Αρχική > Uncategorized > Είμαι κάτι σαν επίρρημα…

Είμαι κάτι σαν επίρρημα…

11 Αυγούστου 2015

Όλα έχουν… ειπωθεί… Αλλά όχι απ’ τους μουγγούς… 😉

Ράκος "Lumpen" Κουρελάριος

Η επιβίωση χωρίς τους ρόλους είναι πολιτικός θάνατος. Όπως έχουμε καταδικαστεί σε επιβίωση, έτσι έχουμε καταδικαστεί και στο να ‘μαστε «αξιοπρεπείς» στο μη αυθεντικό. Η αρματωσιά εμποδίζει την ελευθερία των χειρονομιών και μετριάζει τα τραντάγματα. Κάτω απ’ το καβούκι, όλα είναι τρωτά. Το μόνο που απομένει, λοιπόν, είναι η παιχνδιιάρικη λύση του «να κάνεις πως…» · να παίζεις ύπουλα με τους ρόλους.

Ταιριάζει να υιοθετηθεί εδώ η πρόταση του Ροζάνοφ: «Εξωτερικά είμαι κλιτός. Υποκειμενικά, είμαι απόλυτα άκλιτος. Δεν κρεμιέμαι από πουθενά. Κάτι σαν επίρρημα«. […]

Το να πετάξω τους ρόλους σα δέμα παλιόρουχα θα σήμαινε πως αρνιέμαι τον διαχωρισμό και ρίχνομαι στον μυστικισμό ή τον σολιψισμό. Βρίσκομαι στα λημέρια του εχθρού κι ο εχθρός βρίσκεται στα λημέρια μου. Δεν πρέπει να με σκοτώσει, γι’ αυτό καταφεύγω στο καβούκι των ρόλων. Δουλεύω, καταναλώνω, ξέρω πώς να φαίνομαι πολιτισμένος, και δεν προσβάλλω τα ήθη. Παρ’ όλ’ αυτά, πρέπει να καταστρέψω…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 477 επιπλέον λέξεις

Advertisements
Κατηγορίες:Uncategorized