Archive

Archive for the ‘Προσωπικές Παρατηρήσεις’ Category

Ευτυχώς, να λέω…

Ευτυχώς!

Γιατί αν με διάβαζα τόσο προσεκτικά όσο προσεκτικά με διάβαζαν διάφοροι, ούτε εγώ θα μου ‘λεγα σήμερα «καλημέρα», όπως δεν μου λένε κι αυτοί…

Ευτυχώς! Το λέω!

Καλημέρες! 😀

 

eytychos

Κάτι παλιά – δικά μου… 🙂

 

Άρθρο 1-1-4 της Γαλαξιακής Συμφωνίας περί Επιβίωσης των Ειδών

Η [δια]τήρηση της Ζωής [στον πλανήτη Γη] επαφίεται στην Λογική των κατοίκων της.

Ερμηνευτική εγκύκλιος για το 1-1-4, που εκδόθηκε συγκεκριμένα για τον πλανήτη Γη, την [γαλαξιακή χρονολόγηση] 45η-12ου-317-622/1-1-4 [Φοβού τους Δαναούς, την μη λογική φέροντας] – Σαχαρασία – James DeMeo – Riane Eisler – Marija Gimbutas – Steve Taylor…  🙂

Πηγή: «Ο Πλανήτης με τις Τρελλές», έκδοση 173η, Gimbutas Editions, Eisler City, Saharasia Planet, Steve Taylor System. [Στην κοινή γαλαξιακή.]

 

Το -εξαιρετικά- σύντομο καλοκαίρι της «ελληνικής» επανάστασης

laughing with tearsspain4

Κι όλοι οι Σεπτέμβρηδες ήταν τόσο -μα τόσο!- ίδιοι.

Ήγουν, κενοί περιεχομένου, όπως κι όλοι οι προηγούμενοι 😉

To blogging απόθανε…

Το blogging απόθανε…

Το facebook ψυχορραγεί…

Το twitter γεννήθηκε νεκρό…

Το instagram είναι το τελευταίο [;] καταφύγιο του ά-λογου…

Του μη-Λόγου…

Ο Λόγος [πού ήταν «εν αρχή»] πεθαίνει κι ο ίδιος…

[Που δεν ήταν ποτέ «εν αρχή», κι ας νομίζουμε. Η Λογική δεν κατακτήθηκε ποτέ. Μια ιδέα είναι τού πόσο μεγάλη ιδέα έχουν οι άνθρωποι για τον εαυτό τους.]

Τα βιβλία; Ούτε λόγος…

Η ανθρωπότητα επιστρέφει [;] εκεί απ’ όπου ξεκίνησε.

Στη σιωπή.

Την εσωτερική.

Αν επιστρέφει.

Αν δεν επιστρέψει χάθηκε.

Ο Λόγος κατακτιέται μόνον και μόνον για να πάμε παρακάτω.

Τεράστιο εφόδιο ο ίδιος, απλά σου δίνει τα εφόδια για να συνεχίσεις.

Το μονοπάτι σου.

Αν έχεις πια μονοπάτι.

Αν «θυμάσαι» πια τι σημαίνει η λέξη μονοπάτι…

… Και δεν είναι πια παρά μια εικόνα στο «google εικόνες»…

Κατά τα λοιπά…

Ψυχαγωγείσαι μ’ αυτούς [με τις «απόψεις» αυτωνών] που νομίζουν ότι θα «καθορίσουν» το μέλλον της ανθρωπότητας, όπως καθόρισαν την άθλια πορεία της.

Δε νομίζω.

Απλά το διασκεδάζω.

Σκληρό [αυτό που λέω], ε;

[Ξανά μανά το ίδιο τραγούδι. Πάτε πουθενά; 😉 ❤ ]

 

 

Απλότητα… ;-)