμα. Εξαιρετικά εξειδικευμένο, το ξέρω, και συγνώμην για το… φόρτωμα.

  10. 5 Ιουνίου 2013 στο 4:37 μμ

    Δυστυχώς δε γνωρίζω. Αλλά πες μου τι σκέφτεσαι.(στον ενικό ας μιλάμε). Λες ότι μπορεί o άνθρωπος μπορεί να μην έχει ανάγκη την επικοινωνία;

  11. 5 Ιουνίου 2013 στο 5:05 μμ

    Όχι. Σε καμία περίπτωση δεν λέω κάτι τέτοιο.

    Αυτό που λέω, τελείως συνοπτικά, είναι πως απ’ τον τεράστιο αριθμό ενεργειακών πεδίων που υπάρχουν στο σύμπαν, οι άνθρωποι «επιλέγουν» να αντιληφθούν κάποια απ’ αυτά, στη συνέχεια τα μετατρέπουν σε αισθητηριακά δεδομένα, και ακολούθως ερμηνεύουν αυτά τα δεδομένα κατασκευάζοντας τα ερμηνευτικά/γνωστικά συστήματά τους.

    Όλα αυτά μέσω της κοινωνικοποίησης και της γλώσσας, που ναι μεν τα θεωρώ μέγιστα επιτεύγματα, αλλά που μας κρατάνε ταυτόχρονα και φυλακισμένους, κυρίως μέσω του εσωτερικού διαλόγου και του ατέλειωτου μπλα μπλα που μας κάνει να θεωρούμε αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως το μόνο «πραγματικό». Αυτό που αντιλαμβανόμαστε, ωστόσο, είναι απλώς αυτό που αντιλαμβανόμαστε. Το «πράγμα καθ’ εαυτόν» [ 🙂 ] μας διαφεύγει. Και πολύ καλά κάνει. Αν μπορούσαμε να αντιληφθούμε τα πάντα θα τα «καίγαμε» την ίδια στιγμή.

    Μπορούμε όμως να διευρύνουμε την αντίληψή μας, κι ένα πρώτο και καθοριστικό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι το σταμάτημα του εσωτερικού διαλόγου.

    Ελπίζω να μην με ρωτήσεις πώς γίνεται αυτό… 😆 [γιατί θ’ αρχίσω να φλυαρώ ασύστολα]

  12. 5 Ιουνίου 2013 στο 5:33 μμ

    Να ρωτήσω πρώτα πώς συσχετίζεις ως αίτιο αποτέλεσμα την εξάλειψη του εσωτ.διαλόγου με τη διεύρυνση της αίσθησης.

  13. 5 Ιουνίου 2013 στο 6:31 μμ

    Πολύ απλά, γιατί έτσι συμβαίνει.

    Τώρα, μην νομίσεις κιόλας ότι όλα είναι απλά, κι ότι άπαξ κι ανοίξεις τον «δέκτη» μπορείς, μετακινώντας τη βελόνα, να πιάσεις κι όλους τους πομπούς του σύμπαντος. Όλα αυτά γίνονται πολύ αργά και σε πολύ μικρές δόσεις. Δεν πρόκειται για κανενός είδους «επιφοίτηση».

  14. 5 Ιουνίου 2013 στο 7:07 μμ

    Εγώ μια καλησπέρα πέρασα να πω…

    Και πάλι όμως λέω να σχολιάσω…..

    Το τέρας πάντα κυκλοφορούσε ελεύθερο….απλά είναι δύσκολο να το συνειδητοποιήσει κανείς….

    Όσο διαβάζω (και ελλείψει σύνδεσης τελευταία διαβάζω όλο και περισσότερο) πάω όλο και περισσότερο προς το συμπέρασμα αυτό …. για το λόγο αυτό όσοι δεν είναι αρκετά έτοιμοι να το δεχθούν (σχεδόν το σύνολο του «απλού» κόσμου), κρύβονται πίσω από διάφορες «οργανώσεις» …. (όπως και να τις πεις οργανώσεις είναι….)

    Είστε καλά….;
    Εύχομαι να ‘στε καλά…

  15. 5 Ιουνίου 2013 στο 7:40 μμ

    Καλησπέρα!

    Καλά κάνατε…

    Δεν εννοούσα εκείνο το τέρας που κυκλοφορούσε πάντα ελεύθερο, εννοούσα αυτό που αρχίζει κι απελευθερώνεται. Κι αυτό είναι δύσκολο ακόμα να το παρατηρήσει κάποιος.

    Όσο αυξάνεται η εξωτερική πίεση, τόσο κολλάει η βελόνα του εσωτερικού διαλόγου, και τόσο οργιάζουν τα… φαντάσματα μέσα στη μηχανή.

    Μια χαρά! Δόξα τω Κυρία τους!

    Εσείς; Πώς πάει ο πιτσιρικάς;

  16. 6 Ιουνίου 2013 στο 6:20 μμ

    Αναρρώνει…
    Είναι σε καλό δρόμο ,αν και έχει δρόμο να κάνει ακόμη, μόλις πριν τέσσερις μέρες βγάλαμε τα σίδερα απ’το αριστερό…το δεξί θα τα’χει μέσα μια ζωή…..
    Νά’στε καλά

    Κι εγώ σαν τέρας εννοούσα το τέρας της ανθρώπινης απληστίας….το τέρας που σκοτώνει τον διπλανό του για πλάκα….απλά σήμερα έχει περισσότερα «παιχνίδια» στην διάθεσή του…

    Η διπλή έλικα που μας προσδιορίζει, σαν η μόνη αθάνατη διάσταση στην μορφή του κόσμου που ζούμε, είναι περισσότερο υπεύθυνη για τις εξελίξεις απ’ ότι έχουμε υπ’όψιν μας…..

    Εσείς ,πιθανόν να έχετε γνώσεις χημείας, οπότε θα έχετε πρόσβαση μεγαλύτερη από μένα στην εξειδικευμένη χημεία- μοριακή βιολογία που αναλύει τέτοια πράγματα…..

    Καλησπέρα σας…

  17. 7 Ιουνίου 2013 στο 1:16 μμ

    Να φύγουν όλες αυτές οι ατυχίες και να μην ξανάρθουν!

    – – – – –

    Δε νομίζω ότι είμαστε μηχανές. Έστω και βιολογικές. Είμαστε απείρως πιο πολύπλοκα και πιο μυστήρια όντα, απ’ αυτό που νομίζουμε.

    Το μόνο που απομένει να κάνουμε είναι να εξερευνήσουμε τις δυνατότητές μας. Και ποιος από μας έχει τα guts να βαδίσει σ’ αυτό το μονοπάτι;

    Καλημέρα σας!

  18. 7 Μαρτίου 2015 στο 12:59 μμ
  1. 21 Ιουνίου 2013 στο 12:21 μμ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s