Περί «παρατήρησης» και «εντατικής προσοχής»

26 Φεβρουαρίου 2014

► Καλά ρε Ουτόπιε, θα ρωτήσει κάποιος, γιατί έχεις κολλήσει τόσο πολύ με τον Κάρλος Καστανέντα; Πολύ new age κι έτσι…

► Και κάποιος άλλος ίσως ρωτήσει: πολύ κολλημένος με τον Άρη Ζεπάτο είσαι… Πολύ χριστιανός για τα γούστα μου…

► Να σας πω γιατί. Είναι απλό. Λένε και οι δύο το ίδιο πράγμα. Το πολύ απλό, το οποίο ο καθένας μας μπορεί να χρησιμοποιήσει ως σημείο εκκίνησης, ως αφετηρία, για να «εκτοξευτεί». Για να βάλει στη ζωή του την ηρεμία, τη χαρά, την ευτυχία.

► Ποιο είναι αυτό; Η παρατήρηση.

► Στο βιβλίο του Τόρρες, ο Καρλίτος τού λέει ότι οι άνθρωποι είμαστε κυρίως και πρωτίστως αντιληπτικά όντα. Και ότι ακόμα και η απλή [και επισταμένη, φυσικά] παρατήρηση μπορεί να μας οδηγήσει σε «νέους κόσμους».

► Το ίδιο ακριβώς λέει κι ο Άρης Ζεπάτος: «εντατική προσοχή», είναι ο όρος που χρησιμοποιεί.

► Κανένας μας δεν χρειάζεται δασκάλους, καθηγητάδες, γκουρούδες, για να κάνει την αρχή. Αρκετούς από δαύτους φάγαμε στη μάπα όλη μας τη ζωή…

► Πολύ καλημέρα σας!

 


Σχόλιο: Και, φυσικά, ποτέ δεν ξεχνάω ότι πέραν του ναγουαλισμού υπάρχει και ο καπιταλισμός. ► Διότι τα βιβλία του Καστανέντα δεν θα μου έλεγαν απολύτως τίποτα, αν πρώτα δεν είχα διαβάσει εξαιρετικά καλά την «Επανάσταση της Καθημερινής Ζωής» του Ραούλ Βανεγκέμ [μαζί με τα «προαπαιτούμενα» ]. ► Και δεν είχα παρατηρήσει τον κόσμο βάσει αυτής της οπτικής. ► Το «πεδίο μάχης» είναι η καθημερινότητα. ► Την οποία, τώρα πια, διαμορφώνει, σχεδόν ολοκληρωτικά, ο «καπιταλιστικός τρόπος σκέψης», που μας έχει καταπιεί κυριολεκτικά.

 


 

Αναγνώσματα:

 

Το βιβλίο του Τόρρες για τον Κάρλος Καστανέντα [αγγλικά – pdf]

Ποστ για την Άρη Ζεπάτο, όπου, μεταξύ άλλων, μπορείτε να διαβάσετε και το βιβλίο του.

Καταστασιακοί και Καστανέντα

 


 

Απ’ το φατσοβιβλίο [8-9-2013]

 

 

 

Advertisements