Αρχική > Uncategorized > Μην αμελήσετε. Πάρτε μαζί σας ξαπλώστρες. Το μέλλον μας θα έχει πολλή ηλιοφάνεια.

Μην αμελήσετε. Πάρτε μαζί σας ξαπλώστρες. Το μέλλον μας θα έχει πολλή ηλιοφάνεια.

Το ότι κάποιοι ήμασταν πολύ καλά προετοιμασμένοι για την κρίση που -υποτίθεται πως- έφεραν τα μνημόνια, δεν αποτελεί παρά ακόμη μία απόδειξη της αλαζονείας μας – αλαζονείας που διακρίνει όλους εκείνους που δεν κοιτάνε σα χαζοί την «πραγματικότητα» γύρω τους, παρασυρμένοι απ’ τους επαγγελματίες ινστρούχτορες ή τους οργανικούς διανοούμενους του «συστήματος». [Και το «σύστημα» είναι, σήμερα, ένα, ενιαίο και αδιαίρετο σ’ ολόκληρο τον πλανήτη: ονομάζεται «ανθρωπολογικός βούρκος».]

Το μόνο που «χρειάστηκε» μετά, όταν όλοι σχεδόν «έπεφταν απ’ τα σύννεφα», ήταν μερικές οδυνηρές ή και ευχάριστες, «προσαρμογές» [μεγάλες, μικρότερες, μικρές] στην «κοσμοθεώρησή» μας. Τα υπόλοιπα σχεδόν ήρθαν μόνα τους… 😉

Ακολουθεί ένα ποστάκι της 30ης Νοεμβρίου 2008, γραμμένο λίγες μέρες πριν τα «Δεκεμβριανά», και 18 μήνες πριν η «γλυκειά τους παΡΤίδα» πέσει στα νύχια των… «θεσμών». Και ως επιδόρπιο ένα σχολιάκι της επόμενης ημέρας…

Να είστε πάντα καλά! Μπορείτε και καλύτερα, και κάλλιστα, άμα λάχει… 😉

Μην αμελήσετε. Πάρτε μαζί σας ξαπλώστρες. Το μέλλον μας θα έχει πολλή ηλιοφάνεια.

slum-mumbai-0

Βομβάη, παραγκούπολη. Πηγή: http://www.travelblog.org/Photos/267564.html

Ας με συγχωρήσει ο ποιητής [ο αείμνηστος Μιχάλης Κατσαρός] για την κακοποίηση των στίχων του. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι σε λίγο το μόνο που θα έχουμε μπόλικο σ’ αυτή τη χώρα θα είναι ο ήλιος. Για να αράζουμε σε ξαπλώστρες, αφού δεν θα έχουμε τίποτα καλύτερο να κάνουμε…


Διάβαζα χτες το άρθρο του Θόδωρου Ντρίνια, Και στο βάθος… Διεθνές Νομισματικό Ταμείο;, όπου, μεταξύ άλλων, αναφέρει πως «το κράτος θα χρειαστεί τουλάχιστον 45 δισ. ευρώ εξωτερικό δανεισμό για το 2009, μόνο για να μπορέσει να ανταποκριθεί στοιχειωδώς στις πιο κρίσιμες υποχρεώσεις του: καταβολή μισθών και συντάξεων, πληρωμές ασφαλιστικών Ταμείων και νοσηλείων»,

και πως αυτά τα 45 δισ. είναι υποχρεωμένο να τα εξασφαλίσει άμεσα από τον εξωτερικό δανεισμό, θέτοντας το ερώτημα: «Ποιος, όμως, θα του τα δανείσει, όταν οι διεθνείς τραπεζικές αγορές έχουν παγώσει σε σημείο καταψύξεως;»

Αν δε το κράτος δεν βρει αυτά τα 45 δισ. «στους πρώτους δύο-τρείς μήνες του 2009, μόνη λύση πριν την οριστική χρεωκοπία (…) είναι η προσφυγή σε δανεισμό από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει αυτό για τα λαϊκά στρώματα, εξαιτίας των επαχθών όρων που συνήθως θέτει το ΔΝΤ για να δανείσει τα κράτη, και των αυστηρών (έως εξαντλήσεως) δημοσιονομικών πολιτικών που απαιτεί…»

Έβλεπα, επίσης χτες το βράδυ, στο δελτίο ειδήσεων του ΣΚΑΪ, πως τη Δευτέρα αναμένονται στην Αθήνα τραπεζίτες από όλο τον κόσμο για να συζητήσουν τη χορήγηση δανείου 45 δισ. ευρώ στη χώρα μας. Ο τηλεοπτικός σταθμός δεν συνέδεσε το δάνειο με τους μισθούς, τις συντάξεις κ.λπ., αλλά με τα 28 δισ. ευρώ, το πακέτο «σωτηρίας» των τραπεζών.


Ε, ρε γλέντια, που λένε!

Διότι αν η Ελλάδα πέσει τελικά στα νύχια του ΔΝΤ, παρά τη «μεγαλειώδη» οικονομική πορεία της χώρας, την τελευταία δωδεκαετία, υπό τον «εκσυγχρονιστή» Σημίτη και τον «επανιδρυτή» Καραμανλή, τότε να δω πώς θα αντιδράσει όλο αυτό το κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας που σιτίζεται από τον κρατικό κορβανά, και πάντοτε περί άλλα τυρβάζει, αφού, κατά πάσα πιθανότητα, ένας από τους επαχθείς όρους για τον δανεισμό θα είναι και η μείωση μισθών και συντάξεων στο δημόσιο, για να μην μιλήσουμε για τα ασφαλιστικά ταμεία και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη…


Γι’ αυτό λέω εδώ και μήνες, το Κράτος [ως θεσμός, όπου Γης] έχει ξοφλήσει. Το «νταβατζηλίκι» [προστασία] που πουλούσε εδώ και χιλιετίες στους υπηκόους του, ούτε καν στα λόγια δεν μπορεί σήμερα να το υπερασπιστεί. Κι ένα Κράτος που όχι μόνον δεν υπερασπίζεται τα συμφέροντα των υπηκόων του, αλλά στρέφεται σαφέστατα πια εναντίον τους, είναι ξοφλημένο.

Ή αυτό θα μας εξοντώσει, ή εμείς θα το στείλουμε στα αζήτητα της ιστορίας. Ας βρούμε άλλους τρόπους να οργανώσουμε την κοινωνία μας, τη ζωή μας… Το πώς θα το κάνουμε θα το βρούμε. Διότι το δίλημμα που αντιμετωπίζει σήμερα ο κόσμος είναι: «Ή Αυτοί ή Εμείς». Όλα τα υπόλοιπα είναι για τις ψιττακειάδες και για όσους έχουν συμφέροντα από τη διατήρηση του Παλαιού Καθεστώτος [κάτι τράπεζες, κάτι κρατικοί μηχανισμοί, κάτι επίσημες θρησκείες και πάει λέγοντας…]


Ή Αυτοί ή Εμείς, αγαπητές/οί μου.

Κι όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε, τόσο το καλύτερο…


Και επειδή κάποιοι ίσως με θεωρήσετε υπερβολικό διαβάστε προσεκτικά και τα όσα λέει ο Επίκουρος στο χθεσινό πόνημά του, Ένα ψέμα που το έλεγαν Αλήθεια, που προσεγγίζει τα πράγματα από μια διαφορετική [;] οπτική, αλλά καταλήγει στα ίδια συμπεράσματα…


Και τα λοιπά και τα λοιπά…

Εκτός κι αν περιμένουμε τη «σωτηρία» της Ελλάδας από το Γιωργάκη. Ή τον Αλέξη. Ή την Αλέκα. Και τη «σωτηρία» του πλανήτη από τον Ομπάμα. Ή τον Μπράουν. Ή τη WWF…

Όσο πιο γρήγορα καταλάβουμε μερικά πραγματάκια τόσο το καλύτερο.

Και μην κλείνεστε στα σπίτια σας. Όταν υποχρεωθείτε να βγείτε απ’ αυτά, οι δρόμοι θα έχουν πια κατακλυστεί απ’ τους βαρβάρους…


Σχόλιο [1-12-2008]:

Δεν νομίζω ότι κινδυνολογεί ο Επίκουρος. Εξάλλου, κοντοσάββατο γιορτή έφτασε κι η Κυριακή. Σε 18 μήνες θα δούμε αν θα αρχίσουμε να βγαίνουμε από την κρίση [όπως ισχυρίζονται διάφορες ψιττακειάδες] ή θα έχουμε αρχίσει να βυθιζόμαστε.

Για την Ελλάδα το μόνο που έχω να πω είναι το σημιτικό ρητό «Επιτέλους, αυτή είναι η Ελλάδα!».

Και γιατί να φύγουν κάποιοι για την Λατινική Αμερική; Ας φύγουν πρώτα όλοι εκείνοι που «φτιάχνονταν» με τον «εκσυγχρονιστή» Σημίτη, τον «επανιδρυτή» Καραμανλή και πάει λέγοντας. Και δεν αναφέρομαι στα παπαγαλάκια και στις ψιττακειάδες, στον μέσο Έλληνα πολίτη αναφέρομαι που πάει όπου τον πάνε. Και τον οδηγούν εκεί που τον οδηγούν. Η λύπη του δεν είναι λύπη μου, γιατί κι οι λύπες μου δεν είναι δικές του…

Πηγή: Μην αμελήσετε. Πάρτε μαζί σας ξαπλώστρες. Το μέλλον μας θα έχει πολλή ηλιοφάνεια.

Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized